Солтүстік Қытай аймағының географиясы, тарихы және мәдениеті
North China
Солтүстік Қытай аймағы: географиясы, экономикасы, мәдениеті. Бейжің, Тяньцзинь, Хэбэй, Шаньси және Ішкі Моңғолия аймақтарын қамтиды. Ауыл шаруашылығында бидай өсіріледі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Қытай – Қытайдың географиялық аймағы, екі тікелей басқарылатын қаласынан (Пекин және Тяньцзинь), екі провинциясынан (Хэбэй және Шаньси) және бір автономиялық аймағынан (Ішкі Моңғолия) тұрады. Үлкен Солтүстік Қытай (Бэйфан) аймағының бір бөлігі болып табылатын ол, Цинлин-Хуайхэ сызығының солтүстігінде, Солтүстік Қытай жазығының орталық бөлігінде жатыр. Қазіргі заманда аймақтың әлеуметтік-саяси және экономикалық құрамы өзгеріске ұшырады. Бүгінде Солтүстік Қытай мәдениетін қабылдаған бірегей аймақ, марксизм мен кеңестік өнеркәсіп жүйелерінің ықпалымен қатар, дәстүрлі қытай мәдениетін сақтап келеді. Ауыл шаруашылығында бидай өсіріледі. Аймақ тұрғындарының көпшілігі мандарин сияқты Солтүстік Қытай тілдерінің түрлі нұсқаларында, соның ішінде Пекин диалектісінде және оның туысқан диалектілерінде сөйлейді. Пекин диалектісі Қытай Халық Республикасының (ҚХР) ресми тілі – стандартты қытай (немесе стандартты мандарин) тілінің негізін құрайды. Аймақтың саяси және мәдени тарихына байланысты цзин және моңғол тілдері де кеңінен қолданылады.
North China is a geographical region of China, consisting of two direct administered municipalities (Beijing and Tianjin), two provinces (Hebei and Shanxi), and one autonomous region (Inner Mongolia). Part of the larger region of Northern China (Beifang), it lies north of the Qinling–Huaihe Line, with its heartland in the North China Plain. In modern times, the area has shifted in terms of socio political and economic composition. Nowadays unique, embracing a North Chinese culture, it is influenced by Marxism, Soviet systems of industry while preserving a traditional Chinese indigenous culture. Agriculturally, the region cultivates wheat. Most inhabitants here speak variants of Northern Chinese languages such as Mandarin, which includes Beijing dialect and its cousin variants. The Beijing dialect is largely the basis of Standard Chinese (or Standard Mandarin), the official language of the People's Republic of China (PRC). Jin Chinese and Mongolian are also widely spoken due to the political and cultural history of the area.
Тарих
Тарихқа дейінгі кезеңде бұл аймақта Яншао және Лонгшан мәдениеттері өмір сүрген. Пекин адамы қазіргі Пекин қаласының жанында табылған. Қытайдың негізгі егіс жерлері Орталық жазық деп аталатын аймақта орналасқан, оңтүстік шекарасында Янцзы өзені, солтүстік шекарасында Сары өзен жатыр. Сары өзеннің солтүстігінде Гоби шөлі мен Еуразияға қарай батысқа созылатын далалық аймақтар жатыр. Бұл аймақта суық, ұзақ қыстар болады. Су ресурстары жеткіліксіз. Осы қиындықтарға қарамастан, аймақта ауыл шаруашылығының кейбір түрлері сәтті дамыды, әсіресе мал шаруашылығы, оның ішінде жылқы мен түйе шаруашылығы, сондай-ақ басқа да мал түрлері өріс алды. Паникум миляцеум (ұсақ дән) және Сетария италика (италиялық тары) егінділері, екі түрлі тары, Солтүстік Қытайға тән деп саналады. Паникум миляцеум Хэбэй провинциясындағы Цишан мәдениетінен белгілі, стратиграфиялық қималардан алынған шұңқырлардан фитолиттер түрінде табылды. Шұңқырлардағы шөгінділердің радиокөміртектік жасы 8500–7500 жылдар б.э. аралығында анықталды. Хэбэй провинциясындағы Нанжуанту және Цишаньдағы ерте голоцен қабаттарынан табылған күйген дәннің археологиялық дәлелдері ғалымдарды тарының пайда болу мерзімін шамамен екі мың жылға кері жылжуға мәжбүр етті. Тары егістігінің орындары Лосс және Моңғол үстіртінің шекарасында шоғырланған, Хуабей және Дунбэй жазықтарынан тау тізбегімен бөлінген. Дәдіван жеріндегі Цинлинг тауларына және Юэчжуандағы Итай тауларына қарағанда, тары егістігінің орналасуы ұқсас болды. Макрофоссильдік дәлелдер (түлкіқұйрықты және қораған тарының күйген дәндері) Ішкі Моңғолиядағы Синлунгудан, Ляониндегі Синледен, Хэбэйдегі Цишаннан және Гансудағы Дәдіваннан, сондай-ақ Шығыс және Орталық Қытайдағы басқа да жерлерден табылды. Бұл аймақ Солтүстік Қытай деп аталады, өйткені ол Қытайдың ең солтүстік нүктесінде орналасқан.
In prehistory, the region was home to the Yangshao and Longshan cultures. Peking man was found near modern day Beijing. The main agricultural lands of China lay in the area known as the Central Plain, an area located bordered by the Yangtze river to its south and the Yellow River to its north. Further north of the Yellow River lies the Gobi desert and steppe lands that extend west across Eurasia. This region has long, harsh winters. It has relatively little in the way of water resources. Despite these challenges, some forms of agriculture have been successful in this region, especially animal husbandry, certainly of horse and camel, and possibly other types of animals. The crops Panicum miliaceum and Setaria italica, both types of millet grain, are believed to be indigenous to northern China. Panicum miliaceum is known from the Cishan culture in Hebei province, recovered as phytoliths from pits in stratigraphic sections. Sediments from the pits have radiocarbon dates from 8500 to 7500 BCE. Archaeological evidence of charred grains found in early Holocene layers in Hebei province at Nanzhuangtou and Cishan has led scholars to revise the earliest dates associated with millet by about two millennia. Millet sites are concentrated along the boundaries of the Loess and Mongolian Plateau, separated by a mountain chain from the Huabei plain and the Dongbei plain, North China's main alluvial plains, located to the west. Millet cultivation was similarly situated relative to the Qinling mountains at Dadiwan, and the Yitai mountains at Yuezhuang. Macrofossil evidence (charred grains of foxtail and broomcorn millet) has been recovered from Xinglonggou in Inner Mongolia, Xinle in Liaoning, Cishan in Hebei, and Dadiwan in Gansu, among other sites in Eastern and Central China. It is known as North China because it is at the northernmost point of the country China.
Қалалық аумақтағы бір миллионнан астам халқы бар қалалар
Облыстық орталықтар қалың әріппен. #Қалалық аудан Халқының саны Перепись санау күні1Бейжің16,446,85718,827,26219,612,368BJ2010 11 012Тяньцзинь9,562,25511,090,78312,938,693TJ2010 11 013Тайюань3,154,1573,426,5194,201,592SX2010 11 014Шицзячжуан2,770,3442,834,94210,163,788HE2010 11 015Таншань2,128,1913,187,1717,577,289HE2010 11 016Баотоу1,900,3732,096,8512,650,364NM2010 11 017Хохот1,497,1101,980,7742,866,615NM2010 11 018Датун1,362,3141,737,5143,318,054SX2010 11 019Хандан1,316,6741,445,3389,174,683HE2010 11 0110Баодин1,038,1951,138,52111,194,382HE2010 11 01