Кіріспе
Тынық мұхитының солтүстік-батыс аймағындағы мега-серпілісті жер сілкінісі.
Болашақтағы қауіптер
Геологиялық деректер Каскадияның су астында қалу аймағында магнитудасы 8 немесе одан жоғары жер сілкінісі шамамен 500 жылда бір рет болатынын, көбінесе цунамилермен бірге болатынын көрсетеді. Кем дегенде 13 оқиға 300 жылдан 900 жылға дейінгі аралықта тіркелген, орташа есеппен 570–590 жылды құрайды. 1700 жылғы жер сілкінісі, 2004 жылғы Үнді мұхитындағы жер сілкінісі және 2011 жылғы Тохоку жер сілкінісі мен цунамисіндегідей, су астында қалу аймағындағы жер сілкінісі үлкен цунамилерге әкелуі мүмкін. Осы себепті, аймақтағы көптеген жағалау қалалары болашақта Каскадияда болуы мүмкін жер сілкінісіне дайындық ретінде цунамиден эвакуациялау жоспарларын жасады. Дегенмен, Сиэтл, Портленд, Ванкувер, Виктория және Такома сияқты ірі жақын қалалар цунамидің күшінен толығымен қорғалуы мүмкін. Бұл қалаларда көптеген осал құрылымдар бар, әсіресе көпірлер мен нығайтылмаған кірпіштен салынған ғимараттар. Сондықтан, қалаларға зиянның көп бөлігі жер сілкінісінен туындауы мүмкін. Бір сарапшының пікірінше, Сиэтлдегі ғимараттар тіпті 1906 жылғы Сан-Францискодағы 7,9 балдық жер сілкінісіне де төтеп бере алмайды, ал одан да күштісіне мүлде шыдамайды. FEMA-ның Орегон, Вашингтон, Айдахо және Аляска штаттарына жауапты X аймағының директоры Кеннет Мерфи: "Біздің жұмыс істеу шарттарымызға сәйкес, Interstate 5-тен батысқа қарайғы барлық жерлер қирап кетеді" деді. Жақындағы зерттеулер Каскадия су астында қалу аймағының бұрынғыдан гөрі күрделі және тұрақсыз екенін көрсетті. 2010 жылы геологтар 50 жыл ішінде 8,2 балдан жоғары магнитудалы жер сілкінісінің 37% ықтималдығы және осы кезеңде Каскадия су астында қалу аймағының 9 балдан жоғары магнитудалы жер сілкінісімен жарылуының 10-15% ықтималдығын болжады. Геологтар Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы аймақтың мұндай жер сілкінісіне дайын емес екенін де анықтады. 2004 жылғы зерттеу Каскадия су астында қалу аймағындағы жағалау жерлерінің шөгуінен туындаған теңіз деңгейінің салыстырмалы түрде көтерілу мүмкіндігін көрсетті. Бұл зерттеуде Ванкувер аралының батыс жағалауындағы Тофино және Уклюэлет сияқты қалалардың теңіз деңгейіне қатысты шөгу қаупі бар екені айтылды. Жер сілкінісі туралы ауызша хабарлардың расталуы аймақтағы көптеген аборигендердің келесі жер сілкінісіне дайындық ретінде жағалаудағы қауымдастықтарын биік және қауіпсіз жерге көшіру жобаларын бастауына себеп болды. 2012 жылы Куилейте халқы АҚШ үкіметінен жер грантын алып, болашақта цунами қаупінен қорғану және Куилейте өзенінде су тасқынының жиілеуіне байланысты елді мекендерін ішкі аймаққа көшірді. 2023 жылы Вашингтон ғалымдары Орегон жағалауындағы пластина шекарасында болуы мүмкін, жоғары қысымды және жоғары температуралы теңіз түбінен газ шығуының егжей-тегжейлі зерттеу нәтижелерін жариялады. CSZ-де табылған алғашқы газ шығуы "Пифия оазисі" деп аталды және ол артық қысымды реттеуде маңызды рөл атқаруы мүмкін. Кейбір басқа су астында қалу аймақтарында ірі жер сілкінісі 100-200 жыл сайын болады, ал мұндағы ұзақ интервал ерекше үлкен кернеудің жиналуын және одан кейін болатын ерекше үлкен жер сілкінісін көрсетеді.
A 2004 study revealed the potential for relative mean sea level rise (caused by subsidence of coastal land) along the Cascadia subduction zone. It postulated that cities on the west coast of Vancouver Island, such as Tofino and Ucluelet, are at risk for a subsidence, relative to mean sea level. The confirmation of their oral traditions about a great earthquake has led many aboriginal groups in the area to initiate projects to relocate their coastal communities to higher and safer ground in preparation for the predicted next earthquake. The Quileute people secured a land grant from the US government in 2012 to move their settlement inland, both as protection from a future tsunami threat and because of more frequent flooding on the Quillayute River. In 2023, Washington scientists reported on a detailed study of a high pressure and high temperature seafloor seep, likely on the plate boundary, offshore of Oregon. The first seep found on the CSZ, it has been named 'Pythia's Oasis', and may play a role in the regulation of overpressures. Some other subduction zones have major earthquakes every 100 to 200 years; the longer interval here may indicate unusually large stress buildup and subsequent unusually large earthquake slip.
Құдайлар көпірі Бонневилл слайды
Бір кезде Каскадия жер сілкінісінің «Құдайлар көпірі» – Бонневилл сығанағы және Канаданың Британдық Колумбиясындағы Цэакс конусының жарылысымен байланысты болуы болжалған болатын. Алайда, радиокөміртектік талдау және дендрохронологияны пайдалана отырып жасалған соңғы зерттеулер Бонневилл сығанағының шамамен 1450 жылы болғанын көрсетті.