Кіріспе
Минг немесе Сонг қаріптері – қытай, жапон және корей тілдерінде қолданылатын қытай иероглифтерін көрсетуге арналған қаріптер санаты. Қазіргі уақытта қытай және жапон тілдерінде басылымдарда ең көп қолданылатын стиль осы қаріптер. Жапон тілінде оларды көбінесе Минчо қаріптері дейді.
Ming or Song is a category of typefaces used to display Chinese characters, which are used in the Chinese, Japanese and Korean languages. They are currently the most common style of type in print for Chinese and Japanese. For Japanese text, they are commonly called Mincho typefaces.
Атауы
Сун (немесе Сун) және Мин атаулары ерекше баспа стиліндегі қалыпты жазудың дамыған Сун әулетімен және сол стильдің Мин стиліне жеткен Мин әулетімен байланысты. Қытай материгінде ең көп қолданылатын атау - Сун (Microsoft Windows-тағы Қытайдың стандартталған Мин қаріпі SimSun деп аталады). Гонконг, Тайвань, Жапония және Кореяда Мин қаріпі кең таралған. Гонконг пен Тайваньда дәстүрлі түрде "Сун" (宋体) қаріпі қолданылып келген, бірақ үстелдік басылымның пайда болуынан бері "Мин" (明體) қаріпінің танымал болуы артып келеді (Microsoft Windows-тағы дәстүрлі қытай стандартталған Мин қаріпі MingLiU деп аталады). Кейбір қаріп құюшылар "Сун" атауын ұлттық ішкерлердің стандартты формасы сияқты стандартты үлгідегі қаріп стиліне, ал "Мин" атауын Кангси сөздігінде кездесетін формаларға ұқсас қаріптерге қолданады.
Вариациялар
Көптеген жағдайда бір қытай таңбасын жазудың әртүрлі тәсілдері болады; мұндай жағдайларда оларды қытай таңбаларының варианттары деп атайды. Кейбір айырмашылықтар таңбаларды жеңілдетуден туындайды, ал қалғандары – штрихтардың стилі сияқты таза орфографиялық ерекшеліктер. Ескі Минь қаріптеріндегі штрихтар стилі Кангси сөздігінде қолданылған стильге ұқсас. Қытайдың материктік бөлігінде қазіргі заманғы стандартталған таңбалар түрі «Қазіргі қытай тіліндегі жиі қолданылатын таңбалар тізімінде» көрсетілген. Тізімдегі кейбір таңбалар Кангси формаларынан тек жеңілдетілгендіктен ғана ерекшеленсе, ал басқалары – басқа вариантты немесе орфографияны қолданғандықтан өзгеше. Тайваньда Ұлттық таңбалардың стандартты түрі қазіргі заманғы стандартталған формаларды анықтайды. Материктік стандарттан өзгеше, Тайвань стандарты көбінесе бұрыннан бар таңба формаларын қолданады, бірақ тұрақты қаріп стиліне сілтеме жасайды және осы стильге негізделген Минь қаріптерін реформалайды, бұл көптеген адамдардың сынына ұшырады. Жапониядағы соғыстан кейінгі кандзи реформаларынан кейін Кангси стиліндегі таңбалардың көпшілігі «кюудзитай» (ескі стиль) деп аталды, ал реформаланған таңбалар «синдзитай» деп аталды, нәтижесінде жаңа сөздіктер екі стильді де қамтуға немесе Кангси стильдерін жоюға көшті. Кореяда көптеген қаріптер Кангси формаларын қолданады. Көптеген қытай таңбаларының баспа және қолмен жазылған формалары арасында айырмашылықтар бар, дәл мыс тақташа мен көпшіліктің қолжазуы арасындағыдай. Мұндай айырмашылықтардың кейбіреулері тұрақты және стильге тән, ал басқалары жеке қаріптер арасындағы айырмашылықтардан аса маңызды болмауы мүмкін. Әдетте, мұндай варианттар оқуға кедергі келтірмейді.
Жапония
Минь (明朝) қаріптері Жапонияда баспа басында ең көп қолданылатын стиль болып табылады. Оқулық стилі және газет стилі сияқты бірнеше түрлері бар. Жапондық жылжымалы қаріп басып шығарудың негізін қалаушы Мотоки Шодзо (немесе Мотоги) 1869 жылы америкалық Уильям Гэмблден қаріп дайындаудың электролиттік әдісін үйреніп, Қытайда кең таралған үлгілерге сәйкес қаріп жиынтықтарын жасады. Содан кейін Мотоки, Гэмблдің қытай тіліндегі Киелі кітаптағы әріптердің жиілігін зерттеуіне негізделіп, жапон әріптері қосылған толық жиынтықты құрды; қытай және латын әріптерімен қатар, жапон мәтінінде хирагана және катакана әліпбилері қолданылады.
Корея
Корей тілінде корей алфавиті хангул үшін бұрын жапон терминінің ықпалымен ұқсас қаріптер тобы myeongjo (осы қытай таңбаларының корейше оқылуы "明朝") деп аталды. Бірақ 1993 жылы Мәдениет министрлігі типография терминдерін стандартизациялауға қолдау көрсетіп, myeongjo терминін "ба탕" ("바탕") деген корей сөзімен алмастырды. "Ба탕" сөзі "негіз" немесе "жер" мағынасын білдіреді (фигураға қарама-қарсы) және қазіргі таңдағы осы қаріптер тобының атауы болып табылады.
Компьютердегі Минг қаріптері
Техникалық тұрғыдан алғанда, Минь шрифтімен тек қана қытай таңбаларын басып шығаруға болады. Дегенмен, қазіргі заманғы көптеген шрифттер (яғни, цифрлық шрифттер) көбінесе сәйкес стильдегі кана глифтерін де қамтиды, әдетте, қылқаламмен жазылған қолжазбаға ұқсас нақты стильде. Қазіргі Минь шрифттері латын әріптері, әріптерге ұқсас символдар мен сандар үшін римдік глифтерді де қосады. Батыс серифтік шрифттермен салыстыратын қазіргі рөлінде, кана және латын әріптері әдетте толық шрифттердің құрамына кіреді. Минь шрифттерін Қытай, Жапония және Корея үкіметтері ресми түрде қолданады.