Жулиан Макгоран: Австралия саяхатшысы және саяси өмірі

Кіріспе

Австралиялық саясаткер

Джулиан Джон Джеймс МакГаран (5 наурыз 1957 жылы туған) – Австралияның бұрынғы саясаткері, Виктория штатын өкілдік еткен Австралия Сенатының мүшесі. Ұлттық партиядан сайланған ол 2006 жылдың ақпан айында Ұлттық партиядан шығып, Австралия Либералдық партиясына қосылды. Оның інісі Питер МакГаран 2008 жылға дейін Гиппсленд аймағынан Ұлттық партияның депутаты болды және Говард үкіметінде Ауыл шаруашылығы министрі қызметін атқарды.

Бастапқы өмірі

МакГаран Мельбурнның Кью қаласындағы Ксавьер колледжінде оқыды. Университетке түсу алдында Флемингтон жарыс жолында жарыс аттарын жаттықтырушы Барт Каммингстің шаруашылығында жұмыс істеді. Ол Монаш университетінің экономика бакалаврын алғаннан кейін, сертификатталған бухгалтер болып, сосын МакГаран компаниялар тобының директоры болды. 1986-1988 жылдар аралығында Виктория жұмыс берушілер сауда-өнеркәсіп палатасының мүшесі болып қызмет етті. 1985-1988 жылдары Мельбурн қалалық кеңесіне сайланды, Орталық бизнес ауданын өкілдік етті. Кеңесте жұмыс істеген кезінде МакГаран сол кездегі Мельбурн қалалық кеңесіндегі «өзгермейтін жеңілпайлықты» тоқтату мақсатымен, әріптестерінің таңдау жолының орнына Мельбурн мэріне халықтың тікелей дауысын беруді ұсынды.

Ұлттық партия

МакГаран 1987 жылы екі мәжілісті тарату сайлауында Сенатқа Ұлттық партиядан алдын ала іріктеуді жеңіп, сайланды. Сайлау қорытындысы жарияланғаннан кейін, басқа сенаторлар МакГаранның қарсылығына қарамастан, оған алты жылдық емес, үш жылдық сенат мерзімін бөлу үшін келіссөздер жүргізді. 1990 жылы Сенатқа коалициялық тізім құру бойынша тарихи келісімнің мән-жайларына байланысты ол үш жылға Парламенттен кетуге мәжбүр болды. 1993 жылы ол Коалиция Сенатының тізімі бойынша Сенатқа қайта сайланды. 2 қараша 1989 жылы МакГаран Сенатқа «Соғыс аяқталу тізімі» (Жеке мүшелердің заң жобасы) енгізді. Заң жобасы Сенатта бірауыздан қабылданды және Вьетнам соғысының «көзге түспеген батырларын» мойындауға бағытталған. Өкілдер палатасында сол кезде сәтсіз болғанымен, 1999 жылы Говард үкіметі Соғыс тізімін құрды және осы уақыттан бері 80-нен астам Вьетнам ветерандары батылдығы үшін марапатталды. МакГаран Шығыс Тимордың тәуелсіздігін ынталы түрде қолдады. 1993 жылдан 1999 жылға дейін ол Шығыс Тимор мәселесі бойынша ірі партиялардың сол кездегі саясатына қарсы науқан жүргізді. Кокода жолындағы саяхатынан кейін безгекке шалдыққан МакГаран дәрігерлердің кеңесін елемеді және 1996 жылғы эвтаназия заңдары туралы даулы мәселеде сөйлеу үшін Канберраға ұшып келді – Солтүстік территориядағы эвтаназияны заңдастырған заңнаманы жоюды қолдады. Талқылау нәтижесінде заң жобасы Сенатта аз дауыспен қабылданды. Келесі күні ол Мельбурндағы кеңсесінде құлап, келесі аптаны ауруханада емдеуде өткізді. 2000 жылдың қарашасында МакГаран 32 апталық жүктілік кезеңіндегі ұрыққа аборт жасалған Корольдік әйелдер ауруханасындағы оқиғаға қатысты тергеуді талап етті. Ол жүктіліктің 28 аптасынан кейін бала өлтіруді қылмыстық құқық бұзушылық деп санайтын Викториялық қылмыстық кодекстің бұзылуы болуы мүмкін екенін мәлімдеді. Жылдар бойы жалпы пікірсайыстар мен пікірталастардан кейін бұл мәселе Викторияның медициналық тәжірибешілер кеңесі тарапынан зерттелді. 2001 жылы МакГаран Федералды үкіметтің депутаттар алмасу бағдарламасының аясында Австралия армиясына қосылған алғашқы Федералды депутат болды. Ол Квинсленд штатындағы Джимма оқу-жаттығу базасында 2RAR құрамында жаттығуларға қатысты. МакГаран өзінің тәжірибесін күнделікте жазды, кейін ол жарияланды. 2004 жылғы сайлау алдында МакГаран үш партия мүшесінен, соның ішінде сауда министрі Марк Вейлдің бұрынғы кеңесшісінен алдын ала іріктеуге шақырылды. Бұқаралық ақпарат құралдарында оның жеңілісі федералды коалициялық келісімге қауіп төндіретіні туралы хабарлар тарағаннан кейін МакГаран Ұлттық партиядан алдын ала іріктеуді сақтап қалды, соның нәтижесінде бірлескен Либералды-Ұлттық тізімде екінші орынды кепілдікпен алды және қайта сайланды. 11 тамызда Либералды-Ұлттық коалиция Сенатта аз дауыспен жеңіске жеткеннен кейін, ол Сенаттағы Еңбек партиясының сенаторларына сөзді тілге келтіретін әрекет жасады. Бұл Еңбек партиясының сенаторлары мен Жасылдар партиясының сенаторы Боб Браунның оны Сенаттағы Үкіметтік тәртіп сақтаушысы лауазымынан босату туралы талаптарына әкеп соқты. Сенаттың спикері Пол Калверт бұл әрекетті «әдепсіз болғанымен, құмарлыққа дейін жетпеген» деп шешті. 2004 жылы МакГаран отбасы Демократиялық Еңбек партиясының Австралия сайлау комиссиясына қарсы жоғарғы сотқа шағымдануын қаржыландырды, себебі комиссия партияны тіркеуден шығару қаупімен партия мүшелерінің тізімін жариялауды талап етіп отырды. Заңдық шағым сәтсіз аяқталғанымен, ДЛП, көбінесе Джулиан МакГаранның қолдауымен, аман қалды. МакГаран: «Біз істің нәтижесіне қызығушылық таныттық және біздің жүрегіміз ДЛП-мен болды. Мен олардың жоғалып кетуін көргім келмейді», – деді. МакГаранның ДЛП-мен байланысы 1987 жылы Сенатқа алғаш сайланған кездегі ДЛП-ның басымдығына байланысты, ол бұрынғы коммунист Джон Хаффпенниді аз айырмамен жеңіп алды. 2005 жылы МакГаран «The Age» газетіне аборт жасаған әйелдің жеке пациенттік жазбаларын Жоғарғы соттың жасыру бұйрығын бұза отырып, бергеніне айыпталды, бірақ ол бұл айыптаманы жоққа шығарды. Мақалада сол кездегі Виктория денсаулық сақтау министрі Бронвин Пайк МакГаранның «өзінің идеологиялық мақсаттарын іске асыру үшін осы әйелді пайдаланып отырғанын» айтты және бұл әрекетті дәрігер мен пациент арасындағы қарым-қатынасқа шабуыл ретінде сипаттады.

McGauran won National Party preselection for a Senate seat in the 1987 double dissolution election, and was subsequently elected. Following the announcement of the election results other senators negotiated, against McGauran's objections, to allocate him a three year rather than a six year Senate term. In 1990, due to the circumstances of an historic agreement forming a Coalition Senate ticket he was required to step out of Parliament for three years. In 1993 he was re elected to the Senate on the Coalition Senate ticket. On 2 November 1989, McGauran introduced the End of War List (Private Members Bill) into the Senate. The Bill was passed unanimously in the Senate, and was aimed at recognising the "unsung heroes" of the Vietnam War. Although it was unsuccessful in the House of Representatives at the time, in 1999 the Howard Government did establish the War List and more than 80 Vietnam Vets have been honoured for their acts of bravery since this time. McGauran was a strong advocate for the freedom of East Timor. He campaigned from 1993 through to 1999 for the East Timor cause against the then policy of the major parties. Diagnosed with malaria following a trek along the Kokoda Trail, McGauran ignored doctor's orders and flew to Canberra to speak on the controversial Euthanasia Laws 1996 Bill – supporting the Bill to overturn Northern Territory legislation legalising euthanasia. The debate saw the bill narrowly passed in the Senate. The following day he collapsed in his Melbourne office and spent the next week recovering in hospital. In November 2000, McGauran called for an inquiry into an incident at the Royal Women's Hospital where an abortion was performed on a 32 week old fetus. He argued a possible breach of the Victorian Crimes Act which creates an offence of child destruction after 28 weeks gestation had occurred. After years of public debate and argument, the issue was investigated by the Medical Practitioners Board of Victoria. In 2001, McGauran became the first Federal MP to join the Australian Army as part of the Federal Government's MP exchange program. He Joined 2RAR on exercise at Jimma training base in Queensland. McGauran documented his experience in a diary later published. Before the 2004 election, McGauran faced a pre selection challenge from three party members, including a former staffer to Trade Minister Mark Vaile. McGauran retained National Party pre selection after media reports suggested the federal coalition agreement would be endangered if he lost, and thus gained the guaranteed second position on the joint Liberal National ticket and was re elected. On 11 August, after the Liberal National Coalition narrowly won a vote in the Senate, he gave the finger to Labor Party senators on the floor of the Senate in response to comments. This prompted calls from Labor senators and Greens Senator Bob Brown that he be sacked as Deputy Government Whip in the Senate. Senate President Paul Calvert ruled that the gesture was "unseemly but not obscene." In 2004, the McGauran family bankrolled the Democratic Labor Party's High Court challenge against the Australian Electoral Commission which was forcing the political party under threat of deregistration to disclose party membership details. Although the legal challenge was unsuccessful, the DLP survived, largely due to the support of Julian McGauran, who commented, "We had a serious interest in the outcome of the case, and our heart was with the DLP. I wouldn’t want to see them fade away". McGauran's links to the DLP stem from his first Senate election win in 1987 when DLP preferences were critical in his narrow win over former Communist John Halfpenny. In 2005, McGauran was accused of releasing to The Age newspaper the private patient records of a woman who had had an abortion, in breach of a Supreme Court suppression order; however, he denies this accusation. The then Victoria Health Minister, Bronwyn Pike, is quoted in the article as saying that McGauran was "exploiting this woman in pursuit of his own ideological agenda", describing the act as an assault on the doctor patient relationship.

Либералды партия

2006 жылдың 23 қаңтарында МакГаран Ұлттық партиядан кетіп, Либерал партиясына қосылуға өтініш бергенін мәлімдеді. Ол Викториядағы Ұлттық және Либерал партиялар арасында федералдық деңгейде ерекше саяси айырмашылықтар қалмағанын және Викторияның ауылдық аймақтарының тұрғындарын Либерал партия мүшесі ретінде тиімдірек өкілдей алатынын айтты. Оның өтініші 3 ақпанда Либерал партиясы тарапынан қабылданды. Либерал партиясының орынбасары және қазынашысы Питер Костелло, өзі де Викториялық, МакГаранды партияны ауыстыруға ықпал еткен деген қауесет тарады. Алайда, Костелло мен Говард мұны жоққа шығарды. Дегенмен, федералды Ұлттық партияның жетекшісі Марк Вайл МакГаранның бұл әрекетін сатқындық деп айыптады, ал аймақтық Ұлттық партияның жетекшісі Питер Райан МакГаранның "өмірінің соңына дейін" дезертир ретінде "қарғысқа ұшырап, жек көрілетінін" мәлімдеді. МакГаранды партияға құнандамаған либералдардың бірі – Викторияның бұрынғы премьер-министрі Джефф Кеннетт, оның бұл әрекетін "үлкен адалсыздық актісі" деп атады. МакГаранның партиядан кетуі Викториядағы еңбек емес партиялар арасындағы тарихи шиеленісті қарым-қатынасты көрсетті. Либералдар мен Ұлттық партиялар 20 ғасырдың екінші жартысының көп бөлігінде бөлек отырды; олар Кеннетт басшылығымен коалиция құрып үкім жүргізгенімен, 2002 жылы күтпеген жеңіліске ұшырағаннан кейін әрқайсы өз жолымен кетті. 2009 жылы МакГаран үкіметтің шығарындылармен сауда схемасын қолдаған Либерал партиясының саясатына қарсы шыққан бірінші адам болды. Ол сол кездегі Либерал партиясының жетекшісі Малкольм Тернбуллға қарсы тұрып, ешқандай жағдайда бұл схемаға дауыс бермейтінін мәлімдеді. 2010 жылдың сәуір айында цензура мәселесінде белсенділік танытқан МакГаран Пьер Паоло Пазолинидің бұрын тыйым салынған "Сало, немесе Содомның 120 күні" фильмін жариялағандығы үшін Австралияның классификациялық кеңесінің төрағасын жұмыстан босатуға шақырды. МакГаран бұл фильмін "педофилдерге арналған тамаша сый" және "бұзықтарға арналған нұсқаулық" деп сипаттады. 2010 жылғы сайлауда МакГаран Сенаттағы өкілдігін DLP партиясына жоғалтты. Оның Сенаттағы мерзімі 2011 жылдың 30 маусымында аяқталды. 2011 жылдың 12 мамырында "The Age" газеті "Сенатор Джулиан МакГаран профессор Грэм Берроусты қызы Дарсиді өлтіргені үшін өмір бойы бас бостандығынан айырылған Артур Фрименнің ісін қараған кезде жалған куәлік бергеніне айыптады" деп хабарлады. "The Age" газеті МакГаранның Австралия Сенатындағы сөйлеген сөзі туралы былай деп жазды: "Сенатор МакГаран қорғаушы адвокаттардың профессор Берроузды "жалдамалы қару" және "соңғы құрал" ретінде пайдаланғанын және қорғаныс қалаған әнді орындауға дайын екенін" айтты. 2011 жылдың 21 маусымында МакГаран Сенат алдында қоштасу сөзін айтты. Ол "Опера Австралияның" "Жеміс балықшылары" маусымындағы қосымша рөліне қатысқанын атап өтіп, "Саясаттың мәні осында: ол – опера. Мен оны жақсы орындадым деп үміттенемін. Енді мен сахнадан кетемін және көшпелі парда түсуі керек" деді.

On 23 January 2006, McGauran announced that he was resigning from the National Party and would apply to join the Liberal Party. He said there was no longer any significant policy difference between the Nationals and Liberals in Victoria at a federal level, and that he would be best able to represent rural Victorians as a member of the Liberal Party. His application was accepted by the Liberals on 3 February. Rumours abounded that Liberal deputy leader and Treasurer Peter Costello, himself a Victorian, lobbied McGauran to switch parties. However, Costello and Howard denied this. Nonetheless, federal Nationals leader Mark Vaile condemned McGauran's defection as a betrayal while state Nationals leader Peter Ryan claimed that McGauran would be "treated and reviled" as a deserter "for the rest of his days." One of the few Liberals who didn't welcome McGauran to the party was former Victorian premier Jeff Kennett, who called it "a gross act of disloyalty." McGauran's defection highlighted the historically strained relationship between the non Labor parties in Victoria. The Liberals and Nationals sat separately for most of the second half of the 20th century; while they governed as a Coalition under Kennett, they had gone their separate ways after their shock defeat in 2002. In 2009, McGauran was the first to speak up against the Liberal policy supporting the Government's Emissions Trading Scheme. He said he would not vote for the scheme in any form, in defiance of the then Liberal leader Malcolm Turnbull. In April 2010, McGauran, a long time campaigner on censorship issues, called for the sacking of the Australian Classification Board Chairman for the Board's release of the formerly banned film Salò, or the 120 Days of Sodom by Pier Paolo Pasolini. McGauran described the movie as "a paedophile's treat" and a "handbook for deviants". In the 2010 election, McGauran lost his Senate seat to the DLP. His term in the Senate expired 30 June 2011. On 12 May 2011, The Age newspaper reported that "Senator Julian McGauran has accused Professor Graham Burrows of giving concocted evidence at the trial of Arthur Freeman, the man serving a life sentence for the murder of his daughter Darcey." The Age reported on McGauran's speech in the Australian Senate, saying "Senator McGauran said defence lawyers used Professor Burrows as a 'gun for hire' and 'psychiatrist of last resort' and one who will sing whatever song the defence wants". On 21 June 2011, McGauran delivered his valedictory speech to the Senate. He referred to his recent performances as an extra in Opera Australia's season of The Pearl Fishers, saying "That is the thrill of politics: it is an opera. I hope I played it well. So now I leave the stage and the curtain must fall."

Саяси мансаптан кейінгі өмір

МакГаран 2021 жылдың қазанына дейін Иванхое қыздар гимназиясында дін, этика, коммерция және құқық пәнінің мұғалімі болды. Ол сонымен қатар Марселин колледжінде және Мельбурндағы Санта-Мария колледжінде оқытқан. 2023 жылдан бастап ол Sacred Heart қыздар колледжінде сабақ береді.