Кең доңғалақты, жолдан тыс қозғалатын көлік – dune buggy туралы ақпарат. Күндізгі саяхаттарға, құм төбелерге арналған, көбінесе Volkswagen Beetle негізінде жасалады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жолдан тыс көлік
Off road vehicle
Дюналық баги (немесе жағажай багиі) – үлкен дөңгелектері мен кең тіректері бар, құм төбелерде, жағажайларда, жолдан тыс жерлерде немесе шөлде демалыс үшін арналған ойын-сауық көлігі. Оның дизайны көбінесе төбесі жоқ, ал қозғалтқышы арт жағында орналасқан болады. Дюналық багиді қолданыстағы көлікті өзгерту арқылы немесе жаңадан құрастыру арқылы жасауға болады.
A dune buggy — also known as a beach buggy — is a recreational off road vehicle with large wheels, and wide tires, designed for use on sand dunes, beaches, off road or desert recreation. The design is usually a topless vehicle with a rear mounted engine. A dune buggy can be created by modifying an existing vehicle or custom building a new vehicle.
Дизайн
Дюналық арбалар көбінесе қолданыстағы жол көлігін өңдеу арқылы жасалады, ал құмдық шаналар бастапқыдан-ақ тапсырыс бойынша құрастырылатын көлік ретінде салынады.
Dune buggies are typically created by modifying an existing road vehicle, while sandrails are built from the ground up as a custom vehicle.
Қабыққұйрықты арбалар
Артқы қозғалтқышты қолданыстағы көліктің шассиіне салынған құм арабалары үшін Volkswagen Beetle көбінесе негіз ретінде пайдаланылды, бірақ Corvair және Renault Dauphine сияқты басқа артқы қозғалтқышты автомобильдерден де түрлендірулер жасалды. Модельді «Буга» деп атайды, бұл атау «баги» терминіне ішінара әсер етті. Beetle платформасының шассиі артқы қозғалтқыш орналасуының жақсырақ сүйреуге ие болуы, ауамен салқындатылатын қозғалтқыштың сумен салқындатылатын қозғалтқышқа қарағанда күрделілігі мен істен шығу қаупінің аздығы, сондай-ақ Beetle-дің алдыңғы бұралу сырғаларының арзан, берік және жүріс биіктігін өзгертуге өте оңай болуы себебінен таңдалды. Бұған қоса, қосалқы бөлшектер мен донорлық көліктер де арзан және оңай қолжетімді болды. Алғашқы құм арабаларында кузов болмады немесе EMPI Sportsters сияқты металлдан жасалған жекешеленген кузовтар болды, бірақ 1960 жылдары дамыған шыны талшықты (fiberglass) кузовтар қазіргі заманғы багилердің стандартты бейнесіне айналды және түрлі пішіндер мен өлшемдерде келеді. Шыны талшықтың алғашқы құм арабасы 1964 жылы Брюс Мейерс жасаған «Meyers Manx» болды. «Сандраль» атауы рамадағы «рельстердің» болуына байланысты. Бұл әдістің артықшылығы – өндіруші көліктің негізгі бөліктерін (әдетте аспасын және құрастырылған қақпақты қосу) өзгерте алады. Сандральдер, құм багилері сияқты, көбінесе қозғалтқышы жүргізушінің артында орналасқан. Өлшемдері кішкентай, бір орындық қозғалтқыштан бастап, сегіз немесе одан да көп цилиндрлі, төрт орындық көліктерге дейін өзгеруі мүмкін. Осыған ұқсас, жақында пайда болған жолдан тыс көлік түрі – «жолдан тыс гокарт», көбінесе сандральге ұқсас пішінде, бірақ басқа мақсатта қолданылады. Айырмашылық, көбінесе, құмдық шиналардың орнына барлық жерге жүре алатын шиналарды орнату және қозғалтқыштың әлдеқайда кішкентай болуында ғана болуы мүмкін.
For dune buggies built on the chassis of a rear engined existing vehicle, the Volkswagen Beetle has been most commonly used as the basis for the buggy, though conversions were made from other rear engined cars (such as the Corvair and Renault Dauphine). The model is nicknamed Bug, lending partial inspiration to the term "buggy." The Beetle platform chassis was used because the rear engine layout improves traction, the air cooled engine avoids the complexities and failure points associated with a water cooled engine, the Beetle's front torsion bar suspension was not only considered cheap and robust, but it was also extremely easy to alter and adjust its ride height. Furthermore, spare parts — and donor vehicles themselves — were cheap and readily available. While early dune buggy conversions were left with no body, or featured custom bodies of sheet metal (such as the EMPI Sportsters and similar buggies), glass reinforced plastic (fiberglass) bodies, developed in the 1960s, have become the standard image of the modern buggy, and come in many shapes and sizes. The original fiberglass dune buggy was the 1964 "Meyers Manx" built by Bruce Meyers. The name sandrail is due to the frame "rails" present. The advantage of this method is that the fabricator can change fundamental parts of the vehicle (usually the suspension and addition of a built in roll cage). Sandrails, as per dune buggies, often have the engine located behind the driver. Sizes can vary from a small engine one seat size to four seat vehicles with eight or more cylinders. A similar, more recent generation of off road vehicle, often similar in appearance to a sandrail, but designed for a different use, is the "off road go kart". The difference may be little more than fitting all terrain tires instead of sand tires and the much smaller size of the engine.
Әскери мақсатта
Кейбір жер бедерлерде арбаның тиімділігі болғандықтан, оны әскерилер де пайдаланады. АҚШ әскері үшін жасалған арбалар бұрын Desert Patrol Vehicles (DPV) немесе Fast Attack Vehicles (FAV) деп аталатын, ал қазіргі жаңа жетістіктермен Light Strike Vehicles (LSV) деп танылады. Оларды АҚШ Теңіз күштерінің SEAL бөлімдері, SAS және басқа да күштер қолданады. АҚШ әскері қолданатын құм арбаларының ішінде Chenowth Advanced Light Strike Vehicle бар. АҚШ Шекара қызметі де осы арбаны пайдаланады (ол әскери ұйым болмаса да). Ұлыбританияда SAS екінші дүниежүзілік соғыстың басынан бері "жау тылында" құпия арнайы операциялар үшін жеңіл, барлық жерге өткізуге жарамды көліктерді қолданып келеді. Перс шығанағы соғысы кезінде Ұлыбританияның Арнайы әуе күштері (SAS) арбаны қолданған. 1992 жылы ұзақ қашықтықтағы шөл операцияларына арналған арнайы көлік құралы жасалды және түсіне байланысты "қызғылт пантералар" деп аталды, бірақ бұл тек өзгертілген Land Rover көліктері болды.
Because of the advantages a buggy can afford on some terrain, they are also used by the military. The buggies built for the United States military used to be called Desert Patrol Vehicles (DPV) or Fast Attack Vehicles (FAV), and with the latest improvements are known as Light Strike Vehicles (LSV). They are used by United States Navy SEALs, the SAS, and other forces. Among the dune buggies used by the United States military is the Chenowth Advanced Light Strike Vehicle. The US Border Patrol also uses this (although it is not a military organization). In the United Kingdom, the SAS have used cut down, light weight all terrain vehicles for secret special operations "behind the lines" since early in World War II. A buggy was used by the British Special Air Service (SAS) forces during the Gulf War. A long range special desert operations vehicle was developed in 1992 and nicknamed "pink panthers" because of their color, but these were only modified Land Rovers.