Кіріспе

Саутхэм – Англияның Глостершир графтығында орналасқан ауыл, ол Челтенхем қаласының шетінде жатыр. Оның басты ерекшеліктері – қазір қонақ үйге айналған сарай, 12 ғасырлық шіркеу және ауылдың сыртынан өтетін Глостершир-Уорвикшир темір жолы. Бұл ауыл негізінен Челтенхемде жұмыс істейтін адамдардың тұрақты мекені болып табылады, сонымен қатар көркем жарасымды табиғатына тартылған зейнеткерлер мен жұмыс істейтін халықтың саны артып келеді. Саутхэм кішкентай болғанымен, жандағы қауымдастығы бар. Ауылдық клуб кофеге шай ішуге, йога сабақтарына және тұрақты түрде өткізілетін балалар клубына және тағы басқа да көптеген іс-шараларға пайдаланылады. 2011 жылғы халық санауы бойынша Саутхэм ауылының халқы 1175 адамды құрады.

Тарих

991 жылға қарай Саутхэм атауы қолданыста болды, мүмкін оның Bishop's Cleeve үлкен ауданының оңтүстігінде орналасқандықтан осылай аталған. Domesday Book-та ол Surham деп жазылған және оны Глостер шерифі Дюран иеленген. 1865 жылдан бастап ауыл Соутхэм де ла Бере деп те аталды, бұл оны Уорвикширдегі Саутхэмнан ажырату үшін жасалды. Саутхэм 17 ғасырда де ла Бере отбасының қолына тигенге дейін, жер Хемфри де Боунның, 7-ші Герфорд графының меншігінде болды. Оның кіші қызы Мэри де Боун 1381 жылы Генри Болингброкке үйленгенде манорды қорлық ретінде алды, ол кейін Генри IV атанды. Генри IV оны Ланкастер герцогтығына қосты, ал кейін Джеймс I осы манорды Солсбери графы Роберт Сесилге берді, ол оны Ричард де ла Береге сатты. Ричард де ла Бере 1609 жылдан бастап Саутхэм манорының иесі болды, ал оның манор үйі Саутхэм-Лейндегі қазіргі Пьютон-хаусқа жақын орналасқан. Ричард де ла Бере Линкольн қонақүйіндегі заңгер болды және 1636 жылы қайтыс болды. Оның әйелі Маргарет 1639 жылы 400 фунт стерлинг жұмсап, Bishop's Cleeve-дегі Сент-Михаил шіркеуінің оңтүстік бөлігінде әсем де ла Бере мазартасын салдырды. Олардың балалары болмады, сондықтан оның туысы Киннард де ла Бере титулды мұраға алды, ал Саутхэм үйі 1636 жылдан бастап манор үйіне айналды. 1734 жылы Киннардтың шөбересі Киннард де ла Бере баласыз қайтыс болып, манорды Престбериден келген Уильям Баготқа қалдырды, ол Уильям Багот пен Энн де ла Беренің (1684 жылы үйленген) екінші ұлы болды және де ла Бере атын және гербін қабылдады. Оның үлкен ұлы Томас Багот де ла Бере кейін мұрагерлікке ие болды. Томас Гудман шамамен 1500 жылы Саутхэм үйін салуды бастады, ал оны Сьюдли қамалының басқарушысы сэр Джон Хаддлстон аяқтады. Саутхэм үйі кейін қыздарға арналған Ориел мектебі үшін пайдаланылды, ал қазір ол Элленборо Парк қонақ үйі болып табылады. II* санаттағы ондық сарай және 12 ғасырға жататын Аспанға Көтерілу шіркеуі де қызығушылық тудыратын орындар. Шіркеу 1646 жылдан кейін біраз уақыт бойы егін сақтауға және сидр жасауға пайдаланылды. 1862 жылы Элленборо графы шіркеуді өзінің бірінші әйелі леди Октавия Стюарттың естелігіне қайта жаңартып, оны бес жылдық некеден кейін туберкулезден қайтыс болғаннан кейін құрметтеді. Шіркеудің меншігі 1957 жылы Глостер епархиясына берілді.