Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арман Гай Симон де Коэтнемпрен, Керсен графы, қысқаша Арман де Керсен (29 шілде 1742 – 4 желтоқсан 1793) – француз теңізшісі және саясаткер. Жирондин болған Керсен, Француз революциясының бастапқы кезеңдерінде маңызды теңіз қызметтерін атқарды.
Armand Guy Simon de Coetnempren, comte de Kersaint, in short Armand de Kersaint (29 July 17424 December 1793), was a French sailor and politician. A Girondin, Kersaint held important naval posts during the early stages of the French Revolution.
Ерте өмір және мансап
Парижде туған Керсент ақсүйек отбасынан шыққан; оның әкесі Гю Франсуа де Коэтнемпрен, Керсент графы, көрнекті теңіз офицері болған. Арман де Керсен 1755 жылдың 5 қыркүйегінде француз теңіз флотына «Гард де Мер» (Garde Marine) ретінде қосылды. 1757 жылы әкесінің кемесінде қызмет етіп жүргенде, көрсеткен батылдығы үшін прапорщик атағына ие болды. 1770 жылдың 1 ақпанында лейтенант, ал 1779 жылдың 13 наурызында капитан болды. 1778 жылдың шілдесінде 32 зеңбірекке ие «Ифигения» кемесінің капитаны ретінде 20 зеңбірекке ие британдық почта кемесін жаулап алды. 1782 жылы Керсент британдықтар бақылауындағы голланд колониялары – Демерара, Эссекибо және Бербицеді басып алуға экспедиция ұйымдастырды. Революция басталғанда Керсент реформаны қабылдады. Ол жаңа идеяларды қолдады және Томас Пейннің «Ақылдың күші» (Common Sense) еңбегінен шабыттанған «Le Bon Sens» атты памфлетте дәстүрлі жеңілдіктерге қарсы шықты; сондай-ақ ол Ұлттық құрылтайға теңіз флотын қайта ұйымдастыру жоспарын ұсынды, бірақ ол қабылданбады.
Born in Paris, Kersaint came from a noble family; his father, Guy François de Coetnempren, comte de Kersaint, was a distinguished naval officer. Armand de Kersaint joined the French Navy as a Garde Marine on 5 September 1755. In 1757, while serving on his father's ship, he was promoted to Ensign for his bravery in action. He was promoted to Lieutenant on 1 February 1770, and to Captain on 13 March 1779. In July 1778, as captain of the 32 gun Iphigénie, he captured the 20 gun British post ship In 1782 Kersaint led an expedition to capture the British held Dutch colonies of Demerara, Essequibo, and Berbice. At the outbreak of the Revolution, Kersaint embraced reform. He adopted the new ideas, and in a pamphlet entitled Le Bon Sens (a title inspired by Thomas Paine's Common Sense) attacked traditional privileges; he also submitted to the National Constituent Assembly a scheme for the reorganisation of the navy, but it was not accepted.
Заң шығарушы жиналыста
1791 жылдың 4 қаңтарында Керсент Париж сайлау ассамблеясының шешімімен Сена департаментінің әкімшісі болып тағайындалды. Ол сонымен қатар Заң шығарушы ассамблеяға қосымша депутат болып сайланды және отставкаға кеткен депутаттың орнына жұмыс істеуге шақырылды. Оның басты мақсаты – бұрын Конституциялық жиналысқа ұсынған теңіз күштерін дамыру жобасын іске асыру болды. Ол мұны барлық мемлекеттік органдардың толық реформасы арқылы ғана мүмкін екенін түсінді, содан кейін «Тау» партиясының саясатын қолдады, король Людовик XVI-ның әрекеттерін сынап, 1792 жылдың 10 тамызында (Тюильри сарайына шабуылдан кейін) оны тақтан алуға дауыс берді. Одан кейін ол «Армэ дю Центр» армиясына міндеттемемен жіберілді, Сойссон, Реймс, Седан және Арденн аймақтарын тексерді. Міндетін орындап жүргенде Керсент Седан қалалық әкімшілігімен қамауға алынды, бірақ бірнеше күннен кейін босатылды. Паришке оралған соң, ол Заң шығарушы ассамблеяның соңғы пікірталастарының біріне белсенді қатысты, онда Ұлттық конвент жалғастырған және «Конвенттің бюллетені» деген атпен белгілі болған ресми бюллетень жариялау туралы шешім қабылданды.
On 4 January 1791 Kersaint was appointed administrator of the département of the Seine by the electoral assembly of Paris. He was also elected as a deputé suppléant to the Legislative Assembly, and was called upon to sit in it in place of a deputy who had resigned. His main objective became the realisation of the navy scheme which he had previously submitted to the Constituent Assembly. He understood this to be made possible only through a general reform of all institutions, and subsequently gave his support to the policies of The Mountain, denouncing the conduct of King Louis XVI, and, on 10 August 1792 (after the storming of the Tuileries Palace), voting in favour of his deposition. Shortly after, he was sent on a mission to the Armée du Centre, inspecting Soissons, Reims, Sedan and the Ardennes. While on assignment, Kersaint was arrested by the municipality of Sedan, but was set free after a few days' detention. Back in Paris, he took an active part in one of the last debates of the Legislative Assembly, in which it was decided to publish a Bulletin officiel, a report continued by the National Convention, and known by the name of the Bulletin de la Convention Nationale.
Ұлттық конвенцияда
Керсен 1792 жылдың қыркүйегінде Сена және Уаз департаментінен Конвенцияға депутат ретінде жіберілді, ал 1793 жылдың 1 қаңтарында вице-адмирал қызметіне тағайындалды. Ол әскери-теңіз күштері мен ұлттық қорғанысқа қатысты мәселелермен айналысуын жалғастырды, британдық саяси жүйе және әскери-теңіз күштері туралы есеп дайындады, сондай-ақ жалпы қорғаныс комитетін құру туралы жарлық қабылдануына ықпал етті. Бұл комитет көптеген өзгерістерден өткен соң, Қоғамдық қауіпсіздік комитетіне айналды. 1793 жылдың қаңтарында ол теңіз күштеріне қатысты декрет қабылдады. Дегенмен, ол Жирондистер қатарына қосылды және Людовик XVI ісін қарағанда өлім жазасына қарсы, халыққа жүгінуді қолдады. Ол 20 қаңтарда Конвенциядағы өкілдігінен бас тартты.
Kersaint was sent as a deputy to the Convention by the département of Seine et Oise in September 1792, and, on 1 January 1793, was appointed vice admiral. He continued to devote himself to questions concerning the navy and national defense, prepared a report on the British political system and the navy, and caused a decree to be passed for the formation of a committee of general defense, which after many modifications was to become the Committee of Public Safety. In January 1793, he had also had a decree passed concerning the navy. He had, however, entered the ranks of the Girondins, and had voted in the trial of the Louis XVI against the death penalty and in favor of the appeal to the people. He resigned his seat in the Convention on 20 January.
Тұтқындау және өлтіру
Патша қайтыс болғаннан кейін оның оппозициясы одан да айқын болды; ол қыркүйектегі жаппай қырғынды айыптады, бірақ өз ұстанымын қорғауға шақырғанда, зор халыққа қолдау тапқан Жан-Поль Маратты сынаумен шектелді. Керсенттің достары оны Теңіз министрі қызметіне тағайындауға тырысты, бірақ ол тіпті офицерлік лауазымға да ие бола алмады. Ол 23 қыркүйекте Париждің жанындағы Виль-д'Аврейде тұтқындалып, Революциялық трибуналға жеткізілді, онда Бурбон монархиясын қайта орнату үшін сөз байласты деген айып тағылды, сондай-ақ Конвенттегі өкілдігінен бас тартып, ұлттық өкілдіктің қадірін түсірді деп айыпталды. Керсент 1793 жылғы 2 қазанда тұтқындалып, 4 желтоқсанда өлім жазасына кесілді және сол күні-ақ гильотинаға алынды.
After the death of the king, his opposition became more marked; he denounced the September Massacres, but, when called upon to justify his attitude, confined himself to attacking Jean Paul Marat, who had risen to immense popularity. Kersaint's friends attempted to obtain his appointment as Minister of the Marine he failed to obtain even a post as officer. He was arrested on 23 September at Ville d'Avray, near Paris, and taken before the Revolutionary Tribunal, where he was accused of having conspired for the restoration of the Bourbon Monarchy, and of having insulted national representation by resigning his position in the Convention. Kersaint was arrested on 2 October 1793, sentenced to death on 4 December, and guillotined that very day.
Отбасы
Керсеннің ағалары Гай Пьер (1747–1822) және Жозеф Кётнемпрен де Керсен (1746–1797) да француз әскери-теңіз күштерінде қызмет етіп, Америка Тәуелсіздік соғысына қатысты.
Kersaint's brothers, Guy Pierre (1747–1822) and Joseph Coëtnempren de Kersaint (1746—1797), also served in the French Navy and took part in the American Revolutionary War.