Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1988 жылы түсірілген Дэниел Петридің "Cocoon: The Return" фильмі – 1988 жылы түсірілген американдық ғылыми-фантастикалық комедиялық драма. Оны Дэниел Петри режиссерлік еткен, ал сценарийін Стивен Макферсон жазған. Бұл фильм 1985 жылғы "Cocoon" фильмінің жалғасы болып табылады. Бірінші фильмдегі басты рөлдерді сомдаған актерлердің барлығы осы фильмде де өз рөлдерін қайта ойнады, алайда Брайан Деннехи фильмнің соңындағы бір ғана сахнада көрінеді. Алдыңғы фильмге қарағанда, бұл фильм коммерциялық және сын тұрғысынан сәтті болмады.
1988 film by Daniel Petrie
Cocoon: The Return is a 1988 American science fiction comedy drama film directed by Daniel Petrie and written by Stephen McPherson. The film serves as the sequel to the 1985 film Cocoon. All of the starring actors from the first film reprised their roles in this film, although Brian Dennehy only appears in one scene at the end of the film. Unlike its predecessor, the film was neither a commercial nor a critical success.
Сюжет
Құтқару миссиясы сәтсіз аяқталып, Жерді тастап кеткеннен кейін бес жыл өткен соң, Антареялықтар қалған кокондарды құтқару үшін қайта оралады. Оларды алуға үлкермес бұрын, ғылыми зерттеу тобы бір коконды тауып, қауіпсіз зертханаға алып барып сынақтан өткізеді. Антареялықтар мен олардың адам одақтастары құтқару кемесімен кездесуге дейін коконды қайтарып алудың жолын табуы керек, ал олармен бірге саяхаттап жатқан адамдар Антареяға қайтуды немесе Жерде қалып, қайтадан өлшеуге шешім қабылдауы керек. Джо лейкемиясының қайта оралғанын біледі, бірақ ол Альмамен бірге Жерді тастағаннан кейін қайта емделедіне сенімді. Альма баланы құтқару үшін секіргенде машина шауып алады, Джо өмір күшінің соңғы тамшысын беріп, оның өмірін сақтап, өзін құрбан етеді. Өлер алдында Альмаға балабақшада жұмысқа тұруын және оны сүйетінін айтады. Арт пен Бесс Бесс жүкті екенін біліп, баланы Антареяда өсіруге шешім қабылдайды, осылайша оның өскенін көруге жеткілікті ұзақ өмір сүреді. Бен мен Мэри отбасы мен достарымен қайта байланысады, соның ішінде Берни Рубиге ғашық болып, Розаның өлімінен кейінгі өзін-өзі өлтіру ойларынан арылады. Киттиге ұнамай қалған Джек оны тағы да баурап алуға тырысады, бірақ Китти оған болашағын көрсетеді – балалары мен мойнында кішкентай жүрек пішінді шемені бар әйелі. Келесі күні түнде Бен, Мэри, Арт және Бесс Антареялықтармен кездесуге кетер алдында Альма оларға балабақшада жұмыс істеу үшін Жерде қалатынын хабарлайды. Арт, Китти, Бен және оның немересі Дэвид (Баррет Оливер) Океанография институтынан Антареялықты құтқарады. Сара, институттағы ғалымдардың бірі, компанияның Антареялықты әскерилерге беру жоспарын біледі. Бұл оны ренжітеді, сондықтан ол құтқарушыларды байқағанда, олардың қашуына көмектеседі. Төртеу Антареялықты Джектің қайығына отырғызып, теңізге шығарады. Содан кейін Бен бәріне өзі мен Мэридің де Жерде қалатынын айтады, себебі отбасы мәңгілік өмірден маңызды және олар өз балаларынан ұзақ өмір сүре алмайды. Кеме келгенде, оларды Уолтер қарсы алады, ал Антареялықтар, Арт, Бесс және бұрынғы сапардан қалған кокондар туған жеріне беттейтін ғарыш кемесіне көтеріледі. Бен, Мэри және Дэвидпен қоштасқаннан кейін, портқа оралған Джекке Сара келіп, жанармай құюға болатын жерді сұрайды. Олар бір сәт серуендеп, әңгімелеседі, онда Сара жұмысынан кеткенін айтады. Соңында ол оның мойнындағы кішкентай жүрек пішінді шеменді байқайды.
Five years after they left Earth following a failed rescue mission, the Antareans return to rescue the cocoons that were left behind. Before they can be retrieved, one of the cocoons is discovered by a science research team and taken to a secure laboratory for testing. The aliens and their human allies must find a way to retrieve the cocoon in time for their rendezvous with the rescue ship, while the humans travelling with them must decide whether to return to Antarea or stay on Earth and become mortal again. Joe learns that his leukemia has returned, but he knows it will be cured again as soon as he and Alma leave Earth. When Alma is hit by a car while saving a child, Joe gives up the last of his lifeforce, saving her life but sacrificing his. Before dying, he tells Alma to accept a job offer at a preschool and that he loves her. Art and Bess learn that Bess is pregnant, and decide to raise the child on Antarea so they will live long enough to see him grow up. Ben and Mary reconnect with their family and friends, including Bernie who is shown to have found love with Ruby, alleviating his suicidal depression over Rose's death. And although a lovelorn Jack once again attempts to woo Kitty, she instead grants him a vision of his future, showing him children and a wife with a small heart shaped birthmark on her neck. The next night, before Ben, Mary, Art and Bess leave to meet the Antareans, Alma tells them she is staying on Earth to work at the preschool. Art, Kitty, Ben, and his grandson David (Barret Oliver) then rescue the Antarean from the Oceanographic Institute. Sara, one of the scientists working at the institute, becomes aware of the company's plans to hand the alien over to the military. Unhappy about this, when she discovers the rescuers, she allows them to escape. After the four get the Antarean on Jack's boat out at sea, Ben makes it known to everyone that he and Mary were going to stay on Earth as well, since family was more important than living forever and that they should not outlive their children. When the space ship arrives, they are met by Walter before the Antareans, Art, Bess, and the cocoons left behind from the previous trip are brought aboard the space ship which departs for their homeworld. Back at port after he has said his goodbyes to Ben, Mary, and David, Jack is approached by Sara asking if he knows of a place where she could get some gas. They walk and talk for a bit, where Sara tells him she just quit her job. He eventually notices the small heart shaped birthmark on her neck.
Қабылдау
Фильм жалпы алғанда жағымсыз қабылдауға ие болды. Роджер Эберт Chicago Sun Times газетінен фильмге төрт жұлдыздың екі жарымын берді: "Иә, актерлік шеберлік тамаша, және, иә, осы кейіпкерлерді қайтадан көру ұнады. Бірақ осымен барлығы. «Кокон» көрген адам үшін бұл фильмнің жалғасы барлық қаһармандармен екінші рет қоштасу мүмкіндігін береді". Rotten Tomatoes сайтындағы шолулардың жиынтығы бойынша фильмге 13 шолу негізінде 31% мақұлдау көрсеткіші берілді; орташа бағасы 4.50/10. Metacritic сайтында фильм 13 сыншының бағасы бойынша 100 балдық шкалада 45 бал алды, бұл «аралас немесе орташа пікірлер» екенін көрсетеді. CinemaScore жүргізген сауалнама бойынша көрермендер фильмге A+ -ден F-ге дейінгі шкалада орташа баға ретінде «B+» берді. Фильм бүкіл әлем бойынша 25 миллион доллар таба алды, бұл алғашқы фильмтің 85 миллион долларлық табысынан әлдеқайда кем. Сол кездегі АҚШ президенті Рональд Рейган 1988 жылдың 12 қарашасында Кэмп-Дэвидте осы фильмді тамашалады.
The film had a generally negative reception. Roger Ebert of the Chicago Sun Times gave the film two and a half out of four stars: "Yes, the performances are wonderful, and, yes, it's great to see these characters back again. But that's about it. For someone who has seen Cocoon, the sequel gives you the opportunity to see everybody saying goodbye for the second time". On Rotten Tomatoes, a review aggregator, the film has an approval rating of 31% based on 13 reviews; the average rating is 4.50/10. On Metacritic, the film has a score of 45 out of 100 based on 13 critics, indicating "mixed or average reviews". Audiences polled by CinemaScore gave the film an average grade of "B+" on an A+ to F scale. The film brought $25 million worldwide, far less than the first film's $85 million worldwide gross. Then U. S. President Ronald Reagan viewed this film at Camp David on November 12, 1988.