Кіріспе
Ағылшын квакер ақыны, ирланд сот судьясы Бернард Бартон (31 қаңтар 1784 – 19 ақпан 1849) квакер ақыны ретінде танымал болды. Оның ең маңызды туындыларының бірі – "Қылмыскердің шақыруы" (1818) поэмасы, онда ол өлім жазасына және қылмыстық кодекстің қатыгездігіне қарсылық білдірді.
the Irish judge
Bernard Barton (31 January 1784 – 19 February 1849) was known as the Quaker poet. His main works included The Convict's Appeal (1818), in which he protested against the death penalty and the severity of the criminal code.
Отбасы
Бернард Бартон 1784 жылғы 31 қаңтарда Карлайлда квакер ата-анасының ұлы ретінде дүниеге келді: Джон Бартон (1755–1789) және оның әйелі Мэри, туған тегі Доун (1752–1784). Анасы қайтыс болды, ал бала әлі нәресте кезінде әкесі, өндіруші, Элизабет Хорнға (1760–1833) үйленді, Лондонға көшіп, кейін Гертфордта мал бағу бизнесімен айналысты. Джон Бартон қайтыс болғаннан кейін оның жесірі мен балалары Тоттенхэмге көшіп келді. Бартонның әпкесі – білім беру саласындағы жазушы Мария Хак, ал жартылай ағасы – экономист Джон Бартон. Ол квакер мектебінде білім алды. Бартон 14 жасында Эссекс графтығының Халстед қаласындағы дүкеншінің шәкірті болды. Ол 1807 жылы Люси Джесупқа (1781–1808) үйленді. Әйелі неке тұрғандағы алғашқы жылында қызы Люсиді дүниеге келтірген кезде қайтыс болды. Бір жыл Ливерпульде ұстаздық қызметтен кейін Бартон өмірінің қалған бөлігін Суффолк графтығының Вудбридж қаласында өткізді, көбінесе Александр мырзалар банкінде кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. 1849 жылғы 19 ақпанда қайтыс болды. Ричард Райан Бартонға өзінің «Қасиетті тақырыптардағы өлеңдерін» арнады, оған бірнеше әртүрлі (1824) өлеңдер қосылды. Кейбір гимндерден басқа, оның туындылары ұмытылып кеткен, бірақ ол мейірімді және құрметке лайық адам ретінде сипатталды – қарапайым және жаны мұңлы. Оның ең танымал гимндері: «Аяғымызға шам, осы арқылы із іздейміз», «Нұрда жүр, сонда білесің», «Қорықпа, Сионның ұлдары мен қыздары», «Шақыру аяқталды ма?», «Есіктен тысқарыны көре алмаймыз ба?» және «Махаббатта өмір сүретіндер біледі». Люси әкесінің өлеңдері мен хаттарының жинағын жариялады, ал Омар Хаямның «Рубайятын» аударған Эдвард Фицджеральд және оның болашақ күйеуі оған тарихи кіріспе жазды.