Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Caproni Ca.1 – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі итальяндық ауыр бомбалаушы ұшақ. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы бомбалаушы.
World War One era Italian bomber
the World War I bomber
Капрони Ca.1 – Бірінші дүниежүзілік соғыс дәуіріндегі итальяндық ауыр бомбалаушы ұшақ.
The Caproni Ca.1 was an Italian heavy bomber of the World War I era.
Даму және жобалау
Ca.1 – үш қозғалтқышпен жабдықталған, матамен қапталған ағаштан жасалған биплан. Оның ашық орталық бөлімінде төрт экипаж мүшесі болды: екі ұшқыш, алдыңғы атыскер және артқы атыскер-механик, олар жоғары орналасқан пулеметтерді иеленді, қорғаныш торшасындағы орталық қозғалтқыштың үстінде, артқы винттің алдында тұрды. Ca.1 үш дөңгелекті қондырғыға ие болды. Италия мен Ресей Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын ауыр бомбалаушылар құруды бастаған алғашқы елдер болды. Бірінші ауыр бомбалаушы, Джанни Капрони жобалаған, екі балкалы биплан болды, оның құрылымында орталық бөлімде бір-бірінің артында орналасқан үш 67 кВт (80 а.к.) Gnome айналмалы қозғалтқыштары бар еді, артқысы итергіш винтті, ал қалған екеуі балкалардың алғы жағына орнатылған тракторлық винттерді қоздырды. Капрони 260 а.к. деп атаған, ал соғыстан кейін Ca.30 деп аталған бұл конструкция 1914 жылдың қазан айында сәл өзгертілген түрінде (кейін Ca.31 деп аталды) ұшты. Сынақ ұшулары қуаттың жеткіліксіз екенін және қозғалтқыш схемасының тиімсіз екенін көрсетті. Капрони ұшақты өзгертіп, итергіш қозғалтқышты бастапқы орнында қалдырды және қалған екі қозғалтқышты балкалардың алдына жылжытып, тікелей винттерді қоздырды. Күштірек қатарлы қозғалтқыштармен, итальяндық армияның әуе күштері 300 а.к. Caproni (кейін Ca.32 деп аталды) сатып алуға қызығушылық танытты, оны Ca.1 деп атады. 1915 жылдың тамызынан 1916 жылдың желтоқсанына дейін барлығы 166 ұшақ жеткізілді. Кейбір Ca.1 ұшақтары соғыстан аман қалды және 6 жолаушыға дейін тасымалдай алатын авиалайнер ретінде қайта жабдықталды. Бұл түрлендіру Капронидің соғыстан кейінгі номенклатурасында Ca.56 деп белгіленді. Басылған дереккөздерде Капронидің алғашқы тағайындамаларында кейбір қарама-қайшылықтар бар. Бұл шатасудың себебі, бір жағынан, осы ұшақтарды тағайындау үшін қолданылған үш жеке схема: Капронидің сол кездегі ішкі тағайындамалары, итальяндық армия қолданған тағайындамалар және соғыстан кейін Капронидің бұрынғы жобаларына сілтеме жасау үшін жасаған тағайындамалар.
The Ca.1 was a three engine biplane of fabric covered wooden construction. It had four crew members in an open central nacelle: two pilots, a front gunner, and rear gunner mechanic, who manned upper machine guns, standing upon the central engine in a protective cage, just in front of the rear propeller. The Ca.1 had a tricycle landing gear. Italy and Russia were the first countries to start developing a heavy bomber capability before World War I. The first heavy bomber, designed by Gianni Caproni was a twin boom biplane, featuring a layout that included three 67 kW (80 hp) Gnome rotary engines housed one behind the other in a central nacelle, the rearmost driving a pusher propeller, and the other two driving tractor propellers mounted on the fronts of the two booms. Referred to by Caproni as the Caproni 260 hp and retrospectively, after the war, as the Ca.30), this design flew in a slightly modified form (later called the Ca.31) in October 1914. Test flights revealed the power to be insufficient and the engine layout unworkable. Caproni altered the aircraft, retaining the pusher engine in its original location and moving the other two engines to the front of the booms, directly driving the propellers. With more powerful inline engines, the air arm of the Italian Army became interested in purchasing the Caproni 300 hp (later known as the Ca.32), which they designated the Ca.1. A total of 166 aircraft were delivered between August 1915 and December 1916. Some Ca.1s survived the war to be rebuilt as airliners, able to carry up to six passengers. This conversion became known as the Ca.56 in Caproni's postwar naming scheme. There is some variation in published sources over early Caproni designations. The confusion stems, in part, from three separate schemes used to designate these aircraft – Caproni's in house designations of the time, those used by the Italian Army, and designations created after the war by Caproni to refer to past designs.
Пайдалану тарихы
Ca.1 1915 жылдың ортасында итальян армиясының құрамына енді және алғаш рет 1915 жылдың 20 тамызында Аустрияның Айсовицца әуе базасына шабуыл жасады. Он бес бомбалау эскадрильясы (115 Squadriglia) Ca.1, Ca.2 және Ca.3 бомбалаушыларымен жабдықталды, олар негізінен Австрия-Мажарстан аумағындағы нысаналарды бомбалады. 12-ші эскадрилья Ливияда орналасқан. 1918 жылы Францияда үш эскадрилья (3, 14 және 15) қызмет етті.
The Ca.1 entered service with the Italian Army in the middle of 1915 and first saw action on August 20, 1915, attacking the Austrian air base at Aisovizza. Fifteen bomber squadrons (1 15 Squadriglia) were eventually equipped with Ca.1, Ca.2, and Ca.3 bombers, bombing mostly targets in Austria Hungary. The 12th squadron operated in Libya. In 1918 three squadrons (3, 14 and 15) operated in France.