Американ суретшісі Джером Майерс (1867-1940) – «Ashcan School» мектебінің өкілі, қала тұрғындары мен көріністерін реалистік бейнелеген суретші. 1913 ж. «Armory Show» ұйымдастырушысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші және жазушы
American painter and writer
Джером Майерс (20 наурыз 1867 – 19 маусым 1940) – американдық суретші және жазушы, «Ашкан мектебімен» байланысты болған, әсіресе қалалық пейзаж бен оның халқын мейіріммен бейнелеуімен танымал. Ол 1913 жылғы «Армори шоуының» негізгі ұйымдастырушыларының бірі болды, ол Еуропалық модернизмді Америкаға таныстырды. Вирджиния штатының Петерсбург қаласында туып, Филадельфия, Трентон және Балтиморда өскен ол ересек өмірін Нью-Йоркте өткізді. Майерс қысқа уақыт актер және декоратор болып жұмыс істеді. Содан кейін ол Купер Одағында бір жыл өнерді оқыды, одан кейін сегіз жыл бойы Көркемсуретшілер лигасының студенті болды, онда оның бас ұстазы Джордж де Форест Бруш болды. 1896 жылы ол Парижге барды, бірақ бірнеше айдан кейін ғана қалды, өйткені оның негізгі оқу залы Нью-Йорктің төменгі Шығыс жағындағы көшелер екенін түсінді. Жаңа иммигранттарға деген ықыласы мен сезімі мыңнан астам суреттерді, сондай-ақ олардың Америкадағы алғашқы үйлері болған үйлердің сыртындағы өмірін бейнелейтін суреттерді, гравюраларды және акварельдерді тудырды. 1923 жылғы журналдағы мақаласында ол қалалардың неліктен оның ең үлкен шабыт көзі екенін түсіндірді:
Jerome Myers (March 20, 1867 – June 19, 1940) was an American artist and writer associated with the Ashcan School, particularly known for his sympathetic depictions of the urban landscape and its people. He was one of the main organizers of the 1913 Armory Show, which introduced European modernism to America. Born in Petersburg, Virginia, and raised in Philadelphia, Trenton and Baltimore, he spent his adult life in New York City. Myers worked briefly as an actor and scene painter. He then studied art for a year at Cooper Union followed by study at the Art Students League over a period of eight years where his main teacher was George de Forest Brush. In 1896 he went to Paris, but only stayed a few months, believing that his main classroom was the streets of New York's Lower East Side. His strong interest and feelings for the new immigrants resulted in over a thousand drawings, as well as paintings, etchings and watercolors that depicted their lives outside of the tenements which were their first homes in America. In a 1923 magazine article he explained why cities were his greatest source of inspiration:
Мен өмірім бойы Америка қалаларының ең кедей көшелерінде өтіп, жұмыс істеп, ойнадым. Мен оларды және олардың халқын білдім және олардың бірі болдым. Басқалар ондағы ұяттылық пен нашарлықты көрді, ал мен поэзия мен сұлулықты көрдім, сондықтан мен оларға қайта келдім. Мен өз тәжірибемнен бірдеңе айтуға және оның құндылығы бар ма, жоқ па екенін тәуекел етуге батыл болдым. Міне, кез келген суретшінің істей алатыны осы.
All my life I had lived, worked and played in the poorest streets of American cities. I knew them and their population and was one of them. Others saw ugliness and degradation there, I saw poetry and beauty, so I came back to them. I took a sporting chance of saying something out of my own experience and risking whether it was worthwhile or not. That is all any artist can do.
Алғашқы жылдар
Вирджиния штатының Петербург қаласында туған Джером Майерс, Абрам мен Джулия Хиллман Майерстің бес баласының бірі еді. Оның ағасы Густав Майерс кейін танымал журналист, социалистік белсенді және тарихшы болды. Әкесі жиі үйде болмағандықтан, Майерс балаларын анасы тәрбиеледі, ал кейін Нью-Джерси штатының Трентон және Пенсильвания штатының Филадельфия қалаларында тұрды. Анасы ауырған кезде бауырлары кейде асырап алуға берілетін. Осындай отбасылық қиындықтарға байланысты Майерс жас кезінде Балтиморда (Мэриленд штаты) жұмыс істей бастады, содан кейін Нью-Йоркке көшті. 1886 жылы он тоғыз жасында Манхэттенге келген Майерс бірнеше жыл сахна суретшісі болып жұмыс істеді, кейін Moss Engraving Company компаниясында фотосуреттердің негативтерін көшірумен айналысты. Осы кезеңде ол Купер Юнион мен Көркемөнер студенттері лигасының кешкі сабақтарына қатыса бастады. Ол кезде-ақ оның қалалық тақырыптарға деген қызығушылығы байқалды. Майерстің ең алғашқы майлы суреті – «Аула» (1888), алыстағы үйлердің силуэтіне қарсы киім ілгіштерді бейнелейді, бүгінде Америкадағы «Ашкан мектебінің» тақырыбын бейнелейтін алғашқы суреттердің бірі саналады. Сол сияқты, 1893 жыл шамасында Моррис және Эссекс каналы бойындағы бір күндік саяхатында канал қайығының эскизін салғаннан кейін Майерс осы қайықта тұратын әйелге алғашқы туындысын сатты. Оның құны екі доллар болды.
Born in Petersburg, Virginia, Jerome Myers was one of Abram and Julia Hillman Myers' five children. His brother, Gustavus Myers, later became a prominent muckraking journalist, socialist activist, and historian. As their father was often absent, the Myers children were raised by their mother and eventually lived in Trenton, New Jersey, and Philadelphia, Pennsylvania. From time to time, the siblings were placed in foster homes when their mother was ill. Given these family hardships, Myers began taking odd jobs at a young age, living in Baltimore, Maryland, before moving on to New York City. Arriving in Manhattan in 1886 at the age of nineteen, Myers worked for several years as a scene painter and later for the Moss Engraving Company, where he reproduced photographic negatives. During this time he began attending evening art classes at Cooper Union and the Art Students League. Even then, his interest in urban subjects was evident. Myers' earliest oil painting, Backyard (1888), depicting a clotheslines silhouetted against distant tenements, is today thought to be one of the first paintings exemplifying Ashcan School subject matter in America. Similarly, around 1893, after sketching a canal boat during a day trip along the Morris and Essex Canal, Myers made his first sale to the woman who lived on the boat. The price was two dollars.
Кәсіби суретші болу
1895 жылы Майерс «Нью-Йорк Трибьюн» газетінің сурет бөлімінде жұмысқа орналасты. Осы жұмысынан екі жүз елу доллар жинап, 1896 жылы Парижге сапар шекті. Нью-Йоркке қайтқаннан кейін, әсіресе жиырма доллары ғана қалған күйде, ол айына жеті доллар төлеп, бұрынғы бес қабатты сарайдағы 232 West 14th Street мекенжайындағы студияны жалға алды. Бұл сарай «көкжиекпен жабдықталған және суретшілердің пайдалануына бейімделген» еді. Оның көршісі – Майерстен бір жасқа үлкен суретші Эдвард Адам Крамер болды. Майерстің көркемөнердегі білімі Нью-Йорктегі Купер Юнион мен Көркемөнер студенттері лигасына қатысқан қысқа мерзімді оқумен ғана шектелсе, Крамер Мюнхен, Берлин және Париж сияқты еуропалық өнер орталықтарында білім алған. Майерсті кәсіби суретшілер қатарына енгізген – Крамер болды. Бір күні сурет сатушы Уильям Макбет жұмыстарын көру үшін Крамердің студиясына келгенде, Крамер оны Майерстің студиясына да шақырды. Макбет Майерстің Нью-Йорк көшелерінен жасаған алғашқы екі кішкентай суретін сол жерде сатып алды және бірден галереяға қосымша жұмыс әкелуді ұсынды. Макбет осы екі суретті жоғары бағалап, галереясына алып келді де, бірін банкир Джеймс Шпейерге сатты. «Нью-Йорк глобусы» газетінің ертедегі сыншысы айтқандай: «Майерстің атағы осы сатып алудан бастау алды». Макбет сондай-ақ Майерске қарындаш пен пастельмен салудан бас тауып, май бояуға көшуді ұсынды. 1902 жылдан кейін Майерс Macbeth галереясы арқылы туындыларын сатты және басқа да орындарда өткен топтық көрмелерге қатысты. 1903 жылдың наурыз және сәуір айларында Нью-Йорк колониалды клубы жыл сайынғы көрмесін – «Негізінен жаңа суретшілердің туындылары» деген тақырыпта өткізді. Көрмеге Роберт Анри, Джон Френч Слоун және Майерс сияқты жиырма суретшінің туындылары қойылды, олар алғаш рет бірге жұмыстарын көрсетті.
In 1895, Myers found work in the art department of the New York Tribune. With savings of two hundred and fifty dollars from this job, he traveled to Paris in 1896. Upon his return to New York City, with only twenty dollars left, he rented, for seven dollars a month, a studio at 232 West 14th Street in a former five story mansion, "equipped with a skylight and converted to the use of artists." There, his next door neighbor was Edward Adam Kramer, a painter just one year older than Myers himself. While Myers' art training had been limited to short stints at New York's Cooper Union and the Art Students League, Kramer had acquired his education in the European art centers of Munich, Berlin, and Paris. It was Kramer who ushered Myers into the world of the professional artist. One day, when the art dealer William Macbeth arrived at Kramer's studio to view work, Kramer directed him to Myers' studio as well. Macbeth purchased two small paintings of his early New York street scenes from Myers on the spot, and simultaneously recommended that he bring additional work to the gallery. Macbeth thought highly of these two paintings and, taking them to his gallery, soon sold one to the banker, James Speyer. As an early critic for the New York Globe stated: "Myers' reputation dates from that purchase." Macbeth also suggested that Myers relinquish drawing in pencil and pastel and turn to oils. In the years following 1902, Myers sold work through the Macbeth Gallery and exhibited in group shows at other venues. In March and April 1903, when the Colonial Club of New York held its annual art show, Exhibition of Paintings Mainly by New Men, among the twenty artists included were Robert Henri, John French Sloan, and Myers, showing their works together for the first time.
Манхэттендегі жаз
Джером Майерс үшін Манхэттендегі жаз қалалық пейзажда иммигранттар өмірін бейнелеуге ерекше мүмкіндіктер берді. Ыстық ауа райы пәтерде тұратын адамдарды қаланың көшелері мен саябақтарына шығарды. 1906 жылдың шілдесіне қарай Майерстің Lower East Side тұрғындарының өмірін бейнелейтін суретші ретіндегі беделі соншалыққа жетті, New York Times газетінің тілшісі таңғы сағат бес кезінде суретшінің жұмыс істеп жатқан ересектер мен ойнап жатқан балалардың портреттерін жасауын бақылау үшін жіберілді. Репортер атап өткендей, Майерспен бірге Ист-Сайдта серуендеу – «бірнеше үйлерге немесе адамдар тобына тоқталып, ашық ауада қуанышпен өмір сүрудің әсерін сезіну, еуропалықтардың осындай өмір салтын ұстанатын себебімен бірдей – үйлері көшелердей жайлы емес болғандықтан» еді. Алайда Майерстің қатысуына жеке реакциялар мәдени айырмашылықтарға байланысты болды. Итальяндық аудандардың тұрғындары суретші мен оның іс-әрекеттеріне қызығушылықпен қараса, еврей кварталының тұрғындары, олардың дәстүрлері көбінесе бейнелеу суреттерін жасауға тыйым салған, суретшінің көру қабілетінен алыстап, наразылық білдірді. Жылдар бойы әртүрлі студияларда жұмыс істегеніне қарамастан, ол әрқашан өзінің нағыз үйі ретінде Карнегиге оралды. Майерс 1940 жылдың 19 маусымында Карнеги студиясында құлаудан алған жарақатынан туындаған бірқатар аурулар салдарынан қайтыс болды. Ол 73 жаста еді. Осы жылдың басында ол «Манхэттендегі суретші» атты автобиографиясын жариялаған еді. 1940 жылдың шілдесінде жарық көрген Art Digest журналы Майерсқа арналған некрологта былай деп жазды:
For Jerome Myers, summer in Manhattan provided particular opportunities for depicting immigrant life in the urban landscape. The hot weather brought the tenement dwellers out into the streets and parks of the city. By July 1906, Myers' reputation as an artist depicting the life of the people on the Lower East Side was such that a New York Times reporter was assigned to him, beginning at five o'clock one morning, to observe the artist capturing likenesses of the adults at work and children at play. To walk through the East Side with Myers, the reporter noted, "turning off here and there to glance at some particular house or group of people, [was] to receive an impression of a joyous life lived in the open air for much the same reason as people live in that fashion in Europe—because their homes are not as comfortable as the streets." Individual responses to Myers' presence, however, were grounded in cultural differences. While the residents of Italian neighborhoods viewed the artist and his activities with excitement and curiosity, those of the Jewish Quarter, whose traditions often forbade the production of representational images, protested by moving away from the artist's range of vision. Over the years, despite moving around to various studios, he always came back to Carnegie as his real home. Myers died in his Carnegie studio on June 19, 1940, after a series of illnesses complicated by an injury sustained from a fall. He was 73. Earlier that year, he had published his autobiography, Artist In Manhattan. In their obituary for Myers, published in July 1940, The Art Digest wrote:
Майерс кейіннен үлкен құрметке ие болғанымен – ол Академияға сайланды және Альтман, Карнеги және Исидор медалі сияқты маңызды жүлделермен марапатталды, – соңғы жылдары назарсыздаулыққа ұшырады. Майерстің туған өнерімізге қосқан ерекше үлесі және оның өнер бостандығы үшін күресі көбінесе ұмытылды. 1941 жылдың сәуір-мамыр айларында Нью-Йорктегі Уитни американдық өнер мұражайында Жером Майерсқа арналған естелік көрме ұйымдастырылды, онда оның 90-нан астам суреті, сызбасы және гравюрасы АҚШ-тың бүкіл ауманындағы мұражайлар мен жеке коллекционерлерден алынған еді. Көрмедегі майлы суреттер 1905 жылғы «Тамбурин» картинасынан бастап, 1939 жылы, ол қайтыс болғанға дейін бір жыл бұрын салған автопортретіне дейін қамтыды. Майерстің артында 1905 жылы үйленген әйелі және әріптес суретшісі Этель Майерс және олардың қызы, биші Вирджиния Майерс қалды. Күйеуінің қайтысынан кейін Этель көп уақытын оның өнерінің беделін арттыруға арнады. Ол 1941-1943 жылдары Америка өнер федерациясының қолдауымен оның туындылары туралы бүкіл АҚШ-та лекция оқыды және бірнеше жыл бойы Нью-Йорктегі Жером Майерсқа арналған естелік галереясын ұстады.
Though Myers later achieved wide honors—he was elected to the Academy and awarded such important prizes as the Altman, the Carnegie and the Isidor Medal—he suffered from neglect in recent years. Forgotten, for the most part, were Myers' distinctive contributions to our native art and the battles he has fought for art freedom. In April–May 1941 the Whitney Museum of American Art in New York City held the Jerome Myers Memorial Exhibition with over 90 of his paintings, drawings and etchings lent by museums throughout the United States as well as private collectors. The oil paintings exhibited ranged from his 1905 The Tambourine to a self portrait completed in 1939, the year before his death. Myers was survived by his wife and fellow artist Ethel Myers whom he had married in 1905 and their daughter, the dancer Virginia Myers. Following her husband's death Ethel devoted much of her time to furthering his artistic reputation. She lectured on his work throughout the United States, under the auspices of the American Federation of Arts from 1941 to 1943 and maintained the Jerome Myers Memorial Gallery in New York City for a number of years.