Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Falconbridge Limited – Торонто, Онтарио штатында орналасқан табиғи ресурстар компаниясы, 18 елде қызмет еткен, металл және минералдық өнімдерді – никель, мыс, кобальт және платинаны барлау, өндіру, өңдеу және сатумен айналысқан. Ол TSX (FAL.LV белгісімен) және NYSE (FAL) биржаларында тіркелген, ал 2005 жылы 6,9 миллиард АҚШ доллары көлемінде кіріс алған. 2006 жылдың тамызында бұрынғы ірі акционері болған швейцариялық Xstrata тау-кен компаниясының құрамына енді. Falconbridge атауы Falconbridge қаласының құрметіне берілген, ол өз кезегінде белгілі бір тұлғаның – сер Уильям Гленхолм Falconbridge, Жоғарғы сот судьясының құрметіне аталған, оның әкесі Джон Кеннеди Falconbridge Ирландияның Лисберн қаласынан Онтариоға көшіп келген. Falconbridge Канаданың Онтарио провинциясының солтүстік аймағының экономикалық және коммерциялық дамуында маңызды рөл атқарды, әсіресе Садбери және оның төңірегіндегі аймақтарда.
Falconbridge Limited was a Toronto, Ontario based natural resources company with operations in 18 countries, involved in the exploration, mining, processing, and marketing of metal and mineral products, including nickel, copper, cobalt, and platinum. It was listed on the TSX (under the symbol FAL. LV) and NYSE (FAL), and had revenue of US$6.9 billion in 2005. In August 2006, it was absorbed by Swiss based mining company Xstrata, which had formerly been a major shareholder. Falconbridge, named after the town Falconbridge, which in turn was named for a prominent "son", one Sir William Glenholme Falconbridge, High Court Judge whose father John Kennedy Falconbridge, had migrated to Ontario from Lisburn Ireland. Falconbridge was an important player in the economic and commercial development of the northern region of Ontario Canada, particularly the communities in and around Sudbury.
Тарих
1928 жылы тәжірибелі кенші және кәсіпкер Тайер Линдсли Садберидің солтүстік-шығысындағы аймақта бай никель-мыс кендерін қамтитын кендік учаскелерді сатып алды. Бұл учаскелер 1901 жылы Томас Эдисонның Falconbridge кенін алғаш рет ашқан кезде белгіленген, бірақ Линдсли сатып алғанға дейін пайдаланылмаған күйде қалды. Одан кейін көп ұзамай болашақ кендерде жұмыс істейтін жұмысшыларды орналастыру және қызмет көрсету үшін компаниялық қала құрылысын жоспарлау және салу басталды. Барлық қажетті коммуналдық қызметтермен және медициналық орталықпен жабдықталған бұл қала орналасқан географиялық аймаққа сәйкес Falconbridge деп аталды. Компания да Falconbridge Nickel Mines Limited деп аталды. Бір жыл өткен соң, 1929 жылы жаңа компания Норвегияның Кристиансанд қаласындағы Kristiansand Nikkelraffineringsverk A/S мұнай өңдеу зауытын сатып алды. Бұл операцияны кеңейтті, бірақ ең маңыздысы – компания Hybinette никельді тазарту процесіне құқықтарды иеленді. 1930 жылдардың басында Falconbridge операциясы кеңейді. 1930 жылы жер астынан күніне 250 тонна кен өндіріліп, маңындағы балқыту зауыты материалды өңдеуге кірісті. 1932 жылы диірмен және синтездеу орнатылысы іске қосылды. 1950-1960 жылдар аралығында Садбери бассейніндегі операциялар кеңейді, он екі жаңа кеніш ашылды. Барлық кендерден никель, мыс және платина тобына жататын элементтердің аз мөлшері өндірілді. Сол уақытта Nikkelverk операциясы 1952 жылы жаңа тазарту процесін қолдана отырып, кобальтты да өндіруге кірісті. 1962 жылы Falconbridge Ventures Limited компаниясын, оның көптеген халықаралық операцияларын және геологиялық барлау инфрақұрылымын сатып алды, бұл Канададан тыс жерлерде одан әрі кеңейіп, өсуге мүмкіндік берді. 1971 жылы Доминикан Республикасының Бонао қаласында Falconbridge Dominicana (Falcondo) кеніші мен өңдеу зауыты іске қосылды. Бұл жерде пештік процестен артық жаңаша қысқарту және балқыту технологиясы қолданылды. Қоғамдық дамуға көмек көрсету мақсатында 1989 жылы Falcondo қоры құрылды және табиғи ресурстарды корпоративтік әлеуметтік жауапкершілік тұрғысынан дамытуда алғашқы қадам жасады. 1977 жылы Falconbridge компаниясы өз әзірлемесімен жасалған хлорлы никельді тазарту процесін патенттеді. 1970 жылдардың соңында компания Inco компаниясымен бірлесіп Садбери аймағындағы экологиялық жағдайды жақсарту жұмыстарына қатысты. Осы мақсатта жаңа, тиімді балқыту зауыты ашылды, сондай-ақ күкірт қышқылын өндіру орнатылысы құрылды. Бұл коммерциялық өнім күкірт диоксидінің шығарылуынан туындаған экологиялық зиянның маңызды көзі болған. Жаңа қышқыл зауыты бұл әсерді азайтуға мүмкіндік берді, себебі шығарылым алдында реакцияны катализдеу арқылы күкірт диоксидінің шығарылуын бақылауға алды, сонымен қатар қышқылды сатудан қосымша табыс тапты. 1984 жылы Falconbridge кенішіндегі коммерциялық қорлар толығымен таусылды. Өндіріс Садбери аймағындағы бірнеше басқа жерлерде жалғасты. Компания солтүстік Онтариода Кидд кенішін және Тиминстегі Кидд металлургиялық алабын (Met Site) сатып алып, өзін кеңейтті. 1990 жылдары кеңейту жалғасты, Садбериде жаңа кеніш ашылды, сондай-ақ Квебектің солтүстігіндегі Раглан кеніші пайдалануға берілді, бірақ Falconbridge Voisey's Bay кен орны үшін Inco компаниясымен бәсекелесте жеңіліске ұшырады. Екі компания да қарсы фирмалардың сатып алуға бағытталған ұсыныстарына тап болды. Falconbridge компаниясының 19,9% үлесіне ие болған швейцариялық Xstrata компаниясы толық сатып алу туралы ұсыныс жасады, ал Ванкуверлік Teck Cominco компаниясы Inco компаниясына қызығушылық танытты. Falconbridge Xstrata Nickel компаниясы болып қайта құрылды және Торонтода орналасқан күйінде қалды. 2013 жылдың 2 мамырында Glencore компаниясы Xstrata компаниясымен бірігуді аяқтады.
In 1928, an experienced prospector and businessman Thayer Lindsley purchased mining claims containing rich deposits of nickel copper ore in the area northeast of Sudbury. These claims had been established as early as 1901, when Thomas Edison made the original discovery of the Falconbridge ore body, but remained undeveloped until Lindsley's purchase. Soon thereafter, planning and construction of a company town began, to house and service workers for the future mines. The community, complete with utilities and a medical centre, was named Falconbridge after the geographic township in which it was located. Likewise, the company became known as Falconbridge Nickel Mines Limited. Just one year later in 1929, the new company acquired the Kristiansand Nikkelraffineringsverk A/S refinery in Kristiansand, Norway. This expanded its operations, but more importantly the company also gained the rights to the Hybinette nickel refining process. The operations at the Falconbridge site expanded in the early 1930s. By 1930 ore from an underground mine was being extracted at 250 tonnes per day, and a nearby smelter was in operation to process the material. In 1932, a mill and sintering facility began operation. Through the 1950s and 1960s, significant expansion of the Sudbury Basin operations took place, including some twelve new mines. All recovered nickel, copper, and smaller amounts of other materials including platinides. Meanwhile, the Nikkelverk operation began recovering cobalt alongside previous extractions in 1952, using a new refining process. In 1962, Falconbridge acquired Ventures Limited, including its numerous international operations and geological exploration infrastructure, allowing further expansion and growth outside of Canada. In 1971 the Falconbridge Dominicana (Falcondo) mine and process plant commenced operation in Bonao, Dominican Republic. The site employed a novel reduction and smelting technique superior to the kiln process. To aid in community development, the Falcondo Foundation was established in 1989 and has been a pioneer in Natural Resource Corporate Social Responsibility. In 1977, Falconbridge patented the chlorine leach nickel refining process that had been developed in house. The late 1970s saw the company play a role, alongside Inco, in the environmental reclamation efforts undertaken in the Sudbury region. As part of this, a new, more efficient smelter was opened, as well as a facility for the production of sulfuric acid. This commercially saleable chemical had been a source of significant ecological damage when it was produced in the atmosphere by the reaction of sulfur dioxide emissions. The new acid plant allowed this effect to be greatly reduced by catalyzing the reaction before emission, while producing additional revenue from the sale of the acid. By 1984, the commercial reserves at the original Falconbridge Mine had been exhausted. Production continued at several other sites in the Sudbury area. The company expanded within northern Ontario by acquiring the Kidd Mine and Kidd Metallurgical Site (Met Site) in Timmins, Ontario. Expansion continued in the 1990s, with a new mine in Sudbury, and one at Raglan in northern Quebec, though Falconbridge lost the bidding war with Inco for the deposit at Voisey's Bay. The two companies were set upon by hostile takeover bids from rival firms. Swiss Xstrata, already 19.9% owner of Falconbridge, bid for a complete acquisition, while Teck Cominco of Vancouver set its sights on Inco. Falconbridge became Xstrata Nickel, which continued to be based in Toronto. On 2 May 2013 Glencore completed the merger with Xstrata.
Садберидегі әлеуметтік әсер
Falconbridge компаниясы өз атын Садбериден солтүстік-шығысқа қарай орналасқан компания қаласына берді, ол өз алдына жеке қауымдастыққа айналды. Falconbridge қаласы 1957 жылы провинциялық үкімет тарапынан құрылды. 1973 жылы ол бірнеше басқа қауымдастықтармен бірге Никель орталығы қаласы мен Судбери аймақтық муниципалитеті құрамына біріктірілді; ал аймақтық муниципалитет 2001 жылы бүгінгі Ұлы Судбери қаласына қосылды. Falconbridge жұмыскерлерінің бір бөлігі 1960 жылдары Falconbridge қорыту зауытының ластануы салдарынан тасталған Happy Valley деген жақын маңдағы қауымда тұрды. Судбери тұрғындары оны көбінесе "Фалько" деп атаса да, компания ондаған жылдар бойы Судбери аймағындағы екінші ірі жұмыс беруші болып қалып келді, тек бәсекелес тау-кен гиганты Inco ғана одан басып өтті. Қаланың экономикалық әл-ауқаты тау-кен компанияларының жағдайымен тығыз байланысты болды, себебі екі компанияның біріндегі ереуіл мыңдаған жұмысшылардың тұрмысына елеулі әсер етті. 1980-1990 жылдары экономикалық әртараптандыру дамыған сайын бұл әсер азайды. Азаматтар, әсіресе жұмысшылар мен олардың отбасылары, тау-кен өнеркәсібінде маңызды рөл атқаратын, жергілікті компанияларға деген құрмет сезімін дамытты. Атап айтқанда, екі тау-кен гигантының жұмысшылары арасында, бәсекелес кәсіподақтардың мүшелері ретінде, белгілі бір дәрежеде бәсекелестік туды. 1950-1960 жылдары бәсекелес кәсіподақтар арасындағы фракциялық соғыстар кейде Судбери көшелерінде тәртіпсіздіктерге әкеп соқты. 2006 жылы Inco мен Falconbridge компанияларын біріктіру туралы ұсыныс "Екі мақтан тұтатын тарих, бір ғажайып болашақ" деген ұранмен ұсынылды, бұл жұмысшылар мен қауымдастық компанияларға байланысты болған мықты ұлттық сезімдерін көрсетеді. Судберидегі маңызды көшелердің бірі компания мен қауымның құрметіне Falconbridge Road деп аталды. 2007 жылы Xstrata Falconbridge-тің тарихи Эдисон ғимаратын, бұрынғы бас кеңсесін, Ұлы Судбери қаласына қала архивінің жаңа орны ретінде беруге келісім берді.
Falconbridge lent its name to a company town northeast of Sudbury which grew to be a community in its own right. The town of Falconbridge was incorporated by the provincial government in 1957. It was organized along with several other communities into the Town of Nickel Centre and Regional Municipality of Sudbury in 1973; the regional municipality was in turn amalgamated into today's city of Greater Sudbury in 2001. Some Falconbridge workers also lived in the nearby community of Happy Valley, which was abandoned in the 1960s due to pollution from the Falconbridge smelter. "Falco", as it was often called by Sudbury residents, remained for decades the second largest employer in the Sudbury area, exceeded only by rival mining giant Inco. The economic fortune of the city was tied to those of the mining companies, as a strike at either company had a major effect on the livelihood of thousands of workers. The effect diminished as economic diversification progressed in the 1980s and 1990s. Citizens, particularly workers and their families, came to develop an attachment to what were seen as local companies with significant size and influence in the mining industry. In particular, a certain degree of rivalry between workers at the two mining giants, who were members of rival labour unions, developed. In the 1950s and early 1960s, factional wars between the competing unions sometimes led to riots in the streets of Sudbury. A proposal to merge Inco and Falconbridge in 2006 was headed with the slogan "Two proud histories, one great future", in reference to the strong identities which workers and the community had attached to the companies. A major street in Sudbury is named Falconbridge Road, after the company and community. In 2007, Xstrata donated Falconbridge's historic Edison Building, its onetime head office, to the city of Greater Sudbury to serve as the new home of the city archives.