Вальтер фон Райхенау: Немецтің әскери қолбасшысы және Холокост қылмыстары
Walter von Reichenau
Вальтер Рейхенау (1884-1942) – неміс маршалы, 2-ші дүниежүзілік соғыста 6-шы армияның командирі. Украинаны басып алды, еврейлерге қатысты қылмыстарға қатысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс фельдмаршалы (1884–1942)
German field marshal (1884–1942)
Вальтер Карл Эрнст Август фон Райхенау (8 қазан 1884 – 17 қаңтар 1942) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистік Германия армиясының генерал-фельдмаршалы. Оны "Бұлқа" деп атады. Рейхенау Бельгия мен Францияға жасалған шабуыл кезінде 6-армияға қолбасшылық етті. "Барбаросса" операциясы барысында, Кеңес Одағына шабуыл жасағанда, ол Украинаны басып алып, КСРО-ға терең енген Оңтүстік армия тобы құрамында 6-армияға басшылық етуді жалғастырды. 1941 жылы "Барбаросса" операциясы кезінде 6-армияның қолбасшысы болып тұрғанда, ол неміс әскерлерін Шығыс майданда еврей азаматтарын өлтіруге үндеген "Қатаңдық бұйрығын" шығарды. Рейхенау әскерлері СС "Айнзацгруппенің" Баби-Ярда 33 000-нан астам еврейді қырғынға ұшыруына көмектесті, сондай-ақ Холокост кезінде оның бағынындағы аумақтарда жасалған адамзатқа қарсы өзге де қылмыстарға қатысты.
Walter Karl Ernst August von Reichenau (8 October 1884 – 17 January 1942) was a German Generalfeldmarschall (Field Marshal) in the Heer (Army) of Nazi Germany during World War II. He was nicknamed "The Bull." Reichenau commanded the 6th Army, during the invasions of Belgium and France. During Operation Barbarossa, the invasion of the Soviet Union, he continued to command the 6th Army as part of Army Group South as it captured Ukraine and advanced deep into USSR. While in command of the 6th Army during Operation Barbarossa in 1941, he issued the notorious Severity Order which encouraged German soldiers to murder Jewish civilians on the Eastern Front. Reichenau's troops cooperated with the SS Einsatzgruppen in the commission of the massacre of over 33,000 Jews at Babi Yar, and assisted with other crimes against humanity that occurred in areas under his command during the Holocaust.
Ерте өмір және қызмет
Пруссиялық генерал-лейтенант Эрнст Август фон Райхенаудың (1841–1919) ұлы Вальтер фон Райхенау 1884 жылы Карлсруэде дүниеге келді. Оның бауырларының бірі Эрнст фон Райхенау болды. Вальтер 1903 жылғы 14 наурызда пруссиялық армияға артиллерия офицерінің курсанты ретінде қабылданды. Одан кейін ол пруссиялық соғыс академиясына оқуға түсіп, Бірінші дүниежүзілік соғыста Макс Хоффманның штаб офицері болып қызмет етті. Соғыс басталғанда Райхенау 1-ші гвардиялық далалық артиллерия полкінің адъютанты болды және осы лауазымда 1914 жылғы 28 қарашада капитан шеніне көтеріліп, жыл ішінде 2-ші және 1-ші дәрежелі Темір крестпен марапатталды. Келесі жылы ол неміс бас штабына ауыстырылды және 1915 жылы 47-ші резервтік дивизияның екінші штаб офицері (Ib) қызметін, содан кейін 7-ші кавалерия дивизиясының бірінші штаб офицері (Ia) қызметін атқарды. Райхенаудың ерте жылдары қарама-қайшы пікірлермен сипатталады, оның прогрессивті көзқарастары болғанымен, қатыгездік танытып, тіпті бейбіт уақытта дезертирлік жасаған әскерлерді жазалаған. Өте ерекше болған ол, табиғатты жақсы көретін, үйде ағылшын тілінде сөйлейтін және Ресейдегі кейінгі қызметінен өзгеше, Гитлер билікке келгеннен кейін де Бірінші дүниежүзілік соғысының еврей ардагерлерінің шараларын толық әскери формамен қолдауға талап еткен. 1919 жылғы сәуірде ол Силезия аристократы Александрин Грэфин Малтзан Фрейин цу Вартенберг пен Пензлинге (1895–1984) үйленді, оның қарындасы Мария фон Малтзан неміс қарсыласының құрамында болды.
The son of Prussian Lieutenant General Ernst August von Reichenau (1841–1919), Walter von Reichenau was born in 1884, in Karlsruhe. One of his brothers was Ernst von Reichenau. Walter joined the Prussian Army as an artillery officer cadet on 14 March 1903. He then attended the Prussian War Academy, going on to serve as a staff officer to Max Hoffmann in the First World War. At the beginning of the war, Reichenau was Adjutant of the 1st Guards Field Artillery Regiment and in this position he was promoted to Captain on 28 November 1914 and awarded the Iron Cross 2nd Class and 1st Class over the course of the year. The following year he was transferred to the German General Staff and in the course of 1915 he served as Second Staff Officer (Ib) of the 47th Reserve Division and then as First Staff Officer (Ia) of the 7th Cavalry Division. Reichenau's early years are described in conflicting terms, as both progressively minded but also brutal, with a history of executing soldiers who were AWOL, even in times of peace. Greatly unconventional, he was an avid outdoors man, spoke English at home and, in contrast to his later activities in Russia, insisted on supporting World War I Jewish veterans' events in full military uniform, even after Hitler came to power. In April 1919 he married the Silesian aristocrat Alexandrine Gräfin Maltzan Freiin zu Wartenberg und Penzlin (1895–1984), whose sister, Maria von Maltzan, was part of the German Resistance.
Соғыс аралық кезең
Соғыстан кейін ол Гренцшуц Ост Фрейкорпсына генерал-штаб офицері ретінде қосылды, Силезия мен Померанияда қызмет етті. 1919 жылы Райхенау Веймар Республикасының жаңа құрылған Рейхсверіне қосылды. Жаңа қарулы күштердің офицерлік корпусы 4000 адаммен шектелді және Бас штаб болмауға тиіс еді. Райхенау Ханс фон Зеект құрған Бас штабтың "жер асты" эквиваленті болған Truppenamt-те қызмет атқарды. 1924 жылы майор, 1929 жылы 1 сәуірде подполковник, 1932 жылы 1 ақпанда полковник болды. 1930 жылы Райхенау Рейхсвер министрлігінде Сигнал инспекторының штаб бастығы болып тағайындалды. 1932 жылы сәуірде Гитлер оны өзінің ағасы, дипломатпен таныстырды. Өте амбициялық, ол нацистік партияны өзінің мансабын алға жылжыта алатын революциялық құрал ретінде қарастырды, сондықтан Пруссия әскери кастасының монархияны қолдау саясатынан бас тартып, адал нацист болды. Гитлер мен нацистік партияның ашық одақтасы және жақтаушысы ретінде Райхенау көп ұзамай министрлік мүшесі және болашақ канцлер Курт фон Шлейхермен келіспей қалды, ол өз билігін пайдаланып, оны Берлиндегі беделді қызметінен шығыс Пруссияның әскери округінің бас штабына ауыстырды. Шығыс Пруссияда Райхенау Шлейхердің жер аударылудағы серігі генерал Вернер фон Бломбергтің қол астында қызмет етті. Райхенау мен Бломберг әскердегі саяси одақтастар болды және Бломбергті Гитлермен таныстырған Райхенау болды. Бломберг, Райхенаудың айлакері ретінде танымал болғандықтан, Гитлерге қызығушылық танытты және екеуі де нацистік партиямен байланыстарын пайдаланып, алға жылжуға ұмтылды. 1933 жылдың қаңтар айында Гитлер билікке келгеннен кейін Бломберг соғыс министрі болды. Оның алғашқы әрекеттерінің бірі Райхенауды күшті Министрлік кеңсесінің басшысы етіп тағайындау болды, ол армия мен нацистік партия арасындағы байланыс офицері ретінде қызмет етті. Ол Гёринг пен Гиммлер сияқты нацистік басшыларды армия нацистік үкіметті қолдау үшін Эрнст Рём мен SA-ның билігін жоюға көндіруде жетекші рөл атқарды. Бұл тікелей 1934 жылдың 30 маусымындағы "Ұзын пышақ түніне" әкелді. 1935 жылы Райхенау генерал-лейтенант (Generalleutnant) болып жоғарылатылды және Мюнхендегі 7-ші армия корпусының қолбасшысы болып тағайындалды. Райхенау Гитлердің сүйікті генералдарының бірі және 1934 жылы Гердің бас қолбасшысы ретінде оның алғашқы таңдауы болды, бірақ президент фон Гинденбург оны генерал Вернер фон Фричке ауыстырды. Райхенаудың саяси мәселелерге қатысты тапсырмаларды артық көретінін көрсете отырып, Бломберг 1934 жылы мамыр айында Райхенауды генерал Александр фон Фалькенхаузеннің әскери көмек миссиясын қолдау үшін Қытайға жіберді. Сыртқы істер министрі Константин фон Нейрат және Германияның Жапониядағы елшісі Герберт фон Дирксен Райхенаудың тағайындалуына қарсылық білдірді, өйткені оның дәрежесіндегі офицердің тағайындалуы Германияның Жапониямен қарым-қатынасына қауіп төндіреді деп қорқыды. 1938 жылы Бломберг-Фрич оқиғасынан кейін Фрич армия командалығынан шығарылды, Райхенау тағы да Гитлердің армия басшысы ретінде бірінші таңдауы болды, бірақ Герд фон Рундштедт және Людвиг Бек сияқты ескі басшылар Райхенаудың астында қызмет етуден бас тартты, ал Гитлер тағы да кері шегінді. Фон Райхенауға Лейпцигтегі топтық командалық берілді, бұл "армиядағы жоғары лауазымдарға көтерілуге мүмкіндік беретін" орын ретінде қарастырылды. Бірақ фон Райхенау 1938 жылдың наурыз айында Австрияны басып алуға қарсылық білдірді және Гитлермен қарым-қатынасына нұқсан келтірді.
After the war, he joined the Grenzschutz Ost Freikorps as a General Staff officer, serving in Silesia and Pomerania. In 1919 Reichenau joined in the newly established Reichswehr of the Weimar Republic. The officer corps of the new armed forces' was limited to 4,000, and there was to be no General Staff. Reichenau took a post in the Truppenamt, which was the "underground" equivalent of the General Staff formed by Hans von Seeckt. He was promoted to Major in 1924, to Lieutenant Colonel on 1 April 1929 and Colonel on 1 February 1932. In 1930, Reichenau was appointed Chief of Staff to the Inspector of Signals at the Ministry of the Reichswehr. He was later introduced to Hitler in April 1932 by his uncle, a diplomat. Extremely ambitious, he saw the Nazi Party as a revolutionary vessel in which he could propel his career and so broke with the pro Monarchist politics of the Prussian military caste and became a devoted Nazi. As an outspoken ally and advocate of Hitler and the Nazi Party, Reichenau soon ran afoul of cabinet member and eventual Chancellor Kurt von Schleicher, who used his authority to have him transferred out of his prestigious posting in Berlin to the headquarters of the military district of East Prussia, a relative backwater. In East Prussia Reichenau served under General Werner von Blomberg, a fellow exile of Schleicher's. Reichenau and Blomberg became political allies within the army and it was Reichenau who introduced Blomberg to Hitler. Blomberg, who had a reputation of being manipulated by Reichenau, was captivated by Hitler and both men soon used their connections with the Nazi party to advance. When Hitler came to power in January 1933, Blomberg became Minister of War. One of his first acts was to promote Reichenau to head the powerful Ministerial Office, acting as liaison officer between the Army and the Nazi Party. He played a leading role in persuading Nazi leaders such as Göring and Himmler that the power of Ernst Röhm and the SA must be broken if the army was to support the Nazi led government. This led directly to the "Night of the Long Knives" of 30 June 1934. In 1935, Reichenau was promoted to lieutenant general (Generalleutnant) and was also appointed to command the 7th Army Corps in Munich. Reichenau was one of Hitler's favorite Generals and his first choice for commander in chief of the Heer in 1934, but was overruled by President von Hindenburg who put in General Werner von Fritsch instead. Reflecting Reichenau's preference for assignments of political matter, Blomberg sent Reichenau to China in May 1934 to support General Alexander von Falkenhausen's existing military assistance mission. Konstantin von Neurath, the Foreign Minister, and German ambassador to Japan Herbert von Dirksen, raised objections to Reichenau's posting, fearing that the assignment of an officer of his stature could imperil Germany's relationship with Japan. In 1938, after the Blomberg–Fritsch affair, in which Fritsch was forced out of the Army command, Reichenau was again Hitler's first choice for head of the Heer, but older leaders such as Gerd von Rundstedt and Ludwig Beck refused to serve under Reichenau, and Hitler again backed down. Von Reichenau was given Group Command at Leipzig, seen as a "jumping off place to the top jobs in the Army." But von Reichenau is supposed to have opposed the invasion of Austria in March of 1938 and injured his standing with Hitler.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылдың қыркүйегінде Рейхнау Польшаға неміс шабуылы кезінде 10-армияға қолбасшылық етті және Висла өзенін жүзіп кесіп өткен алғашқы неміс болды, ол киімдерін алдын ала рафта итеріп жіберіп жүзген. Бұл жорықтан кейін 10-шы армияның қолбасшысы болғандығы үшін Темір кресттің рыцарьдық айқасымен марапатталды. 1940 жылы ол Бельгия мен Францияға шабуыл кезінде 6-шы армияға басшылық етті, ал сол жылы Гитлер оны 1940 жылғы фельдмаршал рәсімінде генерал-фельдмаршал (фельдмаршал) шеніне көтерді. Германияның Кеңес Одағына шабуылы кезінде ол 6-армияның қолбасшысы ретінде 1941 жылдың жазында әскерін Ресейдің түбіне бастап барды. 6-армия Оңтүстік армиялар тобының құрамына кірді және Киев, Белгород, Харьков және Курск қалаларын басып алды. Кеңес Одағына жасалған шабуыл кезінде неміс әскері бірнеше жоғары сапалы танк үлгілерімен кездесті. Рейхнау кездескен совет таңктерін тексеріп, әр танктың ішіне кіріп, оның бронялық плиталарын өлшеді. Бас штаб офицері Пол Джорданның сөзіне сүйенсек, Т-34 танкын қарап шыққаннан кейін Рейхнау өзінің офицерлеріне: «Егер ресейліктер оны конвейерде шығара бастаса, біз соғысты ұтырамыз» деді. 1941 жылдың қарашасында Гитлер фельдмаршал фон Рундштедтті Оңтүстік армиялар тобының басшылығынан босатып, оның орнына Рейхнауды тағайындады. Гитлердің жеке ұсынысы бойынша Рейхнаудың қолдауындағы және оның командалық штабының бұрынғы мүшесі Фридрих Паулюс 6-армияның басшылығына көтерілді.
In September 1939, Reichenau commanded the 10th Army during the German invasion of Poland and was the first German to cross the Vistula river, which he swam across, pushing his clothes ahead of him in a raft. After the campaign he was awarded the Knight's Cross of the Iron Cross for his role as commander of the 10th Army. In 1940 he led the 6th Army during the invasion of Belgium and France and later that year Hitler promoted him to Generalfeldmarschall (field marshal) during the 1940 Field Marshal Ceremony. During the German invasion of the Soviet Union, as commander of the 6th Army, he led his army into the heart of Russia during the summer of 1941. The 6th Army was a part of Army Group South, and captured Kiev, Belgorod, Kharkov and Kursk. During its offensive into the Soviet Union, the German army was confronted with a number of superior tank designs. Reichenau inspected the Soviet tanks he came across, entering each tank and measuring its armour plate. According to general staff officer Paul Jordan, after examining a T 34, Reichenau told his officers "If the Russians ever produce it on an assembly line we will have lost the war." In November 1941 Hitler relieved Field Marshal von Rundstedt from his command of Army Group South and promoted Reichenau to take his place. At his personal recommendation to Hitler, Friedrich Paulus, a protege of Reichenau's and former member of his command staff, was promoted to take over his command of the 6th Army.
Өлім
Рейхнау кәсіби жол жүгіруші еді және 1942 жылдың 14 қаңтарында суық ауа райындағы әдеттегі жаттығудан кейін инсульт алды. Содан кейін, оны емдеу үшін Лейпцигке қайтарып алып бара жатқан ұшақ Лембергке қонғанда апатқа ұшырап, ол бас жарақатын алды. Оның инсульттан ба, ұшақ апатынан ба қайтыс болғаны белгісіз. Оның Оңтүстік армия тобындағы орнын Федор фон Бок басты, және оған мемлекеттік салтанатты жерлеу рәсімі жасалды.
Reichenau was a habitual cross country runner and suffered a stroke after a routine run in cold weather on 14 January 1942. He then sustained severe head injuries when the flight carrying him back to Leipzig for medical attention crashed on landing in Lemberg. Whether he died from his stroke or from injuries sustained in the crash is unknown. He was replaced at Army Group South by Fedor von Bock and given a state funeral.
Нацистердің саяси қызметі және соғыс қылмыстары
Рейхенаудың ағасы жақтас нацист болды және 1932 жылғы сәуірде оны Адольф Гитлермен таныстырды. Рейхенау нацистік партияға қосылды, бірақ бұл Зеектің армияны ұлттық саясаттан оқшаулау үшін белгілеген әскерлік ережелерін бұзу болды. Рейхенау антисемит болды, еврейлерді большевизммен теңестірді және Еуропаға Азия тарапынан төндірілген қауіп деп санады. 1942 жылы қайтыс болған Рейхенау соғыс қылмыстары үшін ешқашан сотталған жоқ, бірақ ол Нюрнбергте жаппай айыптама алған Германияның Бас штабы мен Қарулы Күштердің Жоғарғы Басшылығының құрамында болды. Айыптамада оның 1941 жылғы қазан айындағы «Рейхенау бұйрығы», кеңінен «Қатаңдық бұйрығы» деп танылатын, нацистік геноцидтік саясатты қолдағандығы және еврейлердің «адам емес» саналып, жазалауға лайық екендігін, сондай-ақ Еуропадағы еврей большевизмін жоюды жақтағандығы айтылды. Рейхенау өз секторындағы Einsatzgruppen тобының іс-әрекетіне қарсылық білдірген жалғыз жағдай – олардың тым көп еврейді тым жылдам өлтіруі салдарынан оның операциялық аймағында оқ-дәрі тапшылығы туындады. Ол бұл мәселені шешу үшін СС және СД-ға әрбір еврейге екі оқтан аспауды ұсынды. Рейхенау СС, Einsatzgruppen және украиндық көмекші күштерінің Баби-Ярда 33 000-нан астам еврейді қырғынға ұшыратқан операциялар аймағына жауапты болды. Сол жылдың тамызында Рейхенау Бела Церквадағы қырғын кезінде 90 еврей баласының өлімін қамтамасыз ету үшін тікелей әрекет етті, Гельмут Гроскурт оны өлтіруді болдырмау үшін өтініш жасағаннан кейін.
Reichenau's uncle was an ardent Nazi and introduced him to Adolf Hitler in April 1932. Reichenau joined the Nazi Party, although doing so was a violation of the army regulations laid down by Seeckt to insulate the army from national politics. Reichenau was an anti Semite who equated Jewry with Bolshevism and a perceived Asian threat to Europe. Having died in 1942, Reichenau was never convicted of war crimes, but he was part of the German General Staff and High Command of the Armed Forces collectively indicted at Nuremberg. Specifically cited in the indictment was his "Reichenau Order", commonly known as the Severity Order of October 1941, which supported Nazi genocidal policies and advocated for punishment against the “subhuman species” of Jews and the extermination of Jewish Bolshevism in Europe. The only objection Reichenau raised to the activities of the Einsatzgruppen in his sector was when they were killing so many Jews, so quickly, that they began to create ammunition shortages in his sector of operations, an issue he addressed by recommending that the SS and SD limit themselves to two bullets per Jew. Reichenau was in charge of the area of operations in which SS, Einsatzgruppen, and Ukrainian auxiliaries committed the massacre of over 33,000 Jews at Babi Yar. Later that year in August, Reichenau also directly acted to ensure the execution of ninety Jewish children in the Bila Tserkva massacre, after Helmuth Groscurth petitioned him to avert the killings.