Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландияның әскери қайраткері (1899–1991)
New Zealand military leader (1899–1991)
Генерал-майор сэр Уильям Джордж Джентри (20 ақпан 1899 – 13 қазан 1991) – Жаңа Зеландия әскери күштерінде қызмет еткен кәсіби әскери. Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан. 1952–1955 жылдары Жаңа Зеландия әскери күштерінің Бас штабының бастығы болды. 1899 жылы Ұлыбританияның Лондон қаласында туған Джентридің отбасы 1910 жылы Жаңа Зеландияға көшіп келген. 1916 жылы Жаңа Зеландия әскери күштеріне кадет болып қабылданды. 1919 жылы Корольдік әскери колледжді бітіргеннен кейін Жаңа Зеландия штаб корпусына жіберілді және Жаңа Зеландияда және шетелде түрлі штабтық қызметтер атқарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 2-ші Жаңа Зеландия дивизиясы құрамында штаб офицері, сосын бригада командирі болып жемісті қызмет етті. 1945 жылы соғыс аяқталғаннан кейін Жаңа Зеландия әскери күштерінде жоғары лауазымдарды иеленді. 1952 жылдан бастап 1955 жылы зейнетке шыққанға дейін Бас штаб бастығы қызметін атқарды. 1991 жылы Лоуэр-Хатт қаласында қайтыс болды.
Major General Sir William George Gentry, (20 February 1899 – 13 October 1991) was a professional soldier in the New Zealand Military Forces who served during the Second World War. He was Chief of the General Staff of the New Zealand Military Forces from 1952 to 1955. Born in 1899 in London, United Kingdom, Gentry's family emigrated to New Zealand in 1910. He joined the New Zealand Military Forces in 1916 as a cadet. Following graduation from the Royal Military College in 1919, he was posted to the New Zealand Staff Corps and held a number of staff positions in New Zealand and abroad. He saw active service during the Second World War as part of the 2nd New Zealand Division, initially as a staff officer but later on as a brigade commander. After the cessation of hostilities in 1945 he held senior staff positions in the New Zealand Military Forces. From 1952 Gentry served as Chief of the General Staff until his retirement in 1955. He died in 1991 in Lower Hutt.
Ерте өмір
Гентри 1899 жылғы 20 ақпанда Лондонда, былғары сатушы Фредерик Гентри мен оның әйелі Элиза отбасында дүниеге келді. Ол 11 жасқа толғанда оның отбасы Жаңа Зеландияға көшіп, Веллингтонда қоныстанды. Веллингтон колледжінде білім алған ол 1916 жылы Австралиядағы Дантрондағы Корольдік әскери колледжге қабылданған, Жаңа Зеландиядан келген азаматтардың аз санды тобының бірі болды.
Gentry was born in London on 20 February 1899 to Frederick Gentry, a leather salesman, and his wife, Eliza When he was 11 years old, his family emigrated to New Zealand, settling in Wellington. Educated at Wellington College, he was one of the limited number of New Zealand entrants in 1916 who enrolled in the Royal Military College at Duntroon in Australia.
Әскери мансап
Джентри 1919 жылы Дунтроонды бітіріп, Жаңа Зеландия әскери корпусына жіберілді. Ол екі жыл бойы Ұлыбританияның Үнді армиясында қызмет етті, Вазиристан науқаны мен Мопла көтерілісі кезінде Солтүстік-Батыс шебінде болды. Жаңа Зеландияға оралғаннан кейін Орталық әскери округте бірнеше штабтық лауазымдарды атқарды және 1926 жылы капитандық шеніне көтерілді. 1934 жылы 18 айға Корольдік инженерлер корпусына тіркеліп, Англияға жіберілді, сондай-ақ инженерлік курстарға қатысты. Одан кейін Веллингтондағы Бас штабта инженерлер штабының офицері болып қызмет етті. Кейін Англияға оралып, Камберлидегі штаб колледжіне оқуға түсті, 1939 жылы бітірді. Ол сонымен қатар грек әскери орденімен марапатталды. 1941 жылдың қазан айында Стюарт Жаңа Зеландиядағы Штаб бастығының орынбасары болып тағайындалғаннан кейін, Джентри 2-ші Жаңа Зеландия дивизиясының GSO1 болды. Осы қызметте ол генерал Фрейбергтің басшылығымен жұмыс істеді және Фрейбергке "жігерленбестен немесе ашуланбастан" сұрақ қоя алатын қарым-қатынас орнатты. Эль-Аламейн шайқасының бірінші кезеңіндегі көрсеткен батылдығы үшін Еңбек орденімен (DSO) марапатталды. 1953 жылы Елизавета II патшайымының тәж кию медалімен марапатталды. Генерал-майор шеніне көтерілген Джентри 1952 жылдан 1955 жылға дейін Жаңа Зеландия әскери күштерінің Бас штабының бастығы болып қызмет етті. Ол ANZUS ұйымында Жаңа Зеландияны өкілдік етті және Оңтүстік-Шығыс Азияны қорғау жоспарларын жасауға қатысты. 1954 жылғы Патшайымның туған күнінде Бат орденінің серігі атанды және келесі жылы әскери қызметтен зейнетке шықты. Әдеттен тыс шешім бойынша, мемлекеттік қызметі үшін рыцарьдық атақ алған жоқ. Бұл Жаңа Зеландияның Таяу Шығысқа орналасу жоспарларын жасау жұмысына байланысты үкімет ішіндегі наразылықтардың салдары болуы мүмкін. 1958 жылғы Патшайымның туған күнінде жаңадан сайланған Лейборист үкіметі оған үш жылдан кейін рыцарьдық атақ берді. Зейнетке шыққаннан кейін Джентри Скауттар ұйымымен жақын байланыста болды және 1957 жылдан 1967 жылға дейін Жаңа Зеландиядағы ұйым президенті болды. Ол ұйымның "Күміс қасқыр" сыйлығымен марапатталды. 1991 жылдың 13 қазанында 92 жасында көп жылдар бойы тұрған Төменгі Хатт қаласында дүниеден өтті. 1926 жылы үйленген әйелі 1994 жылы қайтыс болды.
Gentry graduated from Duntroon in 1919 and was posted to the New Zealand Staff Corps. He was seconded to the British Indian Army for two years, serving on the North West Frontier during the Waziristan campaign and the Moplah rebellion. On returning to New Zealand, he held a number of staff positions in the Central Military District and was promoted to captain in 1926. In 1934 he was sent to England on attachment to the Corps of Royal Engineers for 18 months and also attended engineering courses. He then served at General Headquarters in Wellington as staff officer, Engineers, before returning to England to attend the Staff College at Camberley, graduating in 1939. He was also awarded the Greek Military Cross. In October 1941, after the departure of Stewart to take up the position of Deputy Chief of Staff in New Zealand, Gentry became GSO1 of the 2nd New Zealand Division. In this role, he served under General Freyberg and developed a relationship where he could question Freyberg "without arousing impatience or irritation". He earned a Distinguished Service Order (DSO) for his conduct during the First Battle of El Alamein. In 1953, he was awarded the Queen Elizabeth II Coronation Medal. Promoted to major general, from 1952 to 1955 Gentry served as Chief of the General Staff of the New Zealand Military Forces. He represented New Zealand in ANZUS and was involved in planning for the defence of Southeast Asia. In the 1954 Queen's Birthday Honours, he was made a Companion of the Order of the Bath and the following year retired from the military. In a break with convention he was not rewarded with a knighthood for his services. This may have been due to some ill feeling within the Government regarding his work developing proposed plans for New Zealand's Middle East deployment. He was appointed knighted three years later by the newly elected Labour Government in the 1958 Queen's Birthday Honours. In his retirement Gentry had a strong relationship with the Boy Scouts Association and served as its New Zealand president from 1957 to 1967. He was awarded the association's Silver Wolf. He died on 13 October 1991 in Lower Hutt, where he had lived for many years, at the age of 92. His wife, whom he married in 1926, died in 1994.