Һайдарабад Низамдарының тарихы

Кіріспе

Хайдарабад мемлекетінің тарихи монархы – Хайдарабад низамы. Низам – Хайдарабад мемлекетінің (Үндістанның Телангана штаты, Махараштра штатының Маратхавада аймағы және Карнатака штатының Кальяна Карнатака аймағының бөлігі) билеушісінің атағы еді. Низам – Низам-ул-Мұлк (نظام الملک) сөзінің қысқартылған түрі, ол «Мемлекеттің әкімшісі» деген мағынаны білдіреді. Бұл атақ Мұғал императоры Фаррухсиярдың Деканның вице-падишасы етіп тағайындаған кезде Асаф Жах I-ге берілген. Асаф Жах I Деканның Мұғал вице-падишасы (наиб) болғанмен қатар, 1724 жылға дейін Мұғал империясының басты кеңесшісі болды. Ол 1724 жылы Хайдарабадтың тәуелсіз монархиясын құрып, «Хайдарабад низамы» атағын қабылдады. Асаф-Жахи әулетін Мир Камар әд-Дин Сиддики (Асаф Жах I) құрды, ол 1713 жылдан 1721 жылға дейін Мұғал империясы тұсында Декан сұлтандықтарының наибі қызметін атқарды. 1707 жылы Әуренгзеб қайтыс болғаннан кейін ол аймақты уақыт-уақыт басқарды. 1724 жылы Мұғал билігі әлсіреген кезде Асаф Жах іс жүзінде тәуелсіз болды, бірақ кейін бірқатар әскери жеңілістерден кейін мемлекет Маратха конфедерациясына тәуелді болды. Кейін Низам, Маратха-Низам соғысында британдықтармен одақтасып, Маратхаларды жеңіп, британдықтардың қолдауымен Пешвалардың орнына келді. Ағылшын Шығыс Индия компаниясы Үндістан субконтинентінде басымдыққа ие болғаннан кейін, Низамдарға өздерінің княжелік мемлекеттерін клиенттік патшалар ретінде басқаруға рұхсат берді. Низамдар Хайдарабад мемлекетінің ішкі билігін 1948 жылдың 17 қыркүйегіне дейін сақтап келді, содан кейін Хайдарабад жаңа Үндістан Одағына қосылды. Асаф-Жахи әулетінің ресми түрде танылған жеті билеушісі болды, бірақ бірінші Низам билегеннен кейін 13 жылдық тұрақсыз кезең болды, сол кезде оның екі ұлы – Насыр Жұң мен Салабат Жұң, сондай-ақ немересі Мұзафур Жұң билік жүргізді. Олар ешқашан ресми түрде билеушілер деп танылмады. Жетінші және соңғы Низам Мир Осман Әли Хан 1948 жылы «Поло» операциясы кезінде Үндістанның Хайдарабад мемлекетін басып алуы нәтижесінде биліктен құлады. Бүгінде бұл атақты оның шөбересі және мұрагері Азмет Жах иеленеді.

Historic monarch of the Hyderabad State of India

Nizam of Hyderabad was the title of the ruler of Hyderabad State ( part of the Indian state of Telangana, the Marathwada region of Maharashtra and the Kalyana Karnataka region of Karnataka). Nizam is a shortened form of Niẓām ul Mulk (نظام‌ الملک), which means Administrator of the Realm, and was the title bestowed upon Asaf Jah I when he was appointed Viceroy of the Deccan by the Mughal Emperor Farrukhsiyar. In addition to being the Mughal Viceroy (Naib) of the Deccan, Asaf Jah I was also the premier courtier of the Mughal Empire until 1724, when he established the independent monarchy of Hyderabad and adopted the title "Nizam of Hyderabad". The Asaf Jahi dynasty was founded by Mir Qamar ud Din Siddiqi (Asaf Jah I), who served as a Naib of the Deccan sultanates under the Mughal Empire from 1713 to 1721. He intermittently ruled the region after Emperor Aurangzeb's death in 1707. In 1724 Mughal control weakened, and Asaf Jah became virtually independent, but the state would eventually become a tributary of the Maratha Confederacy after a series of military losses in the late 18th century. Later the Nizam defeated the Marathas with the alliance of the British in the Maratha Nizam War, succeeding as the Peshwas by the British. When the English East India Company achieved paramountcy over the Indian subcontinent, they allowed the Nizams to continue to rule their princely states as client kings. The Nizams retained internal power over Hyderabad State until 17 September 1948, when Hyderabad was integrated into the new Indian Union. The Asaf Jahi dynasty had only seven recognized rulers, but there was a period of 13 unstable years after the rule of the first Nizam when two of his sons, Nasir Jung,and Salabath Jung, and grandson Muzafur Jung ruled. They were never officially recognised as rulers. The seventh and last Nizam, Mir Osman Ali Khan, fell from power when India annexed Hyderabad State in 1948 in Operation Polo. Today, the title is held by his great grandson and pretender, Azmet Jah.

Этимология

Низам атауы парсы тіліндегі نظام /nɪˈzɑːm/ сөзінен келген, ол өзі араб тіліндегі niẓām сөзінен туындаған, яғни "рет" немесе "ұйымдастыру" мағынасын білдіреді және әдетте жоғары дәрежелі мемлекеттік шенеуніктерге берілетін.

Ұрпағы

Сер Ропер Летбридждің "Үндістанның алтын кітабында" (1893) жазғандай, Низамдар Ислам пайғамбары Мұхаммедтің ізбасары, Бірінші халифа Әбу Бәкірден тікелей тараған. Үндістандағы Низам әулеті Самарқандық парсы Әбит ханнан бастау алады, оның әулеті Иранның Сухраварда қаласындағы суфи ғалымы Шиһаб әд-Дин Сухравардиге (1154–91) дейін жетеді. 1650 жылдардың басында хаж сапарында болған Әбит хан Деккан аймағында тоқтады, онда сол кезде Декканның әкімі болған жас ханзада Аурангзеб оны қамқорлыққа алды. Әбит хан 1657–58 жылдардағы мұрагерлік соғыстарында Аурангзебке қызмет ету үшін қайта оралды. Аурангзеб таққа отырғаннан кейін Әбит ханға жомарт сыйлықтар берілді және ол ханның ең жақын ақсүйектерінің біріне айналды. Оның ұлы Ғази Уддин хан бұрынғы императорлық Ұлы визир (премьер-министр) Са'дулла ханның қызы Сафия Ханумға үйленді. Низам әулетінің негізін қалаушы Мир Қамаруддин хан осы одақтан дүниеге келді, осылайша ол Моғол сарайының екі беделді әулетінен тараған. Ғази Уддин хан Аурангзебтің генералдарының біріне дейін өсіп, 1686 жылы Оңтүстік Үндістанның Бижапур және Голконда сұлтандықтарын жаулап алуда маңызды рөл атқарды. Ол ханзада Акбардың және ханзада Муаззамның бүліктерін басуға да белсенді қатысты. Аурангзебтің қайтысынан кейін және мұрагерлік соғыс кезінде Қамаруддин мен оның әкесі бейтараптық саясатын ұстанды, осылайша жеңіліс табатын тарапқа ілігісіп қалу қаупінен құтылды. Олар Баһадүр Шах I (1707–12) және Жәһандар Шаһ (1712–13) билік еткен жылдары Моғол сарайында маңызды рөл атқармады. Олардың ізбасары Фаррухсияр (1713–19) 1713 жылы Қамаруддинді Декканның губернаторы етіп тағайындап, оған Низам-ұл-Мүлк атағын берді. Алайда, екі жылдан кейін ол губернаторлық қызметінен алынып, Қамаруддин Морадабадтағы өз иелігіне қайтып кетті. Келесі император Мұхаммед Шах (1719–48) тұсында Қамаруддин 1721 жылы екінші рет Декканның губернаторы болып тағайындалды. Келесі жылы, Моғол сарайындағы ықпалды тұлға, оның інісі Мұхаммед Әмин ханның қайтысынан кейін, Қамаруддин Деліге оралды және уәзир (премьер-министр) болып тағайындалды. Тарихшы Фарукидің сөзіне сәйкес, оның премьер-министрлік қызметі қарсыластарының арасындағы іріткілер мен Декканда оған қарсы ұйымдастырылған бүліктердің салдарынан әлсіреді. 1724 жылы Низам өзінің бекінісін қайтару үшін Декканға оралды, осы процесте жартылай тәуелсіз билеушіге айналды.

According to Sir Roper Lethbridge in The Golden Book of India (1893), the Nizams are lineally descended from the First Caliph Abu Bakr, the successor of the Islamic prophet Muhammed. The family of Nizams in India is descended from Abid Khan, a Persian from Samarkand, whose lineage is traced to Sufi Shihab ud Din Suhrawardi (1154–91) of Suhraward in Iran. In the early 1650s, on his way to hajj, Abid Khan stopped in Deccan, where the young prince Aurangzeb, then Governor of Deccan, cultivated him. Abid Khan returned to the service of Aurangzeb to fight in the succession wars of 1657–58. After Aurangzeb's enthronement, Abid Khan was richly rewarded and became Aurangzeb's favourite nobleman. His son Ghazi Uddin Khan was married to Safiya Khanum, the daughter of the former imperial Grand Vizier (prime minister) Sa'dullah Khan. Mir Qamaruddin Khan, the founder of the line of Nizams, was born of the couple, thus descending from two prominent families of the Mughal court. Ghazi Uddin Khan rose to become a General of the Emperor Aurangzeb and played a vital role in conquering Bijapur and Golconda Sultanates of Southern India in 1686. He also played a key role in thwarting the rebellion by Prince Akbar and alleged rebellion by Prince Mu`azzam. After Aurangzeb's death and during the war of succession, Qamaruddin and his father remained neutral thus escaping the risk of being on the losing side; they remained marginal players in the Mughal court during the reigns of Bahadur Shah I (1707–12) and Jahandar Shah (1712–13). Their successor Farrukhsiyar (1713–19) appointed Qamaruddin the governor of Deccan in 1713, awarding him the title Nizam ul Mulk. However, the governorship was taken away two years later and Qamaruddin withdrew to his estate in Moradabad. Under the next emperor, Muhammad Shah (1719–48), Qamaruddin accepted the governorship of Deccan for the second time in 1721. The next year, following the death of his uncle Muhammad Amin Khan, a power broker in the Mughal Court, Qamaruddin returned to Delhi and was made the wazir (prime minister). According to historian Faruqui, his tenure as prime minister was undermined by his opponents and a rebellion in Deccan was engineered against him. In 1724, the Nizam returned to Deccan to reclaim his base, in the process making a transition to a semi independent ruler.

Династияның соңы

1947 жылы Үндістан тәуелсіздік алғаннан кейін Хайдарабад низамы Үндістан доминионына да, Пәкістан доминионына да қосылмауды шешті. Кейіннен ол Хайдарабадты үшінші доминион ретінде тәуелсіз мемлекет деп жариялады, Ұлыбритания Достастығында тәуелсіз монархия құруға тырысты, король Георг VI-ді мемлекет басшысы ретінде бөлісуді ұсынды (кейіннен Достастық мүшелері корольді мемлекет басшысы ретінде бөлісуге міндетті болды). Бұл идеяны Үндістан үкіметі ғана емес, сонымен қатар ұйымның басшысы, тәуелсіздік алғанға дейін Үндістанның соңғы императоры және ең бастысы, Үндістанның сол кездегі монархы болған Георг VI де қабылдамады. Үндістанның низамды Үндістанға қосылуға көндіру әрекеттері сәтсіз аяқталды және Разакарлардың (Хайдарабадты Пәкістанға қосылуын қалаған) индус халқына жасаған кең ауқымды зұлсалыстарынан кейін Үндістан үкіметі «Поло» операциясы деп аталатын әскери операцияны бастады. 1948 жылдың 13 қыркүйегінде Үндістан армиясы Хайдарабадқа басып кірді және оның жақсы дайындықтан өтпеген әскерлерін жеңді. Низам 1948 жылдың 17 қыркүйегінде жеңіліске ұшырады; сол күні ол мемлекеттік радио арқылы хабар таратты. Низам жаңа Үндістан Одағына қосылуға мәжбүр болды. 1948 жылдың 17 қыркүйегінде оның тақтан бас тартуы әулеттің амбицияларына нүкте қойды. Дегенмен, ол тәуелсіздік алғаннан кейін халықтың дауысына сәйкес Раджпрамхук лауазымын иеленді. Ол 1967 жылдың 24 ақпанында қайтыс болды. Барлық низамдар Хайдарабадтағы Чарминар маңындағы Мекке мешітіндегі патшалық қабірлерге жерленген, соңғы низам ғана анасының қасында, Король Коти сарайына қарап тұрған Джуди мешітінің зиратына жерленуді өтінді.

Мемлекеттік байлық

Низамдар билігі кезінде Хайдарабад Голконда кен орындарының арқасында зор байлыққа ие болды, бұл сол кездегі әлемдік нарықтағы алмастардың жалғыз көзі болатын (Оңтүстік Африка кен орындарынан басқа), осылайша 7-ші Низамды әлемдегі ең бай адам етті. Осман Әли хан, Асаф Жах VII және оның отбасы, соның ішінде Салар Жунг I, Наваб Сарвар Уль Мулк пен оның саяси кеңесшісі Аға Мирза Байғабадурдан білім алды. Бұл мемлекет Асаф-Джахи әулеті билеген Декан аймағында орналасқан еді. Низамдар екінші және үшінші Англо-Майсор соғыстары мен 1857 жылғы Үндістан көтерілісіндегі рөлдері үшін «Ұлыбритания үкіметінің адал одақтасы» деген құрметті атаққа ие болды. Низамдардың байлығының бір мысалы – Низамдардың зергерлік бұйымдары, бұрын Салар Джунг мұражайында көрсетілген, бірақ қазір Делидегі Үндістан резервтік банкінің сақтау қазынасында сақталатын халықаралық туристік орталық. 1948 жылы Хайдарабад штатының халқы шамамен 17 миллион (1.7 крор) адамды құрады және жылдық кірісі 90,029,000 фунт стерлингке бағаланды. Штаттың 1951 жылға дейін қолданылған Хайдарабади рупиясы деп аталатын жеке валютасы болды. Соңғы Низам Мир Осман Әли ханның байлық жинау жылдамдығы оны 1937 жылы әлемдегі ең бай адамдардың біріне айналдырды, сонымен қатар ол жомартсыздығымен де танымал болды. Forbes журналының 2008 жылғы «Барлық уақыттағы ең бай адамдар тізімі» бойынша, Низам Мир Осман Әли хан тарихтағы ең бай бесінші адам болып саналады, оның байлығы Forbes бағалауынша, сол кезден бергі АҚШ-тың ЖІӨ өсіміне және доллар мен үнді рупиясының қазіргі айырбас бағамына сәйкес 210.8 миллиард долларды құрайды. Олар Хайдарабадқа теміржол желісін – Низамның кепілдік берілген мемлекеттік теміржолын да сыйлады, ол түрлі салаларды құруға көмектесті. Басқа да маңызды орындарға Телангана жоғары соты, қалалық колледж, Халық саябағы (бұрынғы Баг е Аам), Юбилей залы, Асафия кітапханасы, Ассамблея ғимараты, Нилуфер ауруханасы, Османия өнер колледжі және Османия медициналық колледжі кіреді.

During the period of the Nizams' rule, Hyderabad became wealthy thanks to the Golconda mines which were the only sources of diamonds in the world market at that time (apart from South African mines) making the 7th Nizam the richest person in the world. Osman Ali Khan, Asaf Jah VII and his family including Salar Jung I were taught by Nawab Sarwar Ul Mulk and Agha Mirza Baig Bahadur, who was his political advisor, and the senior most salute state among the Indian princely states. It was spread over in the Deccan, ruled by the Asaf Jahi dynasty. The Nizams were conferred with the title of His Exalted Highness, and "Faithful Ally of the British Government" for their roles in the Second and Third Anglo Mysore Wars and the Indian Rebellion of 1857,

One example of the wealth of the Nizams is the Jewels of the Nizams, an international tourist attraction once displayed in Salar Jung Museum, but now locked in an Reserve Bank of India vault in Delhi. In 1948 Hyderabad state had an estimated population of 17 million (1.7 crore), and it generated an estimated annual revenue of £90,029,000. The state had its currency known as the Hyderabadi rupee, until 1951. The pace at which the last Nizam Mir Osman Ali Khan amassed wealth made him one of the world's richest men in 1937, also known for his miserliness. According to the Forbes All Time Wealthiest List of 2008, Nizam Mir Osman Ali Khan is the fifth richest man in recorded history per the figures, with an estimated worth of 210.8 billion adjusted by Forbes as per the growth of the US GDP since that period and the present exchange rate of the US dollar against the Indian rupee. They also gave Hyderabad its railway network the Nizam's Guaranteed State Railway which helped in setting up various industries. Other landmarks include the Telangana High Court, City College, Public Gardens (formerly Bagh e Aaam), Jubilee Hall, Asafia Library, The Assembly building, Niloufer Hospital, the Osmania Arts College and the Osmania Medical College.

Маһабхарата жинағына арналған сыйлық

1932 жылы Пуна қаласындағы Бхандаркар шығыс зерттеу институтында "Махабхарата" кітабын басып шығару үшін қаржы қажет болды. 7-ші Низамға ресми өтініш жолданды, ол 11 жыл бойына жыл сайын 1000 рупиядан қаржы бөлді. Сонымен қатар, ол бүгінгі күні "Низамның қонақ үйі" деп аталатын қонақ үйдің салынуына 50 мың рупия көмектесті.

Индуистік ғибадатханаларға садақа

Низамдар Бхонгир маңындағы Ядагиригутта ғибадатханасына 82 825 рупий, ал Бадрахаламдағы Сита Рамачандрасуами ғибадатханасына 29 999 рупий сыйлады. 7-ші Низам жыл сайынғы грант ретінде Тирупати Баладжи ғибадатханасына 8000 рупий берді. Сонымен қатар, Хайдарабадтың ескі қаласында орналасқан Ситарамбағ ғибадатханасын қайта құруға 50 000 рупий жұмсалды.

Отбасылық ағашы

I. Асаф Жах I, Яминус Сұлтандығы, Рукнус Сұлтандығы, Джумлат-ул-Мулк, Мадар-ул-Махам, Низам-ул-Мулк, Низам-уд-Даула, Хан-и-Дауран, Наваб Мир Гази-уд-дин Сиддики, Хан Бахадур, Фатх-Джанг, Сипах Салар, Деканның Наваб Субедары, Хайдарабадтың 1-ші Низамы (1720 ж. тағайындалды) (20 тамыз 1671 – 1 маусым 1748). Император үкіметінің жетекші губернаторы және кеңесшісі. 1720 жылы 19 маусымда Хасанпурда императорлық күштерді жеңіп, өз тәуелсіз мемлекетін құрды. Императорлық фәрманмен оның иелігі расталды және 31 шілдеде таққа отырғызылды. 1722 жылы 8 ақпанда император Мұхаммед Шах оны Мұғал империясының вице-регенті етіп тағайындады, 1724 жылы 11 қазанда Берар провинциясын қорғады және 1724 жылы 7 желтоқсанда Хайдарабад қаласын өзінің жаңа астанасы етіп бекітті. II. Хумаюн Джах, Низам уд Даула, Наваб Мир Ахмад 'Али Сиддики, Хан Бахадур, Насыр Жанг, Деканның Наваб Субедары, Хайдарабадтың 2-ші Низамы (26 ақпан 1712 – Кадапа Навабынан қаза тапты, 16 желтоқсан 1750; билік еткен мерзімі: 1 маусым 1748 – 16 желтоқсан 1750). Сахибзади Хайр-ун-Ниса Бегум. Неке құрған: Наваб Талиб Мухиуддин Мутасауил Хан Бахадур, Музаффар Жанг: III. Наваб Хидаят Мухи уддин Саадулла Сиддики, Хан Бахадур, Музаффар Жанг, Деканның Наваб Субедары, Хайдарабадтың 3-ші Низамы (Курнул Навабымен қаза тапты, 13 ақпан 1751; билік еткен мерзімі: 16 желтоқсан 1750 – 13 ақпан 1751). IV. Әмір әл-Мамалик, Асаф-уд-Даула, Наваб Саид Мұхаммед Сиддики, Хан Бахадур, Заффар Жанг, Деканның Наваб Субадары, Хайдарабадтың 4-ші Низамы (1718 жылдың қарашасы – 1763 жылдың 16 қыркүйегі; билік еткен мерзімі: 13 ақпан 1751 – 8 шілде 1762). 1762 жылдың 8 шілдесінде кіші ағасы оны биліктен түсіріп, келесі жылы 44 жасында түрмеде өлтірді. V. Асаф Жах II, Низам-ул-Мұлк, Низам-уд-Даула, Наваб Мир Низам 'Али Сиддики, Хан Бахадур, Фатх Жанг, Сипах Салар, Деканның Наваб Субадары, Хайдарабадтың 5-ші Низамы (7 наурыз 1734 – 6 тамыз 1803; билік еткен мерзімі: 8 шілде 1762 – 6 тамыз 1803). VI. Асаф Жах III, Мұзаффар-ул Мамалук, Низам-ул Мүлк, Низам-уд Даула, Наваб Мир Акбар 'Али Сиддики, Хан Бахадур, Фулад Жанг, Хайдарабадтың 6-шы Низамы (11 қараша 1768 – 21 мамыр 1829; билік еткен мерзімі: 6 тамыз 1803 – 21 мамыр 1829). Низам атағын алған тұңғыш патша. VII. Рустам и Дауран, Аристои и Заман, Асаф Джа IV, Музаффар уль Мамалук, Низам уль Мулк, Низам уд Даула, Наваб Мир Фарханда 'Али Сиддики, Хан Бахадур [Гуфран Манзил], Сипах Салар, Фатх Жанг, Айн Вафдар Фидви и Сенлиена, Иктидар и Кишварситан Мұхаммед Акбар Шах Падшах и Гази, Хайдарабадтың 7-ші Низамы (25 сәуір 1794 – 16 мамыр 1857; билік еткен мерзімі: 21 мамыр 1829 – 16 мамыр 1857). VIII. Асаф Джах V, Низам-ул-Мұлк, Афзал-уд-Даула, Наваб Мир Тахният 'Али Сиддики, Хан Бахадур, Хайдарабадтың 8-ші Низамы, GCSI (11 қазан 1827 – 26 ақпан 1869; билік еткен мерзімі: 16 мамыр 1857 – 26 ақпан 1869). Британдықтардың ықпалына түскен тұңғыш патша. IX. Рустам и Дауран, Арусту и Заман, Уол Мамалук, Асаф Джа VI, Музаффар-ул Мамалук, Низам-ул Мулк, Низам-уд Даула, Наваб Мир Махбуб 'Али Сиддики, Хан Бахадур, Сипах Салар, Фатх Жанг, Хайдарабадтың 6-шы Низамы, ГКБ, ГКМ (17 тамыз 1866 – 31 тамыз 1911; билік еткен мерзімі: 26 ақпан 1869 – 31 тамыз 1911). 1869 жылдың 26 ақпанында әкесінен мұрагерлікке өтті, 1884 жылдың 5 ақпанына дейін регенттікпен билік жүргізді, содан кейін Үндістанның вице-королі толық билік беру рәсімін өткізді. X. Рустам и Дауран, Арусту и Заман, Уол Мамалук, Асаф Джах VII, Музаффар-ул Мамалук, Низам-ул Мулк, Низам-уд Даула, Наваб Мир Осман 'Али Сиддики, Хан Бахадур, Сипах Салар, Фатх Жанг, Британ үкіметінің адал одақтасы, Хайдарабад пен Берардың 10-шы Низамы, GCSI, GBE, Корольдік Викториялық тізбек, МП (6 сәуір 1886 – 24 қаңтар 1967; билік еткен мерзімі: 31 тамыз 1911 – 26 қаңтар 1950). 1918 жылдың 1 қаңтарында Ұлы Ұлылық дәрежесін, 1918 жылдың 24 қаңтарында Британ үкіметінің адал одақтасы атағын және 1936 жылдың 13 қарашасында Хайдарабад пен Берар Низамы атағын алды. Билік басындағы Низамдардың соңғысы; 1948 жылдың 19 қыркүйегіне дейін билікке келгеннен бастап, мемлекет ресми түрде Одаққа қосылғанға дейін билік жүргізді. Содан кейін 1949 жылдың 23 қарашасына дейін жартылай басқарушы және жартылай автономды мәртебесін сақтады, ол жаңа Үндістан үкіметі мен Конституциясының басымдығын қабылдап, Одаққа қосылды. 1950 жылдың 26 қаңтарында Конституцияның ресми жариялануы кезінде Асаф Джахидің 230 жылдық билігін аяқтаған өзінің егемендігін ресми түрде жоғалтты. 1950 жылдың 26 қаңтарынан 1956 жылдың 31 қазанына дейін Хайдарабад штатының раджпрамхухы болып қызмет етті. 1950 жылдың 26 қаңтарынан өліміне дейін титулярлық монарх болды. Азам Джах, Берар ханзадасы, GCIE, GBE (21 ақпан 1907 – 9 қазан 1970). Берар ханзадасы атағын алды (13 қараша 1936 ж.). 1967 жылы тұңғыш ұлының игілігіне мұрагерлік жолынан бас тартты. XI. Рустам и Дауран, Арусту и Заман, Уол Мамалук, Асаф Джа VIII, Музаффар-ул Мамалук, Низам-ул Мулк, Низам-уд Даула, Наваб Мир Баракат 'Али Сиддики, Хан Бахадур, Сипах Салар, Фатх Жанг, Хайдарабад пен Берардың 11-ші Низамы (6 қазан 1933 – 15 қаңтар 2023; 11-ші Низам: 24 қаңтар 1967 – 28 желтоқсан 1971; содан бері династиялық басшы және талапкер). Азмет Джах, Наваб Мир Мұхаммед Азмат 'Али Сиддики, Хан Бахадур (23 маусым 1960 ж.т., 2002 ж. Берар ханзадасы және мұрагерлікке тағайындалды).

I. Asaf Jah I, Yamin us Sultanat, Rukn us Sultanat, Jumlat ul Mulk, Madar ul Maham, Nizam ul Mulk, Nizam ud Daula, Khan i Dauran, Nawab Mir Ghazi ud din Siddiqi, Khan Bahadur, Fath Jang, Sipah Salar, Nawab Subedar of the Deccan, 1st Nizam of Hyderabad (cr. 1720) (20 August 1671 – 1 June 1748). A senior governor and counsellor in the Imperial government. Defeated the Imperial forces on 19 June 1720 at Hasanpur and formed an independent state of his own. Confirmed in his possessions by Imperial firman and crowned on 31 July. Named Vice Regent of the Mughal Empire by Emperor Muhammad Shah on 8 February 1722, secured the province of Berar on 11 October 1724 and formally made Hyderabad City his new capital on 7 December 1724. II. Humayun Jah, Nizam ud Daula, Nawab Mir Ahmad 'Ali Siddiqi, Khan Bahadur, Nasir Jang, Nawab Subedar of the Deccan, 2nd Nizam of Hyderabad (26 February 1712 – k. by the Nawab of Kadapa 16 December 1750; r. 1 June 1748 – 16 December 1750). Sahibzadi Khair un nisa Begum. Married Nawab Talib Muhi ud din Mutasawwil Khan Bahadur, Muzaffar Jang:
III. Nawab Hidayat Muhi ud din Sa'adu'llah Siddiqi, Khan Bahadur, Muzaffar Jang, Nawab Subedar of the Deccan, 3rd Nizam of Hyderabad (k. by the Nawab of Kurnool 13 February 1751; r. 16 December 1750 – 13 February 1751). IV. Amir ul Mamalik, Asaf ud Daula, Nawab Said Muhammad Siddiqi, Khan Bahadur, Zaffar Jang, Nawab Subadar of the Deccan, 4th Nizam of Hyderabad (November 1718 – 16 September 1763; r. 13 February 1751 – 8 July 1762). Deposed by his younger brother on 8 July 1762 and killed in prison the following year, aged 44. V. Asaf Jah II, Nizam ul Mulk, Nizam ud Daula, Nawab Mir Nizam 'Ali Siddiqi, Khan Bahadur, Fath Jang, Sipah Salar, Nawab Subadar of the Deccan, 5th Nizam of Hyderabad (7 March 1734 – 6 August 1803; r. 8 July 1762 – 6 August 1803)
VI. Asaf Jah III, Muzaffar ul Mamaluk, Nizam ul Mulk, Nizam ud Daula, Nawab Mir Akbar 'Ali Siddiqi, Khan Bahadur, Fulad Jang, 6th Nizam of Hyderabad (11 November 1768 – 21 May 1829; r. 6 August 1803 – 21 May 1829). The first of the dynasty to be officially granted the title of Nizam. VII. Rustam i Dauran, Aristu i Zaman, Asaf Jah IV, Muzaffar ul Mamaluk, Nizam ul Mulk, Nizam ud Daula, Nawab Mir Farkhanda 'Ali Siddiqi, Khan Bahadur [Gufran Manzil], Sipah Salar, Fath Jang, Ayn Waffadar Fidvi i Senliena, Iqtidar i Kishwarsitan Muhammad Akbar Shah Padshah i Ghazi, 7th Nizam of Hyderabad (25 April 1794 – 16 May 1857; r. 21 May 1829 – 16 May 1857). VIII. Asaf Jah V, Nizam ul Mulk, Afzal ud Daula, Nawab Mir Tahniyat 'Ali Siddiqi, Khan Bahadur, 8th Nizam of Hyderabad, GCSI (11 October 1827 – 26 February 1869; r. 16 May 1857 – 26 February 1869). The first of the dynasty to come under British rule. IX. Rustam i Dauran, Arustu i Zaman, Wal Mamaluk, Asaf Jah VI, Muzaffar ul Mamaluk, Nizam ul Mulk, Nizam ud Daula, Nawab Mir Mahbub 'Ali Siddiqi, Khan Bahadur, Sipah Salar, Fath Jang, 6th Nizam of Hyderabad GCB, GCSI (17 August 1866 – 31 August 1911; r. 26 February 1869 – 31 August 1911). Succeeded his father on 26 February 1869, ruled under a regency until 5 February 1884, when he was invested with full ruling powers by the Viceroy of India. X. Rustam i Dauran, Arustu i Zaman, Wal Mamaluk, Asaf Jah VII, Muzaffar ul Mamaluk, Nizam ul Mulk, Nizam ud Daula, Nawab Mir Osman 'Ali Siddiqi, Khan Bahadur, Sipah Salar, Fath Jang, Faithful Ally of the British Government, 10th Nizam of Hyderabad and of Berar GCSI, GBE, Royal Victorian Chain, MP (6 April 1886 – 24 January 1967; r. 31 August 1911 – 26 January 1950). Granted the style of His Exalted Highness (1 January 1918), the title of Faithful Ally of the British Government (24 January 1918) and Nizam of Hyderabad and of Berar (13 November 1936). The last of the ruling Nizams; ruled absolutely from his accession until 19 September 1948, when the state was formally annexed to the Union. Maintained semi ruling and semi autonomous status from then until 23 November 1949, when he accepted the paramountcy of the new Indian government and Constitution and acceded to the Union. Formally lost his sovereignty, ending 230 years of Asaf Jahi rule, upon the formal promulgation of the Constitution on 26 January 1950. Served as Rajpramukh of the new Hyderabad State from 26 January 1950 until 31 October 1956, when the post was abolished. Served as a titular monarch from 26 January 1950 until his death. Azam Jah, Prince of Berar GCIE, GBE (21 February 1907 – 9 October 1970). Granted the title of His Highness the Prince of Berar (13 November 1936). Passed over in the line of succession in 1967 in favour of his elder son. XI. Rustam i Dauran, Arustu i Zaman, Wal Mamaluk, Asaf Jah VIII, Muzaffar ul Mamaluk, Nizam ul Mulk, Nizam ud Daula, Nawab Mir Barakat 'Ali Siddiqi, Khan Bahadur, Sipah Salar, Fath Jang, 11th Nizam of Hyderabad and Berar (6 October 1933 – 15 January 2023; 11th Nizam: 24 January 1967 – 28 December 1971; dynastic head and pretender since then). Azmet Jah, Nawab Mir Muhammad Azmat 'Ali Siddiqi, Khan Bahadur (b. 23 June 1960; appointed Prince of Berar and heir apparent: 2002)

Низамдардың қыздары дәстүрлі түрде Пайгах әулетінің жас жігіттеріне үйлендірілген. Бұл әулет Исламның сүнни бағытына жатады. *Көптеген тарихшылар талапкер деп санайды; билік ету кезеңдерінде дәстүрлі билік құқықтарын жүзеге асырмады.*

Низамдар есімін алған және құрған жерлер мен заттар

Низамның есімімен аталған орындар мен заттарға Телангана штатындағы Низамабад қаласы және ауданы; Жамья Низамия университеті, Низам колледжі; Низам мұражайы; Низамның кепілдік берілген мемлекеттік темір жолы; Низамның медициналық ғылымдар институты; Низамдардың әшекейлері; Низам алмасы; Низам сағары, HMAS Nizam, Низамия обсерваториясы; Низам клубы; Хайдарабад Низамының әйелдер алқасы; Низамның әскерлік бөлімі; Низам қақпасы; Низам сарайы; Низамия бас мемлекеттік ауруханасы; және Низамның қайырымдылық қоры.