Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Inside Monkey Zetterland – 1992 жылы түсірілген тәуелсіз комедиялық фильм, режиссері – Джефери Леви, сценарий авторы – Стив Антин. Фильм бұрынғы бала актер, қазіргі сценарийшіге айналған Маймыл Зеттерландтың және оның ерекше отбасы мен достарының басынан өткен оқиғаларды көрсетеді. Сюжет дауыспен баяндалады және фантастикалық сахналармен толысқан.
Inside Monkey Zetterland is a 1992 independent comedy film directed by Jefery Levy and written by Steve Antin. The film follows Monkey Zetterland, a former child actor turned aspiring screenwriter and the goings on with his eccentric family and friends. The story uses voiceover narration and is interspersed with fantasy sequences.
Сюжет
Маймыл Зеттерленд – Лос-Анджелестің құрылысы тоқтатылған «Қызыл машина» метросына арналған тарихи сценарийді жазумен күресіп жатқан, бұрынғы бала актер. Ол өзінің невроздық анасы, танымал телесериал жұлдызы Хонр Зеттерлендке тиесілі ғимаратта тұрады. Хонр, Маймыл актер болатынына үміттенсе де, жасырын түрде екінші ұлы Брентті киножұлдызға айналдыруға тырысады. Хонр Маймылдың пәтеріне оның магний сульфатын (эпсом тұзын) алуға келеді, дәл сол кезде оның жағымсыз қатыны Дафни де келіп жетеді. Оның қарындасы Грейс жылап, өзінің лесбиянка досы Синдидің оларды жақындастыру үшін бір түндік қатынастан жүкті болғанын айтады. Хонр жертөледегі пәтерді Саша мен Софиге жалға береді – гей ер адам мен лесбиянка, олар күйеу-әйел болып көрінеді және ойын-сауық индустриясындағы жасырын гейлерді әшкерелейтін астыртын жаңалықтарды жариялайды. Бұл жеткіліксіз болғандай, қорқынышты әйел Белла Хонрға арналған жанкүйерлік хат әкеледі, ал тағы бір есімсіз әйел, Имоджин, Маймылдың назарына ашық түрде талпына бастайды. Маймылмен бірнеше жанжалдан кейін Дафни көшіп кетеді. Сонымен бірге, оның ұзақ жылдар бойы Зеттерлендтердің өмірінен қашып жүрген әкесі Майк, Алғыс айту күніне дейін қайтадан пайда болады. Барлығы жеке мәселелерімен айналысып жатқанда, Грейс Саша мен Софидің ВИЧ және СПИД жұқтырған адамдарға медициналық көмек көрсетуден бас тартатын жергілікті сақтандыру агенттігін бомбалауды жоспарлап отырған террорист екенін біледі. Софи Грейсті агенттікке бомбамен жіберу жоспарын құрастырады, ал Грейс пен Саша оның жарылыстан бұрын қашуға жеткілікті уақыт беретіндей етіп орнатылғанына сенеді. Бірақ ол жарылмайды, және Грейс жарылыста қаза табады. Осы оқиға барлығын жеке мүдделерінен шығарып, өмірін және айналасындағы адамдарды қайта қарауға мәжбүрлейді. Отбасының басшысы тағы да жоғалып кетеді, Синди мен оның жаңа туған баласын отбасы қабылдап алады, ал Маймыл Имоджинге жақындауға рұқсат береді. Содан кейін, жағдай жақсарып келе жатқанда, Маймыл үйіне келгенде пәтері тоналғанын және оның аяқталған сценарийінің, жалғыз данасының ұрланғанын көреді. Кейін сол кеште Хонрға жанкүйерлік хат қалдырған Белла Маймылдың ұрланған сценарийімен және тапаншамен келеді. Ол Хонрды атуға тырысады, бірақ орнына отбасының итіне оқ тиеді. Ол ұсталады, бірақ одан кейін туған драма отбасының қалған эмоциялық қақтығыстарын шешеді. Хонр Маймылдың ешқашан танымал актер бола алмайтынын қабылдайды. Оны актерлікке итермелейтін емес, оның сценарийін Бренттің басты рөлде ойнаған фильмге айналдыру үшін өзінің индустриядағы байланыстарын пайдаланады.
Monkey Zetterland is a struggling screenwriter and a former child actor who is working on a historical script based on the defunct Red Car subway of Los Angeles. He lives in a building owned by his neurotic mother Honor Zetterland, who is a famous soap opera star. While secretly hoping there is a future in acting for Monkey, she attempts to turn her other son, hairdresser Brent, into a film star. Honor shows up at Monkey's apartment to borrow his epsom salts at the same time that his disagreeable girlfriend, Daphne, arrives. His sister Grace arrives in tears to reveal that her lesbian girlfriend, Cindy, has become pregnant from a one night stand in an attempt to bring the two of them closer. Honor rents the basement apartment to Sasha and Sofie, a gay man and lesbian posing as husband and wife while publishing an underground newsletter that outs closeted gay people in the entertainment industry. As if this were not enough, a creepy woman, Bella, shows up with a fan letter for Honor, and another strange lady, Imogene, begins openly pursuing Monkey's attention. After a series of confrontations with Monkey, Daphne moves out. At around the same time, his estranged father Mike, who was absent for long periods of time throughout the Zetterlands’ lives, surfaces in time for Thanksgiving. While everyone busies themselves with their personal issues, Grace discovers that Sasha and Sofie are in fact terrorists who intend to bomb a local insurance agency that is denying medical coverage to people with HIV and AIDS. Sofie comes up with a plan to send Grace into the agency with a bomb, which Grace and Sasha believe is set up to give Grace enough time to escape before it detonates. It is not, and Grace dies in the explosion. This event pulls everyone out of their own selfish interests and forces them to reexamine their lives and the people around them. The patriarch of the family disappears again, Cindy and her newborn baby are taken in by the family, and Monkey decides to let Imogene get closer to him. Then, just as things are starting to fall into place, Monkey comes home to find his apartment ransacked and his finally finished script, of which was his only copy, stolen. Later that evening, Bella, who left a fan letter for Honor, arrives with Monkey's stolen script and a gun. She tries to shoot Honor, but hits the family dog instead. She is taken down, but the ensuing drama pulls the remaining emotional conflicts of the family into place. Honor accepts that Monkey is never going to become a famous actor. Instead of pushing him into acting, she uses her industry connections to have his script produced into a film starring Brent.
Өндіріс
Сценарийге шабыт Стив Антиннің өзінің өмір жолынан келді, өйткені ол жазумен айналысудан бұрын бала актер ретінде мансабын бастаған. Сценарий бастапқыда "Кэмпфайр оқиғалары" деп аталатын әңгімелер жинағынан туындады. Антин 1988 жылы "Айыпталушылар" фильмін түсіріп жатқанда, Джоди Фостер одан бірнеше әңгіме оқып беруді сұрады, сосын ол осы әңгімелерді киносценарийге айналдыруды ұсынды. Фильм 1992 жылдың 12 қыркүйегінде Торонто кинофестивалінде көрсетілді, ал 1993 жылдың 25 тамызында АҚШ-та шектеулі прокатқа шықты.
The inspiration from the script came from Steve Antin’s own background, as he himself started out as a child actor before getting into writing. The script originated as a book of short stories titled Campfire Stories. While Antin was filming the 1988 movie The Accused, Jodie Foster asked to read some of Antin's stories, after which she suggested he turn the stories into a film script. It went on to screen at the Toronto Festival of Festivals on September 12, 1992, and was given a limited release in the United States on August 25, 1993.
Үй медиасы
Ол 1994 жылы VHS форматында, ал 1995 жылы Laserdisc форматында шықты. Фильм 2007 жылдың 6 ақпанында DVD форматында жарық көрді.
It was released in 1994 on VHS and in 1995 on Laserdisc. The film was released on DVD on February 6, 2007.
Сыни қабылдау
Rotten Tomatoes веб-сайтында 7 шолуға негізделген «Inside Monkey Zetterland» фильмі 71% мақұлдау рейтингісіне ие. Variety журналының Эммануэль Леви фильм туралы: «күлкілі, өткір тілді және айлакер, бірақ ешқашан зұлым немесе жаман емес. Оның әсерлі комедиясы замана рухына осылай сай, кез келген қала тұрғыны үшін маңызды нәрсе таба алады» деді. The Austin Chronicle газетінің Марджори Баумгартен фильмге үш жұлдыз берді, «Бұл актерлердің бәрі ерекше адамдардың қозғалысын көрсететін керемет суреттер жасайды», - деп жазды, сонымен қатар фильмнің «шарлап жатқан сюжеті» бар екенін атап өтті. Жағымсыз пікірлер сюжетті және кейіпкерлерді сынады. The Washington Post газетінің Дессон Хоу: «Кейіпкерлер өзінің ерекшеліктерін көрсету үшін фильмнің көп бөлігін алғаннан кейін, олар Антиннің шектеулі қиялынан көрінетін мелодрамалық тағдырға ұшырайды» деп жазды. TV Guide фильмді «Лос-Анджелес атмосферасын қашып құтылмауы үшін» мақтап, аралас пікір берді, бірақ «оның нақты орталығы жоқ, кейіпкерлер кадрдан ғана емес, әртүрлі бөлмелерге де жиі кететін көріністермен бұл көрсетілген» деді. Сондай-ақ, Леви «өзінің кейіпкерлері мен оқиғасына қалай қатысатынын ешқашан көрсетпейді, бұл көрерменге көп көмектеспейді», - делінген рецензияда, бірақ Копполаға «Крест әкесінің үшінші бөліміндегі» жағымсыз рөлінен кейін өзін түзету мүмкіндігі берілгені айтылды.
On review aggregate website Rotten Tomatoes, Inside Monkey Zetterland has an approval rating of 71% based on 7 reviews. Emanuel Levy of Variety said the film "is funny, sharp tongued and devious, but never wicked or nasty. Its resonant comedy is so attuned to the Zeitgeist that any urban dweller will find something relevant in it." Marjorie Baumgarten of The Austin Chronicle gave it three stars, writing, "These actors all create riveting snapshots of oddballs in action," but also noting the film has a "rambling storyline". Negative reviews criticized the story and characterization. Desson Howe of The Washington Post wrote, "After the characters have taken up most of the movie airing their idiosyncrasies, they undergo melodramatic fates that reveal little more than Antin's recession of an imagination." TV Guide gave a mixed review, praising the film for "inescapably [capturing] the LA attitude", but noting "it has no real center, a point underlined by frequent scenes in which characters drift not only out of the frame, but into different rooms." The review commented that Levy "never gives a clue how he relates to his characters or story, which isn't much help to the viewer", but observed Coppola is given a chance to redeem herself after her much maligned performance in The Godfather Part III.
Марапаттар
Тейт Донован 1994 жылғы Independent Spirit Awards сыйлығының «Екінші рөлдегі үздік еркек актер» номинациясына ұсынылды. Фильм сондай-ақ 1993 жылғы Санденс кинофестивалінде «Драмалық фильм үшін жюридің бас жүлдесі» номинациясына ұсынылды.
Tate Donovan was nominated for Best Supporting Male at the 1994 Independent Spirit Awards. The film was also nominated for the Grand Jury Prize for Dramatic Feature at the 1993 Sundance Film Festival.