Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шимхоэй – Жапонияның Ивате префектурасындағы Шимохэй ауданында орналасқан қала еді. Қазір Мияко қаласының бір бөлігі.
was a town located in Shimohei District, Iwate Prefecture in Japan. Today it is part of the city of Miyako.
Тарих
Таро ауылы 1889 жылғы 1 сәуірде муниципалитет жүйесі құрылған кезде Хигасихей ауданында құрылды. 1896 жылғы 29 наурызда Хигасихей Китахей және Накахей аудандарымен бірігіп, Шимохей округін құрды. Таро 1944 жылғы 1 сәуірде қала мәртебесіне ие болды. 2005 жылғы 6 маусымда Таро, Шимохей округінен Ниисато ауылымен бірге, Мияко қаласының құрамына енді және енді тәуелсіз муниципалитет ретінде жоқ. 2005 жылғы маусым айында қаланың халқы шамамен 4679 адамды құрады, ал халық тығыздығы 1 км²-ге 46,3 адам шамасында болды. Жалпы ауданы 101,05 км² құрады. Бұрынғы қала префектуралық астана Мориоканың шығысында және қазіргі аймақтық орталық Мияконың солтүстігінде орналасқан, ол қазіргі кезде біріктірілген. Аймақтың шығысында Санрику риа жағалауының бөлігі болып табылатын тік жартасты жағалау бар. Аймақтағы негізгі кәсіп – коммерциялық балық аулау. Таро тарихы бойында бірнеше рет цунами оқиғаларынан қирады. Ең ерте тіркелген оқиға 1611 жылға дейін барып жетеді, бірақ одан кейін 1896 жылы (1859 адам қаза тапты) және 1933 жылы (911 адам қаза тапты) ұқсас цунамилер болды. Цунамилердің қайталап келген қиратуына байланысты, X пішіндес құрылым түрінде екі қабатты теңіз қорғаны құрылды. Теңіз қорғаны екі біріктірілген бөлімнен тұрды, олар теңізге және құрлыққа қарай бөгет құрады және жалпы ұзындығы 400 метрді құрады. Ол «Банри но Чоджо» деп аталды, яғни жапон тілінде «Қытайдың Ұлы Қабырғасы» деген мағынаны білдіреді. Теориялық тұрғыдан алғанда, биік толқындарды тоқтатуға қабілетті теңіз қорғаны, цунамилерді арналар мен өзен бөгеттерін пайдалану арқылы қаланың айналасымен қатар жүргізуге арналған.
The village of Tarō was created on April 1, 1889, within Higashihei District with the establishment of the municipality system. Higashihei merged with the Kitahei and Nakahei Districts to form Shimohei District on March 29, 1896. Tarō was raised to town status on April 1, 1944. On June 6, 2005, Tarō, along with the village of Niisato (also from Shimohei District), merged into the expanded city of Miyako and no longer exists as an independent municipality. In June 2005, the town had an estimated population of 4,679 and a population density of 46.3 persons per km2. The total area was 101.05 km2. The former town is located to the east of the prefectural capital Morioka and north of the regional center Miyako with which it has now merged. The area has a rugged coastline to the east, which is a part of Sanriku ria Coast. The main local industry is commercial fishing. The town had been destroyed a number of times due to tsunami incidents all throughout its history. One of the earliest recorded was in 1611, but was later followed by similar tsunamis in 1896 (with 1,859 recorded deaths) and 1933 (with 911 recorded deaths). Due to its history of repeated destruction by tsunamis, two layers of seawalls in the form of an X shaped structure were constructed. The seawalls had two joined sections forming seaward and landward levees, and ran to a total of long. It was known as a Banri no Chojo: Japanese for "Great Wall of China." The seawalls, which could theoretically stop breaking waves up to high, were designed to divert tsunamis to the side around the town using channels and river dykes.
2011 жылғы Тохоку жер сілкінісі мен цунами
Жылдар бойы табысқа жеткеннен кейін, 2011 жылдың 11 наурызындағы жер сілкінісі мен цунамиден соң, шамамен 20 метрге дейін биіктігі болған цунами толқындары Таро қаласына соққанда теңіз қорғаны құлап түсті. Көзі куәгер болғандар кейбір тұрғындардың жақындап келе жатқан цунамиді көру үшін теңіз қорғанына шығып, толқындар қабырғадан асып кеткенде суға кетіп қалғанын айтты. Теңіз жағалауындағы қабырғаның бір бөлігі цунамимен шайылып кетті. Тароның төңірегінде және шығанағында бетон қирандыларының көп мөлшері қалды. Цунами салдарынан 181 адам қаза тапты немесе жоғалып кетті, шамамен 1700 үй зақымдалды немесе қирады. Осы қосымша сақтық шараларына қарамастан, қала халқы 3173 адамға дейін азайды, бұл 2011 жылғы жалпы санының шамамен 70 пайызын құрайды.
After years of success, the seawalls failed when tsunami waves estimated at to high struck Tarō following the earthquake and tsunami on March 11, 2011. Survivors said they saw some residents climb onto the sea defenses to watch the approaching tsunami only to be swept away when the waves went over the wall. A section of the seaside wall was swept away by the tsunami. Large amounts of concrete debris was left around Tarō and scattered in its bay. 181 people were dead or missing in the tsunami, with nearly 1,700 houses damaged or destroyed. Even with these added precautions, the population of the town suffered, dropping to 3,173, which is around 70 percent of its total population in 2011.