Кіріспе

Орта ғасырлық гриморий. Хонорийдің Ант Еткен Кітабы (Liber juratus Honorii, сондай-ақ Liber sacer, sacratus немесе consecratus) – Тебалық Хонорийдың жазғандығы айтылатын орта ғасырлық гриморий. Латын тіліндегі juratus сөзі әдетте "ант" деп аударылса да, "антқа байланысты" деген мағынаны білдіреді. Дәлелдерге сүйенсек, бұл кітап I Хонорий Папаның гриморийі болған, содан аты осылай аталып кеткен. Бұл кітап – қазірге дейін сақталған ең көне орта ғасырлық гриморилердің бірі және ең әсерлілерінің бірі.

Тарихи сілтемелер

Оның жазылған күні белгісіз, бірақ ол 13 ғасырда "Liber Sacer" деп еске алынуы мүмкін, бұл жоғары орта ғасырларда жазылғанын көрсетеді. Алғашқы нақты тарихи жазба – 1347 жылғы Франция және Наварра корольдықтарындағы Гевадан мен Менде қалаларындағы Этьен Пепиннің сот ісінің протоколы. Иоганнес Хартлиб (1456) оны некромантияда қолданылатын кітаптардың бірі ретінде тілге алады. Сақталған ең көне қолжазба 14 ғасырға жатады, Sloane MS 3854 (fol 117 144). 14 ғасырдың соңы мен 15 ғасырдың басында жасалған Sloane MS 313 бір кезде Джон Дидің меншігінде болған. Осы еңбектің алғашқы басылған қолжазбасы 1629 жылға дейін жарық көрмеген.

Мазмұны

"Кәсірлі кітап" – сиқыршылардың бір жиналысында барлық білімдерін бір томға жинап, тұжырымдау туралы шешім қабылдаған кезде туған туынды делінеді. 93 тарауда ол жанды тазарудан қалай құтқарудан бастап, ұрыларды ұстауға немесе қазына табуға дейінгі көптеген тақырыптарды қамтиды. Онда демонды шақыру және оған бағыну, басқа да сиқырлы амалдар жасау және көкте не бар екені туралы білім, сондай-ақ өте қажетті ақпараттар көп. Көптеген гримуарлар сияқты, оның да дұрыс қолдану үшін ұзақ зерттеулер мен қолданылатын мөрлер бар. Автор: "Мен, Онорий, Сүлейменнің еңбектерін кітабымда осылай баяндадым", – дейді, оның дереккөздерінің Сүлейменге (бұрмаланған) жатқызылатынын көрсетеді. "Кәсірлі кітапта" Сүлейменнің мөрі бар және ол сиқырлы әдебиеттің Псевдо-Сүлеймендік корпусына тән ритуалдық элементтерді қамтиды. Шындығында, "Солтүстік Еуропалық" немесе "Лондондық" деп аталатын "Кәсірлі кітаптың" нұсқасы, Сүлеймен патшаға жатқызылған періштелер сиқыры туралы ортағасырлық трактат – "Нотори өнерінің" (Ars Notoria) түсіндірілген нұсқасынан дұғаларды пайдаланады. Беренгарио Ганеллдің "Қасиетті сиқырдың ең жақсысы" (Summa Sacrae Magicae) кітабындағы "Кәсірлі кітаптың" нұсқасы, "Нотори өнерінде" табылғандардың орнына "Үш жан кітабы" (Liber Trium Animarum) деп аталатын кішкентай дұға кітабынан елу бір дұғаны қолданады.

Автор

Авторы деп есептелетін Хонорий Фибский орта ғасырлардағы мүмкін мифтік тұлға. Хонорийдің кім екеніне қатысты әлі де көптеген сұрақтар бар. Генрих Корнелий Агриппаның "Оккульт философиясы" (1533) және Иоганн Тритемийдің "Полиграфиясы" (1518) еңбектерінде Хонорий Фибский тебалық әліпбиді жасаған адам деп айтылады. Хонорийдің "Шынайы кітабына" сәйкес, ол "Евклидтің ұлы, фибеялықтардың шебері" деп есептеледі. Бірақ кітапта оның кім болуы мүмкін екеніне түсінік берілмейді, бұл мәлімдемені растайтын ешқандай дереккөз келтірілмейді. Оқырман Грециядағы Фивы қаласын ойластыруы мүмкін, бірақ одан артық контекст табуға болмайды.

Басылымдар

Джозеф Х. Петерсон, Хонориустың ант берген кітабы: Liber Iuratus Honorii, Ibis Press (2016), Дэниел Дрисколл, Сиқыршы Хонориустың ант берген кітабы, Heptangle Books, 1977. Гёста Хедегард, Liber Iuratus Honorii: Хонориустың ант берген кітабының латын тіліндегі нұсқасының сынды талдауы, Studia Latina Stockholmiensia 48, Almqvist & Wiksell (2002), .