Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық тауға өрмелеуші және альпинист Джон Рэндалл Дюрранс (20 шілде 1912 – 7 қараша 2003) – американдық тауға өрмелеуші және альпинист, бұл саланың иесі болған адам.
American rock climber and mountaineer
John Randall Durrance (July 20, 1912 – November 7, 2003) was a pioneering American rock climber and mountaineer.
Ағашқа көтерілу
Дюрранс Германияда орта мектепте оқып жүргенде альпинизмді үйренді, кейін 1936 жылы Дартмут колледжінде оқығанда Дартмут альпинизм клубын құрды. Оның ең танымал алғашқы шығуларының бірі – Гранд-Тетон тауының солтүстік беті және Дьявол мұнарасындағы «Дюрранс жолы». Гранд тауының Эксум қырқасы мен Батыс бетін сәтті бағындыруы, сондай-ақ боулдерингтің дамуына қосқан үлесі оның өзге де альпинистік жетістіктерінің қатарында. 1939 жылғы американдық Қарақорұм экспедициясында ол әлемдегі екінші биік тау – К2 шыңына көтерілуге тырысты. Экспедицияның төрт мүшесі қаза болғаннан кейін және экспедиция жетекшісі Фриц Висснер Дюррансты кінәлағаннан кейін ол даудың ортасына ілікті. Оқиғаға жарық түсіру мақсатында 1993 жылы «К2: 1939 жылғы трагедия» атты кітап жарық көрді. Альпілік клубтың бұрынғы президенті Уильям Путнам және бұрынғы директоры Энди Кауффман, экспедициядан кейін елу жыл өткен соң алғаш рет пайда болған Дюрранстың күнделігіне сүйене отырып, дауды реттеуге және өлімге Висснердің жауапты екенін көрсетуге тырысты. Эд Вистурс өзінің «К2: Әлемдегі ең қауіпті таудағы өмір мен өлім» атты кітабында барлық қолжетімді құжаттарды қайта қарап, төменгі лагерьлерді жою туралы жоспарланбаған шешім трагедияға елеулі үлес қосыпты деген тұжырым жасады. Дюрранс, Висснердің шағымдарына қарамастан, дау қайта жанданса, оның жариялануы адамдардың беделіне зиян келтіруі мүмкін болғандықтан, күнделігін одан бұрын жариялауға тартынғанын атап өткен жөн.
Durrance learned to climb while attending high school in Germany and later founded the Dartmouth Mountaineering Club in 1936 while attending Dartmouth College. Some of his classic first ascents include the North Face of the Grand Teton and the "Durrance Route" on Devils Tower. His successful completion of the Grand's Exum Ridge and West Face, along with his contributions to the development of bouldering, stand among his other climbing achievements. On the 1939 American Karakoram expedition to K2 he attempted to climb K2, the second tallest mountain in the world. He became embroiled in controversy after four members of the expedition died and the expedition leader, Fritz Wiessner, blamed Durrance. A book seeking to shed light on the event, K2: The 1939 Tragedy, was published in 1993. The authors, William Putnam, a former president of the Alpine Club, and Andy Kauffman, a former director, relied on a Durrance diary that surfaced for the first time fifty years after the event to correct the controversy and place responsibility for the deaths on Wiessner, the expedition's leader. Ed Viesturs, in his book "K2: Life and Death on the World's Most Dangerous Mountain", revisits all the available documentation and suggests instead that the unplanned decision to decommission all lower camps played a major role in the tragedy. It is worth noting that Durrance, despite the claims being laid on him by Weisner, had hesitated to release his diary any earlier due to the amount of damage the controversy could do to people's reputations if it were stirred up again.
Жеке өмір
1939 жылы тауға шығу кезінде Дюрранс өкпе ісігінен (өкпе эдемасынан) зардап шеккен Чэп Кранмердің өмірін сақтап қалды. Мистер Кранмердің отбасы Дюррансқа туберкулез жөніндегі халықаралық сарапшы Джеймс Уорингпен стажировка алуға көмектесу арқылы ризашылық білдірді. Дюрранс стажировканы қабылдап, Денвердегі ауруханада өкпе ауруларының дәрігері болды. Тауға шығу мен медицинадан басқа, оның тағы бір әуесқойлығы – ирис гүлдерін будандастыру еді. Дюрранс 2003 жылдың 7 қарашасында 91 жасында дүниеден өтті, одан әйелі, Стелла Колтер Дюрранс және олардың бес баласы қалды.
During the 1939 climb, Durrance saved the life of Chap Cranmer who was suffering from pulmonary edema. Mr. Cranmer's family thanked Durrance by getting Durance an internship with James J. Waring, an international expert on tuberculosis. Durrance took the internship and became a pulmonary physician at a Denver hospital. In addition to climbing and medicine another passion of his was hybridizing irises. Durrance died on November 7, 2003, aged 91, survived by his widow, Stella Coulter Durrance, and their five children.