Ұлыбританиядағы Ұлттық Демократиялық және Еңбек партиясы

Кіріспе

Ұлттық Демократиялық және Еңбек партиясы, көбінесе Ұлттық Демократиялық партиясы (ҰДП) деп қысқартылатын, Ұлыбританиядағы қысқа ғұмырлы саяси партия болды. Оған дейін Британдық жұмысшылардың ұлттық лигасы және Социалистік ұлттық қорғаныс комитеті болған.

Тарих

Партияның бастауы Бірінші дүниежүзілік соғысқа байланысты туындаған мәселелерде Британдық социалистік партиясының оң қанатынан бөлінуімен байланысты. 1915 жылы Виктор Фишер Александр М. Томпсон және Роберт Блатчфордпен бірге Социалистік Ұлттық Қорғаныс Комитетін құрды. Олар "ұлттық идеяның мәңгілігін" қолдап, "соғыс кезінде социалистік шараларды ілгерілетуді" мақсат етті. Комитетті Джон Ходж, Джордж Генри Робертс және кейіннен өзінің партиясын – Ұлттық Социалистік партиясын құрған Генри Хайндман қолдады. 1916 жылы бұл комитет Британдық Жұмысшылар Лигасын құрды. Ол өзін "патриоттық еңбек" тобы деп сипаттады және соғысты, Британ империясын қолдауға, сондай-ақ "кішкентай Англия" мен Кобдендік бос нарық экономикасына қарсы күреске бағытталды. Лигаға Уолдорф Астор Лорд Милнер арқылы қаржылай көмек көрсетілді, ол соғыс кезінде Фишермен кеңес жүргізді. Лиганы Джеймс О'Грейди, Стивен Уолш және Уильям Абрахам сияқты Лейборист парламент мүшелері қолдады. Лига бейбітшіл парламенттік үміткерлерге қарсы тұруға тырысты, бұл Лейборист партиясымен жарылысқа әкелді. Лейборист парламент мүшелерінің отыздан сегізінің он бірі Британдық Жұмысшылар Лигасын қолдады, бірақ көптегендері кейін Лейборист партиясына оралды. Британдық Жұмысшылар Лигасы 1918 жылы Ұлттық Демократиялық және Лейборист партиясы болып қайта құрылды, оны Глазго Блэкфриарс және Хатчестонтаун округінен сайланған Джордж Барнс қолдады, ол Лейборист партиясынан кеткен кезде (алайда Барнс ешқашан НДП тізімі бойынша сайлауға түспеді және 1918 жылы коалициялық Лейборист мүшесі ретінде қайта сайланды). НДП саясаты былай сипатталды: "Коалициялық үкіметті және соғыс күшін қолдау. Көзге көрінетін социалистік көзқарас және "патриоттық жұмысшы табын" ұсыну туралы мәлімдеме. Лейборист партиясының ішіндегі пацифистерге қарсы қатыгез күрес". Топ Музыканттар одағының және басқа одақтардың, соның ішінде Ұлыбритания Тау-кеншілер федерациясының бір бөлігінің қолдауын алды. Оны негізінен Ллойд Джорджтың Коалициялық Либералдары қаржыландырды. Өзінің ең жоғалған нүктесінде партия 1918 жылғы жалпы сайлауда жиырма сегіз үміткерді тікелей ұсынды – олардың жиырмасы Коалициялық купонмен, ал нәтижесінде он орын жеңіп алды. Сайлаудан кейін Клемент Эдвардс парламенттегі НДП төрағасы болып сайланды. Ұлттық Демократиялық және Лейборист партиясының қалған мүшелері Ұлттық Либералдық партияға қосылып, 1922 жылғы жалпы сайлауда осы атаумен түсті. Ұлттық Демократиялық және Лейборист партиясы 1923 жылы таратылды, бірақ Империя Азаматтары Лигасы ретінде топтасу жалғасты. Виктор Фишер консервативтік партиядан сәтті сайланбады.

The party's origins lay in a split by the right wing of the British Socialist Party, primarily over issues raised by the First World War. In 1915, Victor Fisher formed the Socialist National Defence Committee along with Alexander M. Thompson and Robert Blatchford. They supported "the eternal idea of nationality" and aimed to promote "socialist measures in the war effort". The Committee was supported by John Hodge, George Henry Roberts, and for a time by Henry Hyndman who subsequently formed his own party, the National Socialist Party. In 1916, this committee formed the British Workers League. It described itself as a "patriotic labour" group, and focused on support for the war and the British Empire and opposition to Little Englander and Cobdenite laissez faire economics. The League was subsidised by Waldorf Astor through Lord Milner, who consulted with Fisher during the war. The League was supported by Labour MPs such as James O'Grady, Stephen Walsh and William Abraham. The League sought to challenge pacificist Parliamentary candidates; this caused a rupture with the Labour Party. Eleven out of thirty eight of the Labour Parliamentary MPs showed support for the British Workers League; however, many later returned to the Labour Party. The British Workers League reconstituted itself in 1918 as the National Democratic and Labour Party, with the support of George Barnes, MP for Glasgow Blackfriars and Hutchesontown, when he resigned from the Labour Party (Barnes, however, never stood for election under the NDP banner, and was re elected in 1918 as a Coalition Labour MP). The NDP policy was described as follows, 'Support of the Coalition Government and the war effort. Broadly socialist in outlook and claimed to represent "the patriotic working class." It was bitterly opposed to the pacifist elements within the Labour Party.' The group gained the support of the Musicians' Union and parts of other unions, including some sections of the Miners' Federation of Great Britain. It was primarily funded by Lloyd George Coalition Liberals. At its high water mark, the party fielded twenty eight candidates in the 1918 general election—twenty of them on the Coalition Coupon—and won ten seats. After the election, Clement Edwards was elected chairman of the NDP in parliament. The National Democratic and Labour's remaining MPs joined the National Liberal Party and stood under that label in the 1922 general election. The National Democratic and Labour Party was wound up in 1923, but a grouping continued as the Empire Citizens' League Victor Fisher stood, unsuccessfully, for the Conservative Party.

1918 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлау

Сайлау округі | Кандидат | Дауыстар | Пайыздық көрсеткіш | Орын
Абердер | 22,824 | 78.6 | 1
Акрингтон | 738 | 2.5 | 4
Бирмингем Дуддестон | 8,796 | 79.4 | 1
Брэдфорд Шығыс | 9,390 | 41.1 | 1
Брокстоу | 4,374 | 21.6 | 3
Консетт | 7,283 | 32.9 | 2
Дерби | 13,012 | 19.6 | 4
Дон Доли | 6,095 | 46.2 | 1
Думбартон Бёргс | 11,734 | 52.6 | 1
Ист Хэм Оңтүстік | 7,972 | 42.8 | 1
Эдинбург Шығыс | 5,136 | 37.8 | 2
Хэмилтон | 4,297 | 25.9 | 3
Сток Трент Ханли | 8,032 | 40.4 | 1
Хьютон Ле Спринг | 6,185 | 30.7 | 3
Лестер Батыс | 20,150 | 76.0 | 1
Мансфилд | 6,678 | 32.6 | 2
Нунитон | 1,101 | 4.5 | 4
Пейсли | 7,201 | 32.5 | 3
Рочдейл | 2,358 | 7.8 | 4
Ротерхэм | 564 | 2.2 | 4
Ротер Вэлли | 4,894 | 27.2 | 2
Стаурбридж | 6,690 | 28.8 | 3
Тоттенхэм Оңтүстік | 1,916 | 12.3 | 3
Уоллсенд | 10,246 | 50.9 | 1
Уолвергемптон Ист | 7,138 | 48.2 | 2
Уолтемстоу Уэст | 7,330 | 51.6 | 1

Жордж Барнс сияқты көрнекті мүшелер Коалициялық Лейбористер ретінде сайланды. Тейлор біріккен НДП-Либералды кандидат ретінде қатысты және сайлаудан кейін Коалициялық Либералды депутат болды.

1918-1922 жылдардағы қосымша сайлаулар

Сайлау кандидаты Дауыс пайыздық көрсеткіші Позиция1919 Честер-ле-Стриттегі төлқұжат сайлауы 5,313 22,9 21920 Лоуттағы төлқұжат сайлауы 7,354 42,7 2

Турнур бірлескен Ұлттық демократиялық партиясы мен Консерваторлар партиясының үміткері ретінде қатысты.