Кіріспе
Энди Уорхолдың Нью-Йорктегі студиясы – The Factory, 1963 және 1987 жылдар аралығында төрт мекенжайда орналасқан. "Фабрика" 1960-шы жылдары өткізген кештерімен әйгілі болды. Бұл суретшілердің, музыканттардың, атақты адамдардың және Уорхолдың супержұлдыздарының танымал кездесу орны еді. Алғашқы студияны көбінесе "Күміс фабрика" деп атаған. Үйдегі жұмысының салдарынан туған шатастықтан құтылу үшін Уорхол сурет салуға арналған студия іздеді. Оның бір досы 1963 жылдың қаңтарында Уорхол жұмысын бастаған Шығыс 87-ші көшесіндегі 159-шы үйдің орнындағы ескі, бос тұрған өрт сөндіру станциясын тапты.
The Factory was Andy Warhol's studio in New York City, which had four locations between 1963 and 1987. The Factory became famed for its parties in the 1960s. It was the hip hangout spot for artists, musicians, celebrities and Warhol's superstars. The original Factory was often referred to as the Silver Factory. Due to the mess his work was causing at home, Warhol wanted to find a studio where he could paint. A friend of his found an old unoccupied firehouse on 159 East 87th Street where Warhol began working in January 1963.
1963-67: Шығыс 47-ші көшесінің 231-і
Бірнеше айдан кейін Уорхолға ғимаратты жақын арада босату керектігі туралы хабарланды, ал қараша айында ол Манхэттеннің орталығында, 231 East 47th Street мекенжайындағы бесінші қабаттағы тағы бір лофтты тапты, ол алғашқы Фабрикаға айналды. Көптеген Уорхол фильмдері, Фабрикада түсірілген фильмдер де, алғаш рет (немесе кейінірек) «Жаңа Энди Уорхол Гаррик» театрында немесе 55-ші көшедегі «Плейхаус» тамашасында көрсетілді. Уорхол белгілі бір деңгейге жеткен кезде, ол суреттерінің үстінде күні-түні жұмыс істеді. Уорхол жібек басуды (silkscreens) пайдаланды, осылайша корпорациялар тұтыну тауарларын жаппай өндіргендей, оның суреттерін де жаппай шығара алды. Өндірісті ұлғайту үшін ол өзіне ересектер фильмінің актерлерін, драг-куиндерді, қоғамдық өмірде белгілі адамдарды, есірткіге тәуелділерді, музыканттарды және бос ойлы адамдарды тартты, олар Уорхолдың жұлдыздары (Superstars) деп белгілі болды. Бұл «өнер жұмыскерлері» оған суреттерін жасауға көмектесті, оның фильмдерінде түсті және Фабриканың аңызға айналған атмосферасын құрды. Уорхол ғимаратты бұзу жоспарланған 1967 жылы кетіп қалды. Қазір бұл жер «One Dag» автотұрағының кіреберісі болып табылады.
1967-73: 33 Одақ алаңының батысы
Содан кейін ол студиясын Макс Канзас-Ситидің жанында, Шығыс 16-шы көшесінің бұрышындағы 33 Юнион-сквер-Уэсттегі Декер ғимаратының алтыншы қабатына көшірді. Сол жылы Уорхол баспа және графикалық өнімдерді шығару ісін басқару үшін Factory Additions компаниясын құрды. 1968 жылдың маусым айында феминист Валерия Соланас Уорхолға Фабрикада оқ жарып жарақат етті. Фабрикаға кім болса да кіре алатын еді, бірақ оқ жарылғаннан кейін Уорхолдың көп жылдық серіктесі Джед Джонсон лифт төңірегіне қабырға тұрғызып, кіреберіске голланд есігін орнатты, соның арқылы кіргендерді қадағалауға мүмкіндік болды. 1969 жылы Уорхол "Интервью" журналын іске қосты, ал Фабрика "түн бойы кеш өткізетін орыннан күндізгі кеңсеге, жер бетіндегі тозақтан қарапайым орынға" айналды.
1973-84: 860 Бродвей
1973 жылы Уорхол фабриканы Юнион-сквердің солтүстік жағындағы 860 Бродвейге көшірді. 1980-1983 жылдары «Фабрикада» Энди Уорхолдың телесериалдарын түсірді. Underground түнгі клубы 1980 жылдан 1989 жылға дейін 860 Бродвейде жұмыс істеді. Оның иесі – Морис Брамс, Стив Рубелл мен Ян Шрагердің бұрынғы серіктесі, Studio 54 клубының бастапқы иелері, ал Стив Рубелл мен Ян Шрагер түрмеге қамалуына байланысты Club 54 жабылғаннан кейін Джей Леви. Клуб 1980 жылғы 28 ақпанда ашылды. Джон Блэр осы жерде мансабын бастады. Бейрд Джонс 1983 жылдан 1986 жылға дейін бейсенбі, жұма және сенбі күндері кешкі кештерін ұйымдастырды. Foreigner тобының «I Want to Know What Love Is» және Cameo тобының «Word Up!» музыкалық видеолары осы клубта түсірілді. Шамамен он жылдан кейін клуб BlackBook Magazine жазушысы Стив Льюис & Co. тарапынан Le Palace de Beauté деп қайта ұйымдастырылды, онда РуПол жиі өнер көрсетті. Underground клубы жабылғаннан кейін Petco ашылды, ол 2022 жылы 44 Union Square мекенжайына, бұрынғы Tammany Hall ғимаратына көшірілді.
1984-87: 158 Мэдисон даңғылы (22 шығыс 33-ші көше)
1984 жылы Уорхол өзінің сурет студиясын 22 East 33rd Street мекенжайындағы, қалыпты кеңсе ғимаратына көшірді. Оның телестудиясының кіреберісі Мэдисон даңғылы 158 нөмірде, ал "Интервью" журналы кеңсесі Шығыс 32-ші көше 19 нөмірде орналасқан. Уорхол 1985 жылдан 1987 жылы қайтыс болғанға дейін "Фабрикадағы он бес минут" атты MTV ток-шоуын түсірді.
Музыка
Фабрика Лу Рид, Боб Дилан, Мик Джаггер және жазушы Труман Капоте сияқты суретшілер мен музыканттардың кездесу орнына айналды. Сальвадор Дали мен Аллен Гинзберг сияқтылар да кейде келіп тұратын. Уорхол сонымен қатар "Rolling Stones" тобының "Sticky Fingers" альбомының обложкасын жасады. Уорхол "The Velvet Underground" тобын "Пластик жарылысы" (Exploding Plastic Inevitable) атты көрермендерге әсерлі қойылымға қатыстырды, ол өнер, рок, Уорхол фильмдері мен түрлі бишілерді, сондай-ақ тікелей S&M көрсетілімдері мен суреттерін біріктірді. "The Velvet Underground" және "EPI" Фабриканы репетиция жасауға және демалуға пайдаланды. Лу Ридтің жеке мансабындағы ең танымал әні – "Walk on the Wild Side" оның екінші, алғашқы коммерциялық сәтті әлбумы "Transformer" (1972) альбомында жарық көрді. Ән Фабриканың супержұлдыздары мен өміріне арналған. Ол Холли Вудлон, Кенди Дарлинг, Джо Даллесандро, Джеки Кертис және Джо Кемпбеллді (әнде Фабрикадағы лақап атымен – Sugar Plum Fairy) еске алады.
Жыныстық радикалдар
Энди Уорхол өнері арқылы Американың бағытталған ағымына сын айтты, бірақ оның консервативті әлеуметтік көзқарастарын ескермеді. Оның "Фабрикада" түсірілген дерлік барлық туындыларында жалаңаштық, ашық сексуалдық мазмұн, есірткі қолдану, бір жынысты қарым-қатынастар және трансгендерлік кейіпкерлер дәстүрлі кинода көрсетілгеннен гөрі әлдеқайда көп мөлшерде бейнеленген. Фильмдер түсіру арқылы Уорхол "оқиғалар" үшін Фабрикада сексуалдық тұрғыдан еркін орта жасады, онда трансвеститтер арасындағы жалған тойлар, порнофильмдерді жалға алу және ұятсыз пьесалар орын алды. 1960 жылдары сексуалдық азаттық кеңінен қабылдана бастаған кезде, студияда "еркін махаббат" деп аталатын құбылыс кең тарады. Уорхол өзінің туындыларында, мысалы, 1969 жылғы "Көк фильмде" (Уорхолдың өзі режиссерлік еткен, түсірген, сценарийін жазған және операторлық жұмысын атқарған) достары арасындағы сексуалдық қатынастарды бейнелеген кадрларды пайдаланды. Viva және Louis Waldon бас рөлдерде ойнаған бұл фильм АҚШ-та кеңінен көрсетілген алғашқы ересектерге арналған эротикалық фильм болды, онда ашық сексуалдық мазмұн бейнеленген. Холли Вудлоун және Джеки Кертис Factory тобының белгілі трансвеститтері болды, сондай-ақ трансгендер әйел Кенди Дарлинг та олардың қатарында болды. Энди Уорхол фильмдерінде, пьесаларында және іс-шараларында осы әйелдерді және басқа да сексуалдық нормадан тыс адамдарды жиі пайдаланды. Фабрикада есірткі қолданудың үнемі болуы және сексуалдық азаттықты жақтаған суретшілер мен радикалдардың қатысуы есірткі оргияларының жиі орын алуына себеп болды. Уорхол 1962 жылы бір оргияда Одинмен танысты.