Кіріспе

Максин Хонг Кингстонның 1976 жылғы кітабы, Максин Хонг Кингстонның естеліктері "Әйел жауынгер: Көшпестер арасындағы қыз балалық шақтың естеліктері" – қытай-американдық автор Максин Хонг Кингстонның 1976 жылы Альфред А. Кнопф баспасында жарық көрген кітабы. Кітап автобиографиялық деректерді ескі қытай халық ертегілерімен үйлестіреді. "Әйел жауынгер" Ұлттық кітап сыншылары шеңберінің сыйлығына ие болды және TIME журналының 1970-ші жылдардың ең үздік ғылыми-танымдық кітаптарының бірі деп танылды.

Жанр

"Әйел жауынгер" туындысының нақты жанры Кингстонның көзқарастарының, әсіресе дәстүрлі қытай халық ертегілері мен өмірбаянның үйлесімділігіне байланысты пікірталас тудырды. Осы үйлесім арқылы Кингстон өзінің тыңдаушыларына бірінші буын қытай-американдық әйел ретіндегі ерекше жағдайын түсінуге қажетті мәдени, отбасылық және жеке контексті ұсынуға тырысады. Сьюзан Стэнфорд Фридманның әйелдер мен ұлттық азшылықтарға қатысты автобиография туралы пікірі Кингстонның көзқарас пен жанрдың күрделі араласуын түсіндіреді: әйелдер мен мәдени азшылықтар көбінесе өздерін жынысынан немесе нәсілдік тобынан бөлек, жеке тұлға ретінде қарастыру мүмкіндігіне ие болмайды. Кингстон қытайша әңгімелерді пайдалану, анасының дәстүрлі қытайлық көзқарасын және қытай-американдық ретіндегі жеке басының көзқарасын көрсете отырып, осы жағдайды бейнелейді.

Тіл және баяндау дауысы

"Әйел жауынгер" романының тілі мәдени және тілдік дауыстардың күрделі үйлесімін қамтиды. Кингстон прозасы арқылы қытай тілінің тонкостияларын бейнелеуге және имитациялауға тырысады. Синьит тілін үнді-еуропа тілімен жеткізу оңай болған жоқ, сондықтан Кингстон бұл мәселеге белсенді түрде ден қоюға мәжбүр болды. Бұл дауыстардың қосылуынан туындаған нәрсені Кингстонқа ғана тән "біріккен тіл" деп атауға болады, ол өзінің креол тіліне ұқсас. Азиялық интонациялары мен акценттері немесе ырғағы бар американдық тіл болып табылатын бұл "біріккен тіл" Кингстонның қытай және батыс тәжірибесін біріктіру тәсілі. Осы екі тәжірибе – бейнелер мен метафоралардың – "қосылуы" Кингстонның стильін ерекшелендіреді. Кингстон ағылшын тілінде жазып немесе теріп жатқанда қытайша сөйлеу арқылы осы екеуін біріктіруге тырысатынын мойындайды.

Жазу процесі

"Әйел жауынгер" романының аяқталуы Кингстонның ойларын туған бойдан жазуының нәтижесі болды. Ол кез келген нәрсені жазып отырды – соның ішіндегі бір бөлігі орнына келе бастады. Осы әдеті Кингстонға тәулік бойы қызметке дайын болуды талап ететін пансионда оқыта жүріп, "Әйел жауынгерді" үш жылдың ішінде аяқтауға мүмкіндік берді. "Әйел жауынгер" кітабының алғашқы атауы "Алтын тау әңгімелері" болған. 1986 жылы Джоди Хоймен берген сұхбатында Кингстон былай деді:

"Баспагерлер әңгімелер жинағындай естілетін атауды ұнатпады, олар әңгімелер жинағын шығаруды ешқашан қаламайды. Мен де ешқайсысымен толық қанағаттанбадым. Менің ойымша, кітапты "Әйел жауынгер" деп атау "жауынгер" сөзін ерекше атап көрсетеді. Мен соғыс туралы әңгіме айтпаймын, мен бейбітшіл болғым келеді."

Сын

1976 жылы жарық көргеннен бері "Әйел жауынгер" тудырған пікірлер қарама-қайшылығы оның танымалдылығын көрсетеді, сонымен бірге оған күмән тудырады. Басты мәселе – Кингстонның қытай және қытай-американдық мәдениетін шындыққа сәйкес бейнелегені ме, жоқ па. Чин Кингстонды американдық стереотиптерге негізделген, қияли және асыра көрсетілген қытай халқының бейнесін оқырмандарына ұсынғаны үшін сынады, сондай-ақ оқырмандарының осы стереотиптерді қабылдауына да қарсы шықты. Бірақ, басқалар Кингстонның әңгімелері қияли екенін, демек, ол өзінің өмірін бейнелемейтінін айтты. Сан-Францискодағы қытай мұғалімдерінің қауымдастығы ескертті: "Қытай мәдениетімен таныс емес оқушылар үшін [Әйел жауынгер] қытай-американдық өмір туралы тым жағымсыз түсінік қалыптастыруы мүмкін". Тіпті Кингстонға көңіл бөлетін қытай-американдық ғалым: "Ұлттық аздық өкілінің мұндай көркемдік еркіндікке ие болуы қауіпті, себебі ақ сыншылар мен рецензенттер [Кингстонның] шығармашылық туындыларын мәдени тарих ретінде қарастыруды жалғастыруда" деп жазды.