Кіріспе
Антуан мен Колетт – Франсуа Трюффоның 1962 жылы түсірілген француз қысқаметражды фильмі. Бұл фильм – Трюффоның Антуан Дуэнель кейіпкерінің бала кезінен ересек шаққа дейінгі өмірін көрсететін бес фильмнен тұратын сериясының екінші бөлігі. «Антуан мен Колетт» 1962 жылғы «Love at Twenty» антологиялық жинағы үшін түсірілді, онда Шинтаро Ишихара, Марсель Офюльс, Ренцо Росселлини және Анджей Вайда сияқты белгілі режиссерлердің де қысқаметражды фильмдері кірді. Антуан Дуэнель – және оны бес фильмнің барлығында ойнаған актер Жан-Пьер Лео – 1959 жылы Трюффоның алғашқы фильмі «400 соққы» арқылы киноға дебют жасады. Трюффоның жас Антуан туралы, оның ұсақ-түйек қылмысқа қадам басқан жолы туралы нәзік, жартылай автобиографиялық фильмі француз жаңа толқынымен әлемді таныстырды. Бұл қысқа ғана, бірақ өте ықпалды жас режиссерлер, мысалы Жан-Люк Годар, Клод Шаброль және Эрик Ромердің туындыларының шарыққа шығуы болды.
Antoine and Colette is a 1962 French short film written and directed by François Truffaut. It is the second installment in Truffaut's five film series about Antoine Doinel, the character he follows from boyhood to adulthood. Antoine and Colette was made for the 1962 anthology collection Love at Twenty, which also featured shorts from the renowned directors Shintarô Ishihara, Marcel Ophüls, Renzo Rossellini and Andrzej Wajda. Antoine Doinel — and Jean Pierre Léaud, the actor who played him in all five films — had made his screen debut in 1959 with Truffaut's first film, The 400 Blows. Truffaut's tender, semi autobiographical film about the young Antoine and his gradual descent into petty crime had introduced the world to the French New Wave, a short lived but highly influential outpouring of work from young filmmakers such as Jean Luc Godard, Claude Chabrol and Éric Rohmer.
Даму
Трюфо 1962 жылы «Жюль мен Джим» фильмін аяқтағанда, кино продюсері Пьер Рустан оған өзінің «Махаббат жинағы» атты жобасымен жүгінді. Трюфо Шынтаро Ишихара, Марсель Офюльс, Ренцо Росселлини және Анджей Вайданы жобаға қатысқан басқа режиссерлер ретінде таңдауға белсенді көмектесті. «Трюффо туралы Трюффо» кітабында ол кейіннен: «Мен үшін француздық эпизод өзім бастауға әрекеттенбеген жобаны іске асыруға мүмкіндік берді, яғни менің алғашқы фильмім «400 соққының» қысқаша жалғасы. Онда үш жыл өткен соң жас Антуан Дуэнельдің алғашқы махаббат оқиғасын көреміз, бұл мына моральды көрсетеді: тым көп нәрсеге құмарлық таныту арқылы бәрін жоғалтуға болады», – деді. Трюфо Литвинмен Франция кинотеатрында танысып, дәнекерлеуші жұмысынан бас тартып, оған жақын болу үшін Парижге көшіп келді. Антуан сияқты, ол да оның іс-әрекетін қадағалау үшін оның үйінің қарсы жағындағы пәтерде тұрды. Бірақ ол соңында оған немесе оның достарына қызығушылық танытпады (оған Жан Груо мен Жан-Люк Годардың назары ауған еді).