Франц фон Хауэр: Австриялық геолог және оның ғылыми еңбектері
Franz Ritter von Hauer
Франц фон Гауэр (1822-1899) – австриялық геолог, тау-кен сарапшысы. Венада туған, геология ғылымына үлкен үлес қосып, музейлерде директор болып жұмыс істеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Австрия геологы (1822–1899)
Austrian geologist (1822–1899)
Франц Риттер фон Хауэр немесе Франц фон Хауэр (30 қаңтар 1822 – 20 наурыз 1899) – австриялық геолог.
Franz Ritter von Hauer, or Franz von Hauer (30 January 1822 – 20 March 1899) was an Austrian geologist.
Өмірбаян
Хауэр Венада, Жозеф фон Хауэрдің (1778–1863) ұлы болып дүниеге келді. Ол жоғары австриялық лауазымды шенеунік және қаржы саласындағы сарапшы, сонымен қатар палеонтолог ретінде де танымал болды. Ол 1839–1843 жылдары Шемництегі тау-кен академиясында геологияны оқыды және біраз уақыт Штирияда мемлекеттік тау-кен жұмыстарында жұмыс істеді. 1846 жылы ол Вильгельм фон Хайдингердің Венадағы минералогиялық мұражайында көмекші болып жұмыс істеді, үш жылдан кейін императорлық геологиялық институтқа қосылды, ал 1866 жылы директор болып тағайындалды. 1886 жылы Венадағы Императорлық табиғаттану мұражайының басшысы болды. Оның ерекше геологиялық еңбектерінің ішінде Альпілік аймақтардың триас және юра қабаттарындағы цефалоподтар туралы зерттемелері (1855–1856) бар. Ол 89 түрді анықтап, терең теңіз жағалауының орта және соңғы триас қабаттарын белгіледі. Оның ең маңызды жалпы жұмысы – он екі парақтан тұратын (1867–1871; 4-ші басылымы, 1884 ж., Босния мен Черногорияны қоса) Австрия-Мажарстанның геологиялық картасы болды. Бұл картаға түсіндірмелер жинағы қоса берілді. 1874 жылы ол Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 1882 жылы Лондон геологиялық қоғамынан Волластон медалімен марапатталды. Ол сондай-ақ Лондон геологиялық қоғамының шетелдік тілшісі болып сайланды. 1892 жылы фон Хауэр Австрия парламентінің жоғарғы палатасының (Herrenhaus) өмір бойына мүшесі болды. Хауэрит минералы екі фон Хауэрдің құрметіне аталған.
Hauer was born in Vienna, the son of Joseph von Hauer (1778 1863), who was equally distinguished as a high Austrian official and authority on finance and as a palaeontologist. He studied geology at the mining academy of Schemnitz (1839 1843), and for a time was engaged in official mining work in Styria. In 1846, he became assistant to Wilhelm von Haidinger at the mineralogical museum in Vienna; three years later he joined the imperial geological institute, and in 1866 he was appointed director. In 1886, he became superintendent of the Imperial Natural History Museum in Vienna. Among his special geological works are those on the Cephalopoda of the Triassic and Jurassic formations of Alpine regions (1855 1856). he recognized and discovered 89 species and established the Middle and Late Triassic stratigraphical units of deep shelf environments. His most important general work was that of the Geological Map of Austro Hungary, in twelve sheets (1867 1871; 4th ed. 1884, including Bosnia and Montenegro). This map was accompanied by a series of explanatory pamphlets. In 1874, he was elected as a member to the American Philosophical Society. In 1882, he was awarded the Wollaston medal by the Geological Society of London. He was also elected as the foreign correspondent of the Geological Society of London. In 1892, von Hauer became a life member of the upper house (Herrenhaus) of the Austrian parliament. The mineral Hauerite is named after the two von Hauers.