Мэган Ллойд Джордж: Уэльс саяхатшысы және парламент мүшесі
Megan Lloyd George
Мэган Ллойд Джордж: Уэльс саяхатшысы, бірінші әйел депутат, Либерал партиясының басшысы, 30 жыл Парламентте қызмет еткен. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстік саясаткер (1902–1966)
Welsh politician (1902–1966)
Леди Меган Арвон Ллойд Джордж (22 сәуір 1902 – 14 мамыр 1966) – уэльстік саясаткер және Уэльс сайлау округінен сайланган бірінші әйел парламент мүшесі. Ол сондай-ақ Либералдық партияның орынбасар жетекшісі болды, кейін Лейбористтік партия депутаты болып 30 жыл парламентте қызмет етті. 2016 жылы ол "барлық уақыттың 50 ең ұлы уэльстік ер және әйелдерінің" бірі деп танылды.
Lady Megan Arvon Lloyd George, (22 April 1902 – 14 May 1966) was a Welsh politician and the first female Member of Parliament (MP) for a Welsh constituency. She also served as Deputy Leader of the Liberal Party, before later becoming a Labour MP, serving in Parliament for 30 years. In 2016, she was named as one of "the 50 greatest Welsh men and women of all time".
Өмірбаян
Ол Дэвид Ллойд Джордж бен оның әйелі Маргареттің ең кіші баласы болды, 1902 жылы Кернарфонширдегі Крикит қаласында дүниеге келді. Туғанда оның аты Меган Арвон, тегі Джордж деп тіркелген, бірақ ол әкесінің қосымша тегін – "Ллойд Джордж" қабылдады. 1945 жылы әкесі Двайфор графы Ллойд Джордж атанғандықтан, ол Леди Меган (Ллойд Джордж) атағын алды.
She was the youngest child of David Lloyd George and his wife, Margaret, being born in 1902 in Criccieth, Caernarfonshire. Her name at birth was registered with forenames Megan Arvon and surname George, but she adopted her father's barrelled surname "Lloyd George". As her father was raised to the peerage as Earl Lloyd George of Dwyfor in 1945, she gained the style of Lady Megan (Lloyd George).
Балалық шақ
Ллойд Джордж жас кезінде қиялы мол және "шаңқайған" болған, жергілікті баспасөзде ол "батыл күмәнданушы" ретінде сипатталды, әкесінің арыстан ордасындағы Даниял туралы әңгімелерін ұнатпады. Шамамен бес жасында ол әкесімен бірге Брайтонға баратын, ал онда әкесінің қонақтарына олар төсекте жатқанда таңертеңгі шай әкеліп, қуаныш сыйлап отыратын.
Lloyd George was imaginative and "sprite like" when young, and was described in the local press as a "daring sceptic", disliking her father's stories of Daniel in the lions' den. Around the age of five, she would travel with her father to their house in Brighton, and delight his guests by bringing them an early morning cup of tea while they were still in bed.
Либералды партия
Ағасы Гвилим сияқты, ол да әкесінің ізімен саясатқа қадам басты. 1929 жылы либералдар үшін Англси округінен жеңіс алып, Уэльстегі алғашқы әйел парламент депутаты болды. Әкесімен бірге, ол 1931 жылы Рамзи Макдональдтың Ұлттық үкіметін қолдаудан бас тарды және 1931 жылғы жалпы сайлауда оппозициялық либерал ретінде Англси округін сақтап қалды. Ол 1935 жылдан 1951 жылға дейін либерал ретінде осы мандатты тағы да иеленді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол «Радикалды әрекет» тобының мүшесі болды, ол радикалды саяси ұстанымдарды жақтады және партияны соғыс кезеңіндегі сайлау бітімінен шығуға шақырды. 1940-1950 жылдары ол Уэльс Парламентін құру және Уэльс хатшысы лауазымын енгізу үшін күш салды. Либералдық партиядағы радикалдардың ішіндегі көрнекті тұлға болған ол, партияның әкесінің либерализмінен алшақтағанын байқады. 1940 жылдардың соңында Леди Меган (баршаға осы есіммен таныс) Клемент Атлимен достық қарым-қатынаста болды және ол Еңбек партиясына қосылуы мүмкін деген әңгімелер тарады. 1949 жылы Леди Меган партияда бірлік құру мақсатымен Либералдық партияның орынбасары болып сайланды, бірақ мандатын жоғалтқаннан кейін 1952 жылы қызметтен кетті. Либералдардан көңілі тоңған ол сол жылдың қараша айында Англсиде қайтадан сайлауға түспейтінін мәлімдеді.
Like her brother, Gwilym, she followed her father into politics. She became the first female MP in Wales when she won Anglesey for the Liberals in 1929. Along with her father, she refused to support Ramsay MacDonald's National Government in 1931 and successfully held Anglesey as an opposition Liberal at the 1931 General Election. She held the seat again as a Liberal from 1935 to 1951. During World War II, she was a member of Radical Action, which called for a more radical political stance and for the party to withdraw from the war time electoral truce. Throughout the 1940s and 1950s she campaigned for a Welsh Parliament and the creation of a Secretary of State for Wales. Prominent among the radicals in the Liberal Party, she opposed what she saw as the party's drift away from her father's brand of liberalism. During the late 1940s, Lady Megan (as she was universally known) remained on friendly terms with Clement Attlee and there were rumours that she would join the Labour Party. In 1949, Lady Megan was elected Deputy Leader of the Liberal Party in a bid to create unity, but after losing her seat she stood down in 1952. Disillusioned with the Liberals, she indicated in November that year that she would not stand again in Anglesey.
Еңбек партиясы
1955 жылы леди Меган Лейбористік партияға өтті. 1957 жылы ол Кармартендегі қосымша сайлауда Лейбористік партиясының кандидаттығына түсіп, либералдарға қарсы күресіп, орынды жеңіп алды. Ол 1966 жылы 64 жасында Pwllheli қаласында емшек рагынан қайтыс болғанға дейін осы мандатты сақтап келді. 1936 жылдан бастап Айрин Ноэль Бейкердің 1956 жылы қайтыс болғанға дейін ол Филип Ноэль Бейкердің романтикалық серігі болды.
In 1955, Lady Megan defected to the Labour Party. In 1957, she stood against the Liberals as the Labour Party candidate at a by election in Carmarthen and won the seat, which she held until her death from breast cancer at Pwllheli in 1966, aged 64. She was Philip Noel Baker's romantic partner from 1936 until Irene Noel Baker's death in 1956.
Сыйлықтар мен мұра
Ол қайтыс болғаннан кейін бес күн өткен соң жарияланған тарату тізіміндегі Құрмет серіктері орденінің мүшесі ретінде постұймды түрде тағайындалды. 2016 жылы ол "барлық уақыттың ең ұлы 50 уэльстік ер және әйел" тізіміне енгізілді.
She was posthumously appointed as a Member of the Order of the Companions of Honour in the Dissolution Honours List published five days after her death. In 2016 she was included in a list of "the 50 greatest Welsh men and women of all time".