Кіріспе

Көбелек түрі

Pieris oleracea, немесе көбінесе горчичный ақ көбелек деп аталатын, Pieridae тұқымдасына жататын және Канаданың көп бөлігінде және АҚШ-тың солтүстік-шығысында табиғи ортасы бар көбелек. Көбінесе толығымен ақ түсті көбелек орманды жерлерде немесе ашық далаларда кездеседі. Оның екі маусымдық нысаны бар, бұл оны басқа ұқсас түрлерден ерекшелендіреді. Климаттың өзгеруіне байланысты популяциялар солтүстікке қарай жылжуда. Атауынан көрініп тұрғандай, P. oleracea ересектері мен дернәсілдері негізінен қыша тұқымдасына жататын Brassicaceae өсімдіктерімен қоректенеді. Бұл түрге инвазивті Alliaria petiolata түрінің жылдам таралуы және монокультура құруы қауіп төндіреді, ол дернәсілдер үшін улы. P. oleracea популяциясы азайып барады. Бұл көбелек сарымсақ қышасына бірте-бірте бейімделуде мүмкін. Дегенмен, өсімдіктің жоғары агрессивтілігі және адам қызғалымының үздіксіз кеңеюі оның тіршілігін қамтамасыз ету үшін жеткілікті жылдам процесс болмауы мүмкін. Оның түрлік атауы олерацеа латын тілінде «көкөністерге/дәрілік шөптерге қатысты» дегенді білдіреді және ол олерацеус (oleraceus) түрінің бір формасы болып табылады.

Ұрықтар

Pieris oleracea личинкалары сары түсті және конус пішіндес, тік қабырғалары бар. Зерттеушілер Pieris virginiensis-тің бір буынды болуы, оның сирек кездесуімен қоса, А. petiolata-ның тіршілікке бейімделу қабілетін азайтып, оның сақталуына одан да үлкен қауіп төндіретінін айтты.

Alliaria petiolata (қайың бұтақшасы)

Alliaria petiolata - уытты инвазивті түр, ол дернәсілдердің тіршілік ету деңгейін төмендетуге себеп болып келеді.

Пирис рапа

P. oleracea-ның тағы бір мүмкін дұшпаны – оның өзінің туысы Pieris rapae. Бұл түрді Жаңа Англияда P. oleracea өсетін аймаққа әкелгеннен кейін, жергілікті популяциялардың барлығы жойылды. Көп жағдайда бұл жем іздейтін орындар үшін бәсекелестік нәтижесі болды. Дегенмен, екі түрдің сәтті қатар өмір сүре алған жағдайы да тіркелді.

Өзімдікі

P. oleracea мен P. rapae арасындағы симпатрияның нақты мысалы Вермонт штатында байқалды. Екі популяцияның қоныстану аумағы шамамен бірдей болғанымен, әрбір түр басқасы пайдалана алмайтын нақты экологиялық нишаны таба алды – тамақ көзі немесе мекендеу ортасы бойынша. P. oleracea личинкалары көктемде Dentaria diphylla-ны негізгі түрде пайдаланды, ал P. rapae көктемде Barbaea vulgaris-ты пайдаланды. Жұптасу кезінде екі түрдің арасында ешқандай бөгет болған жоқ. Ересектер бір-бірімен қатар орналасқан аймақтарда болғанымен, ешқандай қақтығыс тіркелмеді.