Кіріспе

Британдық хирург, геолог және қазбаларды жинаушы Джон Уитакер Халк FRCS FRS FGS (6 қараша 1830 – 19 ақпан 1895) – британдық хирург, геолог және қазбаларды жинаушы. Ол Дил қаласындағы дәрігердің ұлы еді, дінге терең сенгеніне қарамастан, Хакслидің жақтасы болды. Халк Хакслимен бірге Хирургтар Корольдік колледжінде жұмыс істеді. Ол Уайт аралының Уэльден жартастарында көп жыл бойы қазбаларды жинады, ал омыртқалы палеонтология саласындағы еңбектеріне Уэльден (Төменгі Бор кезеңі) аймағынан табылған Игуанодон мен Гипсилофодонның зерттелуі кірді. Ол Геологиялық қоғамның президенті болды (1882–1884 жж.); 1888 жылы Вулластон медалімен марапатталды. 1883 жылы Лондон патологиялық қоғамының президенті, ал 1893 жылдан өмірінің соңына дейін Хирургтар Корольдік колледжінің президенті болды.

Өмір

Халк Кенттегі Дил қаласында, дәрігердің ұлы ретінде дүниеге келді. Білімін жартылай Англиядағы пансионда, жартылай 1843-1845 жылдары Нойвидтегі Моравиан колледжінде алды, онда неміс тілін жақсы меңгерді және Эйфель аймағына сапарлары арқылы геологияға қызығушылық танытты. Голланд реформаторларының ұрпағы және кальвинистік көзқараста болған ол қатаң ұстанымдарға ие болды: "оның протестантизмі төзімсіздікке ұштасқан". Ол Хакслимен жақсы қарым-қатынаста болды, оның агностицизмі де біршама шектеулі болды. Германиядан қайтқаннан кейін Король колледжі мектебіне түсті, үш жылдан соң ауруханада жұмыс істей бастады. 1852 жылы MRCS біліктілігін алды.

Мансап

Қырым соғысына ерікті болып қатысып, 1855 жылы Смирнадағы хирург көмекшісі болып тағайындалды, содан кейін Севастополь қамалы кезінде де қызмет етті. Үйіне оралғаннан кейін бұрынғы ауруханасында медициналық оқытушы болды, 1857 жылы FRCS дәрежесіне сайланды, ал кейін Моорфилдс Корольдік офтальмологиялық ауруханасының хирург көмекшісі (1857) және хирург (1868–1890) қызметтерін атқарды. 1861 жылы Халке алғаш рет окулодермальды меланозды (Отаның невусы) сипаттады. 1870 жылы Мидлсекс ауруханасында хирург болып жұмыс істеді, және оның хирургиялық шеберлігі кеңінен танымал болды: ол өте жақсы жалпы хирург болғанмен, офтальмолог ретінде ерекше көзге түсті. Геолог ретінде Еуропалық деңгейде танылды: 1867 жылы адам және төменгі сатыдағы жануарлардың, әсіресе жорғалаушылардың торлы қабығының анатомиясы мен физиологиясы жөніндегі зерттеулері үшін FRS мүшесі болып сайланды. Кейіннен ол барлық бос уақытын геологияға, әсіресе қазба жорғалаушыларға арнады, Уайт аралынан көптеген динозаврлардың қалдықтарын сипаттады. Ол сол кездегі ең жақсы жеке коллекциялардың біріне – Уайт аралындағы пастор У. Фоксқа тиесілі коллекцияға қол жеткізді. 1869 жылы Халке толық Игуанодон миын тауып, оны сипаттау үшін Хакслиге ұсынды. Хаксли тым аспапты болғандықтан, Халкеге оны дайындауға және сипаттауға көмектесті. Халке Лондон геологиялық қоғамының тоқсандық шолуында көптеген мақалалар жариялады. 1887 жылы Геологиялық қоғам оған Вулластон медалін табыс етті. 1883 жылы Геологиялық және Патологиялық қоғамдардың президенті болды, ал 1893 жылдан 1895 жылға дейін Клиникалық қоғамның, 1893 жылдан өліміне дейін Корольдік хирургтар колледжінің президенті қызметін атқарды. Ол ғылым ғана емес, әдебиет пен өнер саласында да білімі мол адам болды. Барлығы 50-ден астам мақала жариялады, оның 28-і динозаврлар туралы болды. Ол қайтыс болғаннан кейін оның коллекциясы Табиғат тарихы мұражайына сыйға берілді. 1891 жылы Корольдік хирургтар колледжінде омыртқа сүйектерінің сынулары мен шығуы туралы Брэдшоу лекциясын оқыды. 1895 жылғы ақпан айында қайтыс болғанға дейін Корольдік хирургтар колледжінде Хантериан дәрісін оқуға белгіленген еді. Алайда, ол бұрынғы президент Томас Брайант арқылы оқылды.