Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын дәрігері (1873–1946)
English physician (1873–1946)
Чарльз Сэмюэл Майерс, CBE, FRS (13 наурыз 1873 – 12 қазан 1946) – психолог ретінде жұмыс істеген ағылшын дәрігері. Ол бұл терминді өңдеп таппаса да, 1915 жылы The Lancet журналында жарияланған алғашқы ғылыми мақаласы қабықтан соққан жарақаттарға (shell shock) қатысты болды. 1921 жылы ол Ұлттық өнеркәсіптік психология институтын бірлесіп құрды.
Charles Samuel Myers, CBE, FRS (13 March 1873 – 12 October 1946) was an English physician who worked as a psychologist. Although he did not invent the term, his first academic paper, published by The Lancet in 1915, concerned shell shock. In 1921 he was co founder of the National Institute of Industrial Psychology.
Отбасылық негіздер
Майерс 1873 жылдың 13 наурызында Лондонның Кенсингтон қаласында саудагер Вольф Майерстің және оның әйелі Эстер Эуджини Мозестің үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Оның отбасы еврейлер болған. 1881 жылғы халық санағында ол 8 жастағы оқушы болып, ата-анасымен, 4 бауырымен және 4 қызметшісімен бірге 27 Арундел Гарденс, Кенсингтон, Лондон мекенжайында тұрған. 1891 жылғы халық санағында ол 18 жастағы оқушы, ата-анасымен, 4 бауырымен, бір қонақпен және 4 қызметшісімен (ас әзірлеуші, үй қызметшісі, қонақ бөлмесі қызметшісі және әйелдерге арналған қызметші) бірге 49 Лайнстер Гарденс, Паддингтон, Лондон мекенжайында тұрған.
Myers was born in Kensington, London on 13 March 1873, the eldest son of Wolf Myers, a merchant, and his wife, Esther Eugenie Moses. His family was Jewish. In the 1881 census he is an 8 year old scholar living at 27 Arundel Gardens, Kensington, London with his parents, 4 brothers and 4 servants. In the 1891 census he was a scholar, aged 18 living at 49 Leinster Gardens, Paddington, London, with his parents, 4 brothers, a visitor, and 4 servants (cook, housemaid, parlourmaid, and ladies' maid).
Саяхат және этникалық музыканы зерттеу
1898 жылы ол В. Х. Р. Риверс және Уильям Макдугаллмен бірге Альфред Корт Хэддон ұйымдастырған Кембридж антропологиялық экспедициясына Торрес бұғазы мен Саравакқа қатысты. Ол мұнда этникалық музыканы зерттеді, Борнеодағы ырғақ туралы зерттеулер жүргізді. 1906 жылы Уолтер Джекиллдің «Ямайка әндері мен әңгімелері» кітабына «Ямайкадағы африкалық мелодияның іздері» деген қосымша жазды.
In 1898 he joined W. H. R. Rivers and William McDougall on the Cambridge anthropological expedition organised by Alfred Cort Haddon to the Torres Straits and Sarawak. Here he studied ethnic music, carrying out research on rhythm in Borneo. In 1906 he contributed an appendix entitled "Traces of African Melody in Jamaica" to the book Jamaican Song and Story by Walter Jekyll.
Ерте мансап
1901-1902 жылдары Майерс мысырлықтардың антропометриялық өлшемдерін жинауға қатысты. Англияға оралғаннан кейін ол Сент-Бартоломейде үй дәрігері болып тағайындалды. 1902 жылы ол Кембриджге оралып, Риверске ерекше сезімдер физиологиясын оқытуға көмектесті. 1904 жылы Майерс Лондондағы саудагер Исаак Селигманның кіші қызы Эдит Бэбетке үйленді; олардың үш қызы мен екі ұлы болды. Майерс Кембриджде қалып, бірінен соң бірі демонстратор, лектор, ал 1921 жылы эксперименталды психологиядан оқытушы болды. 1906 жылдан 1909 жылға дейін ол Лондон университетінде эксперименталды психология профессоры болды. 1909 жылы В. Х. Р. Риверс өзінің лекциялық қызметінің бір бөлігінен бас тарқанда, Майерс Кембридж университетінде эксперименталды психологияны оқытумен ғана айналысқан алғашқы лектор болды. Ол үшін жылына 50 фунт стерлинг жалақы төленді. Ол бұл лауазымда 1930 жылға дейін қызмет етті. 1911 жылдан бастап Майерс Риверспен бірге «Британдық психология журналын» бірлесіп редакциялады. 1914 жылы ол жалғыз редактор болып, бұл қызметін 1924 жылға дейін жалғастырды. 1912 жылы Майерс өзінің ынтасы мен қаражат жинау қабілетін пайдаланып, Кембриджде эксперименталды психологияға арналған алғашқы ағылшын зертханасын құрды. Ол зертхананың алғашқы директоры болды және 1930 жылға дейін бұл лауазымды сақтап қалды. (Кембридж эксперименталды психология зертханасы).
Between 1901 and 1902 Myers was involved in the collection of anthropometric measurements of Egyptians. On his return to England he was appointed house physician at St Bartholomew's. In 1902 he returned to Cambridge to help Rivers teach the physiology of the special senses. In 1904 Myers married Edith Babette, youngest daughter of Isaac Seligman, a merchant in London; they had three daughters and two sons. Myers remained in Cambridge to become, in succession, demonstrator, lecturer, and, in 1921, reader in experimental psychology. From 1906 to 1909 he was also professor in experimental psychology at London University. In 1909, when W. H. R. Rivers resigned a part of his Lectureship, Myers became the first lecturer at Cambridge University whose whole duty was to teach experimental psychology. For this he received a stipend of £50 a year. He held this position until 1930. From 1911 Myers co edited the British Journal of Psychology with Rivers. In 1914 he took over as sole editor, continuing in this post until 1924. In 1912, Myers used his enthusiasm and ability to raise funds to establish the first English laboratory especially designed for experimental psychology at Cambridge. He became the laboratory's first Director and held this position until 1930. (The Cambridge Laboratory of Experimental Psychology).
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1915 жылы Майерске Корольдік армияның медициналық корпусына тапсырыс берілді, ал 1916 жылы ол Франциядағы британдық армияның психолог-консультанты болып тағайындалды, оның Ле Тукеде көмекшілер тобы болды. 1915 жылы Майерс «Ланцет» журналында «ұрысқа байланысты дүрбелең» (shell shock) терминін алғаш рет қолданды, бірақ кейін 1940 жылы ол осы терминді өзі ойлап таппағанын мойындады. Ол ұрысқа байланысты дүрбелеңге ұшыраған сарбаздарды өлім жазасынан құтқаруға тырысты. Әскерде қызмет еткен кезінде, әсіресе ұрысқа байланысты дүрбелеңді емдеуге болатын жағдай деп қарастыруға қарсылық білдіргеніне қатты ашуланды. Оның күш-жігері «психологиялық деректерді және қолданбалы психологияны қабылдау үшін пионерлік, бірақ көңіл көншітпейтін күрес» деп сипатталды. Әскери биліктің оның идеяларын қабылдамауынан ол қатты ренжіді, сондықтан 1940 жылы жазғандай, «өткен бес жылдағы жұмысымды еске түсіру мен үшін тым ауыр болды» деп, ол ұрысқа байланысты дүрбелең туралы Саутбороу комитетіне куәлік беруден бас тартты. Соғыстың соңғы жылы ол сынақтар жасады және оларды қолдануды қадағалады, олардың көмегімен дұшманның суасты қайықтарын анықтау үшін гидрофонмен жұмыс істеуге жарамды адамдар іріктелді.
In 1915 Myers was given a commission in the Royal Army Medical Corps and in 1916 he was appointed consultant psychologist to the British armies in France with a staff of assistants at Le Touquet. In 1915 Myers was the first to use the term "shell shock" in an article in The Lancet, though he later acknowledged in 1940 that he did not invent the term. He tried to save shell shocked soldiers from execution. He became frustrated with opposition to his views during his time in the military, particularly the view that shell shock was a treatable condition. His efforts have been called "a pioneering but frustrating struggle to get psychological evidence and applied psychology accepted" He was so upset by the rejection of his ideas by the military authorities that he refused to give evidence to the Southborough Committee on shell shock because, as he wrote in 1940, "the recall of my past five years' work proved too painful for me." In the last year of the war he devised tests and supervised their application for the selection of men suited to hydrophone work for detecting enemy submarines.
Соғыстан кейінгі мансап
Соғыстан кейін Майерс Кембридждегі қызметіне оралды. Бірақ ол мұнда да толық қанағаттанбады, өзінің практикалық қызығушылықтарын дамыту үшін кеңрек мүмкіндіктерді іздеді және ресми және академиялық айналымдар психологияға шын ниетпен қызығушылық танытпайды деп ойлады. 1922 жылдан бастап Майерс 1921 жылы Генри Джон Уэлчпен бірге құрған Ұлттық өнеркәсіптік психология институтын (ҰӨПИ) дамытуға өзін толық арнады. Ол сондай-ақ Өнеркәсіптік денсаулықты зерттеу кеңесінің жұмысына қатысты. 1928 жылы Кембридждегі Гиртон колледжінде өткен Халықаралық өнеркәсіптік қатынастар институтының екінші конгресіне қатысты. Соғыс министрлігі персоналды іріктеу жөніндегі кеңесші комитет құрғанда, ол мүше болып тағайындалды. 1933 жылы Корольдік дәрігерлер колледжінде "Медициналық білім беруге психологиялық көзқарас" тақырыбында Брэдшоу лекциясын оқыды. Ол 1946 жылы Сомерсет графтығындағы Майнхед қаласының жанындағы Уинсфордта қайтыс болды. Қоғам кеңейтілгеннен кейін ол оның алғашқы президенті болып сайланды және 1920-1923 жылдар аралығында бұл лауазымды атқарды. 1920 жылы Майерс BPS-ті ғылыми білімнің соңғы жетістіктеріне арналған жаңа журнал – Discovery журналының басқару кеңесінде өкілдік етті. Майерс сонымен қатар W. H. R. Rivers ескерткіші құру үшін құрылған комитетте Қоғамның өкілі болды. Риверстің қызығушылық танытқан ғылымдарын, әсіресе антропология мен психологияны дамыту үшін қаражат жиналды.
After the war, Myers returned to his Cambridge position. But here too he was deeply dissatisfied, wanting wider opportunities for the development of his more practical interests, and feeling that official and academic circles showed little genuine interest in psychology. From 1922 Myers devoted himself to the development of the National Institute of Industrial Psychology (NIIP) which he had founded with Henry John Welch in 1921. He was also involved in what became the Industrial Health Research Board. He attended the Second Congress of the International Industrial Relations Institute held at Girton College, Cambridge in 1928. When en the advisory committee on personnel selection was set up by the War Office, he was appointed a member. He delivered the Bradshaw Lecture at the Royal College of Physicians in 1933 on "A Psychological Regard for Medical Education". He died at his home in Winsford, near Minehead, Somerset in 1946. He was elected as the first President of the Society, following its enlargement and held this position between 1920 and 1923. In 1920, Myers represented the BPS on the board of management of a new journal, Discovery, which dealt with the recent advances in scientific knowledge. Myers was also the Society's representative on the committee formed to consider a memorial to the W. H. R. Rivers. A fund was raised for the furtherance of the sciences to which Rivers had been interested, in particular anthropology and psychology.
Марапаттар
1915 жылы Майерс FRS мүшесі болып сайланды; 1919 жылы CBE орденімен марапатталды және Манчестер (DSc, 1927), Калькутта (LLD) және Пенсильвания (DSc) университеттерінен құрметті ғылыми дәрежелер алды. Ол Кембридждегі Гонвилл және Каиус колледжінің мүшесі (1919) және кейіннен құрметті мүшесі (1935) болды, француздық Société de Psychologie қоғамының шетелдік мүшесі, Британдық қауымдастықтың психология бөлімінің президенті екі рет болды (1922, 1931), 1923 жылы Халықаралық психология конгресінің президенті және Британдық психология журналының редакторы (1911–1924) қызметін атқарды.
In 1915 Myers was elected FRS; he was appointed CBE in 1919, and received honorary degrees from the universities of Manchester (DSc, 1927), Calcutta (LLD), and Pennsylvania (DSc). He was a fellow (1919) and later an honorary fellow (1935) of Gonville and Caius College, Cambridge, a foreign associate of the French Société de Psychologie, twice president of the psychology section of the British Association (1922, 1931), president of the International Congress of Psychology in 1923, and editor of the British Journal of Psychology (1911–24).