Дивидендтерді қайта инвестициялау бағдарламасы және акцияларды сатып алу жоспары
Dividend reinvestment plan
Дивидендтерді қайта инвестициялау бағдарламасы (DRIP) туралы біліңіз. Ақшалай алмаған дивидендтерді акцияға қайта инвестициялау арқылы табыс арттыру мүмкіндігі. Комиссияларсыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дивидендтерді қайта инвестициялау бағдарламасы немесе дивидендтерді қайта инвестициялау жоспары (DRIP) – негізгі компаниядан тікелей ұсынылатын акциялық инвестиция мүмкіндігі. Инвестор дивидендтерді қолма-қол ақша түрінде тікелей алмайды; керісінше, инвестордың дивидендтері тікелей негізгі акцияларға қайта инвестицияланады. Инвестор дивидендтерден түскен табысына, ол қолма-қол ақша түрінде алынса да, қайта инвестицияланса да, жыл сайын салық төлеуге міндетті. DRIP жоспарлары дивидендтерден түскен инвестициялық кірісті бағаның өсуі мен күрделі үстемелену мақсатында брокерлік комиссиясыз немесе акциялардың толық бөлігіне жеткілікті сома жинауды күтпей дереу инвестициялауға мүмкіндік береді. Кейбір DRIP жоспарлары қатысушылар үшін тегін, ал басқалары ақы немесе пропорционалды комиссиялар алады. Сол сияқты, Канадада көптеген табыс трестері мен жабық қорлар үлестіруді қайта инвестициялау жоспары мен бірліктерді сатып алу жоспарын ұсына алады, олар басқа жоспарлармен ұқсас принциппен жұмыс істейді. DRIP жоспарлары өзінің мәні бойынша белсенді сауда емес, ұзақ мерзімді инвестицияларды ынталандырады, сондықтан олар акция бағасын тұрақтандыруға көмектеседі.
A dividend reinvestment program or dividend reinvestment plan (DRIP) is an equity investment option offered directly from the underlying company. The investor does not receive dividends directly as cash; instead, the investor's dividends are directly reinvested in the underlying equity. The investor must still pay tax annually on his or her dividend income, whether it is received as cash or reinvested. DRIPs allow the investment return from dividends to be immediately invested for the purpose of price appreciation and compounding, without incurring brokerage fees or waiting to accumulate enough cash for a full share of stock. Some DRIPs are free of charge for participants, while others do charge fees and/or proportional commissions. Similarly income trusts and closed end funds, which are numerous in Canada, can offer a distribution reinvestment plan and a unit purchase plan which operate principally the same as other plans. Because DRIPs, by their nature, encourage long term investment rather than active trading, they tend to have a stabilizing influence on stock prices.
Қолма-қол ақшамен сатып алу
Атауынан дивидендтерді қайта инвестициялау – басты мақсат екендігі білінеді, бірақ көптеген компаниялар акция сатып алу жоспарын (SPP) қосымша ұсынады. SPP жоспарына тіркелген адам компания акцияларын белгілі уақыт аралығында қолма-қол ақшамен сатып алуға (OCP) мүмкіндік алады. Ақшалай сатып алудың (OCP) сомасы кейде белгілі бір шектеулерге ие болуы мүмкін, мысалы, әр сатып алуға кемінде 25 доллар жұмсалуы керек немесе жылына 100 000 доллардан аспауы тиіс. Ақысы төмен немесе мүлдем ақысыз SPP жоспарлары тіркелгендерге тиімді болуы мүмкін, себебі олар акцияларын жылдам және үнемді түрде көбейтуге мүмкіндік береді. Дивидендтерді қайта инвестициялау сияқты, қолма-қол ақшамен сатып алу да акцияның үлестік бөлігін 3 немесе 4 ондық таңбаға дейін алуға мүмкіндік береді. DRIP жоспарлары кең ауқымды инвесторлар үшін танымал инвестиция құралына айналды, себебі олар корпоративтік дивидендтер түріндегі табыс арқылы долларлық орташалау әдісін тиімді пайдалануға мүмкіндік береді. Осылайша, инвестор дивидендтік кірістің қамтамасыз етілуіне кепілдік алады, бірақ акция бағасының өзгеруіне байланысты нарықтық тәуекелге де тап болады.
Although the name implies that reinvesting dividends is the main purpose of these plans, many companies offer a complementary share purchase plan (SPP). An SPP allows the enrollee to make periodic optional cash purchases (OCP) of company stock. The dollar amount of the OCP is sometimes subject to minimum and maximum limits, e. g. a minimum of $25 per OCP or a maximum that cannot exceed $100,000 per year. Low fee or no fee SPPs may be advantageous to enrollees as they offer a quick and cost effective way to increase their holdings. And just like when dividends are reinvested, optional cash purchases are for fractional shares to 3 or 4 decimal places. DRIPs have become popular means of investment for a wide variety of investors as they enable them to effectively take advantage of dollar cost averaging with income in the form of corporate dividends that the company is paying out. This way, the investor is guaranteed the return of whatever the dividend yield is, but he or she is also subject to market risk due to the price fluctuations of the stock.
Қорды сатып алу
Көптеген жоспарлар бойынша әлеуетті инвестордың тіркелген акционер болуын, ал емес пайдалы акционер болуын талап етеді. Тіркелген акционерлер компания акцияларының тікелей иелері болып табылады және компанияның трансферттік агентімен тізімделеді, ал пайдалы акционерлер өз акцияларын брокерлік шот немесе инвестициялық дилер сияқты делдал арқылы ұстайды. Бұрын мұндай акцияларды иеліктің куәлігі ретінде сақтау қажет болған, бірақ қазір көптеген жоспарлар қағазсыз, "кітапқа жазу" форматында жүзеге асырылады. Канадада DRIP-ті сертификатпен бастау қажет, сондықтан канадалық тіркелушілер акциялар сертификаттарына ие болуы керек. DRIP немесе SPP арқылы алынған барлық акциялар "кітапқа жазу" форматында болады. Сонымен қатар, кейбір DRIP-тер (АҚШ-та SEC мақұлдауымен) тікелей тіркеу опциясын ұсынады, онда бастапқы акция сатып алу DRIP арқылы жүзеге асырылуы мүмкін, осылайша бөлшек сауда брокерлік алымдары мен комиссияларынан аулақ болуға болады. Бұл опция көбінесе "жеке акция сатып алу жоспары" немесе "жеке акция сатып алу бағдарламасы" (DSPP) деп аталады. DRIP сарапшысы Чарльз Карлсон мұндай жоспарларды "жүксіз акциялар" деп атады. Дегенмен, мұндай жоспарларды "жүксіз акциялар" деп сипаттау өте жаңылыстырады. 1990 жылдардың ортасында компаниялар демеушілік ететін жоспарлар арқылы инвестициялау танымал бола бастағанда, мұндай "жүксіз" жоспарлар белгілі бір трансферттік агенттермен жоспар арқылы инвестиция жасаған сайын (және көп жағдайда әр дивидендті қайта инвестициялау үшін) алымдар жасау мақсатымен құрылды және насихатталды. Дәстүрлі DRIP-тер, яғни акционерлерге ғана қолжетімді жоспарлар, көбінесе "ақысыз" жоспарлар болып табылады. DRIP, SPP және DSPP-нің ақысыз нұсқалары көп, олар долларлық орташалау әдісімен уақыт өте келе капиталды ұлғайтудың тиімді тәсілі болып табылады. Кейбір DRIP-терде инвестор дивидендтердің бір бөлігін немесе барлығын чекпен алуға мүмкіндік алады, толық қайта инвестициялаудан гөрі. Сондай-ақ, егер DRIP тоқтатылса, инвестордың акциялары әдетте кітапқа жазу түрінде сақталады, үлестік акцияларды қамти отырып немесе позицияның үлестік бөлігі үшін қайтару чегімен. DRIP-ті пайдаланудың бір кемшілігі - инвестор көптеген шағын акцияларды сатып алудың құнын қадағалап отыруы керек және осы сатып алулардың жазбаларын қағаз немесе электрондық түрінде жүргізуі керек. Бұл инвесторға кез келген акция сатылған кезде капиталдан алынатын табыс салығын дәл есептеуге және қажет болған жағдайда үкіметке шығындарды растауға мүмкіндік береді. Егер инвестор бірнеше жыл бойы бір ғана DRIP-ке қатысса, мұндай жазбаны жүргізу қиынға түсуі мүмкін (немесе есепшіге тапсырылса, қымбатқа соғуы мүмкін). Мысалы, он жыл бойы 15 DRIP-ке қатысу, барлық акциялар тоқсан сайын дивидендтер төлейтін болса, 15 бастапқы сатып алуды бақылау үшін кем дегенде 615 акция лоты, сонымен қатар 600 қайта инвестицияланған дивидендтерді есепке алу қажет болады. Егер инвестор акцияларды мерзімімен сатып алып немесе сатса немесе компания шығындар базасын өзгертуді талап ететін оқиғаға қатысса, мысалы, бөліну немесе бірігу сияқты, қосымша қиындықтар туындайды. "DRIP" термині көбінесе компания демеушілігімен жасалатын жоспарлармен байланысты болғанымен, акциялар дивидендтерін қайта инвестициялау кейбір брокерлік фирмалар арқылы тегін қолжетімді. Бұл синтетикалық DRIP деп аталады. Брокерлік DRIP-тің кемшілігі - олар қолма-қол ақшамен акция сатып алуға мүмкіндік бермейді. Егер инвестор қосымша акцияларды сатып алғысы келсе, ол әрбір келесі сатып алу үшін комиссия төлеуі керек.
The majority of plans require the potential investor to become a registered shareholder, as opposed to a beneficial shareholder. Registered shareholders are direct owners of company stock and are listed with a company's transfer agent, whereas beneficial shareholders hold their stock through a proxy, such as a brokerage account or an investment dealer. In the past, this meant having to keep stock certificates as proof of ownership, but now most plans are in paperless, "book entry" format. In Canada, you must start a DRIP with a certificate and, as such, Canadian enrollees must have the share certificates to do so. All subsequent shares acquired through the DRIP or SPP would be in "book entry" format. In addition, certain DRIPs offer (with SEC approval in the US) a direct enrollment option, in which the initial share purchase may itself be made through the DRIP, thereby avoiding retail brokerage fees and commissions. This option is often called a "direct share purchase plan" or "direct stock purchase plan" (DSPP). DRIP expert Charles Carlson has dubbed such plans "no load stocks". However, describing such plans as "no load stock" plans is extremely misleading. In the mid 1990s, when investing through company sponsored plans became more popular, such "no load" plans were created and promoted by certain transfer agents in order to create fees each time an investment is made through the plan (and, in many cases, for each dividend reinvestment). Traditional DRIPs, those available only to those who are already shareholders, are more likely to be "no fee" plans. There are many no fee versions of DRIPs, SPPs and DSPPs which are an efficient way to build holdings over time by making small regular investments on a dollar cost averaging basis. In some DRIPs, the investor has the option of receiving some or all dividends by check, as opposed to full reinvestment. Also, if a DRIP is discontinued, the investor's shares typically continue to be held in book entry form, either including fractional shares or with a refund check issued for the fractional part of the position. A downside of using DRIPs is that the investor must keep track of cost basis for many small purchases of stock, and maintain records of these purchases in paper or electronic form. This assures that the investor can accurately calculate the capital gains tax when any shares are sold, and document cost basis to their government if requested. This record keeping can become burdensome (or costly, if done by an accountant) if the investor participates in more than one DRIP for many years. For example, participating in 15 DRIPs for ten years, with all of the stocks paying quarterly dividends, would result in at least 615 share lots to keep track of—the 15 initial purchases, plus 600 reinvested dividends. Further complications arise if the investor periodically buys or sells shares, or if the company is involved in an event requiring adjustments to cost basis, such as a spin off or a merger. While the term "DRIP" is usually associated with company sponsored plans, reinvestment of stock dividends is also available at no cost through some brokerage firms. This is called a synthetic DRIP. The drawback to broker DRIPs is that they do not allow for optional cash purchases. If the investor wants to acquire additional shares, he or she must pay a commission for each subsequent purchase.