Кіріспе

Германдық генерал Ханс Хартвиг фон Безелер (27 сәуір 1850 - 20 желтоқсан 1921) – неміс генерал-полковнигі.

Өмірбаян

Безелер Помераниядағы Грефсвальд қаласында, сол кезде Грефсвальд университетінде заң профессоры болған Георг Безелердің ұлы ретінде дүниеге келді.

Әскери мансап

Ол 1868 жылы Пруссия армиясына қабылданды, 1870-1871 жылдардағы Франко-Пруссия соғысына қатысты және 1910 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін сәтті әскери мансап жасады. Безелер 1904 жылы Германия императоры Вильгельм II-нің жарлығымен дворян титулына ие болды. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Безелер зейнеттен қайта шақырылып, генерал-оберст Александр фон Клюк басқарған Германияның бірінші армиясының 3-резерв корпусына командир болып тағайындалды. Германия армиясы 20 тамызда Брюссельді басып алды, ал неміс басшылығы бельгия армиясы жеңілді деп есептеді. Неміс армиясының басты күштері 3-резерв корпусын қалдырып, Францияға бет бұрды. Безелерге 9 қыркүйекте Антверпен қаласын басып алуға бұйрық берілді. Антверпен қамалы 10 қазанда Антверпен мэрі Ян Де Востың қаланың тапсыруына байланысты аяқталды. Безелер бельгия армиясын қуалай, 1914 жылғы қазан айындағы Изер шайқасында одақтас (көбінесе бельгиялық) күштермен тоқтатылды. 1915 жылдың көктемінде Безелер Макс фон Галлвицтің 9-армиясымен Шығыс майданға жіберілді. Онда ол 1915 жылғы тамызда Новогеоргиевскті сәтті қоршауға жетекшілік етті.

Әкімшілік мансап

1915 жылғы 27 тамызда Безелер Польша жерлерінің неміс басқындығындағы бөлігінің әскери губернаторы, немесе Конгресс Польшасы болып тағайындалды және соғыс аяқталғанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Безелер Орталық державалар үшін үш дивизиялық поляк еріктілерін жинауды жоспарлады және осы мақсатта «тәуелсіз Польшаның сыртқы бейнесін» жасауға тырысты. Оның ресми лауазымы – Варшава генерал-губернаторының генерал-губернаторы. Безелер Польшаның шекаралық жолақ жоспарын қолдады, ол Германия империясы бұрын Ресейден басып алған Польшаның бөліктерінен поляктар мен еврейлерді жаппай қууды және осы аумақты неміс қоныс аударушыларымен қоныстандыруды көздеген. 1915 жылдың қараша айында Безелер Варшава университеті мен Варшава политехникалық институтын қайта ашты және 1869 жылдан бері алғаш рет университетте поляк тілін пайдалануға рұқсат берді. Әкімшілік кеңестер сайланды және төменгі сот жүйесі поляктармен ұйымдастырылды. Бұл күш-жігерге қарамастан, неміс ниеттері айқын болды және поляктар неміс үкіметін жақсы қабылдамады. Неміс тарапынан поляк еріктілерін шақыру көңіл көншітпейтін нәтижелер берді. Көптеген поляктар одақтастардың жеңісін нағыз тәуелсіздікке жетудің ең жақсы мүмкіндігі деп есептеді. 1916 жылғы 5 қарашадағы Орталық державалардың актісі Польшаға шектеулі автономия беру перспективасын ұсынғаннан кейін, Безелер қызметін жалғастырды және Люблинде тұратын австриялық генерал-губернаторымен бірге Польша Корольдігінің неміс басқындығындағы бөлігі Варшава генерал-губернаторы ретінде нақты билікті сақтап қалды. Безелер сонымен қатар «Польша Вермахты» атты әскердің номиналды бас қолбасшысы болды. 5 қарашадағы акт жарияланғаннан кейін ол Варшаваның Корольдік сарайында поляк туын көтеріп, поляк ұлттық әнұранын орындау сияқты рәсімдерді ұйымдастырды; алайда, бұл шара поляк жұртшылығының «Немістер кетіңдер!» деп ұрандауынан кейін кері әсер етті. Польша 1918 жылғы 11 қарашада тәуелсіздігін жариялағаннан кейін және Варшавадағы барлық неміс әскері қарусыздалғаннан кейін Безелер Германияға жасырын түрде қашып кетті. Польшаға тым либералды болды деп неміс консерваторлары мен ұлтшылдары тарапынан сынға ұшыраған, бірақ поляктар тарапынан тым пруссиялық болды деп ұнамайтын, күйреген және көңілі тоңған Безелер 1921 жылы Потсдам қаласының жанындағы Нойбабелсбергте қайтыс болды. Ол Берлиндегі Инвалиденфридхофқа жерленді.

Жасалған әшекейлер

Безелер көптеген ұсақ-түйек безендірулерден басқа, емен жапырақтарымен «Pour le Mérite» орденін, Темір крестің (1-ші және 2-ші дәрежедегі) иегері болды, сонымен қатар Гогенцоллерн әулетінің пруссиялық орденінің жұлдызы және тәжі бар командирі атанды.