Кіріспе

Румынияның ұлттық гербі

Румынияның гербі 1992 жылғы 10 қыркүйекте Румыния Парламентімен Румынияның ресми гербі ретінде қабылданды. Қазіргі герб 1922 және 1947 жылдар аралығында қолданылған Румыния Корольдігінің кіші гербіне негізделген, ол 1921 жылы Трансильваниялық венгр геральдисі Йозеф Себестен Клуж-Напока қаласында Румыния королі Фердинанд I-нің тапсырысымен жасалған және Виктор Димамен қайта жобаланған. Гербтің орталық элементі – тұмсығында крест, ал тырнақтарында жезтау мен қылыш ұстаған алтын ақ илаха. Ол сонымен қатар ұлттық тудың түстерін (қызыл, сары және көк) көрсетеді. 2016 жылғы 11 шілдеде Румынияның Темір тәжінің бейнесі қосылып, герб толықтырылды.

Тарих

Румынияның елтаңбасының дизайны идеясы 1859 жылы, екі румын жері – Валахия мен Молдавия, князь Александр Иоан Куза басшылығымен біріккен кезде туындады. Сол кезде екі геральдикалық символ – алтын ақила мен аuroкс ресми түрде бейнеленді. 1866 жылға дейін елтаңбаның көптеген нұсқалары болды, олардың айырмашылығы фон түсі мен екі негізгі элементтің бейнелену санында еді. 1866 жылы Кароль I Румыния князі сайланғаннан кейін қалқан төрт бөлікке бөлінді: бірінші және төртінші бөліктерде ақила, ал екінші және үшінші бөліктерде аuroкс бейнеленді. Қалқанның үстінде биліктегі Гогенцоллерн әулетінің гербі орналастырылды. 1872 жылдан бастап елтаңбаға Оңтүстік Бессарабияның (1877 жылдан кейін Добруджа) символы – төртінші бөлікте екі дельфин, ал үшінші бөлікте алтын арыстан – Олтения символы қосылды. Румынияның тәуелсіздік соғысынан кейін қалқанға егемендік пен тәуелсіздіктің символы – Болат тәж қойылды. Елтаңба 1921 жылға дейін өзгеріссіз қалды, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Трансильвания Румыния Корольдығымен біріктірілгенге дейін. Содан кейін Трансильванияның гербі төртінші бөлікке орналастырылды, Турул (барлық мотивтер, Турулдың өзі де «Notita Dignitatum» еңбектерінде кездеседі, бұл кейінгі Рим империясының қалқан дизайндарының нысаны) қара ақиламен ауыстырылды, үшінші бөлікте Банат гербі (Дамаск Аполлодорының көпірі және алтын арыстан) бейнеленді, ал Добруджа гербі кіріктірілді. Қалқан румындардың латындық тегін білдіретін алтын айқышпен және тәжмен безендірілген ақиланың кеудесіне орналастырылды. Ақила көк қалқанға орналастырылды, оның үстінде Болат тәж тұрды. Елтаңбаның үш нұсқасы болды: кішкентай, орташа (ұстаушылар мен ұранымен) және үлкен (қызыл мантиенің үстіндегі орташа елтаңба, күміспен әсемделген). Елтаңбаны Трансильваниялық венгр Йозеф Себестен Кеопецци жасаған, оны Александру Цыгара Самуркаш ұсынған. 1948 жылдан кейін коммунистік билік туды да, елтаңбаны өзгертті. Елтаңба коммунистік үлгіге сай келген эмблемаға айналды: көтеріліп келе жатқан күн, трактор және мұнай бұрғылауын бейнелейтін пейзаж, ұлттық тудың түстеріндегі лентамен байланған бидай баспен қоршалған. 1989 жылға дейін төрт нұсқасы болды, біріншісі 1948 жылдан кейін (республика жарияланғаннан кейін) өзгертілді, 1952 жылы тағы да өзгертілді (қызыл жұлдыз қосылды), содан кейін 1965 жылы Румыния Халық Республикасы емес, Социалистік Республика болды. 1989 жылғы революциядан кейін Румынияға жаңа, көрнекті елтаңба беру туралы идея туды. Шын мәнінде, революцияның символы – коммунистік елтаңба кесілген ортасындағы тесігі бар ту болды. Румынияның жаңа елтаңбасын жасау үшін құрылған геральдикалық комиссия қарқынды жұмыс істеді, Парламентке екі түпкілікті нұсқаны ұсынды, содан кейін олар біріктірілді. Қазіргі нұсқасы 1992 жылдың 10 қыркүйегінде Румыния Парламентінің екі палатасының бірлескен отырысында қабылданды. 2016 жылдың сәуірінде Әділет комитетінің депутаттары Сенат бұрын мақұлдаған заң жобасын қолдады, ол ақиланың басына тәжді қайтаруды және мемлекеттік органдарға қолданыстағы эмблемалар мен мөрлерді 2018 жылдың 31 желтоқсанына дейін заңмен белгіленгендерге ауыстыруды тапсырды (1918 жылдың 1 желтоқсанында Трансильванияның Румыниямен біріккенінің 100 жылдығына орай). Заң жобасы 2016 жылдың 8 маусымында Депутаттар палатасы қабылдады және 2016 жылдың 11 шілдесінде президент Клаус Йоханнис қол қойды.