Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз саясаткері (1746–1823)
French politician (1746–1823)
Жан Николас Паше (ʒɑ̃ nikɔla paʃ, 5 мамыр 1746 – 18 қараша 1823) – француз саясаткері, Якобин клубының мүшесі, 1792 жылдың қазанынан бастап Соғыс министрі, ал 1793 жылдың ақпанынан 1794 жылдың мамырына дейін Париж қаласының мэрі болды.
Jean Nicolas Pache (ʒɑ̃ nikɔla paʃ, 5 May 1746 – 18 November 1823) was a French politician, a Jacobin who served as Minister of War from October 1792 and Mayor of Paris from February 1793 to May 1794.
Өмірбаян
Паш Верденде дүниеге келді, бірақ Швейцариядан шыққан ата-анасының ұлы ретінде Парижде өсті, Маршал де Кастри мейманханасының консьержінің ұлы болды. Ол маршалдың балаларына тәрбиеші, сосын теңіз министрлігінде бірінші хатшы, азық-түлікпен қамтамасыз ету жөніндегі басшы (munitionnaire général des vivres) және корольдің үй шаруашылығының бақылаушысы болды. Бірнеше жыл отбасымен Швейцарияда болғаннан кейін, ол Революция басталғанда Францияға қайтып келді. Ол ішкі істер және соғыс министрліктерінде бірінен кейін бірі жұмыс істеді, ал 1793 жылдың 20 қыркүйегінде Люксембург бөлімі тарапынан Париждің үшінші орынбасары болып тағайындалды. Осылайша көзге түскен ол 1792 жылдың 3 қазанында соғыс министрі болды. Паше өзі Жирондист болған, бірақ тиімсіздігінен олардың наразылығын тудырды. Дегенмен, Марат оны қолдады, ал оның орнын Берннвилл баскарғанда (1793 жылдың 4 ақпаны), париждіктер оны мэр етіп сайлады. Осылайша ол Жирондистердің құлауына үлес қосты. Бірақ Паше мен Шомет 1793 жылдың 31 мамыры мен 2 маусымындағы көтеріліс кезінде Конвенцияға шеру ұйымдастырды. Нәтижесінде Конвенция, Ұлттық гвардия әскерлерімен және Конвенцияға келген Франсуа Ханриомен күшейтілген наразылық толқынына тойтарыс беру үшін 22 адамды беруге мәжбүр болды. Паше конституция мәселесіне көңіл бөлді. Ол департаменттерге хат жазып, халықтың көп рет күрескен жаңа конституциясын беруге шақырды. Жак Эбер және Пьер Гаспар Шометпен, сондай-ақ Робеспьердің жауларымен болған қарым-қатынасы 1794 жылдың 10 мамырында оның тұтқындалуына әкелді. Жан Николас Пашенің орнын конвенцияға көбірек бағынышты Леско Флюрио басты. Ол өзінің қауіпсіздігін тек 1795 жылдың 25 қазандағы кешірімге қарыз болды. 1799 жылы Париждің азаматтық госпитальдарының комиссары болып қызмет еткеннен кейін ол қоғамдық өмірден шеттеді және 1823 жылдың 18 қарашасында Тин-ле-Мутьеде қайтыс болды.
Pache was born in Verdun, but grew up in Paris, of Swiss parentage, the son of the concièrge of the hotel of Marshal de Castries. He became tutor to the marshal's children, and subsequently first secretary at the ministry of marine, head of supplies (munitionnaire général des vivres), and comptroller of the king's household. After spending several years in Switzerland with his family, he returned to France at the beginning of the Revolution. He was employed successively at the ministries of the interior and of war, and was appointed on 20 September 1793 third deputy suppliant of Paris by the Luxembourg section. Thus brought into notice, he was made minister of war on 3 October 1792. Pache was a Girondist himself, but aroused their hostility by his incompetence. He was supported, however, by Marat, and when he was superseded in the ministry of war by Beurnonville (4 February 1793) he was chosen mayor by the Parisians. In that capacity he contributed to the fall of the Girondists. However, Pache and Chaumette would lead a march on the Convention on Insurrection of 31 May 2 June 1793. The convention was ultimately forced to hand over the 22 in order to appease the threatening crowd, reinforced with National Guard troops and François Hanriot who had arrived on the Convention floor. Pache turned his attention to the matter of the constitution. He wrote to the departments calling for them to give the people what they had fought for time and again: the new constitution that had been promised. His relations with Jacques Hébert and Pierre Gaspard Chaumette, and with the enemies of Robespierre led to his arrest on 10 May 1794. Jean Nicolas Pache would be replaced as mayor by Lescot Fleuriot, who was more subservient to the convention. He owed his safety only to the amnesty of 25 October 1795. After acting as commissary to the civil hospitals of Paris in 1799, he retired from public life, and died at Thin le Moutier on 18 November 1823.
Әсері
Жан Николай Паше, мүмкін, Жирондисттерді жеке өзі құлатпаған, бірақ оның қажырлылығы маңызды рөл атқарды. Паше осы кезеңде Париждегі саяси жағдайды өзгертудегі маңызды тұлға болды. Паше сондай-ақ Париж халқына нағыз билік беруге көмектесті. Париж халқы Конвентті өз қалауынша әрекет етуге мәжбүрлеу арқылы сәтті жеңіске жетті, ал Конвент Термидориялық реакция якобин клубтары мен сан-кулоттардың билігін жойғанға дейін жоғалтқан билігін қайта алмайды. Париж халқы мұны ешқашан ұмытпайды, ал "қарулы халықтың" мұрасы француз революциялық дәстүріне ұзақ мерзімді әсер етеді, 19-шы және 20-шы ғасырларда париждіктердің "баррикадаларға шабуылдауға" дайындығында көрініс табады.
Jean Nicholas Pache may not have single handedly brought down the Girondin, but his determination played an important role. Pache was a key player in changing the political scene in Paris in this time. Pache also helped to truly give power to the people of Paris. The people of Paris had successfully humiliated the Convention in forcing it to do their bidding and the convention would not recover this lost power until the Thermidorian Reaction shattered the power of the Jacobin Clubs and sans culottes. The people of Paris would not forget this and the legacy of "the people in arms" would have a long term impact on the French revolutionary tradition, in the readiness of the Parisian population to "rush to the barricades," through the 19th and 20th centuries.