Павел Чистяков (1832-1919) – орыс суретшісі, тарихи жанрлар, портреттер шебері. Академияда оқыды, өнерге зор үлес қосты. Суретшінің өмірі мен еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Орыс суретшісі (1832–1919)
Russian painter (1832–1919)
Павел Петрович Чистяков (Павел Петрович Чистяков; 5 шілде 1832 – 11 қараша 1919) – орыс суретшісі және өнер мұғалімі. Ол тарихи және жанрлық сахналармен, сондай-ақ портреттерімен белгілі.
Pavel Petrovich Chistyakov (Павел Петрович Чистяков; 5 July 1832 — 11 November 1919) was a Russian painter and art teacher. He is known for historical and genre scenes as well as portraits.
Өмірбаян
Оның әкесі босатылған шаруа болған, ол имение басқарушысы болып жұмыс істеген. Қаржылық қиындықтарға қарамастан, ол ұлының лайықты білім алуын қамтамасыз етті; бірінші Красный Холмдағы приход мектебінде, содан кейін Бежецктегі орта мектепте. 1849 жылы ол Императорлық өнер академиясына түсті, онда Петр Басин мен Максим Воробьевтен сабақ алды. 1854-1858 жылдары түрмедегі Гермогенді бейнелегені үшін екі күміс және бір алтын медаль алды. 1861 жылы ол «Суретші» атағымен, тағы бір алтын медальмен (ұлы Василий II-нің үйлену тойындағы Литвалық Софияның суреті үшін) және шетелде оқуға стипендия алу құқығымен бітірді. Кетуге дейін Санкт-Петербургтегі дайындық мектебінде қысқа уақыт оқытумен айналысты. 1862 жылы ол Германияға бағыт алды, содан кейін Париж бен Римге ұзақ сапарлар жасады. 1870 жылы отанына оралғаннан кейін, ол үйге жіберген бірнеше жұмысы үшін «Академик» атағын алды. Осыдан кейін ол негізінен оқыту ісіне берілді, бірінші Императорлық өнерді қолдау қоғамында, содан кейін академияда, онда ол тікелей байқауды ғылыми зерттеумен біріктіретін өзінің оқыту әдістемесін жасады. Ол сирек көрмелерге қатысты. Оның аз ғана туындылары көбінесе тарихи сипатта болды, ол оқиғаларды жай ғана бейнелеуден гөрі, психологиялық тереңдікпен толтыруға тырысты. 1872 жылы академияның доценті болды және 1892 жылы академия қайта ұйымдастырылғаннан кейін академиялық кеңестің мүшесі болды. 1890 жылдан 1912 жылға дейін ол Мозаика бөлімінің меңгерушісі болып қызмет етті және бірнеше мозаика жобаларын басқарды; әсіресе, Құтқарушы Мәсіх соборы мен Қасиетті Исаак соборында. Оның әйелі, суретші Егор Майердің қызы Вера да белгілі суретші болған. Оның тұрған көшесі оның құрметіне аталды және 1987 жылы Пушкиндегі (Санкт-Петербург маңындағы) үйі музейге айналды.
His father was a freed serf who had worked as an estate manager. Despite the financial burdens, he saw to it that his son had a proper education; first at a parish school in Krasny Kholm, then the secondary school in Bezhetsk. In 1849, he entered the Imperial Academy of Arts, where he studied with Pyotr Basin and Maxim Vorobiev. From 1854 to 1858, he received two silver medals and one gold, for his depiction of Hermogenes in prison. In 1861, he graduated with the title of "Artist", another gold medal (for his painting of Sophia of Lithuania at the wedding of her son, Vasily II) and the right to a stipend for study abroad. Before leaving, he taught for a short time at a preparatory school in Saint Petersburg. In 1862, he headed for Germany, followed by lengthy visits to Paris and Rome. Upon returning in 1870, he was awarded the title of "Academician" for several works he had sent home. After this time, he devoted himself primarily to teaching, first at the Imperial Society for the Encouragement of the Arts, then the academy, where he developed his own teaching methods which merged direct observation with scientific study. He rarely exhibited. His few works were mostly of an historical nature, which he attempted to infuse with a psychological depth, rather than merely representing the events. He became an associate professor at the academy in 1872 and, following the reorganization of 1892, became a member of the academic council. From 1890 to 1912, he served as head of the Department of Mosaics and oversaw several mosaic projects; notably at the Cathedral of Christ the Saviour and Saint Isaac's Cathedral. His wife Vera, daughter of the painter Yegor Meyer, was also an artist of some note. The street where he lived was named in his honor and, in 1987, his home in Pushkin (a suburb of Saint Petersburg) became a museum.