Кіріспе
Tikkun – АҚШ-та жарық көретін, төртінші тоқсан сайын шығатын, дінаралық, еврей солшыл прогрессивті журнал және веб-сайт. Журнал американдық және израильдік мәдениет, саясат, дін және тарихты ағылшын тілінде талдайды. Журнал Израиль және Палестинаның солшыл зиялыларының еңбектерін тұрақты түрде жариялап келеді, сонымен қатар кітаптар мен музыка туралы рецензиялар, жеке эсселер мен өлеңдерді де қамтиды. 2006 және 2011 жылдары журнал Utne Reader-ден "Ең үздік рухани жамылуы" үшін Тәуелсіз Баспасөз сыйлығын алды, себебі ол көптеген прогрессивтілердің адамдардың иманға деген құштарлығын түсінуге келмейтіні және американдық фундаменталистердің діни фанатизмдер арасындағы халықаралық қақтығысқа саяси ықпалы туралы талдау жасады. Журнал 1986 жылы Майкл Лернер және оның сол кездегі әйелі Нан Финк Гефен құрған. 2012 жылдан бері оның баспагері Дьюк Университеті Баспасөзі болып табылады. Раввин Майкл Лернер басқаратын Бейт Тикун синагогасы Tikkun журналымен байланысты. Ол өзін "иудей заңдарымен байланысқан халлахтық қауымдастық" деп сипаттайды.
the Jewish left progressive magazine
Tikkun is a quarterly interfaith Jewish left progressive magazine and website, published in the United States, that analyzes American and Israeli culture, politics, religion, and history in the English language. The magazine has consistently published the work of Israeli and Palestinian left wing intellectuals, but also included book and music reviews, personal essays, and poetry. In 2006 and 2011, the magazine was awarded the Independent Press Award for Best Spiritual Coverage by Utne Reader for its analysis of the inability of many progressives to understand people's yearning for faith, and the American fundamentalists' political influence on the international conflict among religious zealots. The magazine was founded in 1986 by Michael Lerner and his then wife Nan Fink Gefen. Since 2012, its publisher is Duke University Press. Beyt Tikkun Synagogue, led by Rabbi Michael Lerner, is loosely affiliated with Tikkun magazine. It describes itself as a "hallachic community bound by Jewish law".
Атаудың шығу тегі мен мағынасы
Журналдың атауы мистикалық еврей түсінігі "тиккун олам" (; "әлемді жазу немесе қалпына келтіру") дегеннен алынған, бұл адамзат пен Құдайдың "әлемді жазу, жөндеу және өзгерту" міндетін бірлесіп атқаруын көрсетеді.
Баспагер
Бастапқыда Нан Финк Гефен, сол кезде Лернерге үйленген, қаржылай ресурстар бөлді және 1991 жылы олардың некесі аяқталғанға дейін жеке баспагер ретінде жұмыс істеді. 1997 жылы ACLU-ға белсенді қатысқан, музыка индустриясының маңызды тұлғасы, 1960-шы жылдардағы белсенді Дэнни Голдберг әкесі Виктормен бірге баспагерлік қызметін жалғастырды. Осы жылдары Джек Ньюфилд сияқты танымал журналистер Марио Куомо және Гаитидің қиын жағдайдағы президенті Аристид сияқты ұлттық және халықаралық көшбасшылармен сұхбаттасып, журналдың өсіп келе жатқан беделін арттырды. 2001 жылдан 2010 жылға дейін Лернердің қарындасы Триш Враденбург және оның күйеуі Джордж Враденбург бірлесіп баспагерлер болып қызмет етті. 2024 жылдың сәуір айында журнал қаржыландырудың жетіспеуі және негізін қалаушы Майкл Лернердің денсаулығының нашарлауына байланысты жабылатыны туралы хабарлады, ол ізбасар таба алмады.
Редакциялық саясат
1986 жылы құрылған журналдың редакциялық саясатын Нан Финк Гефен, Майкл Лернер және Питер Гейбел қалыптастырды. Құрылтайшы редакциялық мәлімдемеге сәйкес, 1960-шы жылдардағы азаматтық құқықтар, соғысқа қарсы және феминистік қозғалыстардың саяси мәселелері, сондай-ақ 1970-ші және 1980-ші жылдардағы жұмысшыларға қатысты психологиялық зерттеулер оларға ең тікелей әсер еткен. Журналдың дінаралық сипатына үлес қосқан авторлардың қатарында тарихшы Кристофер Лаш, философ Корнел Вест және Гарвард діни мектебінің профессоры Харви Кокс болды. Журнал, консервативті Америка еврей қауымының «Commentary» журналына тікелей қарсы шығып, оның салдарынан редакциялық кеңестің бірнеше мүшесі, соның ішінде Эли Визель, отставкаға кетті. Журнал өзін жетекші зиялылық газеттер мен журналдарда еврей солшылдарының жаңа дауысы ретінде таныстырды. Раввин Абрахам Джошуа Хешелдің «пайғамбарлық» еврей активізмінің мұрасы алғашқы санынан бастап құрметпен еске алынып, талданды. Журналдың әр нөмірінде мақалалардың «Тікун» журналының кез келген мәселедегі ұстанымын міндетті түрде білдірмейтіні айтылады, ал редакторы раввин Майкл Лернер өзінің келіспейтін мақалаларын жариялауға әдейі тырысатынын жазған.
Рухани алға басушылар желісі
2001 жылы журналдың дінаралық белсенді қауымдастығының веб-сайты, Рухани Прогрессивтер Желісі, бастапқыда Тикун қауымдастығы деп аталды. Оны негізін қалаушылардың қатарында бауырлас Джоан Читтистер, бенедиктин қарындасы, және Корнел Уэст, Принстон университетінің дінтану профессоры, оқырмандарды кең ауқымды әрекеттерге тарту және журналдың еврей емес оқырмандарға қызығушылығын арттыру мақсатымен құрды. Либералдық мәдениеттегі дінге және руханилыққа қарсы көзқарастарға қарсы тұру және "әлемдік үстемдікті мейірімділікпен алмастыру" – қауымдастық қолдайтын идеялардың бірі.
Қабылдау
"Егер мен өзім үшін емеспін: еврейлердің либералдық сатқындығы" атты кітабында американдық консервативті автор Рут Виссе Тикунның 1980 жылдары құрылған солшыл еврей ұйымдары мен басылымдарының бірі екенін айтады, бірақ бұрыннан бар "Dissent" сияқты басылымдарда қамтылған мәселелерді жаңа еврей басылымының неге қажет екенін түсіндірмейді. Виссе, нақты себептің жоғары білімді еврейлердің сол жақтағы антисемитизмге қарсы "мейірімділік пен либерализмді ашық жариялау" арқылы күресу қажеттілігі болғанын айтады.
Антисемитизмге қатысты айыптаулар
2005 жылы Манфред Герстенфельд «Тикун» журналында жарияланған Джоэл Ковельдің «Сол жақтан антисемитизм және Израильдің ерекше статусы туралы» (2003 жылғы мамыр-маусым) мақаласын «еврей авторларының антисемиттік аргументтерді пайдаланған эсселерінің» екі мысалының бірі ретінде атады. Ковель өзінің мақаласында Израильді «адамзатқа қарсы қылмыстарды автоматты түрде тудыратын және оларды түзетуге ішкі құралдары жоқ» нәсілшіл мемлекет деп сипаттап, мұндай мемлекеттің «болуға құқық беретін заңдылығы болуы мүмкін емес» екенін қосты. 2006 жылы Алан Дершовиц «Тикун журналы еврейлердің қолдауымен жарық көрген ең агрессивті антиизраильдік туындыға айналып келеді» және «Тикун журналын қолдау – Израильдің жауларын қолдаумен тең» деп жазды. Дершовиц пен оның кітаптары «Тикун» журналының беттерінде сынға іріктеліп жазылды (мысалы: 1997 жылғы мамыр-маусым, 1997 жылғы қыркүйек-қазан, 1997 жылғы қараша-желтоқсан, 1999 жылғы қаңтар-ақпан).
Редакцияға хаттар туралы заңсыздықтар
1997 жылы бұрынғы "Тиккун" редакторы болғандар Лернерді редакцияға өзі жазған хаттарды жалған аттармен жариялағаны үшін айыптады. Көптеген хаттар мақтауға толы болды ("Сіздің Ирак жөніндегі редакциялық позицияңыз Израильдің бейбітшілік жақтастарының көпшілігінің жеке ойын ашық айтты, бірақ оны айтуға біздің батылымыз жетпеді."), ал аздағандары сынға алды ("Ақылыңнан айырылып қалдыңыздар ма?"). Лернер хаттарды өзі жазғанын мойындады, бірақ оның жалғыз қатесі – оқырмандарға авторлардың аты жалған есімдер екенін хабарламағанында еді.
Қатысушылар
Атақты үлескерлер қатарында Сидра Дековен Езрахи, Эверетт Гендлер, Артур Васкоу және Джереми Бен Ами болды.
Марапаттар
2014 және 2015 жылдары «Тіккун» журналы Діни жаңалықтар жазушылар қауымдастығынан «Жыл журналы: Басымдық бойынша үздік» сыйлығын жеңіп алды. Сондай-ақ журнал 2009 жылы арнайы бөлімдері немесе қосымшалары үшін Саймон Рокковер сыйлығымен марапатталды.