Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер (1910–1960)
American actor (1910–1960)
Ричард Кромвелл (туған Лерой Мелвин Радабо; 8 қаңтар 1910 – 11 қазан 1960), сондай-ақ Рой Радабо ретінде танылған, американдық актер болған. Оның мансабының шыңы 1938 жылғы Бетт Дэвис пен Генри Фондамен түсірілген «Изебель» фильмінде және 1939 жылғы Джон Фордтың «Жас мырза Линкольн» фильмінде қайтадан Фондамен бірге жұмыс істегенде келді. Кромвеллдің атақтылығы, мүмкін, алғаш рет 1935 жылғы «Бенгалдық лансердің өмірі» фильмінде Гари Купер мен Франшот Тонемен бірге басты рөлдерде ойнағанда бекітілді. Бұл фильм Генри Хатауэйдің режиссерлік дебюті болды және ол Фрэнсис Йейтс Браунның танымал романы негізінде түсірілді. «Бенгалдық лансердің өмірі» 1935 жылы Paramount Studios студиясына «Үздік фильм» номинациясын әкелді, бірақ «Баунтидегі бүлік» сол жылы «Оскар» сыйлығының басты жүлдесін жеңіп алды. Лесли Холливелл «The Filmgoer's Companion» кітабында Кромвеллдің мәңгілік сүйкімділігін «ерте дыбысты фильмдердің басты рөліндегі, мейірімді кейіпкер» деп сипаттады.
Richard Cromwell (born LeRoy Melvin Radabaugh; January 8, 1910 – October 11, 1960) also known as Roy Radabaugh, was an American actor. His career was at its pinnacle with his work in Jezebel (1938) with Bette Davis and Henry Fonda and again with Fonda in John Ford's Young Mr. Lincoln (1939). Cromwell's fame was perhaps first assured in The Lives of a Bengal Lancer (1935), sharing top billing with Gary Cooper and Franchot Tone. That film was the first major effort directed by Henry Hathaway and it was based upon the popular novel by Francis Yeats Brown. The Lives of a Bengal Lancer earned Paramount Studios a nomination for Best Picture in 1935, though Mutiny on the Bounty instead took the top award at the Academy Awards that year. Leslie Halliwell in The Filmgoer's Companion, summed up Cromwell's enduring appeal when he described him as "a leading man, [the] gentle hero of early sound films."
Ерте өмір
Кромвель Калифорния штатының Лонг-Бич қаласында Лерой Мелвин Радабау болып дүниеге келді, ол бес баланың екіншісі еді. Анасы Фэй Б. (құрметті Стокинг) және әкесі, өнертапқыш Ральф Р. Радабау тәрбиеледі. 1918 жылы, Радабау мектепте оқып жүргенде, әкесі күрт қайтыс болды, ол "испан қызылы" пандемиясы кезінде қаза тапқан миллиондаған адамның бірі болды. Радабау жасөспірім шағында Лос-Анджелестегі Шоинард өнер институтына стипендиямен түсті. Ол Голливудта суреттер сататын, шамдар жасап, үйлерге түс схемаларын жобалайтын дүкен ашты, соның ішінде "Коллин Мур үшін ванна бөлмесін безендіріп, Коул Портерге жалға берген үйді жобалады". Осы фильм арқылы Дресслер өзге актерлерге жомарттығын көрсетті: Дресслер жеке өтініш бойынша студия басшыларын Кромвельді өзінің басты рөліне қарызға шақыруға көндірді. Бұл Голливудтағы оның даңқын арттырған тағы бір мүмкіндік болды. "Эмма" фильмінде де Мырна Лой өзінің алғашқы экрандық рөлдерінің бірінде ойнады. Кромвельдің 1932 жылғы келесі рөлі Грегори Ла Каваның "Еңбекке келісім" фильмінде Майк рөлі болды, онда Эрик Линден мен Дороти Уилсон да қатысты. Кромвель осы кезеңде "Шарлатандық той" (1933) фильмінде де еске алынады, онда ол Клара Боудың сүйкімділігіне беріледі. Содан кейін, үлкен сұранысқа ие Кромвель "Калвердің Том Брауны" фильмінде ойнады. Ал келесі рөлі Сесил Б. ДеМиллдің қазір культты фильмі "Осы күн мен дәуір" (1933) фильміндегі жастардың тобының жетекшісі болды. Кромвельдің кейіпкері заманауи сленгті қолданғанын қамтамасыз ету үшін ДеМилл орта мектеп оқушысы Хорасе Ханнан сценарийді оқып, пікір білдіруін сұрады. 1934 жылы ол Жан Артурмен бірге "Өмірдегі ең қымбат нәрсе" фильмінде ойнады. Ұсынылған бастамадан кейін Кромвельдің Columbia Pictures және басқа студияларда түсірген көптеген алғашқы фильмдері маңызды болған жоқ. Кромвель 1935 жылы Fox Film Corporation үшін түсірілген "Өмір 40 жастан басталады" фильмінде Уилл Роджерспен бірге ойнады, ал 1936 жылы "Мақ" фильмінде В.С. Филдстің қызы Рошель Хадсонға күйеу болып ұсыныс жасады. 1937 жылы ол "Бұрыс жол" фильмінде Хелен Макке ғашық болған және Лайонель Атвиллден қашып жүрген жас банктік тонаушы рөлін ойнады.
Cromwell was born LeRoy Melvin Radabaugh in Long Beach, California, the second of five children, to his mother Fay B. (née Stocking) and his father, Ralph R. Radabaugh, who was an inventor. In 1918, when Radabaugh was still in grade school, his father died suddenly, one of the millions of people who perished during the "Spanish flu" pandemic. Radabaugh enrolled as a teenager in the Chouinard Art Institute in Los Angeles on a scholarship. He ran a shop in Hollywood where he sold pictures, made lampshades, and designed colour schemes for houses, including "decorating a bathroom for Colleen Moore and designing a house that he rented to Cole Porter." With that film, Dressler demonstrated her profound generosity to other performers: Dressler personally insisted that her studio bosses cast Cromwell on a loan out in the lead opposite her. This was another break that helped sustain his rising status in Hollywood. Emma also starred Myrna Loy in one of her earlier screen performances. Cromwell's next role in 1932 was as Mike in Gregory La Cava's, The Age of Consent, co starring Eric Linden and Dorothy Wilson. Cromwell is also remembered during this period in Hoop La (1933), where he is seduced by Clara Bow. Next, the much in demand Cromwell starred in Tom Brown of Culver. Next up was an early standout performance by Cromwell as the leader of the youth gang in Cecil B. DeMille's now cult favorite, This Day and Age (1933). To ensure that Cromwell's character used current slang, DeMille asked high school student Horace Hahn to read the script and comment. He starred with Jean Arthur in 1934, in "The Most Precious Thing in Life." After a promising start, Cromwell's many early pictures at Columbia Pictures and elsewhere were mostly inconsequential. Cromwell starred with Will Rogers in Life Begins at 40 for Fox Film Corporation in 1935 and appeared in Poppy in 1936 as the suitor of W. C. Fields' daughter, Rochelle Hudson. In 1937, he portrayed the young bank robber in love with Helen Mack and on the lam from Lionel Atwill in The Wrong Road.
Бродвей және желілік радио
1936 жылы Кромвелл мансабында Бродвейге бұрылыс жасады, Джозеф Виертелдің "Біз мақтанмен құттықтаймыз!" атты пьесасында зұлым кадет рөлін ойнау мүмкіндігі үшін. Әскери драманы болашақ режиссер Чарльз Уолтерс қойды, ал Эдвард Эндрюс пен Эдди Браккенмен бірге ойнады және үлкен қызығушылықпен ашылды. Сол кездегі сыншылар Кромвеллдің актерлігін "көрнекті бейнелеу" (New York Herald Tribune) деп, ал оның өнерін "таңғажайып мінездеме" (New York World Telegram) деп бағалады. "New York Times" газеті Кромвелл пьесада "барлық түрлі эмоцияларды бастан өткерді" деп жазды. Дегенмен, пьеса 46-шы көшедегі театрда 14 қойылымнан кейін жабылды. Осы кезде Кромвелл Колумбиямен жасасқан шектеулі шартынан бас тартып, басқа медиада еркін жұмыс істейтін актер ретінде мансабын жалғастырды. 1937 жылдың 15 шілдесінде Кромвелл Руди Валли жүргізген "Royal Gelatin Hour" бағдарламасында Фэй Рэймен бірге драмалық очеркке қатысты. Бұл тәжірибе оған ұнады, сондықтан ол агенті арқылы "Those We Love" теленовелласындағы Кит Маршалл рөліне кастингтен өтуге мүмкіндік алды, алдымен NBC радиосында, содан кейін CBS радиосында. 1938 жылдан 1942 жылға дейін дүйсенбі күнгі бағдарламада тұрақты актер ретінде Кромвелл Нэн Греймен бірге ойнады; Грей Киттің егіз қарындасы Кэти рөлін сомдады.
In 1936, Cromwell took a detour in his career to Broadway for the chance to star as an evil cadet in an original play by Joseph Viertel, So Proudly We Hail!. The military drama was directed by future film director Charles Walters, co starred Edward Andrews and Eddie Bracken, and opened to much fanfare. The reviews of the play at the time called Cromwell's acting "a striking portrayal" (New York Herald Tribune) and his performance an "astonishing characterization" (New York World Telegram). The New York Times said that in the play, Cromwell "ran the gamut of emotions". However, the play closed after only 14 performances at the 46th Street Theater. By now, Cromwell had shed his restrictive Columbia contract and pursued acting work as a freelancer in other media. On July 15, 1937, Cromwell guest starred on The Royal Gelatin Hour hosted by Rudy Vallee, in a dramatic skit opposite Fay Wray. Enjoying the experience, Cromwell had his agent secure for him an audition for the role of Kit Marshall on the soap opera Those We Love, first on NBC Radio and then on CBS Radio. As a regular on the Monday night program which ran from 1938 until 1942, Cromwell played opposite Nan Grey; Grey played Kit's twin sister, Kathy.
1930 жылдардың соңы
1930 жылдардың соңында Кромвелл "Бенгалдың өмірі" фильмінің сәттілігін пайдалану мақсатында Republic Pictures студиясы үшін "Бенгал үстіндегі дауыл" фильміне түсті. "Езебел" және "Бенгалдық лансердің өмірі" фильмдеріндегі ерекше рөлдерден бөлек, Кромвелл Генри Фонданың басты рөл сомдаған "Жас мырза Линкольн" (1939) фильмінде сотталушы Мэтт Клей рөлінде де көзге түсті. 1939 жылы Кромвелл Саттон Вэйннің "Аутвард Баунд" пьесасының аймақтық қойылымында Дороти Джорданмен бірге тағы да сахнада өзін сынап көрді.
In the late 1930s, Cromwell appeared in Storm Over Bengal, for Republic Pictures, in order to capitalize on the success of The Lives of a Bengal Lancer. Aside from the aforementioned standout roles in Jezebel and The Lives of a Bengal Lancer, Cromwell did another notable turn as defendant Matt Clay to Henry Fonda's title performance in Young Mr. Lincoln (1939). In 1939, Cromwell again tried his luck on the stage in a regional production of Sutton Vane's play Outward Bound, featuring Dorothy Jordan as his co star.
1940-шы жылдар және әскери қызмет
1940-жылдардың басында Universal Pictures Кромвеллді нацистерді тоқтатып тұратын суретші рөлінде сомдаған "Дұшпан агенті" фильмін шығарды. 1942 жылы ол Мэри Карлайлмен бірге түскен "Бейби Фэйс Морган" сияқты, аса танылмаған, бірақ көруге болатын фильмдерде ойнады. Кромвель, егер сыншылар тарапынан жоғары бағаланбаса да, мансабын "Космо Джонс, Криминал Смашер" (1943) радиосериалының киноға бейімделуі арқасында көтерді, онда ол Гейл Сторммен бірге түсті. Содан кейін Monogram Pictures компаниясында ол полиция бөлімі үшін жасырын түрде жұмыс істеп, гангстерлерді ұстауға тырысатын дәрігер рөліне бекітілді – "Riot Squad" фильмінде оның никесін бозған "құдасы" Рита Куигли болды. Кромвель Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы екі жылында АҚШ Жағалау күзетінде қызмет етті. Соғыс аяқталғаннан кейін Калифорнияға оралғаннан кейін Кромвель жергілікті театрларда ойнады. Ол сонымен қатар осы кезеңде шығыста жазғы театрларда да өнер көрсетті. Кромвельдің әскери қызметіне байланысты фильмдерден үзілісінен кейін соғыстан кейін ол көп сұранысқа ие болмады және қайта оралғаннан кейін кинодан зейнеткерлікке шықты. Оның соңғы рөлі 1948 жылғы "Бангалоу 13" фильмінде болды. Барлығында Кромвельдің кино мансабы 39 фильмді қамтыды.
In the early 1940s, Universal Pictures released Enemy Agent starring Cromwell as a draftsman who thwarts the Nazis. In 1942, he went on to appear in marginal but still watchable fare such as Baby Face Morgan, which co starred Mary Carlisle. Cromwell enjoyed a career boost, if not a critically acclaimed performance, in the film adaptation of the hit radio serial: Cosmo Jones, Crime Smasher (1943), opposite Gale Storm. Next up at Monogram Pictures, he was cast as a doctor working covertly for a police department to catch mobsters in the forgettable though endearing Riot Squad, wherein his "fiancée", Rita Quigley, breaks their engagement. Cromwell served during the last two years of World War II with the United States Coast Guard. Upon returning to California following the war's end, Cromwell acted in local theater productions. He also signed on for live performances in summer stock in the East during this period. Cromwell's break from films due to his stint in the Service meant that he was not much in demand after the War's end, and he retired from films after his comeback fizzled. His last role was in a noir flick of 1948, Bungalow 13. All told, Cromwell's film career spanned 39 films.
Жеке өмір
Калифорнияға қайта оралғаннан кейін Кромвелл бір рет (1945-1946) актриса Анжела Лансбериге тұрмысқа шықты, ол 19 жаста, ал Кромвелл 35 жаста еді. Кромвелл мен Лансбери қашып, 1945 жылдың 27 қыркүйегінде Калифорния штатының Индипенденс қаласында шағын азаматтық тойда үйленді. Лансбери өзінің "Баланстау актісі" атты ресми өмірбаянында Кромвельмен бірге өткен өмірін, сондай-ақ жұбайлардың Закари Скотт пен оның бірінші әйелі Элейнмен жақын достығын еске алады. Лансбери мен Кромвельдің Голливуд Даңқы аллеясындағы жұлдыздары бір-біріне жаяу арақашықтықта орналасқан. Кромвель тоғыз айлық әйелінің бір әдеті туралы баспасөзге бір ғана мәлімдеме жасады: "Үйдің барлық жерінде шай қаптары. Ол түн ортасында тұрып, шай іше бастады. Бұл мені ақылдан шығарып жіберді". "Анжела Лансбери, сахнадағы және экрандағы өмір" атты өмірбаянында Лансбери 1966 жылғы сұхбатында алғашқы некесінің "қателік болғанын" және ол одан сабақ алғанын айтты. Ол: "Мен бұл қадамды жасамасқа болмайтын еді" және "Мен 19 жасымда тым жас едім. [Бұл неке] болмауы керек еді" деді. Лансберимен жасалған сұхбаттар негізінде жазылған мақалаларда Кромвельдің гомосексуалды екені айтылды. Кромвелл мен Лансбери оның 1960 жылы қайтыс болғанға дейін достықтарын сақтап қалды.
Back in California for good, Cromwell was married once, briefly (1945–1946), to actress Angela Lansbury, when she was 19 and Cromwell was 35. Cromwell and Lansbury eloped and were married in a small civil ceremony on September 27, 1945, in Independence, California. In her authorized biography, Balancing Act, Lansbury recounts her life with Cromwell, as well as the couple's close friendship with Zachary Scott and his first wife, Elaine. Lansbury and Cromwell have stars within walking distance of each other on the Hollywood Walk of Fame. Cromwell made just one statement to the press regarding his wife of nine months and one of her habits: "All over the house, tea bags. In the middle of the night she'd get up and start drinking tea. It nearly drove me crazy." According to the biography: Angela Lansbury, A Life on Stage and Screen, Lansbury stated in a 1966 interview that her first marriage, "was a mistake" and that she learned from it. She stated, "I wouldn't have not done it", and, "I was too young at 19. [The marriage] shouldn't have happened." Articles based on interviews with Lansbury have stated that Cromwell was gay. Cromwell and Lansbury remained friends until his death in 1960.
Өлім және мұра
1960 жылдың шілдесінде Кромвелл продюсер Мори Декстермен 20th Century Fox компаниясының жоспарлаған "Кімшік патшалығы" фильміне келісім шарт жасасты. Фильмде Джимми Роджерс, Боб Дикс (Ричард Дикстің ұлы) және Нил Гамильтон да ойнауға тиіс болған, бірақ Гамильтон Кромвеллді фильмде ауыстырды. Кромвелл ауырып, 1960 жылдың 11 қазанында Голливудта 50 жасында бауыр қатерлі ісігінен қайтыс болды. Ол Калифорния штатының Санта-Ана қаласындағы Фэрхейвен мемориалдық паркіне жерленген. Кромвеллдің мұрасын бүгін оның жүрегі туысқан Дэн Путнам және оның туысы Билл Кийн IV, екеуі де Оңтүстік Калифорниядағы Конехо аймағында, сондай-ақ оның қайтыс болған туысы Джоан Радабоудың отбасы Орталық жағалауда сақтап жүр. 2005 жылы Кийн Кромвеллдің радиодағы өнерлеріне қатысты материалдарды Таузенд Оукс кітапханасының "Американдық радио мұрағаты" арнайы қорына табыс етті. 2007 жылы Кийн Кромвеллдің кино мансабы мен керамика туындыларына қатысты естеліктерді Беверли-Хиллстегі AMPAS Маргарет Херрик кітапханасына сыйлады. Кромвелл Гор Видальдің 1968 жылғы "Myra Breckinridge" сатирикалық романында "Бенгалдық лансердің өмірінде қатты қиындықтарға тап болған, марқұм Ричард Кромвелл" деп еске алынған.
In July 1960, Cromwell signed with producer Maury Dexter for 20th Century Fox's planned production of The Little Shepherd of Kingdom Come, co starring Jimmie Rodgers, Bob Dix (son of Richard Dix), and Neil Hamilton who replaced Cromwell in the film. Cromwell became ill and died on October 11, 1960, in Hollywood of liver cancer, at the age of 50. He is interred at Fairhaven Memorial Park in Santa Ana, California. Cromwell's legacy is preserved today by his nephew Dan Putnam, and his cousin Bill Keane IV, both of the Conejo Valley in Southern California, as well as the family of his late niece, Joan Radabaugh, of the Central Coast. In 2005, Keane donated materials relating to Cromwell's radio performances to the Thousand Oaks Library's Special Collection, "The American Radio Archive". In 2007, Keane donated memorabilia relating to Cromwell's film career and ceramics work to the AMPAS Margaret Herrick Library in Beverly Hills. Cromwell was mentioned in Gore Vidal's satirical novel Myra Breckinridge (1968) as "the late Richard Cromwell, so satisfyingly tortured in Lives of a Bengal Lancer".