Кіріспе

Ресей суретшісі, Ресей энтомологы және палеонтологы Андрей Ефимович Мартынов (Андрей Ефимович Мартынов; 1768–1826) – Ресей империясының суретшісі және гравюрашысы. Императорлық өнер академиясының мүшесі.

Өмірбаян

Санкт-Петербургте Преображенский гвардиясы полкінің сержанты отбасында дүниеге келген Мартынов 1788 жылы Императорлық өнер академиясын бітірген. Санкт-Петербургте Мартынов Семен Щедриннің басшылығымен пейзаж суреттеуін оқыды. 1788-1794 жылдары Италияда оқып, Рим мен оның айналасындағы пейзаждарды суретке түсірді. Мартынов Санкт-Петербургке оралғаннан кейін оның бұл туындылары жоғары бағаланды. 1795 жылы академик атағын алды. Ол императорлық сарайдың тапсырыстары бойынша жұмыс істеді, бірнеше патша сарайларын безендіруге қатысты және 1802 жылы Академияның кеңесшісі болды. 1804 жылдан бастап Оңтүстік Ресейді аралап, ауылдық қалалар мен пейзаждардың идеалданған акварель суреттерін жасады. Байкал көлінің маңындағы жерлер оны ерекше қызықтырды, «оның айналасында Сayan таулары бар, олардың үздірсіз тізбегі мен көркем әртүрлілігі саяхатшының көзіне табиғаттың жұғымды ұлылығын сыйлайды». Оның туындылары ағымдағы жұппен салыстыруға болады, олардың су мен аспанның кеңдігімен табиғаттың идеалды панорамалық көрінісін бейнелейді. «Иркутск көрінісі» сияқты, Мартыновтың «Иркутск көрінісі» де қаланың өзіне қарағанда айналасындағы ландшафтқа көбірек назар аударады. Бұл классикалық композициялар толығымен табиғаттың сұлулығын дәріптеуге арналған. 1805 жылы ол граф А. Головкиннің Қытайдағы Ресей елшілігінің ресми суретшісі болды. Мартынов біртіндеп сурет салудан жаңа – эфирлік және литографиялық техникаларға көшті, ол негізінен осы техникаларымен танымал. Оның Моңғолияның жерлері мен халықтары туралы литографиялық сериясы («Ресей мен Моңғолияның көріністері» және «Ресей мен Моңғолияның халық түрлері») үлкен құрметке ие болды. Балтық аймақтарын аралап жүргенде жасалған литографиялардың кейінірек жиынтығы («Балтық елдерінің көріністері») 1810 жылы да мақтауға ие болды. Мартынов 1826 жылы Италияда қайтыс болды.