Скандинав мифологиясындағы қасиетті ат және құдайша Гна
Gná and Hófvarpnir
Скандинавия мифологиясындағы Гна қадірлісі мен Хофварпнир атты жануар туралы аңыз. Фригг үшін жұмыс істейтін, теңізді кезіп, әр әлемге баратын құдайша және оның серігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Солтүстік мифологиясындағы қасиетті әйел және жылқы
Goddess and horse in Norse mythology
Солтүстік мифологиясында Гна (Ескі скандинав тілінде: Gná) – Фригг қасиетті әйелі үшін басқа әлемдерде шаруа атқаратын және қанатты, теңізде жүзе алатын Хофварпнир (O. N.: "алақанын лақтыратын", "алақан лақтырушы" немесе "алақанды тепкілейтін") атты жылқыға мінетін қасиетті әйел. Гна және Хофварпнир туралы мәліметтер 13 ғасырда Снорри Стурлусон жазған Эдда прозасында келтірілген. Ғалымдар Гнаның "толығу қасиетті әйелі" ретінде және Рим мифологиясынан Фамға туыс болу мүмкіндігі туралы теориялар ұсынды. Хофварпнир және сегіз аяқты Слейпнир аттары Солтүстік мифологиясындағы керемет аттардың мысалдары ретінде аталады.
In Norse mythology, Gná (Old Norse: ) is a goddess who runs errands in other worlds for the goddess Frigg and rides the flying, sea treading horse Hófvarpnir (O. N.: , "he who throws his hoofs about", "hoof thrower" or "hoof kicker"). Gná and Hófvarpnir are attested in the Prose Edda, written in the 13th century by Snorri Sturluson. Scholarly theories have been proposed about Gná as a "goddess of fullness" and as potentially cognate to Fama from Roman mythology. Hófvarpnir and the eight legged steed Sleipnir have been cited examples of transcendent horses in Norse mythology.
Теориялар
Рудольф Симек Снорридің "Гилфагиннингте" Гна есімі үшін ұсынған этимологиясы дұрыс болмауы мүмкін дейді, бірақ Гнаның басқаша мағынасы қандай екені белгісіз, алайда Гна этимологиялық тұрғыдан "молшылық құдайы" деп қарастырылған. Джон Линдоу Ванир мен Гна арасындағы өлең алмасуды "ерекше" деп атайды және Гнаның әуеде ұшып бара жатқанда неге соның куәсі болуы керек екені түсініксіз екенін көрсетеді. Улла Луманд Хофварпнир мен сегіз аяқты жылқы Sleipnirді скандинавия мифологиясындағы "жер мен аспан, Асгард, Мидгард және Утгард, сондай-ақ өлмелі адамдар әлемі мен әлем асты арасында байланыс жасауға қабілетті" аттардың "басты мысалдары" ретінде келтіреді. 19 ғасырда Якоб Гримм рим мифологиясындағы тұлғаланған қауесет – Fama-мен туыс екенін ұсынды. Дегенмен, Гримм Фамадан айырмашылығын атап көрсетеді, Gná қанатты деп сипатталмайды, ал Хофварпнир, қанатты Пегас жылқысы сияқты болуы мүмкін.
Rudolf Simek says that the etymology that Snorri presents in Gylfaginning for the name Gná may not be correct, yet it is unclear what the name may otherwise mean, though Gná has also been etymologically theorized as a "goddess of fullness." John Lindow calls the verse exchange between the Vanir and Gná "strange" and points out that it's unclear why it should specifically be the Vanir that witness Gná flying through the air. Ulla Loumand cites Hófvarpnir and the eight legged horse Sleipnir as "prime examples" of horses in Norse mythology as being able to "mediate between earth and sky, between Ásgarðr, Miðgarðr and Útgarðr and between the world of mortal men and the underworld." In the 19th century, Jacob Grimm proposed a cognate in the personified rumor in Roman mythology; Fama. However, Grimm notes that unlike Fama, Gná is not described as winged but rather that Hófvarpnir, like the winged horse Pegasus, may have been.