Кіріспе

1830 жылдан 1844 жылға дейін АҚШ Жоғарғы сотының судьясы Генри Болдуин (14 қаңтар 1780 – 21 сәуір 1844) – американдық судья, 1830 жылдың 6 қаңтарынан 1844 жылдың 21 сәуіріне дейін Америка Құрама Штаттары Жоғарғы сотының судьясы болды.

Ерте өмір және білім

Балдуин XVII ғасырдағы британдық аристократиялық отбасының ұрпағы еді. Ол Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласында Майкл Болдуин мен Теодора Уолкоттың ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Авраам Болдуиннің жартылай бауыры болды. Хопкинс мектебінде оқыды және 1797 жылы 17 жасында Йель колледжін бітірді, онда ол «Бірлік бауырластары» қатарына мүше болды. Сонымен қатар, ол Личфилд құқық мектебінде оқыды және 1798 жылы құқықтан дәріс алды. Болдуин содан кейін Питтсбургке көшіп, сәтті құқық практикасын құрды. Ол қаланың солтүстігіндегі темір қорытқыштарға инвестиция жасады, бұл оны Пенсильвания штатының Кроуфорд округіне көшуге итерді, онда ол жаңадан құрылған әкімшілік аумақтың алғашқы округтік прокуроры болып сайланды және 1799 жылдан 1801 жылға дейін қызмет етті. Ол сондай-ақ Демократиялық-Республикалық партияның газеті «Азаттық ағашы» редакторы болды. Бірінші әйелі Марана Нортонның қазасынан кейін Болдуин Салли Элликоттқа үйленді. 1816 жылы Болдуин Пенсильвания штатының 14-ші сайлау округінен Демократиялық-Республикалық партиясынан АҚШ Конгресіне сайланды; ол екі рет қайта сайланды, бірақ 1822 жылдың мамырында денсаулығының нашарлауына байланысты отставкаға кетті. 1822 жылы Конгрестен кетуі алдында Болдуин Флоридадағы санкцияланбаған әскери агрессияны тергеуді тоқтатуды ұсыну арқылы генерал Джексонмен болашақ саяси одақтың негізін қалады. 1828 жылы Джексон Болдуиннің Пенсильваниядағы саяси қызметі мен 1824 және 1828 жылдарғы президенттік науқандардағы кеңесшілік рөлі үшін оны Қаржы министрі лауазымына ұсынды. Джексонның алғашқы ұсынысын сол кездегі вице-президент Джон Калхун Сенатта жоғары тариф саясатын қолдаған Болдуиннің қатаң ұстанымына байланысты тоқтатты. Болдуин осы лауазымда 1829 жылдың соңына дейін қызмет етті. Оның саяси танымалдығы Питтсбургтің экономикалық өсуіне жеке инвестицияларымен байланысты. Палатада ол қорғаушы тарифтердің белсенді жақтаушысы болды. Ұлттық шара ретінде қорғаушы тарифті қолдағаны үшін ол тәуелсіз республикашылар мен федералистерден қолдау алды. Ол 1824 және 1828 жылдарғы сайлауда Эндрю Джексонды қолдады. Башрод Вашингтон Жоғарғы сотта 32 жыл қызмет еткеннен кейін қайтыс болғанда, президент оның орнын толтыру үшін Болдуинге жүгінді. 1830 жылдың 6 қаңтарында Сенат Калхунның қарсылығына қарамастан, Болдуиннің Жоғарғы сотқа тағайындалуын 41 дауысқа 2 дауыспен бекітті. Дауысқа қарсы дауыс бергендердің барлығы Калхунның туған штаты Оңтүстік Каролинадан шыққан екі сенатор ғана болды.

Көзқарастар

Балдуин құлдық мәселесін шешкен істерге жеке қатысты. Джонсон Томпкинске қарсы іс бойынша, 13 F. Cas. 840 (C. C. E. D. Pa. 1833), ол қазылар алқасына құлдықтың болуы "табиғи құқық пен әділдік туралы барлық түсініктерімізге қайшы" болса да, қазылар алқасы құлдықтың заңдық статусын құрметтеуі керек екенін айтты. Ол АҚШ-тың "Амистадқа" қарсы ісінде жалғыз қарсы дауыс берген адам болды, онда судья Джозеф Стори "Амистад" шхунасындағы 36 ұрланған африкалық ересек және баланың босатылуы туралы сот шешімін жариялады. Гровс пен Слэтер арасындағы істе, 40 U.S. (15 Pet.) 449 (1841), судья Болдуин конституциялық құқық тұрғысынан құлдардың мүлік екенін, адам емес екенін батыл түрде айтты. Тағы бір федералдық істе Болдуин Конституцияның Артықшылықтар мен Иммунитеттер туралы бабын түсіндірді. Бұл іс – Магилл Браунға қарсы, 16 Fed. Cas. 408 (C. C. E. D. Pa. 1833), онда Болдуин былай деді: "Сондықтан біз оны штат халқының конвенциядағы барлық басқа штаттардың азаматтарына осы штаттың азаматтарына берілген артықшылықтар мен иммунитеттер ретінде бергендігін қабылдауымыз керек". Бұл көзқарас Жоғарғы Сот тарапынан қабылданды және қазірге дейін өз күшінде. Ол Род-Айленд штаты мен Массачусетс штаты арасындағы істе де осы бапты, соттан тарап сөйлегенде, 37 U.S. (12 Pet.) 657, 751 (1838) ("әрбір штат Конституция бойынша басқа мемлекеттің азаматтарының өзіне берілгендей құқықтарға, артықшылықтарға және иммунитеттерге ие болуына келіседі") деп түсіндірді. Болдуиннің Сотқа қатысты пікірлері мен жазбалары саяси және құқықтық тұрғыдан Маршаллдың Сотқа тигізген үлкен әсеріне қарсы болғанымен, ол Бас судья Джон Маршаллдың досы және жақтасы болды. Ол Маршалл туралы былай деп жазды: "ешбір түсіндіруші мәтінді одан адал жатпады немесе оның нақты ниеті мен тіліне сәйкес түсіндірме жасамады". 1835 жылы ескі Бас судья қайтыс болғанда Болдуин Маршаллдың жанында болды. 1837 жылы Болдуин "АҚШ Конституциясы мен үкіметінің шығу тегі мен табиғаты туралы жалпы көзқарас: отарлар мен штаттардың саяси тарихы мен жағдайынан туындаған" атты жазба жариялады. Болдуин Конституцияны түсіндірудің екі басым мектебіне – қатаң түсіндірушілер мен либералды түсіндіру мектебіне қарсы болды. Сондай-ақ, оның көзқарасы штаттардың құқықтары мен ұлтшылдықтың екі шегінен де орташа жолды ұстанды.

Гровс пен Кассатор (1841)

Болдуин Гровс пен Слэтер (1841) ісінде штаттық егемендік және штаралық саудаға қатысты қарсы пікір білдірді. Істің мән-жайында Джон В. Браун Миссисипиде Луизианалық Слэтерден құлдар сатып алған. Гровс пен Грэм Браунның пайдасына сатып алу сомасы жеті мың доллар болатын міндеттемеге кепіл ретінде қол қойған, бірақ міндеттеме мерзімі келгенде Браун төлеуден бас тартты. Гровс 1832 жылғы Миссисипи Конституциясы 1833 жылдың 1 мамырынан кейін құлдар мен тауарларды импорттауға тыйым салғанын, бұл міндеттемені жойға жасайтынын мәлімдеді. Слэтер істі федералды сотқа жүгінді, ал тараптардың әртүрлі азаматтығы және заңды төлем сомасы АҚШ Жоғарғы Сотына шағымдану үшін қажетті талаптарға сай келді. Гровс федералды апелляциялық сотта жеңіліске ұшырағаннан кейін Жоғарғы Сотқа шағымдануға өтті. Әділ Смит Томпсон соттың көпшілігін құрады және төменгі сот шешімін растап, Миссисипи Конституциясының ережесі күшіне енуі үшін заңның қажеттігін тұжырымдады. Томпсон Миссисипи Конституциясының АҚШ Конституциясын бұзып, Конгрестің штаралық сауданы реттеу өкілеттігіне нұқсан келтіретініне қатысты мәселені қарастырудан жалтарды. Маклин мен Тейни бұл мәселе бойынша өз пікірлерін білдіргеннен кейін, Болдуин өзінің пікірін "өзге судьялардың пікірлерімен сәйкес келеді деген ойға жол бермеу үшін" жариялады. Бірлескен пікірде Болдуин Тейнидің штаттардың құқықтарына қатысты классикалық ұстанымын қабылдамады, ол "бұл мәселедегі штаттардың әрекетін Конгресс бақылай алмайды" деді. Тейни Конгреске ескерту жасап, Оңтүстіктегі құлдықты қорғады, ал Болдуин Конституцияның және Конгрестің 1-баптың 8-тармағында белгіленген құқықтарын сараптап, еркін штаттарға баратын құл иелерінің мүлік құқықтарын қорғады. Әділ Маклиннің "Огайо штаты Оңтүстіктің өнімдерін де, Солтүстіктің маталарын да тыйым сала алмайды, бірақ құлдықты тыйымдауға ешкімнің күші жетпейді" деген мәлімдемесіне жауап ретінде Болдуиннің пікірі айтылды. Кереметі, эксцентрикалық Болдуин әділ Антонино Скалияның құрылымдық және бастапқы мақсатқа бағытталған көзқарасын шамамен қайталайды. Болдуин территориялық құқықтар, Конфедерацияның Актілері, Штаттық егемендік, Шарттар, Корпорацияның анықтамасы және т.б. сияқты мәселелер туралы сөз сөйлейді. Ол Конституциялық мәселелер бойынша өз көзқарасын елдің негізі қаланғаннан бастап тұтастай сипаттайды. Сонымен қатар, Маршаллға деген құрметіне қарамастан, Болдуиннің жұмысы Маршаллдың Конституцияны кеңінен пайдаланып, Соттың беделін арттыруына қарсы. МакКаллох пен Мэриленд ісіне сілтеме жасай отырып, Болдуин "ол Конституцияны түсіндірген жоқ; ол тек оның айтқандарын жариялады, оның қолданатын жалпы терминдерін жүзеге асырып, әртүрлі жағдайларда Соттың пікірін білдірді" деді. Болдуиннің еңбегі Конституция мен Федералды үкіметтің халықтың құралдары ретінде, Құрылтайшылардың бастапқы ниетін түсінуі, ағылшын ортақ құқығының "Жоғарғы Заңның әртүрлі бөліктерін өлшейтін стандартты ереже" ретіндегі ықпалы және, соңында, Конституцияның жоғарғы заңымен нақты анықталатын өкілеттіктердің "берілген" федералды үкіметіне негізделген. Әділ Стори бұл жұмысты өзінің "Конституция бойынша түсініктемелер" және Конституцияның өзіне "қатаң шектеулер" қойған деп санайды.

Өлім және мұра

Болдуиннің соттағы қызметі дене және психикалық денсаулық проблемаларымен, сондай-ақ соттың құқықтық, әлеуметтік және саяси нормаларын бұзу бейілімен сипатталды. Бір ғалым, Эдвард Г. Уайт, Болдуиннің "ешқандай тарихи беделінің болмауы" оның өзіндік қызықтылығының жетіспеуінен емес, "заңгер ретіндегі үйлесімсіздігінен" туындайтынын айтады. Уайт әсіресе кешірімсіз болғанымен, бұл Болдуиннің 15 жылдық соттағы қызметіне қатысты қазіргі заманғы зерттеулердің жалпы пікірі. Болдуин туралы ең жоғары бағаланған ғылыми пікір оның "Конституция мен федералды жүйенің тұрақты қорғаушысы" ретіндегі рөлін жоғары бағалайды, бірақ сонымен бірге оны "саяси маверік" деп сипаттайды. Болдуин өмірінің соңында сал болудан зардап шегіп, 64 жасында мүсірленген күйде қайтыс болды. Чикаго университетінің тарихшысы Уильям Дж. Новак "Болдуиннің құқықтануы тарихшылар тарапынан өте жаман қабылданып келді" деп жазды. Болдуиннің денесі бастапқыда Вашингтон қаласындағы Оук Хилл зиратына жерленген. Кейін оның денесі қайтадан қазылып, Пенсильвания штатының Мидвилл қаласындағы Гриндейл зиратына көшірілді. Ол Пенсильвания штатындағы Болдуин қаласының құрметіне аталған. Ол АҚШ Конституциясына қол қойған Абрахам Болдуиннің жартылай бауыры болды. Оның үйі қазір мұражай болып сақталды және Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген.