Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Еуропалық интеграцияны қолдау
Lobbying for European integration
Халықаралық Еуропалық қозғалысы – Еуропалық интеграцияны ілгерілету және оның туралы ақпарат тарату мақсатымен қауымдастықтар мен ұлттық кеңестердің күш-жігерін үйлестіретін лоббилік ұйым.
The European Movement International is a lobbying association that coordinates the efforts of associations and national councils with the goal of promoting European integration, and disseminating information about it.
Тарих
Еуропалық қозғалыстың бастауы 1947 жылдың шілдесіне, Дункан Сэндис Еуропаның бірігу идеясын Англия-Франция Біріккен Еуропалық қозғалысы (UEM) арқылы қолға алған кезге жатады. UEM Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін құрылған ұйымдарды үйлестіру платформасы ретінде жұмыс істеді. Олардың күш-жігерінің нәтижесінде 1947 жылдың 17 шілдесінде Парижде "Еуропалық экономикалық ынтымақтастық лигасы" (LECE), "Еуропалық федералистер одағы" (UEF), "Еуропалық парламенттік одақ" (UPE) және ағылшын-француз Біріккен Еуропалық қозғалыстарынан құралған Еуропалық қозғалыстарды үйлестіру комитетінің съезі өтті. Олар 1947 жылдың 10 қарашасында тағы да кездесіп, өздерінің атауын Еуропалық бірлік үшін бірлескен халықаралық комитет деп өзгертті. Бұл атауды 1948 жылғы Гаага конгресіне дейін сақтап қалды. 1948 жылдың 7-11 мамырында Гаагада (Нидерланды) Еуропа конгресіне Еуропадан 800 делегат, Канада мен АҚШ-тан бақылаушылар жиналды. Еуропалық бірлік үшін қозғалыстардың халықаралық комитеті ұйымдастырған және Уинстон Черчилль төрағалық еткен конгресс Еуропалық Одақтың дамуына қатысты идеяларды талқылады. Конрад Аденауэр, Уинстон Черчилль, Гарольд Макмиллан, Бертран Рассел, Франсуа Миттеран, Пол Анри Спаак, Альберт Коппе және Альтиеро Спинелли сияқты саясаткерлер конгресте белсенді қатысты және Еуропаның саяси, экономикалық және валюталық одағын құруға шақыру жасалды. Бұл конференция көп ұзамай құрылған Еуропалық қозғалыстың қалыптасуына зор ықпал етті. Еуропалық қозғалыс 1948 жылдың 25 қазанында ресми түрде құрылды, сол күні Еуропалық бірлік жөніндегі халықаралық бірлескен комитет өз атын өзгерту туралы шешім қабылдады. Дункан Сэндис президент болып сайланды, ал Леон Блум, Уинстон Черчилль, Алсиде Де Гаспери және Пол Анри Спаак – құрметті президенттер болып сайланды. АҚШ саясаты Біріккен Еуропаны құруға бағытталған, осы мақсатта Америка Құрама Еуропа комитеті CIA қаражатын осы сияқты ұйымдарға жасырын түрде жіберіп отырды. Бастапқыда 1940-шы жылдардағы Еуропалық қозғалыс "федералистер мен еуропалық интеграцияны жақтаушыларды" біріктірді. Федералистер, негізінен Еуропалық Федералистер Одағында ұйымдасқан, "ұлттық егемендікті шектеуді" көздеді, ал интеграцияны жақтаушылар "ұлттық егемендік тәуелсіздігін сақтай отырып, мемлекеттердің мүмкіндігінше жақын қарым-қатынасын құруға" ұмтылды. 1949 жылдың мамыр айында Еуропалық қозғалыс он еуропалық мемлекеттің Еуропа Кеңесін құруына және Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенциясына айналған құқықтар хартасын әзірлеу жұмысын бастауға ықпал етті. Еуропалық қозғалыс Брюггедегі Еуропа колледжі мен Женевадағы Еуропалық мәдениет орталығының құрылуына да жауапты болды. 1950-1990 жылдар аралығындағы оның маңызды функцияларының бірі – Еуропа бойынша демократиялық және коммунистік елдерде талқылау орталықтары мен топтар желісін құру болды. 1948 жылдан бері Еуропалық қозғалыс көптеген мәселелер бойынша интеграцияны одан әрі дамыту үшін лоббилік жұмыстар жүргізіп келеді. Ол Еуропалық Парламенттің барлық еуропалық азаматтармен тікелей сайлануына, Еуропалық Одақ туралы шартқа (Маастрихт шарты) және Еуропалық Конституцияға қолдау көрсетті.
The origins of the European Movement date to July 1947, when the cause of a united Europe was being promoted by Duncan Sandys in the form of the Anglo French United European Movement (UEM). The UEM acted as a platform for the co ordination of the organisations created in the wake of World War II. As a result of their efforts, the congress of The Committee for the Co ordination of the European Movements took place in Paris on 17 July 1947 incorporating "La Ligue Européenne de Coopération Economique" (LECE), "l'Union Européenne des Fédéralistes" (UEF), "l'Union Parlementaire Européenne" (UPE) and the Anglo French United European Movements. They met again on 10 November 1947 and changed their name to The Joint International Committee for European Unity. They retained this name until after the 1948 Congress of The Hague. From 7 to 11 May 1948, 800 delegates from Europe and observers from Canada and the United States gathered in The Hague, the Netherlands for the Congress of Europe. Organised by the International Committee of the Movements for European Unity and presided over by Winston Churchill, the Congress discussed ideas about the development of the European Union. Politicians such as Konrad Adenauer, Winston Churchill, Harold Macmillan, Bertrand Russell, François Mitterrand, Paul Henri Spaak, Albert Coppé and Altiero Spinelli took an active role in the congress and a call was launched for a political, economic and monetary Union of Europe. This conference had a profound influence on the shape of the European Movement, which was created soon afterwards. The European Movement was formally created on 25 October 1948, when the Joint International Committee for European Unity decided to change its name. Duncan Sandys was elected President and Léon Blum, Winston Churchill, Alcide De Gasperi and Paul Henri Spaak were elected as Honorary Presidents. The U. S. policy was to promote a United States of Europe, and to this end the American Committee on United Europe committee was used to discreetly funnel CIA funds to such organisations as this. Initially the European Movement in the 1940s brought together "federalists and European unionists". The federalists, organised mainly in the European Union of Federalists, sought "an abatement of national sovereignty" whilst the unionists aimed "at creating an association of states as close as is compatible with the retention of national sovereign independence." In May 1949, the European Movement played a significant role in encouraging ten European states to create the Council of Europe, and to begin work on drafting a charter of rights, which eventually became the European Convention on Human Rights. The European Movement was also responsible for the creation of the College of Europe in Bruges and the European Center of Culture in Geneva. One of its major functions during the 1950s through to the 1990s was the setting up of think tanks and a network of discussion groups across Europe, in countries both democratic and Communist. Since 1948, the European Movement has lobbied for further integration, on numerous subjects. It worked in favour of the direct election of the European Parliament by all European citizens, in favour of the Treaty on the European Union (the Maastricht Treaty) and also for a European Constitution.
Іс-шаралар
Еуропалық қозғалыстың түрлі кеңестері мен қауымдастықтары Еуропалық қозғалыстың халықаралық ұйымының (EMI) үйлестіруімен еуропалық шешім қабылдаушыларға – қауымдастықтарға, үкіметтерге, саясаткерлерге, саяси партияларға, кәсіпорындарға, кәсіподақтарға және жеке лоббистерге – еуропалық интеграцияны ілгерілету үшін әсер етуге жұмыстейді. EM сондай-ақ түрлі жобалар мен іс-шаралар арқылы жұмыс істейтін зерттеу және ақпараттық топ ретінде қызмет етеді, еуропалық мәселелер мен қызметтер туралы ақпарат жариялайды.
The Movement's various Councils and Associations, under the co ordination of the European Movement International (EMI), work to influence European decision makers associations, governments, politicians, political parties, enterprises, trade unions and individual lobbyists to promote European integration. The EM also works as a study and information group operating through various projects and activities, and publishes information on European affairs and activities.
Ұйым
Қозғалыстың Брюссельдегі Люксембург алаңында орналасқан орталық кеңсесі президент және алты вице-президент басқарады. Әдетте, көрнекті еуропалық саясаткерлер болып табылатын құрметті президенттер де сайланады, бірақ олардың атқарушылық өкілеттіктері жоқ. Қазіргі уақытта ЕМИ президенті – Еуропарламент депутаты Гай Верхофштадт. Ұйым басшылығы Еуропаның түкпір-түкпірінен тағайындалады.
The Movement's central office, located at Place de Luxembourg in Brussels, is headed up by a President and six Vice Presidents. Honorary Presidents, generally prominent European politicians, are also elected, but hold no executive powers. The current President of the EMI is Guy Verhofstadt MEP. The management of the organisation is drawn from across Europe.
Халықаралық қауымдастықтар
ЕМИ-нің бірнеше халықаралық мүшелік қауымдастықтары бар. Оларға азаматтық қоғам ұйымдары, бизнес және кәсіподақтар, ҮЕҰ-лар (Үкіметтік емес ұйымдар), саяси партиялар, жергілікті билік органдары мен академиялық орта кіреді.
The EMI has several International Member Associations. These include civil society organisations, business and trade unions, NGOs, political parties, local authorities and academia.
Ұлттық кеңестер
Ұлттық деңгейде 39 елде Ұлттық кеңестер жұмыс істейді, олардың ұйымдастырылу жолдары әртүрлі. Еуропа Кеңесіне мүше елдердің барлық ұлттық кеңестері Еуропалық қозғалысқа қосылуға құқылы. Еуропалық қозғалыстың жастар бөлімдері тек ұлттық деңгейде ғана бар.
At national level there are National Councils in 39 countries, organized in a very diverse way. In principle national councils of all countries which are members of the Council of Europe can join the European Movement. Only on national level the EM has youth branches.