Жон Маккензи – Виктория кресінің иегері, батылдығы үшін марапатталған шотланд аскери қайраткері. 1900 ж. Ганадағы (Ашанти) шайқаста көрсеткен ерлігі үшін награда алған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері, майор Джон Маккензи, ВК, DCM (1871 жылдың 22 қарашасы – 1915 жылдың 17 мамыры) – британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награданы алған шотландтық.
Recipient of the Victoria Cross
Major John Mackenzie, VC, DCM (22 November 1871 – 17 May 1915) was a Scottish recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Егжей-тегжейлер
Маккензи 29 жаста болған және британдық армияның 2-ші батальоны, Сифорт-Хайлендерс (Росс-шир Баффс, Альбани герцогы) сержанты, үшінші Ашанти экспедициясы кезінде Батыс Африкалық әскери күштерімен қызмет еткен кезде, оған осы ерлігі үшін VC ордені берілді. 1900 жылғы 6 маусымда Домпоассиде, Ашантиде (қазіргі Гана) сержант Маккензи қатты оқ астында екі Максим пулеметін жұмыс істетіп, сол кезде жараланғаннан кейін, жаудың бекінісін тазартуға ерікті болды. Ол бұл жұмысты өте батыл түрде атқарды, шабуылға жеке басшылық етіп, жауды қоршаудан тікелей бұталарға дейін ығыстырды.
Mackenzie was 29 years old, and a sergeant in the 2nd Battalion, The Seaforth Highlanders (Ross shire Buffs, Duke of Albany's), British Army, employed West African Field Force during the Third Ashanti Expedition when the following deed took place for which he was awarded the VC. On 6 June 1900 at Dompoassi, Ashanti (now Ghana), Sergeant Mackenzie, after working two Maxim guns under heavy fire and being wounded while doing so, volunteered to clear the stockade of the enemy. This he did, most gallantly, leading the charge himself and driving the enemy headlong into the bush.
Қосымша ақпарат
Джон Маккензи 1900 жылғы 29 қарашада Black Watch полкінде екінші лейтенант болып тағайындалды және 1904 жылғы 22 қаңтарда Корольдік шотланд полкінің капитаны болды. Осы кезеңде ол Солтүстік Нигерия полкіне тікелей бекітіліп қызмет етті. Ол Аро экспедициясындағы (1901 жылғы қарашадан 1902 жылғы наурызға дейін) қызметі үшін хабарламаларда есімдері аталды; сондай-ақ 1906 жылы Мунстер далалық әскерінің штаб офицері қызметін атқарган кезде және Кано-Сокото экспедициясы барысында да есімдері аталды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол майор шеніне көтеріліп, Бедфордшир полкінің 2-ші батальонына қолбасшы болып тағайындалды. 1915 жылғы 17 мамырда Фестубертте әскерін басқап бара жатып, ұрысқа шығу траншеясынан жаңа ғана шыққанда қаза тапты. Майор Маккензи Солтүстік Франциядағы Куинчидегі Желді бұрыштағы гвардиялық зиратта жерленген. Оның Виктория кресі Шотландияның Инвернесс графтығындағы Форт Джордждағы Корольдік Хайлендерлер полкінің мұражайында сақталады. Оның ысқырық баннері Эдинбург қалашығындағы Корольдік шотланд мұражайында орналасқан.
John Mackenzie was commissioned as a second lieutenant in the Black Watch on 29 November 1900 and became a captain in the Royal Scots on 22 January 1904. During this time he also served on attachment with the Northern Nigeria Regiment. He was mentioned in dispatches for his work during the Aro Expedition (November 1901 to March 1902); also in 1906 when he was staff officer of the Munster Field Force and once more during the Kano Sokoto Expedition. He was promoted to major during World War I and was commanding officer of the 2nd Battalion of the Bedfordshire Regiment, where at Festubert on 17 May 1915, when leading his men, he was killed just after he had left the jumping off trench. Major Mackenzie is buried in the Guards Cemetery, Windy Corner, Cuinchy, in Northern France. His Victoria Cross is displayed at the Regimental Museum of Queens Own Highlanders, Fort George, Inverness shire, Scotland. His pipe banner is located in the Royal Scots Museum at Edinburgh Castle.