Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік епископ және әулие (1797–1879)
Russian bishop and saint (1797–1879)
Аляскалық Иннокентий (Иннокентий; 26 тамыз 1797 – 12 сәуір 1879 [ескі стиль бойынша 31 наурыз 1879]), сондай-ақ Мәскеу митрополиті Иннокентий деп те белгілі, орыс православиесінің миссионер дін қызметкері, содан кейін Америкадағы алғашқы православие епископы және архиепископы, ал соңында Мәскеу және Коломна митрополиті болды. 19 ғасырда Аляска мен Ресейдің Солтүстік-Шығысындағы миссионерлік қызметі, ғылыми еңбектері және басшылығымен танылды. Ол ғылымда, тіл білуде және басқарудағы қабілеттерімен, сондай-ақ жұмысына деген ықыласымен ерекшеленді. Миссионер дін қызметкері ретінде ол әйелі мен отбасын өзімен бірге алып жүрді. Осы аймақтарда ол жергілікті халықтардың бірнеше тілін және диалектілерін үйренді. Ол Алясканың жергілікті халқы туралы алғашқы ғылыми еңбектердің көптеген түрлерін жазды, оның ішінде олардың тілдері үшін сөздіктер мен грамматикалар жасады, тіпті жазу жүйелерін ойлап тапты; сонымен қатар, ол осы тілдердің бірнешесінде діни еңбектер жазды және Киелі кітаптың бөліктерін аударды. Оның кітаптары 1840 жылдан бастап жарық көре бастады.
Innocent of Alaska (Иннокентий; August 26, 1797 – 12 April 1879 [O. S. March 31 1879]), also known as Innocent Metropolitan of Moscow, was a Russian Orthodox missionary priest, then the first Orthodox bishop and archbishop in the Americas, and finally the Metropolitan of Moscow and Kolomna. Remembered for his missionary work, scholarship, and leadership in Alaska and the Russian Far East during the 19th century, he is known for his abilities as a scholar, linguist, and administrator, as well as his great zeal for his work. As a missionary priest he took his wife and family with him. In these territories he learned several languages and dialects of the indigenous peoples. He wrote many of the earliest scholarly works about the native peoples of Alaska, including dictionaries and grammars for their languages for which he devised writing systems; also, he wrote religious works in, and translated parts of the Bible into, several of these languages. His books were published beginning in 1840.
Ерте өмір және білім
Иннокентий 1797 жылы 26 тамызда Ресейдің Иркутск губерниясының Верхоленск ауданындағы Ангинское ауылында шіркеу қызметшісінің отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Евсей Попов Иван алты жасында қайтыс болды, содан кейін Иван Ангадағы шіркеу дьяконы болған ағасымен бірге тұрды. Ол жерде ректор оны жақында қайтыс болған Иркутск епискобы Вениаминнің құрметіне Вениаминов деп атады. 1817 жылы ол жергілікті діни қызметкердің қызы Екатеринаға үйленді. Сол жылдың 18 мамырында Иван Вениаминов Иркутск қаласындағы Благовещение шіркеуінің дьяконы болып тағайындалды, ол келесі шілдеде аяқталды. Әке Иоаннның приходына Уналаска аралы мен Фокс және Прибилов аралдарының көршілес топтары кірді, оларды оның келгеніне дейін христиан дініне өткен жергілікті халық мекендеді. Олар сонымен қатар бұрынғы діни сенімдері мен әдет-ғұрыптарының көп бөлігін сақтап қалды. Әке Иоанн Аляска шығанағындағы қызыл теңізді жеңіп, аралдар арасында каноэмен жиі саяхаттайтын. Аралдарды аралап, Әке Иоанн Вениаминов жергілікті диалекттермен танысты. Ұзақ уақыт өтпей ол алты диалектті меңгерді. Ол ең көп қолданылатын диалект – алеут тілінің унанган диалектісі үшін кириллица әрпін пайдаланып әліпби ойлап тапты. 1828 жылы ол Киелі кітаптың бір бөлігін және басқа шіркеу материалдарын осы диалектке аударды. 1829 жылы ол Алясканың Беринг теңізінің жағалауына сапар шегіп, ондағы халыққа уағыз айтты. 1834 жылы Әке Иоанн Ситка аралына, кейіннен Ситка деп аталған Новоархангельск қаласына ауыстырылды. Ол өзін тлингит халқына арнап, олардың тілін және әдет-ғұрыптарын зерттеді. Ондағы зерттеулерінен ол орыс тіліндегі сөздіктермен бірге «Колощан және Кодяк тілдері және орыс-американдық аумақтардың басқа да диалектілері туралы жазбалар» атты ғылыми еңбек жазды. 1836 жылы Әке Вениаминов Ресей Америкасының оңтүстік шегіне пасторлық сапармен оңтүстікке қарай сапар шегіп, Солтүстік Калифорниядағы Форт-Росста тоқтады. Ол онда халық санағын жүргізіп, орыс халқы мен жергілікті тұрғындар үшін неке және крещение рәсімдерін өткізді.
Innocent was born Ivan Evseyevich Popov (Иван Евсеевич Попов) on August 26, 1797, into the family of a church server in the village of Anginskoye, Verkholensk District, Irkutsk Governorate, in Russia. His father, Evsey Popov, died when Ivan was six, and Ivan lived with his uncle, the parish deacon, in Anga. where the rector renamed him Veniaminov in honor of the recently deceased Bishop Veniamin of Irkutsk. In 1817, he married a local priest's daughter named Catherine. On May 18 that year, Ivan Veniaminov was ordained a deacon of the Church of the Annunciation in Irkutsk. which was finished the following July. Father Ioann's parish included the island of Unalaska and the neighboring groups of Fox and Pribilof islands, occupied by indigenous people who had been converted to Christianity before his arrival. They also retained many of their earlier religious beliefs and customs. Father Ioann often traveled between the islands in a canoe, battling the stormy ocean in the Gulf of Alaska. By his travels through the islands, Father Ioann Veniaminov became familiar with the local dialects. In a short time he mastered six of the dialects. He devised an alphabet using Cyrillic letters for the most widely used dialect, the Unangan dialect of Aleut. In 1828, he translated portions of the Bible and other church material into that dialect. In 1829, he journeyed to the Bering Sea coast of the Alaskan mainland and preached to the people there. In 1834, Father Ioann was transferred to Sitka Island, to the town of Novoarkhangelsk, later called Sitka. He devoted himself to the Tlingit people and studied their language and customs. From his studies there, he wrote the scholarly works Notes on the Kolushchan and Kodiak Tongues and Other Dialects of the Russo American Territories, with a Russian Kolushchan Glossary. In 1836, Father Veniaminov made the journey south on a pastoral tour of the southernmost extent of Russian America, landing at Fort Ross in Northern California. While there he conducted a census and performed the sacraments of marriage and baptism for the Russian population and local natives.
Камчатка министрлігі
1838 жылы Иоанн әкесі қызметі туралы есеп беру және шіркеудің Ресей Америкасындағы қызметін кеңейтуді сұрау үшін Санкт-Петербургке (онда 1839 жылы Рождество күні архиерей болып тағайындалды), Мәскеу мен Киевке сапар шекті. Ол сол жерде жүргенде, әйелі Иркутскке келген кезде қайтыс болғаны туралы хабар алды. Ол туған қаласына қайтуға рұқсат сұрады. Бірақ шіркеу басшылары оған монах болуға шақырып, ант беруді ұсынды. Иоанн әкесі алғашқыда бұл ұсыныстарды қабылдамады, алайда 1840 жылдың 29 қарашасында Иркутск епископының алғашқысы (†1731, 26 қарашада еске алынады) Инокентийдің құрметіне Инокентий есімін алып, монахқа тоғытылды. Ол архимандрит дәрежесіне көтерілді. 1840 жылдың 15 желтоқсанында архимандрит Иннокентий Ресейдің Камчатка және Курил аралдары мен Ресей Америкасындағы Алеут аралдарының епископы болып тағайындалды. Оның кафедрасы Новоархангельск (Ситка) қаласында орналасқан, ол 1841 жылдың қыркүйегінде оған оралды. Келесі тоғыз жыл бойы ол епархиясын басқарды және алыс аймақтарға бірнеше миссионерлік сапарлар жасады. 1850 жылдың 21 сәуірінде епископ Иннокентий архиепископ атағына ие болды. 1852 жылы Якут аймағы Камчатка епархиясына қосылды. 1853 жылдың қыркүйегінде архиепископ Иннокентий Якутск қаласына тұрақты қоныстанды. Иннокентий өзінің кеңейтілген епархиясы бойынша жиі саяхаттар жасады. Ол Жақұт (Саха) тіліне қасиетті жазуларды және қызмет кітаптарын аударуға көп күш жұмсады. 1865 жылдың сәуір айында архиепископ Иннокентий Ресей православие шіркеуінің Киелі басқарушы Синодының мүшесі болып тағайындалды.
In 1838, Father Ioann journeyed to St. Petersburg (where on Christmas Day 1839 he was promoted to archpriest), Moscow and Kiev to report on his activities and request an expansion of the Church's activities in Russian America. While he was there, he received notice that his wife had died during her visit to Irkutsk. He requested permission to return to his hometown. Instead, church officials suggested that he take vows as a monk. Father Ioann at first ignored these suggestions, but, on November 29, 1840, he was tonsured a monk with the name Innocent in honor of Saint Innocent, the first bishop of Irkutsk (†1731, commemorated on November 26). He was elevated to the rank of Archimandrite. On December 15, 1840, Archimandrite Innocent was consecrated Bishop of Kamchatka and Kuril Islands in Russia and the Aleutian Islands in Russian America. His see was located in Novoarkhangelsk (Sitka), to which he returned in September 1841. He spent the next nine years administering his diocese as well as taking several long missionary journeys to its remote areas. On April 21, 1850, Bishop Innocent was elevated to archbishop. In 1852 the Yakut area was admitted to the Kamchatka Diocese. In September 1853 Archbishop Innocent took up permanent residence in the town of Yakutsk. Innocent took frequent trips throughout his enlarged diocese. He devoted much energy to the translation of the scriptures and service books into the Yakut (Sakha) language. In April 1865 Archbishop Innocent was appointed a member of the Holy Governing Synod of the Russian Orthodox Church.
Мәскеу митрополиті
1867 жылғы 19 қарашада ол қайтыс болған досы және ұстазы Филареттің орнын басып, Мәскеу митрополиті болып тағайындалды. Митрополит ретінде ол қателерге толы көптеген шіркеу мәтіндерін қайта қарап түзетті, тұрмысы нашар дін қызметкерлерінің жағдайын жақсарту үшін қаражат жинады және дін қызметкерлері үшін зейнет үйін ашты.
On November 19, 1867, he was appointed the Metropolitan of Moscow, succeeding his friend and mentor, Filaret, who had died. As metropolitan, he undertook revisions of many church texts that contained errors, raised funds to improve the living conditions of impoverished priests, and established a retirement home for clergy.
Өлім және мұра
Иннокентий 1879 жылдың 31 наурызында қайтыс болды. Ол 1879 жылдың 5 сәуірінде Мәскеудің сыртындағы Троица-Сергий лаврасында жерленді.
Innocent died on March 31, 1879. He was buried on April 5, 1879, at Trinity St. Sergius Lavra, outside Moscow.