Жубилей өзені: Теміз өзенінің тасқын салдарын азайту жобасы
Jubilee River
Жубилей өзені – Темза өзенінің арнасы, Англиядағы су тасқынын азайту үшін салынған. Маденхед, Виндзор, Этон қалаларын қорғайды, бірақ кейбір аудандарда су көтерілуіне себеп болады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Юбилей өзені – Оңтүстік Англиядағы су тасқынынан сақтауға арналған арна. Оның ұзындығы шамамен және орташа ені бар. 1990-шы жылдардың соңы мен 2000-шы жылдардың басында Темза өзенінен артық суды қабылдап, Беркшир және Бэкингемшир графтықтарындағы Мейденхед, Виндзор және Итон қалалары мен олардың маңындағы аймақтардағы су тасқынын азайту мақсатында салынды. Бұл Мейденхедке жақын Боултер шлюзінің сол (осы тұста шығыс) жағалауынан су алып, оны Итонның солтүстік жағалауы арқылы төмен ағызу арқылы іске асырылады. Мақсатына жеткенімен, Рейсбери сияқты өзен бойындағы ауылдардың тұрғындары бұл шара салдарынан су тасқынының күшеюіне себеп болды деп шағымданады.
The Jubilee River is a hydraulic channel in southern England. It is long and is on average wide. It was constructed in the late 1990s and early 2000s to take overflow from the River Thames and so alleviate flooding to areas in and around the towns of Maidenhead, Windsor, and Eton in the counties of Berkshire and Buckinghamshire. It achieves this by taking water from the left (at this point eastern) bank of the Thames upstream of Boulter's Lock near Maidenhead and returning it via the north bank downstream of Eton. Although successful in its stated aims, residents of villages downstream, such as Wraysbury, claim it has increased flooding in those locations.
Құрылыс
Виндзор, Итон және Мейденхед қалаларының бір бөліктері су тасқынына бейім, себебі олар Темза өзенінің тасқын жазығында салынған. 1980 жылдары Мейденхедтен жоғарыдағы Темзадан су алып, Виндзордың төменгі жағына қайтаратын қосымша арна идеясы туды, ол Мейденхед, Виндзор және Итон су тасқынынан сақтау схемасы деп аталды. 1989 жылғы Су заңының нәтижесінде он аймақтық су басқармасы жекешелендірілгеннен кейін, өзендерге жауапкершілік Ұлттық өзендер басқармасына берілді, ол жақын арада кең және ұзын арна жоспарларын ұсынды. 1992 жылдың қазан айында ұсыныстарды қарастыру үшін жоспарлауға қатысты тыңдау өтті. Сол тыңдау кезінде сарапшылардың бірі П. Акерс схеманы негіздеу үшін қолданылған гидравликалық модельдеуге күмән келтіріп, оның тым оптимистік болғанын айтты. Схема 1995 жылға дейін үкіметтік мақұлдау алмады. Осы уақытта су индустриясы қайта ұйымдастырылды, Ұлттық өзендер басқармасының орнына Қоршаған орта агенттігі құрылды. Акерстің алаңдаушылықтары ескерілмесе де, агент бастапқыда жоспарланғандай схеманы жобалау және салуға тапсырыс берді, оның құны 110 миллион фунт стерлингті құрады. Жоспарлау процесінің барлық кезеңінде, алғашқы мүмкіндіктерді зерттеуден бастап жобаны іске асыруға дейін, Lewin, Fryer and Partners кеңесші инженерлер болды. Басты жұмыстар – арнаны құру, әртүрлі ағынды басқару механизмдері және автомобиль, теміржол және жаяу өткелдері үшін көпірлерді салу болды. Бірі – Ұлы Батыс магистральдық теміржолының астынан арнаны өткізу үшін салынған Дорни көпірі. 19 ғасылда Брунел жобалаған теміржол төбесі құрылыс кезінде Лондон мен Оңтүстік Уэльс, Корнуолл және Бристоль арасындағы жолаушылар мен жүк пойыздарын тасымалдауды жалғастырды. Биік төбе үш ай бойы 175 тұзды құбырларды пайдаланып тоңдырылды, бұл 30 метрге дейін жетеді. Содан кейін екі ұзын, алдын ала құйылған бетон секциясынан сәл кеңірек тоннель қазылды, олар қазба жұмыстары жүргізілген кезде итеріліп орнатылды. Бұл Бат жолындағы көпірден көрінетін 8 метрлік бетон құбыр құрады. Таплоу шлюзінде бассейн болмағандықтан маңызды эрозия болды; Марш-Лейндегі төбелер зардап шекті; Мэнор-Фармдағы бөгет ортасынан бүгілді; Слау бөгетінің төменгі жағындағы қорғаныс жойылды; ал Дэтчетте Мюрк бөгеті құлауға жақын болды. WS Atkins инженерлік консалтингтік фирмасының тәуелсіз бағалауы арнаның нақты сыйымдылығы жобалық сыйымдылығының шамамен екі үшін бір бөлігін құрайтынын анықтады. Бұған себеп банктердің тым төмен болуы, қолайсыз материалдарды пайдалану және стандартты жобалау критерийлерін сақтамау болды. Проблемаларды түзету үшін 3,5 миллион фунт стерлингтік жөндеу және жаңарту бағдарламасы басталды және 2006 жылға дейін аяқталды. Қоршаған орта агенттігі жетекші жобалау кеңесшілерін жөндеу шығындарын өндіріп алу үшін сотқа берді және олар жобалау мен құрылыстың нашар сапалы екенін мойындағаннан кейін соттан тыс келісім бойынша 2,75 миллион фунт стерлинг қайтарып алды.
Parts of the towns of Windsor, Eton and Maidenhead are prone to flooding, because they are built on the flood plain of the River Thames. The concept of a parallel channel which could take water from the Thames above Maidenhead and return it below Windsor was conceived in the 1980s, and became known as the Maidenhead, Windsor and Eton Flood Alleviation Scheme. When the ten regional water authorities were privatised, as a result of the Water Act 1989, responsibility for rivers passed to the National Rivers Authority, which soon afterwards submitted plans for a channel which would be wide and long. In October 1992, a planning enquiry was held to consider the proposals. During that enquiry, P. Ackers, one of the assessors, expressed grave doubts about the hydraulic modelling that had been used to justify the scheme, suggesting that it was too optimistic. The scheme did not receive government approval until 1995; around the same time, there was further reorganisation of the water industry, with the Environment Agency replacing the National Rivers Authority. Although Ackers' concerns had not been addressed, it commissioned the design and construction of the scheme as originally conceived, at a cost of £110 million. Throughout the planning process, from initial feasibility studies to delivery of the project, Lewin, Fryer and Partners were the consulting engineers. Principal works were the creation of the channel, various flow control mechanisms and bridges for road, rail and foot traffic. One of the challenges was the Dorney Bridge, built to take the channel beneath the Great Western Main Line. The 19th century Brunel designed railway embankment continued in use, carrying passenger and goods trains between London and destinations including South Wales, Cornwall and Bristol throughout construction. The high embankment was stabilised along 30m of its length by freezing over a period of three months, using 175 brine tubes cooled to A tunnel was excavated through the frozen ground to just wider than the two long preformed concrete box sections, which were jacked through as the excavation proceeded. This created a wide by high concrete culvert which can be seen from the Bath Road Bridge. There was considerable erosion at the Taplow Sluice, due to the lack of a stilling basin; embankments at Marsh Lane were badly damaged; the weir at Manor Farm was bent in the middle; the protection on the downstream face of Slough weir was swept away; and in Datchet, the Myrke embankment nearly collapsed. An independent assessment by the engineering consultancy WS Atkins identified that the actual capacity of the channel was around two thirds of its design capacity, and factors affecting this were the banks being too low, the use of inappropriate materials, and failure to follow standard design criteria. A programme of repairs and upgrades to rectify the problems began, at a cost of £3.5 million, and took until 2006 to complete. The Environment Agency sued their lead design consultants for recovery of the remedial costs, and were refunded £2.75 million in an out of court settlement, after they admitted that the design and construction were sub standard.
Атауы
Жоспарлау кезінде қолданылған атау "Мейденхед, Виндзор және Итон су тасқынын азайту жобасы" (MWEFAS) болды. Өзенге атау беру мәселесін жергілікті халық арасында сауалнама арқылы шешті. Сауалнама нәтижесінде "Юбилей" атауына басымдық берілді, себебі жоба 2002 жылы, Елизавета патшайымның алтын мерейтойы жылы аяқталды, ал патшайымның негізгі резиденцияларының бірі – Виндзор қамалы, жобамен қорғалатын үш қаланың бірінде орналасқан еді.
The name used during planning was the "Maidenhead, Windsor and Eton Flood Alleviation Scheme" (MWEFAS). The choice of a name for the river was put to the local population in a poll. The result was a strong preference for 'Jubilee', as it was being completed in Queen Elizabeth's Golden Jubilee year of 2002 and one of the Queen's main residences was at Windsor Castle, in one of the three towns being protected by the scheme.
Қолданыста
Су арнасы табиғи өзен сияқты көріну үшін жобаланған; оның жағалаулары 19 және 20 ғасырларда қалалардың өсуі кезінде Темза жағалауында жоғалған жануарлар мен өсімдіктердің мекендеу орындарын қалпына келтіру мақсатында жасанды түрде құрылған. Құрылыс барысында қамыс тоғайлары мен ылғалды орман жайылды және шамамен 250 000 ағаш отырғызылды.
The watercourse was designed to look like a natural river; its banks have artificially constructed wildlife habitats intended to replace those lost from the banks of the Thames during urban expansion in the 19th and 20th centuries. During construction of reed beds and of wet woodland were laid down and about 250,000 trees were planted.