Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресей православие шіркеуінің епископы Андроник (Андроник, әскери атағы Владимир Александрович Никольский; 1 тамыз 1870 – 7 шілде 1918) – Ресей православие шіркеуінің епископы және қасиетті кісі, 2000 жылы Пермь архиепискобы Андроник хиеромәртері ретінде қастерленген.
Bishop in the Russian Orthodox Church
Archbishop Andronik (also spelled Andronic; Архиепископ Андроник, secular name Vladimir Alexandrovich Nikolsky, Владимир Александрович Никольский; August 1, 1870 – July 7, 1918), was a bishop in the Russian Orthodox Church and a saint, glorified as Hieromartyr Andronik, Archbishop Of Perm in 2000.
Ерте өмір
Архиепископ Андроник 1870 жылы 1 тамызда Ярославль епархиясының Мышкин уезіндегі Поводнево ауылында Владимир Никольский болып дүниеге келген. Оның әкесі Ресей православие шіркеуінде дьякон болған. 1891 жылы Ярославль діни семинариясын бітірген соң, Мәскеу діни академиясына түсті. 1893 жылы 1 тамызда Мәскеуде оқып жүргенде монахқа тоғыстырылып, Андроник деген діни есім берілді. Сол жылдың 6 тамызында диакенге мінезделді. 1895 жылы 22 шілдеде священникке мінезделді.
Archbishop Andronik was born as Vladimir Nikolsky, on August 1, 1870, in Povodnevo, a village in Myshkinsky Uyezd, Yaroslavl diocese. His father was a deacon in the Russian Orthodox Church. After he finished his studies at the Yaroslavl Seminary in 1891, he entered the Moscow Theological Academy. On August 1, 1893, during his studies in Moscow, he was tonsured a monk and given the religious name of Andronik. He was ordained to the diaconate on August 6 of that same year. On July 22, 1895, he was ordained as a priest.
Ресей православие шіркеуі
1895 жылдан бастап Андроник алдымен Грузиядағы Кутаиси теологиялық семинариясына, сосын Ардондағы семинарияға инспектор және оқытушы болып бекітілді.
From 1895, Andronik was assigned first to the theological seminary of Kutaisi in Georgia and then at the seminary at Ardon as inspector and instructor.
Киотоның епискобы
1897 жылы Андроник Ресей православие миссиясының мүшесі ретінде Жапония империясына тағайындалды, ал кейіннен Жапонияның қасиетті Николайы ретінде даңқталған епископ Николай (Касаткин) оған 1861 жылдан бастаған миссионерлік жұмысына көмектесу үшін жіберді. Иеромонах Андроник бұл тағайындамаға өте таңқалды және өзін осы лауазымға лайықсыз сезінді, бірақ соңында оны Құдайдың еркі деп қабылдады. Оның саяхаты 1897 жылдың 21 қыркүйегінде Санкт-Петербургтен басталып, 26 қазанда архимандрит Сергий (Страгородский)мен бірге Одессадан жалғасты. Еуропа елдері мен АҚШ арқылы сапар шегіп, 26 желтоқсанда Жапонияға жетті. Ол осы сапар туралы "Жапонияға миссионерлік саяхат" атты кітап жазып, жариялады (1899 жылы Ресейдің Казан қаласында басылды). 1906 жылдың 5 қарашасында Андроник Киотоның тұңғыш епископы болып тағайындалды, ал Киото Жапон православие шіркеуінің Батыс Жапония епархиясының орталығына айналды. Епископ Андроник Киото епископы болғанымен, ол Осакада тұрды, ол сол кезде Жапониядағы екінші ірі қала болған және православиелік сенімділердің көп бөлігі сол жерде өмір сүрген. Осакаға келгеннен кейін ол денсаулығының нашарлағанын сезінді және қызметтік міндеттерін орындау қиын болды. Осакада үш ай қызмет еткен соң ол отставкаға кететін және Жапониядан кетуге рұхсат сұрады. 1907 жылдың 27 мамырында ол Жапониядан Ресейге оралды. 26 қазанда Холм епискобы Евлогийдің орынбасары болып тағайындалды. 1908 жылы Новгород епархиясының Тихвин епископы болып тағайындалды.
In 1897, Andronik was assigned as a member of the Russian Orthodox mission to the Empire of Japan, under Bishop Nikolai (Kasatkin), later glorified as St. Nicholas of Japan, to assist him in his missionary work, which he began 1861. Hieromonk Andronik was very surprised by this assignment and felt inadequate for the position, but ultimately he accepted it as God's will. His journey began in St. Petersburg, on September 21, 1897, and continued from Odessa with Archimandrite Sergius (Stragorodsky) on October 26. Traveling through European countries and the United States, they arrived in Japan on December 26. He wrote and published a book about this journey, A Missionary Journey to Japan (published in Kazan, Russia in 1899). On November 5, 1906, Andronik was consecrated as the first Bishop of Kyoto, which became the seat of the West Japan Diocese of the Japanese Orthodox Church. Although Bishop Andronik was the bishop of Kyoto, he lived in Osaka which, while it then was the second largest city in Japan, was also where most of Orthodox faithful lived. After he arrived in Osaka, he began to feel ill and found performing his duties difficult. After serving in Osaka for three months, he asked leave to resign and to depart from Japan. On May 27, 1907, he left Japan and returned to Russia. There, he was assigned on October 26 to be the deputy to Bishop Eulogius of Kholm. In 1908, he was assigned bishop of Tikhvin in Novgorod diocese.
Пермь және Солокамск епискобы
1914 жылы 30 шілдеде Андроник Пермь және Соликамск епископы болып тағайындалды. Осыған он бір күн бұрын, 19 шілдеде Бірінші дүниежүзілік соғыс басталды. Соғыс барысында ол осы аймақтағы бір жарым миллиондай тұрғын мен 570 шіркеу үшін тынымсыз еңбек етті. 1916 жылдың жазында Андроник Санкт-Петербургтен тыс орналасқан Ресей императорлық армиясының бас штабына сапар шекті, онда патша Николай II армияны жетекшілік етіп тұрды. Бұл сапардың мақсаты – патшаны Распутин туралы ескерту болды. Бірақ патша оны қабылдамады және сапары нәтижесіз аяқталды. Дегенмен, Николай II епископ Андрониктың халық атынан ұсынған сыйына қуанды, ол Пермь облысы армияға тапсырған солдаттық етіктер еді.
On July 30, 1914, Andronik was appointed bishop of Perm and Solikamsk. Eleven days before, on July 19, World War I began. As the war progressed, he worked energetically for one and a half million inhabitants and 570 churches in this region. In summer 1916, Andronik traveled to the Imperial Russian Army headquarters outside St. Petersburg where Tsar Nicholas II was leading the army. The purpose of this trip was to warn the Tsar about Rasputin. However, the Tsar would not take him seriously and his trip failed. But Nicholas II was pleased with the gift Bishop Andronik gave him on behalf of the people, a pair of soldier's boots that the province of Perm provided the army.
Большевиктік революция
1917 жылы Андроник Пермь және Кунгур епископы болды және Мәскеудегі Ресей шіркеуінің жергілікті кеңесін дайындаған кеңес алдындағы синодтың жеті иерархының бірі атанды. Ол 1917 жылдың тамызынан 1918 жылдың сәуіріне дейін, Кеңестің екінші сессиясы аяқталғанға дейін кеңесте өте белсенді болды. 1918 жылдың 25 қаңтарында большевиктердің билікті басып алу науқаны күшейген кезде, епископ Андроник сенімділерге шіркеу мұрасын агрессорлар мен тонаушылардан қорғауға шақыратын хат жолдады. Андроник патшаның берік жақтасы болды. Оның ойынша, Құдайдың қалауымен, майланған патша империяны билеуі керек еді, сондықтан монархия христиандар үшін лайықты үкімет жүйесі болды. Бірақ бұл оның зұлымдыққа қолдау білдіргені емес: патша халқының сөзін тыңдауы керек, ал монарх пен халық бейбіт келісімге келуі керек. Ақпан айында Пермь облысында большевиктер шіркеулер мен монастырларды тонауды бастады. Кеңестің екінші сессиясы аяқталғаннан кейін Андроник Пермге қайтып келді. Патриарх Тихон оны 25 сәуірде, Құрма жексенбісінде архиепископ қылып көтерді. 16 сәуірде, Ұлы бейсенбіде, большевиктер оның резиденциясында тінтіру жүргізді. Ол сабырлылық танытып, Ұлы апта мен Пасха (құрбан айт) қызметтерін жалғастырды. Большевиктер келесі апталарда шіркеуге жасаған қысымын күшейтті. Соңында архиепископ Андроник 4 шілдеде (Грегориан күнтізбесі бойынша 17 шілдеде) түн ортасында тұтқындалды. Жауап ретінде, Пермьдегі дін қызметкерлері оның тұтқындалған түнінен бастап 13 шілдеге дейін (Грегориан күнтізбесі бойынша 26 шілдеге дейін) ереуілге шығып, аймақтағы барлық діни қызметтерді, шомылдыру және өлгендерге арналған соңғы дұғадан басқа тоқтатты. Оның қазасы туралы әртүрлі мәліметтер бар. Ең сенімдісі, 1918 жылдың 7 шілдесінде оны орманға алып кетіп, өз қабірін қазуға мәжбүр еткен. Ол оған жатқаннан кейін, топырақпен жауып, топыраққа оқтар атқан. 2000 жылы Ресей Православ шіркеуі оны Пермь архиепискобы Андроник иеромартирі, Ресейдің жаңа шейіті және куәгері ретінде қастерледі. Оның мерекесі Юлиан күнтізбесі бойынша 7 шілдеде (Грегориан күнтізбесі бойынша 20 шілдеде) атап өтіледі.
In 1917, Andronik became Bishop of Perm and Kungur, and became one of the seven hierarchs in the pre conciliar synod preparing for the Local Council of the Russian Church in Moscow. He was very active throughout the council, from August 1917 until April 1918, which was the end of the second session of the Council. As the agitation of the Bolshevik take over intensified on January 25, 1918, Bishop Adronik made a written appeal to the faithful to defend the heritage of the Church from the aggressors and looters as attacks became more frequent. Andronik was a firm supporter of the Tsar. From his point of view, it was God's will that the anointed Tsar should reign over the empire; hence, the monarchy was an appropriate governmental system for Christians. But this did not mean he supported tyranny: the Tsar should listen to his people, and the monarch and the people should come to peace. In February, in the Perm region, the Bolsheviks began to loot churches and monasteries. When the second session of the Council ended, Andronic returned to Perm. Patriarch Tikhon had elevated him to archbishop on April 25, Palm Sunday. On Holy Thursday, April 16, the Bolsheviks carried out a search of his residence. He remained calm and continued the services of Holy Week and Pascha (Easter). The Bolshevik authorities increased pressure on the church in the following weeks. Finally Archbishop Andronik was arrested at midnight on July 4 (Gregorian calendar: July 17). In response, the clergy in Perm went on strike from the night he was arrested until July 13 (Gregorian: July 26), halting all divine services in the region except baptism and the last rites for the dying. There are various accounts of his death. The apparently most consistent says that on July 7, 1918, he was taken to the forest and forced to dig his own grave. After lying down in it, he was covered with earth and shots were fired into the dirt. In 2000, the Russian Orthodox Church glorified him as Hieromartyr Andronik, Archbishop Of Perm, one of the Russian New Martyrs and Confessors. His feast day is July 7 on the Julian Calendar (Gregorian Calendar: July 20).