Гвилим Ллойд Джордж: Уэльский политик және мемлекеттік қайраткер
Gwilym Lloyd George
Гвилим Ллойд Джордж (1894-1967) – британдық саяхатшы, Дэвид Ллойд Джорджтің ұлы. Ішкі істер министрі қызметін атқарды. Биографиясы, саяси жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльс саясаткері (1894–1967)
Welsh politician (1894–1967)
Гвилим Ллойд Джордж, 1-ші Тенби виконты (4 желтоқсан 1894 – 14 ақпан 1967), Уэльс саясаткері және кабинет министрі болған. Дэвид Ллойд Джорджтың кіші ұлы, ол 1954 жылдан 1957 жылға дейін Ішкі істер хатшысы қызметін атқарды.
Gwilym Lloyd George, 1st Viscount Tenby, (4 December 1894 – 14 February 1967), was a Welsh politician and cabinet minister. The younger son of David Lloyd George, he served as Home Secretary from 1954 to 1957.
Түп-басқасы, білімі және әскери қызметі
Солтүстік Уэльстегі Крикситте дүниеге келген Ллойд Джордж, либерал премьер-министр Дэвид Ллойд Джордж пен оның бірінші әйелі, Ричард Оуэннің қызы Маргареттің екінші ұлы болды. Оның қарындасы Меган да саясатта белсенді болды, бірақ екеуінің саяси бағыттары қарама-қарсы болды – Гвилим оңға қарай, консерваторларға, ал Меган солға қарай, ақырында Еңбек партиясына қосылды. Истборн колледжінде және Кембридж университетінің Иисус колледжінде білім алған Ллойд Джордж 1914 жылы Корольдік Уэльстік фузилерлерге офицер болып қабылданып, қызметке кірді. 1915 жылы ол 38-ші (Уэльстік) дивизия командирі генерал-майор Ивор Филиппстің жеке көмекшісі болды. 1916 жылы ол Корольдік гарнизондық артиллерияның зениттік бөліміне ауыстырылып, майор шынжырғына дейін көтерілді және саяси мансабының көп бөлігінде майор Ллойд Джордж ретінде танылды. Ол сондай-ақ, жауынгерлік тапсырмалар бойынша мақтау қағазында аталды.
Born at Criccieth in North Wales, Lloyd George was the second son of Liberal Prime Minister David Lloyd George and his first wife, Margaret, daughter of Richard Owen. His sister Megan was also active in politics, but the two moved in opposite political directions – Gwilym to the right, towards the Conservatives, and Megan to the left, eventually joining the Labour Party. Educated at Eastbourne College and Jesus College, Cambridge, Lloyd George was commissioned into the Royal Welch Fusiliers in 1914. In 1915 he became Aide de camp to Major General Ivor Philipps, commander of the 38th (Welsh) Division. He transferred to the Anti Aircraft branch of the Royal Garrison Artillery in 1916 and rose to the rank of Major, being known for most of his political career as Major Lloyd George. He was also mentioned in despatches.
Саяси мансабының алғашқы жылдары 192245
1918 жылы армиядан кеткен Ллойд Джордж соғыстан кейінгі коалициялық үкіметте әкесімен бірге жұмыс істеді. Бұл Дэвид Ллойд Джорджтың Ұлттық либералды саяси қорының сенімді адамы болуын да қамтиды. Ллойд Джордж 1922 жылдан 1924 жылға дейін және 1929 жылдан 1950 жылға дейін Пемброкшир округінен парламент мүшесі болып сайланды. Ол бастапқыда Ұлттық либерал ретінде сайланды, бірақ 1923 жылы қайта құрылған Либералдық партияға қосылды. 1931 жылы Ллойд Джордж Рамзи Макдональдтың Ұлттық үкіметінде Сауда кеңесінің Парламенттік хатшысы лауазымын атқарды, бірақ әкесі Дэвид Ллойд Джордж үкіметке қолдауын кері тартып алған соң отставкаға кетті. Гвилим Ллойд Джордж 1931 жылдан 1935 жылға дейін Ұлттық үкіметтің саясатына қарсы болған Тәуелсіз либералдар тобының мүшесі болды. Бұл топ 1935 жылғы жалпы сайлаудан кейін Либералдық партияға қайта оралды. 1939 жылы Ллойд Джордж Невилл Чемберленнің үкіметінде 1931 жылы кеткен лауазымына қайта кірді. Осыдан кейін Ллойд Джордж тәуелсіз либерал ретінде жұмыс істеді. 1941 жылы ол Азық-түлік министрлігінің Парламенттік хатшысы, ал 1942 жылы Отын және энергетика министрі болып тағайындалды. Ллойд Джордж 1945 жылғы жалпы сайлауға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1945 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Гвилим өзінің тегін Ллойд Джордж деп жаза бастады.
Leaving the army in 1918, Lloyd George found employment working with his father in the post war coalition government. This also included being a trustee for David Lloyd George's National Liberal Political Fund. Lloyd George was Member of Parliament (MP) for Pembrokeshire from 1922 to 1924, and again from 1929 to 1950. He was initially elected as a National Liberal, but then joined the re united Liberal Party in 1923. In 1931, Lloyd George initially took ministerial office as Parliamentary Secretary to the Board of Trade in the National Government of Ramsay Macdonald, but resigned when his father David Lloyd George withdrew his support from the government. Gwilym Lloyd George was subsequently a member of the Independent Liberal group from 1931 to 1935, who were opposed to the continuation of the National Government. This group then subsequently returned to the main Liberal Party following the 1935 general election. In 1939, Lloyd George joined Neville Chamberlain's government for the same post he resigned from in 1931. From then on Lloyd George operated in effect as an independent Liberal. In 1941, he was appointed to the office of Parliamentary Secretary to the Ministry of Food and then Minister of Fuel and Power in 1942. Lloyd George stayed in the post until the 1945 general election It was after the death of his father in 1945 that Gwilym began hyphenating his surname as Lloyd George.
Саяси мансап, 1945 жылдан бастап
1945 жылғы жалпы сайлауда Ұлттық либерал және консерватор ретінде қатысып, 168 дауыспен жеңіске жеткен соң, Ллойд Джорджға Либералдық партия және оның қарсыласы Либералдық Ұлттық партия олардың саяси ұйымдарына төрағалық етуді ұсынды. Ллойд Джордж екеуінен де бас тартты. Уинстон Черчилль оған Консервативтік партияның көлеңке кабинетінде лауазым ұсынды, бірақ оған «либерал» ретінде қалуға рұқсат берді. 1946 жылы Ллойд Джордж Либералдық партияның қамшысынан ресми түрде айырылды. Осы сәттен бастап ол бұрынғы либерал әріптестерімен (оның ішінде қарындасы Леди Меганмен) байланысын үзді және сайлау округінде консерваторлар оны ашық қолдады. 1950 жылдың қаңтар айының басында Либералдық партия оны либерал кандидаттар бақталатын округтерде консервативтік кандидаттарды қолдағандығы үшін жария түрде жақтамай қойды. Ллойд Джордж 1950 жылғы жалпы сайлауда өзінің мандатын (Ұлттық либерал және консерватор ретінде) жоғалтты. Либералдық партия оған қарсы кандидат тікелей қоймады, бірақ бұл жолы Ллойд Джордж Лейбористік партияның кандидаты Десмонд Доннеллиге 129 дауыспен есе жіберді. Уэльс саясатындағы мансабы аяқталғаннан кейін, бір жыл өткен соң Ллойд Джордж 1951 жылғы жалпы сайлауда Ньюкасл-апон-Тайн Солтүстік округынан Ұлттық либерал ретінде парламентке оралды. Оның кандидатурасын Черчилль қолдады, бірақ жергілікті партиядағы наразы консерваторлар Ллойд Джорджға қарсы тәуелсіз кандидатты жақтады. Қызметке қайта келгеннен кейін премьер-министр Уинстон Черчилль оны 1951–1954 жылдары Азық-түлік министрі, ал 1954 жылдан 1957 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Ішкі істер министрі және Уэльс істері министрі етіп тағайындады. Ллойд Джордж 1957 жылдың 12 ақпанында Пемброк графтығындағы Булфордтың виконты Тенби титулымен пэрлікке көтерілді және 27 ақпанда Лордтар палатасында орын алды. 1955 жылы Ішкі істер министрі қызметін атқарып жүргенде ол Рут Эллиске тағайындалған өлім жазасын жеңілдетуден бас тартты; ол Ұлыбританияда өлім жазасына кесілген соңғы әйел болды.
Following the 1945 general election in which he stood as a National Liberal and Conservative, and was returned by a majority of 168, Lloyd George was approached by the Liberal Party and its rival the Liberal National Party to chair their respective political organisations. Lloyd George turned them both down. Winston Churchill offered him a position in the Conservative Party's Shadow cabinet but was allowed to remain as a 'Liberal'. In 1946 Lloyd George formally lost the Liberal Party whip. From this point onwards he did not associate with his erstwhile Liberal colleagues (who included his sister Lady Megan) and he was openly supported by Conservatives in his constituency. In early January 1950 he was publicly disowned by the Liberal Party for supporting Conservative candidates in constituencies contested by a Liberal candidate. Lloyd George lost his seat (standing again as a National Liberal and Conservative) in the 1950 general election. The Liberal Party did not field a candidate against him but this time Lloyd George lost to a Labour Party candidate Desmond Donnelly by 129 votes. His career in Welsh politics at an end, a year later Lloyd George returned to parliament as a National Liberal for Newcastle upon Tyne North in the 1951 general election. His candidature was backed by Churchill although disgruntled Conservatives in the local party supported an independent against Lloyd George. Returning to office, Prime Minister Winston Churchill appointed him Minister of Food 1951–1954, and Home Secretary and Minister for Welsh Affairs from 1954 until his retirement in 1957. Lloyd George was raised to the peerage as Viscount Tenby, of Bulford in the County of Pembroke, on 12 February 1957 and took his seat in the House of Lords on 27 February. In 1955, during his time as Home Secretary, he had refused to commute the death sentence imposed on Ruth Ellis; she was the last woman to be executed in the UK.
Отбасы
1921 жылы Ллойд Джордж Дэвид Джонстың қызы Эдна Гвенфронға үйленді. Олардың екі баласы болды: Дэвид Ллойд Джордж, 2-ші Тенби виконты (1922–1983), және Уильям Ллойд Джордж, 3-ші Тенби виконты (1927–2023). Ол 72 жасында қайтыс болды, ал оның орнын үлкен ұлы Дәуіт иеленді. Леди Тенби 1971 жылы қайтыс болды.
Lloyd George married Edna Gwenfron, daughter of David Jones, in 1921. They had two children: David Lloyd George, 2nd Viscount Tenby (1922–1983), and William Lloyd George, 3rd Viscount Tenby (1927–2023). He died aged 72, and was succeeded by his eldest son, David. Lady Tenby died in 1971.