Уильям Брюстер: «Майфлауэр» саяхаты мен Плимут колониясының көшбасшысы
William Brewster (Mayflower passenger)
Уильям Брюстер (1566/67-1644) – «Мэйфлауэр» жолымен келген ағылшын қонысшы, Плимут колониясының көшбасшысы, пуритан сепаратисі. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Америкадағы ағылшын отаршысы (1566/67 – 1644)
English colonist in North America (1566/67 – 1644)
Уильям Брюстер (шамамен 1566/67 – 10 сәуір 1644) – 1620 жылы «Мейфлауэр» кемесімен келген ағылшын шенеунігі. Білімі мен Голландиядан көшіп келгендер арасындағы беделінің арқасында ол Плимут колониясының ағасы және басшысы болды, ол Брауншы (немесе пуритандық сепаратист) болған.
William Brewster (c. 1566/67 – 10 April 1644) was an English official and Mayflower passenger in 1620. He became senior elder and the leader of Plymouth Colony, by virtue of his education and existing stature with those immigrating from the Netherlands, being a Brownist (or Puritan Separatist).
Англиядағы өмір
Уильям Брюстер 1566 немесе 1567 жылы Англияның Нотингемшир графтығындағы Скруби қаласында дүниеге келді. Ол Уильям Брюстер мен Мэри (Смит) (Симкинсон) Брюстердің ұлы еді және Джеймс, Пруденс, Генри, Джордж және Эдвард Брюстер сияқты көптеген әкесінен туған және анасынан туған бауырлары мен қарындастары болды. Оның әкесінің ата-аналары Уильям Брюстер (1510–1558) және Мод Манн (1513–1558) болды. Олардың басқа балалары: Фир, (викарий) Генри, Пруденс және Томас Брюстер. 1580 жылдан бастап ол Кембридждегі Питерхаус колледжінде қысқа ғана оқыды, содан кейін 1584 жылы Нидерланды елшісі Уильям Дэвисонның қызметіне кірді, бұл оған реформаланған дін туралы көбірек білуге және көруге мүмкіндік берді. Брюстер саяси және дипломатиялық тәжірибесі бар жалғыз паломник болды. Оның тәлімгері түрмеде болған кезде Брюстер Скрубиге қайтып оралып, 1590 жылы әкесінің бұрынғы лауазымын – пошта бастығы қызметін атқарды. Тарихшы Стивен Томкинс Уильям мен Мэридің 1590-шы жылдардың ортасы мен соңында пуритандарға айналғанын, олардың балаларының аттары Джонатаннан кейін одан да пуритандық бола бастағанын айтады. 1606 жылы туған олардың қызы Фир, Уильямның қызы Фир дүниеге келгеннен екі жыл бұрын тұрмысқа шықпаған әжесі Фир Брюстердің құрметіне аталған. Архиепископ Банкрофт бастаған пуритан дін қызметкерлерін Англия шіркеуінен қуу науқанынан кейін Брюстерлер Джон Робинсон мен Ричард Клифтон басқарған Браунист шіркеуіне қосылып, оларды Скрубидегі өз үйлерінде кездесуге шақырды. Билік тарапынан көрсетілген шектеулер мен қысымдар қауымды Голландияның көбірек қолдау көрсетілетін атмосферасына көшіп кету қажеттігіне көндірді, ал Брюстер көші-қонды ұйымдастырды. Англиядан рұқсатсыз кету сол кезде заңсыз болғандықтан, бұл қиын мәселе болды. 1607 жылы жасалған алғашқы әрекетте топ Скотия сағасында тұтқындалды, бірақ 1608 жылы Брюстер және басқалары Хамберден сәтті шығып кетті. Робинсонның шіркеуі Амстердамда бір жыл тұрды, бірақ 1609 жылы Джон Смит басқарған олардың Браунист шіркеулерінің бірі алғашқы баптист шіркеуіне айналды. Соңынан туған дауларда Робинсон мен Брюстер өз шіркеуін Лейденге көшіруге шешім қабылдады. Брюстер әйелі мен балаларымен Лейдендегі Санкт-Петер шіркеуінің (голланд тілінде: Pieterskerk) жанында тұрды. Ол пастор Джон Робинсонның көмекшісі, кейін ақсақал болып тағайындалды. 1620 жылы Плимут колониясына барған кезде ол әлі де ақсақал болды. Брюстер Англияда діни кітаптарды басып, сату үшін шығарды, бірақ оларға тыйым салынды. Баспахана өнімді болды, 1618 жылы ғана Англия шіркеуінің билігіне қарсы жеті кітап басылды. 1618 жылы Брюстердің баспаханасы шотланд министрі Дэвид Кальдервудтың De regimine Ecclesianae Scoticanae еңбегін жариялады, ол Джеймс VI және оның Кирк үкіметін қатты сынады. Олар 1619 жылғы сәуірде Перт Ассамблеясымен жалғастырды. Король Джеймс жазушы мен баспашыны іздеу үшін халықаралық іздеуді бұйырды, бірақ Брюстер жасырын өмірге кетті. Тарихшы Стивен Томкинс айтуынша, Брюстер голланд билігіне өзін ұстап берді, бірақ олар оны Англияда өлімге жіберуден бас тартты, сондықтан Джеймске олар дұрыс адамды ұстамағанын және оны босатқанын айтты. Томкинс Брюстердің баспа жұмысы «оның шіркеуінің Америкаға қатысты жоспарларын құлатқанға жуық болды» деп санайды. Брюстер 1620 жылы Лейден қауымына оралды, ол кезде Speedwell кемесі Англияға сапарға дайын болды. Ол соңғы бір жылдан бері Голландияда, тіпті Англияда жасырынып жүрді. Брюстер оралған кезде қауымның ең жоғары лауазымды мүшесі және Плимут колониясындағы тағайындалған ақсақал болды. Брюстер Америкаға саяхаттаған «Мейфлауэр» кемесімен Сепаратистердің алғашқы тобына қосылды. Оған әйелі Мэри және ұлдары Лав пен Рестлинг еріп жүрді.
William Brewster was born in 1566 or 1567, most probably in Scrooby, Nottinghamshire, England. He was the son of William Brewster and Mary (Smythe) (Simkinson) Brewster and he had a number of step brothers and step sisters, including James, Prudence, Henry, George, and Edward Brewster. His paternal grandparents were William Brewster (1510–1558), and Maud Mann (1513–1558). Their other children were: Fear, (vicar) Henry, Prudence and Thomas Brewster. Beginning in 1580, he studied briefly at Peterhouse, Cambridge, before entering the service of William Davison, ambassador to the Netherlands, in 1584, giving him opportunity to hear and see more of reformed religion. Brewster was the only Pilgrim with political and diplomatic experience. With his mentor in prison, Brewster had returned home to Scrooby for a time, where he took up his father's former position as postmaster in 1590. The historian Stephen Tomkins argues that William and Mary became puritans in the mid to late 1590s, judging by the names of their children, which became much more puritan after Jonathan. It appears their daughter Fear, born about 1606, was named after her great aunt Fear Brewster, who died unmarried about two years after William's daughter Fear was born. Following the campaign led by Archbishop Bancroft to force puritan ministers out of the Church of England, the Brewsters joined the Brownist church led by John Robinson and Richard Clifton, inviting them to meet in their manor house in Scrooby. Restrictions and pressures applied by the authorities convinced the congregation of a need to emigrate to the more sympathetic atmosphere of Holland, and Brewster organized the removal. Leaving England without permission was illegal at the time, so that departure was a complex matter. On its first attempt, in 1607, the group was arrested at Scotia Creek, but in 1608, Brewster and others were successful in leaving from the Humber.]] Robinson's church lived for a year in Amsterdam, but in 1609 one of their fellow Brownist churches there led by John Smyth became the first Baptist church. In the controversy that followed, Robinson and Brewster decided to take their church to Leiden. Brewster lived near St Peter's church (Dutch: Pieterskerk) in Leiden with his wife and children. He was chosen as assistant and later as an elder to Pastor John Robinson. He was still an elder when he travelled to Plymouth Colony in 1620. Brewster printed and published religious books for sale in England, but they were proscribed there. The press was prolific, printing "seven books against the regime of the Church of England in 1618 alone." In 1618, Brewster's press published De regimine Ecclesianae Scoticanae by Scottish minister David Calderwood, which was highly critical of James VI and his government of the Kirk. They followed it up in April 1619 with Perth Assembly. King James ordered an international manhunt for the writer and printer, but Brewster went underground. According to historian Stephen Tomkins, Brewster handed himself over to the Dutch authorities, who refused to send him to his death in England and so told James that they had arrested the wrong person and let him go. Tomkins judges that Brewster's printing operation "came close to ruining his church's plans for America". Brewster returned to the Leiden congregation in 1620, when it was time for the Speedwell to sail to England. He had been hiding out in Holland and perhaps even England for the last year. At the time of his return, Brewster was the highest ranking layman of the congregation and was their designated elder in Plymouth Colony. Brewster joined the first group of Separatists aboard the Mayflower on the voyage to America. He was accompanied by his wife Mary and his sons Love and Wrestling.
Мейфлауэр рейсі
"Мейфлауэр" кемесіне Шиптоннан (Шропшир) келген төрт қараусыз қалған бала да мінгізілді. Олар Кэтрин Мордың күйеуі Сэмюэл Мор атынан, аға Сепаратистер Уильям Брюстер, Джон Карвер және Роберт Кушманмен келісімшарт бойынша қызметшілер ретінде орналастырылды. Балалар анасының рұқсатысыз, Морестер арасындағы төрт жылдық даулы кезеңнен кейін орналастырылды, онда Кэтринге және оның ұзақ жылдар бойы сүйіктісіне, балалардың күдікті әкесіне қарсы зына жасады деген айыптаулар болған. Екі бала Уильям мен Мэри Брюстердің үйіне орналастырылды. 1620 жылдың қыркүйегінде "Мейфлауэр" кемесі Англияның Плимут қаласынан жолға шықты. 100 футтық кемеде 102 жолаушы және 30-40 адамнан тұратын экипаж өте тығыз жағдайда саяхаттады. Саяхат барысында кеме батыстан соққан қатты желдерге тап болды. Кеменің қабырғаларын бітеуге қолданылған материал су өткізіп, жолаушылардың жатын орындары әрдайым құрғақ болмады. Жолда екі адам қайтыс болды – бір экипаж мүшесі және бір жолаушы. Желдің салдарынан жолынан жаңылған "Мейфлауэр" Кеп-Кодқа жетті. Провинстаунға жақын жерде жергілікті халық тұрғанын анықтағаннан кейін, кеме экипажы жақын жағалауды зерттеуді жалғастыруға шешім қабылдады. Топ 1620 жылдың 21 желтоқсанында қазіргі Плимут, Массачусетс штатына жақын жерге келді. Бірнеше айдың ішінде жолаушылардың жартысы суық, қатал Жаңа Англия қысында көз жұмды.
Among the people boarding the Mayflower were four unaccompanied children from Shipton, Shropshire. They were placed as indentured servants with senior Separatists William Brewster, John Carver and Robert Cushman, on behalf of Samuel More, husband of the children's mother, Katherine More. The children were placed without their mother's permission after four rancorous years between the Mores over charges of adultery against Katherine and her longtime lover, the children's alleged father. Two children were placed with William and Mary Brewster. The Mayflower departed Plymouth in England in September 1620. The 100 foot vessel carried 102 passengers and a crew of 30 to 40 in extremely cramped conditions. During the voyage, the ship was buffeted by strong westerly gales. The caulking of its planks was failing to keep out sea water, and the passengers' berths were not always dry. On the journey there were two deaths, a crew member and a passenger. After being blown off course by gales, the Mayflower made a landing at Cape Cod. Finding the area near Provincetown occupied by indigenous people, the ship's company decided to continue exploring along the nearby coast. The group arrived in the area near present day Plymouth, Massachusetts, on 21 December 1620. In the space of several months almost half the passengers perished in the cold, harsh New England winter.
Плимут колониясында
Мейфлауэрдің жолаушылары Плимут колониясына қоныс аударғанда, Брюстер ең үлкен ақсақал атанды және колонияның діни басшысы болды; колонияда ол сепаратисттік қозғалыстың жетекшісі және уағыздаушы болды, соңында губернатор Уильям Брэдфордтың кеңесшісі болды. Брюстердің ұлы Джонатан 1621 жылдың қараша айында Fortune кемесімен Плимутқа келді, ал қыздары Patience және Fear 1623 жылдың шілде айында Anne кемесімен келді. Колониядағы жалғыз жоғары білім алған адам ретінде Брюстер 1629 жылы пастор Ральф Смит келгенге дейін колонияның діни басшысының қызметін атқарды. Одан кейін ол 1644 жылдың сәуір айында қайтыс болғанша, уағыздауды үздіксіз жалғастырды. Брэдфорд былай деп жазды: "Ол қиын жағдайдағы адамдарға мейірімділікпен қарады, әсіресе бұрын жақсы жағдайда болған, бірақ қазір кембағалдық пен мұқтаждыққа түскендерге ерекше қамқорлық жасады". 1634 жылы шешек және тұмау аймақтағы ағылшындар мен үндістердің арасында кеңінен тарады. Брюстердің отбасы алғашқы қорқынышты қыстан зардапсыз өтті, бірақ олар қыздарынан – енді Ысқақ Аллертон мен Томас Пренске үйленген Fear және Patience-ты жоғалтты.
When the passengers of the Mayflower landed at Plymouth Colony, Brewster became the senior elder, and so served as the religious leader of the colony; in the colony, he became a separatist leader and preacher, and eventually, as an adviser to Governor William Bradford. Brewster's son Jonathan joined the family in November 1621, arriving at Plymouth on the ship Fortune, and daughters Patience and Fear arrived in July 1623 aboard the Anne. As the only university educated member of the colony, Brewster took the part of the colony's religious leader until pastor Ralph Smith arrived in 1629. Thereafter, he continued to preach irregularly until his death in April 1644. "He was tenderhearted and compassionate of such as were in misery," Bradford wrote, "but especially of such as had been of good estate and rank and fallen unto want and poverty." In 1634, smallpox and influenza ravaged both the English and the Indians in the region. Brewster's family had managed to survive the first terrible winter unscathed, but they lost daughters Fear and Patience, now married to Isaac Allerton and Thomas Prence, respectively.
Неке
1590 немесе 1592 жылдары Уильям Брюстер Мэри есімді әйелге үйленді, оның тегі белгісіз, бірақ зерттеушілер Вентворт және Уайралл есімдерін, сондай-ақ бірнеше балалары болғанын айтқан. Алайда, Мейфлауэр ұрпақтарының жалпы қоғамы 2014 жылы жарық көрген «күміс» томында құжаттамалық дәлелдермен осы ақпаратты жоққа шығарды. Уильям Брюстердің некесі туралы ресми жазба Ноттингемшир архивінің сақталған неке тізімдерінде табылмады. 1590-96 жылдары Ноттингемширде рұхсатсыз некелер мен жарияланбаған некелер сирек емес еді. Осылайша, 1590-92 жылдары Уильям Брюстердің некесіне келесілердің бірі куәгер болған болуы мүмкін: 1) оның ағасы Генри Брюстер, Саттон-кум-Лаундтың викарийі (1565-94); 2) Джон Нейлор, Солтүстік Клифтонның викарийі (1588-1626+) және 1591 жылдың 1 желтоқсанында жасырын некеге қатысқан; және 3) Томас Хэнкок, 1592 жылға дейін Хедонның викарийі, кейін Батыс Редфордта викарий болып жұмыс істеген, және 1592 жылы Хедон викарийі болып жұмыс істеген кезде Р. Саутвортты Скроби шіркеуінде рұхсатсыз және лицензиясыз үйлендіргені үшін айыпталған. Мэри туралы қосымша ақпаратты іздеу жұмысы жалғасуда, зерттеушілер қатарында Голландияның Лейден қаласындағы Американдық паломниктер мұражайының директоры Джереми Бангс, Калеб Джонсон және Луиза Труп бар.
About 1590 or 1592, William Brewster married a woman named Mary, whose surname is unknown, although researchers have proposed Wentworth and Wyrall, along with a handful of children—all of which have been disproved with documentation, as summarized in the 2014 'silver' volume on William Brewster published by the General Society of Mayflower Descendants. No formal record of the marriage of William Brewster appears in the preserved marriage records of Nottinghamshire Archives. Clandestine marriages and marriages without banns or license before an officiant were not unknown in Nottinghamshire around 1590–96. Thus it is possible one of the following officiated at the marriage about 1590–92 of William Brewster: 1) his uncle Henry Brewster, vicar of Sutton cum Lound 1565–94; 2) John Naylor, who was vicar of North Clifton 1588–1626+ and was involved in a clandestine marriage 1 December 1591; and 3) Thomas Hancock, curate of Headon until 1592 when curate of West Retford, and who was presented in 1592 for marrying R. Southworth in Scrooby Chapel without banns or license while curate of Headon. The extensive search for further information on Mary continues, and the number of researchers includes Jeremy Bangs, Director of the American Pilgrim Museum in Leiden, Holland; Caleb Johnson; and Louise Throop.
Өлім
Уильям Брюстер 1644 жылғы 10 сәуірде қайтыс болды. Оның әйелі Мэри Брюстер 1627 жылғы сәуірде, шамамен алпыс жасында қайтыс болды. Оның және оның әйелі Мэридің құрметіне ескерткіш тас орнатылды, онда: "Ақсақал Уильям Брюстер, Паломниктердің Патриархы және олардың басшы ақсақалы 1609–1644" деп жазылған. 1992 жылы жарық көрген бір биографияда Уильям Брюстер "Жаңа Англияның әкесі" және "барлық паломниктік саяхаттың қажетсіз жағдайы, оның тірегі, миы және санасы" деп сипатталған.
William Brewster died on 10 April 1644, He was predeceased by his wife, Mary Brewster, who died in April 1627, aged about sixty. A cenotaph stone was erected for him and his wife Mary, commemorating his honor; "Elder William Brewster, Patriarch of the Pilgrims and their Ruling Elder 1609–1644". William Brewster was characterized in a 1992 biography as the "father of New England" and a "sine qua non of the entire Pilgrim adventure, its backbone, its brain and its conscience."