Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік православие діни қызметкері Николай (Касаткин), Апостолдармен тең, Жапония архиепископы, Иван Дмитриевич Касаткин (Иоанн Димитриевич Касаткин; 13 тамыз 1836 [ескі стиль бойынша 1 тамыз 1836] – 16 ақпан 1912) – орыс православие діни қызметкері, монах және епископ. Ол Шығыс православие шіркеуін Жапонияға таныстырды. Токио православие соборы (Жапония метрополиттік епархиясы), Токио Қайта тірілу соборы, жергілікті қауымдық тарапынан алғашқыда, ал бүгінде бүкіл елде оның еңбегін еске алу мақсатында Nikorai деп аталады.
Russian Orthodox priest
Nicholas (Kasatkin), Equal to the Apostles, Archbishop of Japan, born Ivan Dmitrovich Kasatkin (Иоанн Димитриевич Касаткин; 13 August 1836 [O. S. 1 August 1836] – 16 February 1912) was a Russian Orthodox priest, monk, and bishop. He introduced the Eastern Orthodox Church to Japan. The Orthodox cathedral of Tokyo (metropolitan diocese of Japan), Tokyo Resurrection Cathedral, was informally named after him as Nikorai do, first by the local community, and today nationwide, in remembrance of his work.
Ерте өмір
Николай Ресей империясының Смоленск префектурасында орыс православие дьяконы Димитрий Касаткиннің отбасында дүниеге келді. Оның анасы ол бес жаста болғанда қайтыс болды. 1857 жылы ол Санкт-Петербургтегі теологиялық академияға түсті. 1860 жылдың 24 маусымында академия ректоры, епископ Нектарий Надеждин оған Николай есімін берді. Николай сол жылдың 29 шілдесінде дьякон етіп изделіп, келесі күні академия шіркеуінің алтарында (Юлиан күнтізбесі бойынша Апостолдар күні) дін қызметкеріне изделіп, священник болып тағайындалды.
Nicholas was born in the Smolensk prefecture in the Russian Empire to Dimitry Kasatkin, a Russian Orthodox deacon. His mother died when he was five years old. In 1857, he entered the Theological Academy in Saint Petersburg. On 24 June 1860, he was tonsured with the name Nicholas by the academy rector, Bishop Nectarius Nadezhdin. Nicholas was ordained deacon on 29 July the same year; the following day, on the altar day of the academy church (the feast day of the Holy Apostles, according to the Julian Calendar), he was ordained to the priesthood.
Жапония
1861 жылы 2 шілдеде Николай Хакодатедегі Ресей консулдығының шіркеуіне қарасты дін қызметкері ретінде Жапонияның Хоккайдо префектурасындағы Хакодате қаласына келді. Ол семинарияда оқып жүрген кезінде осы шіркеуге дін қызметкерін іздейтін хабарламаны көргеннен бастап осы лауазымға өзі ерікті түрде келді. Консулдыққа келген соң, ол жапон тілін зерттеп, оны тез меңгерді. Жапониядағы алғашқы сегіз жылында ол буддизмді зерттеді, және өзінің айтуынша, "жапон тарихын, дінін және жапон халқының рухани мәдениетін зерттеуге бар күшімен тырысты". Консулдық шіркеуінде ол үш жапонды дінге өткізді, олардың бірі – бұрынғы самурай және синто діни қызметкері Савабе Такума, ол бастапқыда оны өлтіру үшін үйіне келген еді. Дінгеннен кейін Савабе алғашқы жапон православие дін қызметкерлерінің бірі болды. 1870 жылы Николай архимандрит болып тағайындалды және Токиоға көшіп, кең ауқымды миссионерлік жұмысты бастады. Ол штаб-пәтері үшін Канда-Суругадайдағы биік жердегі жерді сатып алды, ол кейін Жапония православие архиепископының орындығына айналды. Оның басшылығымен 1870 жылға қарай православие қауымы 4000-нан асты, ал 1912 жылға қарай шамамен 33000 адам мен 266 православие қауымы болды. Николай 1880 жылдың 30 наурызында Рига архиепископиясының көмекшісі Ревель епископы болып киеліленді. Николай ешқашан қалаға бармаған, бірақ Ревель приходтары оның жапондық миссиясын қаржылық тұрғыдан қолдады. Шығыс православие шіркеуі дәстүрінде епископтар өз орындықтарымен қол қояды, бірақ Николай Ревельді атамай, "Епископ (Епископ) Николай" деп қол қоюды қалыптастырды. 1891 жылы Токиодағы Қайта тірілу соборының киелілену рәсімін өткізді, ал 1907 жылдың 6 сәуірінде Ресей православие Киелі Синоды оны Бүкіл Жапония архиепископы дәрежесіне көтерді.
On 2 July 1861, Nicholas landed at Hakodate, Hokkaidō, Japan, as a priest attached to the chapel of the Russian consulate in Hakodate. He had volunteered for the appointment to this duty, attracted since the day he noticed a poster calling for a priest for this chapel when he was a seminary student. After he arrived at the consulate, he studied Japanese and quickly gained mastery of the language. He studied Buddhism during the first eight years of his time in Japan, when, in his words, he "strove with all diligence to study Japanese history, religion, and the spirit of the Japanese people". While at the consulate chapel, he converted three Japanese, one of whom, a former samurai and Shinto priest named Sawabe Takuma, had originally come to his home to kill him. After conversion, Sawabe became one of the first Japanese Orthodox priests. In 1870, Nicholas was made an archimandrite and moved to Tokyo, and began an extensive missionary effort. He bought property on a height in Kanda Surugadai for his headquarters which later became the site of the see of the Orthodox Archbishop of Japan. Under his leadership, by 1870 the Orthodox community numbered more than 4,000 people, and by 1912 about 33,000 people and 266 Orthodox communities. Nicholas was consecrated bishop on 30 March 1880, as Bishop of Revel, auxiliary to the Archdiocese of Riga. While Nicholas never visited the city, the parish of Revel supported his Japanese mission financially. In the Eastern Orthodox Church tradition, bishops sign with their see, but Nicholas made his habit to sign as "Episcop (Bishop) Nicholai", without mentioning Revel. He presided over the consecration of the Tokyo Resurrection Cathedral in 1891, and was elevated to the dignity of Archbishop of All Japan by the Russian Orthodox Holy Synod on 6 April 6, 1907.
Ресей-жапон соғысы
Орыс-жапон соғысы кезінде Николай Жапонияда қалды. Сол күндер оған өте қиын болды. Оның туған жеріне деген махаббаты, Жапония епископы ретінде адал жамағатын қолдау және жапон императоры мен Жапон императорлық армиясы мен теңіз күштері үшін дұға ету парызымен қақтығысты. Сол кездегі православиелік литургияда дін қызметкерлері патша мен оның әскеріне бата берумен қатар, дұшпандарының жеңілісін тілеуге міндетті болды. Сондықтан Николай соғыс кезінде ешқандай публично қызметке қатыспады; керісінше, жапондық жамағатын армия мен теңіз күштері үшін дұға етуге және оларға көмектесуге шақырды. Кейбіреулер оны Ресейге қайтуға көндіруге тырысты, бірақ ол бас тартты және жапондық жамағат пен орыс соғыс тұтқындары үшін белсенді жұмыс істеді. Осакадағы Хамадера лагерінің жағдайы туралы хатында Николай орыс сарбаздарының сауатсыздығына таңырқанын жазды: он тұтқынның тоғызы оқи алмайтын болды. Николай тұтқындарды оқыту және оларға күтім жасау үшін лагерьлерге дін қызметкерлері мен мұғалімдерді жіберді. Оның мінез-құлқы мен әдеп-ғұрпы православиеліктерге ғана емес, христиан емес адамдарға да әсер етті.
During the Russo Japanese War, Nicholas stayed in Japan. Those days were very difficult for him. His love for the land of his birth conflicted with his duty as the bishop of Japan to support his faithful and to pray for the Japanese emperor and the Imperial Japanese Army and Navy. In the Orthodox liturgy at that time, priests had to explicitly pray not only benediction on the sovereign and his army but also for the defeat of his enemies in the intercession. Nicholas, therefore, did not participate in any public services during the war; instead, he encouraged his Japanese faithful both to pray for and to contribute to the Army and the Navy. Some encouraged him to go back to Russia, but he refused and worked eagerly for Japanese faithful and Russian prisoners of war. In a letter on the conditions of a camp in Hamadera, Osaka, Nicholas wrote of his astonishment at the Russians soldiers' illiteracy: nine of ten captives could not read. Nicholas sent priests and teachers to camps to educate and care for the captives. His attitude and manners impressed not only the Orthodox faithful but also non Christians.
Кейіпкер
Тіпті император Мэйдзидің өзі де оның мінез-құлқына, әсіресе Ресей императорлық үйі мен Жапония үкіметі арасындағы дипломатиялық күш-жігеріне таң қалды. Ресей патшасы Николай II Александр III тұсында таққа отырған кезде, жас Николай II Жапонияға сапар шегіп, Оцу оқиғасы кезінде жапон полициясынан жарақат алды. Епископ Николай осы оқиғаны шешуге көп күш жұмсады. Николайдың жапон тілін үйренуі сәтті аяқталды, ол оған барлық литургиялық кітаптарды, сондай-ақ Киелі кітаптың көп бөліктерін – Жаңа өсиетті, Забурдың толық мәтінін, Жаратылыс кітабының басым бөлігін және Ишая кітабын Осакадағы «Каитокудо» канбун жеке мектебін басқарған жапон христиан ғалымы Накай Цугумароның көмегімен аударуға мүмкіндік берді. Оның аудармалары бүгінге дейін Жапон православие шіркеуінің литургиясында қолданылып келеді. Шіркеу әндерін ұнататын Қасаткин жапон халқына осы өнерді таныстыруға зор үлес қосты. Ол сонымен қатар діни семинария, ұлдар мен қыздарға арналған бастауыш мектептер, кітапхана, пана және басқа да мекемелер құрды. Николай жылдар бойы орыс тілінде күнделік жазып, Жапонияның алғашқы православие шіркеуінің пасторлық өмірін, сондай-ақ Мэйдзи дәуіріне қатысты ойларын және бақылауларын тіркеді. Оның күнделігі 1923 жылғы Ұлы Канто жер сілкінісінде өртеніп, жоғалды деп есептелді, бірақ орыс әдебиетін зерттеуші Кеносуке Накамура оны қайта тауып, 2004 жылы «Святого Николая Японскогонің күнделіктері» (5 томдық, Санкт-Петербург: Гиперион, 2004) деген атпен жариялады. Накамура күнделіктің толық мәтінін жапон тіліне аударып, 2007 жылы түсіндірмелерімен бірге жариялады. Николай «Христиандық миссия тұрғысынан Жапония» атты еңбегінде буддизмді жан-жақты зерттеді, ол 1869 жылы жарық көрді. Бұл орыс тіліндегі оқырман үшін жапон буддизмі туралы алғашқы мағлұмат болды.
Even Emperor Meiji was impressed with his character, especially his diplomatic efforts between the Russian Imperial Household and the Japanese government. When the Russian Tsar Nicholas II was the Tsarevich under Alexander III, the young Nicholas II visited Japan and was injured during the Ōtsu Incident by a Japanese policeman. Bishop Nicholas made a great effort to resolve this incident. Nicholas's study of Japanese was fruitful, allowing him to translate all liturgy books and many parts of the Bible including the whole of the New Testament and Psalms, most of the Book of Genesis and the Book of Isaiah with help from a Japanese Christian and scholar Nakai Tsugumaro who ran a kanbun private school Kaitokudo in Osaka. His translations are still used in the liturgy of Japanese Orthodox Church. Being fond of church singing, Kasatkin made a significant contribution in introducing this art to the Japanese. He also established a theological seminary, primary schools for boys and girls, a library, shelter and other agencies. Nicholas wrote a diary in Russian for years, recording the pastoral life of early Orthodox Church of Japan as well as his thought and observation of Meiji era Japan. His diary was believed to have been burned and lost in Great Kantō earthquake of 1923, but rediscovered by Kennosuke Nakamura, a Russian literary researcher, and published in 2004 as Dnevniki Sviatogo Nikolaia Iaponskogo (5 vols. Saint Petersburg: Giperion, 2004). Nakamura translated the whole diary into Japanese and published with his commentary in 2007. Nicholas offered an integral study of Buddhism in his work, "Japan from the point of view of Christian mission", published in 1869. This was the first description of Japanese Buddhism accessible to the Russian language reader.
Құрмет
Николай – Жапон православие шіркеуінің алғашқы қасиеттісі. Өлгеннен кейін денесі Уэноның жанындағы Токио қаласындағы Янака бейітіне жерленді. 1970 жылы ол "Апостолдармен тең, Жапония архиепископы, қасиетті Николай" деп қадірленді. Оның мерекесі 3 ақпан (ескі стиль бойынша), 16 ақпан (жаңа стиль бойынша). Ресей православие шіркеуі мен Жапон православие шіркеуі бұл мерекені ескі стиль бойынша күні бүкіл ел бойынша тойлайды. Гунма префектурасының Мейбаши қаласында 1974 жылы салынған, оны еске алатын шіркеу бар. Мәскеуде де Жапонияның қасиетті Николайына арналған шығыс православие шіркеуі бар.
Nicholas was the first saint of the Japanese Orthodox Church. After his death, his body was buried in Tokyo Metropolitan Yanaka Cemetery, near Ueno. In 1970, he was canonized as 'Equal to the Apostles, Archbishop of Japan, St Nicholas'. His feast day is 3 February (Old style), 16 February (New style). The Russian Orthodox Church and the Japanese Orthodox Church celebrate this feast nationwide on the old style date. There is a church which commemorates him in Maebashi, Gunma, built in 1974. There is also an Eastern Orthodox Church dedicated to Saint Nicholas of Japan in Moscow.