Британ ақыны Джордж Сазерленд Фрейзер өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Британдық ақын

Джордж Сазерленд Фрейзер (8 қараша 1915 – 3 қаңтар 1980) – шотланд ақыны, әдеби сыншы және ғалым.

Өмірбаян

Фрейзер Шотландияның Глазго қаласында дүниеге келді, кейін отбасымен бірге Абердинге көшті. Ол Сент-Эндрюс университетінде білім алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Каир мен Эритреяда британ әскері қатарында қызмет етті. «Саламандер» деген қаирлік әдеби журналда ақын ретінде жарияланды. Сонымен қатар, ол «Жаңа Апокалиптиктер» тобымен бірге жұмыс істеді, «Ақ атты» антологиясына кіріспе эссе жазды және олардың сюрреализмнің жалғасы екенін анықтауда ең біріншілердің бірі болды. Соғыстан кейін журналист және сыншы ретінде қызмет етіп, Лондонның әдеби ортасында белгілі бір деңгейге жетті. Әйелі Пэддимен бірге, зиялы көшбасшы Уильям Эмпсоннан бастап эксцентрикалық Джон Гоусвортқа дейін әдебиет өкілдерімен жақын қарым-қатынас орнатты. Иан Флетчермен бірлесіп, Гоусворттың «Жинақталған өлеңдері» (1949) басылымға шығуын қамтамасыз етті. Оның ұстанымы – дәстүрлі әдебиеттің адамы (бұл бағыттың жоғалуы да жылдам болды). 1948 жылы Фрейзер Т.С. Элиоттың алпысыншы жылдығына арналған библиографиялық симпозиумға «Өзінің жеке тілі» деген эссесімен қатысты. Джон Доннмен салыстырып, ол ағылшын поэзия тілін жаңартуы үшін (әсіресе «Дж. Альфред Пруфрокқа арналған махаббат әнінде»), сондай-ақ, өлеңдерін ауыстырудағы шеберлігі мен жас ақындарға тигізген әсері үшін мақтады; бірақ, қазіргі мақсатымыз үшін маңыздысы, ол: «Мен өзім аса шебер жазушы емеспін; мен, жалпы алғанда, қандай да бір қағидасыз адасып қаламын [ ].» 1949 жылы ол Токиодағы Ұлыбританияның байланыс миссиясында Эдмунд Блуденнің мәдени кеңесшісі қызметін атқаруға тағайындалды. Бірақ 1951 жылы Жапонияда психикалық күйзеліс кезеңін басынан өткізді, бұл оның жұмысына кері әсер етті. Содан кейін ол ақын емес, көп мамандылықты білетін жазушыға айналды. 1959 жылы Лестер университетінде оқытушы болып жұмыс істеді, онда ол студенттерге шабыттандыратын ұстаз болды және 1979 жылға дейін зейнеткерлікке шыққанша сол жерде қызмет етті. 1946 жылы Айлин Люси Эндрюге (туғаннан бастап Пэдди деп аталған) үйленді. Ол Фрейзермен бірге өткен өмірі туралы «G. S. Fraser: A Memoir» атты қысқаша естелік жазды. Олардың екі қызы болды, оның ішінде Хелен Фрейзер, сондай-ақ бір ұлы болды. Пэдди 2013 жылы қайтыс болды.

Fraser was born in Glasgow, Scotland, later moving with his family to Aberdeen. He attended the University of St. Andrews. During World War II he served in the British Army in Cairo and Eritrea. He was published as a poet in Salamander, a Cairo literary magazine. At the same time he was involved with the New Apocalyptics group, writing an introductory essay for the anthology The White Horseman, and formulating as well as anyone did the idea that they were successors to surrealism. After the war he became a prominent figure in London's literary circles, working as a journalist and critic. Together with his wife Paddy he made friends with a gamut of literary figures, from the intellectual leader William Empson to the eccentric John Gawsworth. He worked with Ian Fletcher to have Gawsworth's Collected Poems (1949) published. His direction was that of the traditional man of letters (soon to become extinct). In 1948, Fraser contributed an essay entitled "A Language by Itself" to a biblio symposium honouring the sixtieth birthday of T. S. Eliot. Drawing comparisons with John Donne, he praised the poet's profound refreshment (particularly in The Love Song of J. Alfred Prufrock) of the English poetic tongue, together with his subtle facility for transitional verse and his potent effect on the poetic youth; but, more importantly for present purposes, he also confessed, "I am not a very original writer myself; I am lost, on the whole, without a convention of some sort [ ]." In 1949 he accepted the job of replacing Edmund Blunden as Cultural Adviser to the UK Liaison Mission in Tokyo. This ended badly when he suffered a breakdown in 1951 while in Japan. Subsequently he was much less the poet than the all purpose writer. He became a lecturer at the University of Leicester in 1959, where he was an inspiring teacher, remaining there until retirement in 1979. He married Eileen Lucy Andrew (who was known as Paddy from birth) in 1946. She wrote a brief memoir of her life with Fraser: G. S. Fraser: A Memoir. Together they had two daughters, including Helen Fraser, and a son. Paddy died in 2013.

"Қазіргі поэзиядағы ақындар" (1956)

А. Альварес Кингсли Амис В. Г. Арчер Патрисия Авис Бернард Бергонзи Томас Блэкберн Артур Боярс Алан Браунжон Джордж Брюс Чарльз Козли Роберт Конквест Хиллари Корк Морис Джеймс Крейг Дональд Дэви Пол Дехн Кит Дуглас Лоуренс Дюрелл Д. Дж. Энрайт Ян Флетчер Рой Фуллер Роберт Гариох Дэвид Гаскойн В. С. Грэм Том Ганн Дж. С. Холл Майкл Гамбургер Жакетта Хоукс Джон Хит Стаббс Джеффри Хилл Джон Холлоуэй Элизабет Дженнингс Питер Джонсон Сидней Кис Кинселла Томас Джеймс Киркпуп Филип Ларкин Лори Ли Алун Льюис Кристофер Лог Роб Лайл Джордж Макбет Норман Маккейг Маири Макиннес Эварт Мильн Ричард Мерфи Норман Никсон Кэтлин Нотт Филип Оукс Джонатан Прайс Ф. Т. Принс Генри Рид Энн Ридлер В. Р. Роджерс Алан Росс Э. Дж. Сковелл Том Скотт Мартин Сеймур Смит Джон Шорт Джон Силкин Бернс Сингер Робин Скелтон Сидни Гудсир Смит Бернард Спенсер Р. С. Томас Теренс Тиллер Чарльз Толинсон Константин Трипанис Джон Уэйн Джон Уоллер Вернон Уоткинс Гордон Уортон Шейла Уингфилд Диана Уизерби Дэвид Райт