Кіріспе
Неміс генералы Людвиг Александр Фридрих Август Филипп Фрайхер фон Фалькенхаузен (13 қыркүйек 1844 – 4 мамыр 1936) – Бірінші дүниежүзілік соғысындағы әрекеттерімен ерекше көзге түскен неміс офицері.
Ludwig Alexander Friedrich August Philipp Freiherr von Falkenhausen (13 September 1844 – 4 May 1936) was a German officer most notable for his activities during World War I.
Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын
Фалькенхаузен Губен қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы – Пруссия генерал-лейтенанты Д. Александр фон Фалькенхаузен (1821–1889) және оның әйелі Кэтрин Руане (1825–1907). Фалькенхаузен алдымен Берлиндегі жеке мектепке барып, 1856 жылдың мамыр айынан бастап 11 жасында Потсдамда кадет болды. 1859 жылы ол Берлиндегі негізгі әскери академияға ауысты. 1862 жылдың мамыр айында 1-ші жаяу гвардия полкіне бекітілді. Кейіннен ол біріктірілген гвардиялық резервтік жаяу әскер полкінің полк адъютанты болды. Осы лауазымда Фалькенхаузен екінші Шлезвиг соғысына және 1866 жылғы науқанға негізгі армиямен бірге қатысты. 1868 жылдың қазанынан 1869 жылдың мамырына дейін гвардиялық далалық артиллерияда полк адъютанты болып қызмет етті. Франко-пруссия соғысында (1870–71) Гравлотт-Сен-Приват, Бомонт және Седан шайқастарына, сондай-ақ Парижді қоршауға қатысты. 1870 жылдың соңында ол полк адъютанты лауазымынан босатылып, 1871 жылдың шілдесінен бастап Карлсруэдегі 28-дивизияның адъютанты болып қызмет етті. Келесі жылдары ол бірнеше рет ауыстырылды: 40-шы фюзельерлер полкінен армияның Бас штабына, содан кейін Трирдегі 16-шы дивизияның Бас штабына және Кобленцтегі VIII армия корпусының Бас штабына. 1885 жылы 65-ші жаяу әскер полкінің 1-ші батальонының (Кельн) командирі болып тағайындалды. 1887 жылдың наурыз айында Фалькенхаузен Гвардия корпусының штаб бастығы (Берлин) болды. 1890 жылдың маусымында ол №4 (Кобленц) королева Аугуста гвардиялық гранадир полкіне қолбасшылық етті. Екі жылдан кейін ол 29-шы жаяу әскер бригадасын (Кельн) басқарды, ал 1893 жылы армияның Бас штабының бас квартирмейстері болды. 1893–1895 жылдары ол әскери академияның зерттеу комиссиясының мүшесі болды. Соғыс департаментінде жұмыс істегеннен кейін, 1895 жылдың қаңтарында ол Соғыс министрлігінде Бас соғыс департаментінің директоры болды. 1895 жылдың ақпанында ол Бундесратқа өкіл болып тағайындалды. 1897 жылдың қаңтарында 2-ші гвардиялық жаяу әскер дивизиясының (Берлин) командирі, ал 1899 жылы XIII (Royal Württemberg) корпусының қолбасшысы болды. 1902 жылдың наурыз айында ол зейнеткерлікке шықты, бірақ әскери ғылымдарды зерттеумен шұғылдана берді.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылдың тамызында жұмылдырылғаннан кейін Фалькенхаузен 6-шы армияның қосалқы корпусының қолбасшысы болды. «Армия бөлімі Фалькенхаузен» бас қолбасшысы ретінде, ол 1914/15 жылғы Дельмер шайқасы мен Лотарингиядағы (1915-1916 жж.) окоп соғысында неміс әскерлеріне басшылық етті. Бірінші дүниежүзілік соғыстың бірінші жартысында ол үлкен табысқа жетті және 1915 жылдың 23 тамызында «Pour le Mérite» орденімен марапатталды, ал 1916 жылдың 15 сәуірінде оған емен жапырақтары қоса берілді. 1916 жылдың 28 қыркүйегінде Гамбург маңындағы жағалау қорғанысына қолбасшылық еткеннен кейін Фалькенхаузенге 1917 жылдың сәуірінде Аррас шайқасында 6-шы армияға қолбасшылық ету тапсырылды. Ол жаңа британдық және доминиондық тактикаға қарсы тұру үшін жаңадан әзірленген тереңдік қорғанысын дұрыс қолдана алмады және генерал Эрих Людендорф оны жедел басқарудан шеттетуге мәжбүр болды. Содан кейін ол Мориц фон Биссингтің орнын басып, 1917 жылдың мамыр айынан 1918 жылдың қараша айына дейін Германияның оккупациясы кезінде Бельгияның генерал-губернаторы қызметін атқарды. 1918 жылдың басында «The Times» газеті «Фалькенхаузеннің үрей билігі» деген мақала жариялады, онда ол губернатор болып тағайындалғаннан бері 170 бельгиялық азаматты әскери жазаға тартқаны туралы айтылды.
Өлім
Ол нацистік Германияның Гёрлиц қаласында қайтыс болды.
Отбасы
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде оның жүрегі туған інісі Александр фон Фалькенхаузен Бельгияның әскери губернаторы болып қызмет етті (22 мамыр 1940 – 15 шілде 1944).