Кіріспе
Гиндуизмдегі ЛГБТ мәселелеріне қатысты көзқарастар әртүрлі, әр түрлі индуист топтарының пікірлері де әртүрлі. Индуизмнің ықпалындағы Үндістанда ерте заманнан (Ислам) және отаршылдық кезеңнен (Христиандық) бұрын, жалпы халық үшін гомосексуализм мен транссексуалдыққа қатысты заңдық немесе моральдық шектеулер болған жоқ. Алайда, дхармалық моральдық кодекстер дін қызметкерлері мен монахтардың жоғары топтары арасындағы жыныстық қатынасты (гетеросексуалдық және гомосексуалдық) тыйым салған, ал христиандық пен Ислам сияқты шетелдік діндердің діни кодекстері гомосексуализмді айыптаған ережелерді енгізді. Индуизм үшінші жынысты да мойындайды, ол басқа жыныстармен тең дәрежеде, және үшінші жынысқа қатысты мәліметтер ежелгі индуисттік және буддалық медициналық мәтіндерде кездеседі. Көптеген индуисттік мәтіндер гомосексуалдық тәжірибені табиғи және қуанышты деп сипаттайды, "Камасутра" бір жынысты қатынастарды растайды және мойындайды, сондай-ақ бірнеше индуисттік храмдарда гомосексуалдық актілерді бейнелейтін суреттер бар. Көптеген индуист құдайлары гендерлік тұрғыдан ашық және ЛГБТ спектріне жатады. Бір жынысты қатынастар мен гендерлік вариация индуизмде ежелгі заманнан бері қазіргі күнге дейін рәсімдерде, заң кітаптарында, діни және мифологиялық әңгімелерде, түсіндірмелерде, суреттерде және мүсіндерде бейнеленген. "Махабхарата" эпосында кейбір кейіпкерлер жынысын өзгертеді, мысалы, Шикханди, кейбір нұсқаларында әйел болып туған, бірақ еркек ретінде танылады және соңында әйелге үйленеді. Бахучара Мата – хиджралар өз қамқоршысы деп табынатын құдай. "Арташастра" кейбір гомосексуалдық қатынастарды қылмыс деп санайды және пәктікті ұстануға шақырады (бірақ бұл гетеросексуалдық қатынастарға да қатысты). "Дхармашастра" гомосексуализмнің бар екенін мойындайды, бірақ оны діни немесе моральдық тұрғыдан ашық айыптамайды. "Манусмрити" гомосексуалдық (және гетеросексуалдық) актілерді өгіз арбасында жасауды ритуалдық ластану көзі деп есептейді, оны брахман еркектері ритуалдық жуыну арқылы тазартуы керек. Бұл түсіндірмелер дін қызметкерлері мен монахтардың жоғары топтары арасындағы жыныстық қатынасқа (гетеросексуалдық және гомосексуалдық) қатысты нұсқаулар ретінде жазылған. Академиялық зерттеулерде отаршылдықтан тәуелсіздік алғаннан бері индуист дін қызметкерлері храмдарда бір жынысты некелер жасаған көптеген жағдайлар келтірілген. Бірнеше елдегі индуисттік ұйымдар бір жынысты некелерді қолдау науқандарын қолдап келеді. 2009 жылы Дели жоғары соты Үндістанда гомосексуализмді заңдастырды, бірақ Үндістанның Жоғарғы соты кейіннен бұл шешімді жоққа шығарды. 2018 жылы Үндістанның Жоғарғы соты бұрынғы шешімін қайта қарастырып, гомосексуалдық қатынастарды және қарым-қатынастарды қылмыстан босатып, заңдастырды.
Hindu views of homosexuality and LGBT (lesbian, gay, bisexual, and transgender) issues more generally are diverse, and different Hindu groups have distinct views. India under Hinduism did not have legal or moral restrictions on homosexuality or transsexuality for the general population prior to early modern period (Islam) and colonialism (Christianity), however certain dharmic moral codes forbade sexual misconduct (of both heterosexual and homosexual nature) among the upper class of priests and monks, and religious codes of foreign religions such as Christianity and Islam imposed rules condemning homosexuality on their populations. Hinduism also describes a third gender that is equal to other genders and documentation of the third gender are found in ancient Hindu and Buddhist medical texts. Numerous Hindu texts have portrayed homosexual experience as natural and joyful, the Kamasutra affirms and recognises same sex relations, and there are several Hindu temples which have carvings that depict both men and women engaging in homosexual acts. There are numerous Hindu deities that are shown to be gender fluid and falling into the LGBT spectrum. Same sex relations and gender variance have been represented within Hinduism from ancient times through to the present day, in rituals, law books, religious or narrative mythologies, commentaries, paintings, and even sculptures. There are certain characters in the Mahabharata who, according to some versions of the epic, change genders, such as Shikhandi, who is sometimes said to be born as a female but identifies as male and eventually marries a woman. Bahuchara Mata is the goddess of fertility, worshipped by hijras as their patroness. The Arthashastra argues that some homosexual intercourse is an offence, and encourages chastity (however, this also applies to heterosexual intercourse). The Dharmashastra recognises the existence of homosexuality, without openly condemning it in religious or moral terms. The Manusmriti regards homosexual (as well as heterosexual) acts in an ox cart as a source of ritual pollution, something to be expiated by Brahmin males through ritual immersion. These commentaries were written as guides for sexual misconduct (heterosexual and homosexual) among the upper class of priests and monks. Academic works have citid cases of Hindu priests performing same sex marriages in temples in numerous cases since independence from colonialism. Hindu bodies in several countries have also voiced support to campaigns backing same sex marriage. In 2009, the Delhi High Court legalised homosexuality in India, but the Supreme Court of India subsequently overturned the high court's decision. The Supreme Court of India, in a later ruling in 2018, reversed its previous verdict and decriminalised homosexual intercourse and relationships.
Қазіргі заманғы индуизм қоғамы
Қазіргі индуистік қоғамда сексуалдық мәселелер ашық талқыланбайды, әсіресе қазіргі Үндістанда, онда 1860 жылға дейін гомосексуализм британдық отаршылдық заңдарына байланысты қылмыс болып саналды. 2009 жылы Дели жоғары соты тарихи шешіммен Үндістанда гомосексуализмді қылмыстан шығарды, бұл ретте қолданыстағы заңдар жеке бостандыққа (Индия Конституциясының 21-бабы) және теңдікке (14-бабы) және кемсітуге тыйым салуға (15-бабы) қайшы екенін атап өтті. Алайда, Үндістанның Жоғарғы Соты қылмыстық кодекстің ережелерін қайта бекітіп, Дели жоғары сотының шешімін жоққа шығарды, нәтижесінде гомосексуализмге заңдық тыйым қайта орнатылды, онда жазалар өмір бойы бас бостандығынан айыруды қамтиды, 2018 жылдың 6 қыркүйегіне дейін, Үндістанның Жоғарғы Соты гомосексуализмді қылмыстан шығарғанша. Сонымен қатар, ЛГБТ+ адамдары үкіметтік емес ұйымдар тарапынан азаптауға, өлім жазасына және айыппұл салуға жиі ұшырайды. Индуизм гомосексуализмге тыйым салғандығы белгілі емес. Индуист ұлтшылдары гомосексуализмді заңдастыру мәселесінде әртүрлі пікірде. Соңғы тридеци жылда гомосексуализм баспа және аудиовизуалды бұқаралық ақпарат құралдарында көріне бастады, көптеген ЛГБТ+ адамдары, белсенді ЛГБТ+ қозғалысы және интернетте үлкен үнді ЛГБТ+ қатысуы байқалды. 1990 жылдардан бастап Үндістанның ірі қалаларында қазіргі заманғы гей және лесбияндық индуист ұйымдары пайда болды, ал 2004 жылы алғаш рет Үндістанның гомосексуализмге қарсы заңдарын жою туралы ұсыныстар жасалды. Дипа Мехтаның 1996 жылы түсірген "От" фильмі, екі индуист әйелінің арасындағы романтикалық қарым-қатынасты бейнелейтін фильм, "діни сезімталдыққа" байланысты бейресми түрде тыйым салынды, себебі фильм көрсетілген кезде үнді мәдениетін кемсіткендігіне байланысты наразылықтар болды, бірақ гомофобияға байланысты емес, бұл ұстанымды феминист Мадху Кишвар да қолдады және растады. Сонымен қатар, сол кезде Үндістанда билікте болған Бхаратия Джаната партиясы оны тыйым салудан бас тартты. 2004 жылы лесбияндық тақырыптағы "Қыз досым" фильміне қарсы ұқсас наразылықтар болды, бірақ бұл жолы лесбияндықтың бейнесі айқын түрде жағымсыз болды. Азаматтық бостандықтар үшін халықтық одақ сияқты бірнеше адам құқықтары ұйымдары Үндістандағы сексуалдық азшылықтар, әсіресе ауылдық және төменгі касталардан шыққандар, қатаң кемсітушілік пен зорлық-зомбылыққа ұшырайтынын мәлімдеді. Рут Ванита өзінің "Махаббат ритуалы" атты кітабында соңғы тридеци жылда үнді баспасөзінде жиі айтылып жүрген индуист ритуалдарымен өткізілген бір жынысты некелер туралы мәселені қарастырады. Осы кезеңде бір жынысты адамдардың бірлесіп өмірден кету жағдайлары да тіркелді. Бұл некелер мен өмірден кетулердің көпшілігі елдің шағын қалалары мен ауылдық аймақтарындағы төменгі орта таптық әйелдер жұптарымен байланысты, бұл әйелдердің ЛГБТ+ қозғалыстарымен байланысы жоқ. Отбасы қарсылық көрсеткен жағдайда, екі жынысты және бір жынысты жұптар, келесі өмірде қайта қосылуға үмітпен, үйден қашып кету мен некеге тұру немесе бірлесіп өмірден кетуді таңдайды. Ванита индуисттік ілімдер, мысалы, қайта туу және жанның жыныстық белгісіздігі қалайша әлеуметтік мақұлданбаған қарым-қатынастарды, соның ішінде бір жынысты қарым-қатынастарды заңды деп түсіндіруге көмектесетінін зерттейді. 2004 жылғы сауалнамада көпшілігі, бірақ барлығы емес, суамилер индуисттік құдайлыққа ие гей-некеге қарсы екенін айтты. Бірақ бірнеше индуист діни қызметкерлері бір жынысты адамдарды некеге отырғызды, махаббаттың бұрынғы өмірден алынған байланыстардың нәтижесі екенін және некенің рухтың бірігуі, жыныстық қатынастан жоғары екенін айтты. Кейін Ванита кітабындағы ойларын "Бір жынысты некелер, индуисттік дәстүрлер және қазіргі Үндістан" атты мақалаға жинақтады. Мұнда ол әйелдердің бірлесіп өмірден кету, некеге тұрып, ажырасу немесе сәтті некеде өмір сүру жағдайларын қорытындылады. Ол үш түрлі "адамдар арасындағы қарым-қатынасты нығайтатын күш-жігерді" атап өтті. Бұл: сот, БАҚ және кейбір индуист билік өкілдері (мысалы, осы мақалада жоғарыда айтылған суамилер). Әйелдер әлеуметтік қысымға ұшырап, сотқа жүгіне алса, соттар әйелдердің ерікті ересектер екендігін ескеріп, шешімдерін қолдайды. Бұл қысымды тоқтата қоймаса да, ерлі-зайыптыларға заң бойынша заңдылық береді. Сонымен қатар, әйелдердің бір жынысты некелері ең сәтті болып табылады, олар әйелдер қаржылық тәуелсіз. Олар отбасы мен қоғамнан қолдау алса, көбінесе бейбіт өмір сүре алады. БАҚ та бір жынысты некелерде маңызды рөл атқара алады. Олардың некелеріне назар аударту арқылы, ЛГБТ+ құқықтары туралы білмейтін әйелдермен БАҚ байланысып, оларға қолдау көрсетуі мүмкін. Алайда, мұның кері жағы да бар, ЛГБТ+ қарсы топтар да олардың некесіне қарсы әрекеттер жасауы мүмкін. Психоаналитик Судхир Какар индуистер Батыс діндерінің жақтастарына қарағанда "бұрмалаушылыққа" көбірек төзе алатынын жазады, олар әдетте сексуалдық вариацияны "әлеуметтік емес немесе психопатологиялық" деп қарастырады, оған "түзету" немесе "емдеу" қажет. Индуистер, оның пікірінше, әрбір адам өзінің жеке тағдырын (свадхарма) орындауы керек деп сенеді, олар мокшаға (жоғары жағдайға) қарай жол тартады. Үндістанда гомосексуализмді заңдастыру туралы пікір білдіре отырып, Біріккен Корольдік индуист кеңесінің бас хатшысы Анил Бханот былай деді: "Мәселе мынада, гомосексуализм - Құдайдың табиғи заңының бір бөлігі, оны қандай болса солай қабылдау керек, артық емес, кем емес. Индуистер көбінесе консервативті, бірақ менің ойымша, ежелгі Үндістанда олар оны көбейтудің ләззатты бөлігі ретінде тойлаған, онда шараға қатысу үшін дінбасылар шақырылған". Әсерлі оңшыл индуист тобы Раштрия Сваямсевак Сангх (RSS) жоғары лауазымды өкілі гомосексуализмді қылмыс деп санамайтынын және RSS бұл мәселе бойынша ресми ұстанымға ие емес екенін, себебі ол жеке таңдау мәселесі екенін мәлімдеді. Үндістанның Жоғарғы Соты Индия қылмыстық кодексінің 377-бабының бір бөлігін жойғаннан кейін RSS бір жынысты адамдар арасындағы қарым-қатынастар табиғи болмаса да, қылмыс емес екенін мәлімдеді. Соңғы ұстанымында RSS ЛГБТ+ қауымдастығының мүшелері үнді қоғамының ажырамас бөлігі екенін қабылдады.
Үшінші жынысты
Индуизм философиясында үшінші жыныс немесе үшінші гендерлік ұғым бар (санскрит: तृतीय प्रकृति, tŕtīya prakŕti – сөзбе-сөз "үшінші табиғат"). Бұл санатқа еркек және әйел қасиеттері аралас адамдар кіреді, мысалы, әйелшерек еркектер, еркекшерек әйелдер, трансгендерлер, транссексуалдар, интерсекс адамдар, андрогиндер және т.б. Көптеген әйелден еркекке (MTF) ауысқан үшінші гендерлік адамдар тек немесе мүлдем еркектерге тартылмайды, олар тек әйелдерге ғана тартылуы немесе екі жынысты да ұнатуы мүмкін. Көптеген еркекке айналған (FTM) трансгендерлер еркектерге қызығады. Мұндай адамдар дәстүрлі индуизмде толыққанды еркек немесе әйел саналмайды, олар екі қасиеттің аралас қосылысы болып есептеледі. Олар туғаннан-ақ үшінші жынысты болып саналады және цисгендерлік ерлер мен әйелдер сияқты мінез-құлық танытуы күтілмейді. Олар көбінесе өздерінің қоғамдарын немесе қалалық аудандарын құрады, белгілі бір кәсіптермен айналысады (массажист, шаштараз, гүл сатушы, үй шаруашылығы қызметкері және т.б.) және жалпы алғанда, жартылай құдайлық мәртебеге ие. Олардың діни рәсімдерге қатысуы, әсіресе әйелдер мен еркектер киімін киіп билеушілер ретінде және белгілі бір храмдардың құдайлары мен құдайшаларына табынушылар ретінде, дәстүрлі индуизмде жақсылыққа жол ашады деп есептеледі. Кейбір индуистер үшінші жынысты адамдардың ерекше күштері бар деп сенеді, олар басқаларды жарылқауға немесе қарғауға мүмкіндік береді. 2008 жылы Тамил Наду штаты "Үшінші гендерді" мойындады; оның азаматтық жабдықтау департаменті рациондық картада әдеттегі "М" және "Ф" әріптерінен өзгеше, үшінші гендерді білдіретін "Т" әрпін қосты. Бұл Үндістанда билік тарапынан үшінші гендерді ресми түрде мойындаған алғашқы жағдай болды.
Индуизмнің діни аңыздары
Индуизмнің аңыз дәстүрінде құдайлар мен адамдардың жынысын өзгерткен оқиғалары кездеседі. Кейде олар әртүрлі реинкарнацияланған жыныстар ретінде гетеросексуалдық қатынастарға да түседі. Гомосексуал және трансгендер индуистер әртүрлі индуистік құдайларға, гендерлік алуантүрлілікпен байланысты Ардханарисураға (Шива мен оның жұбайы Парватидің андрогин түрі), Араванға (Қришна әйел болғаннан кейін үйленген батыр), Харихараға (Шива мен Вишнудың біріктірілген бейнесі), Бахучара Матаға (транссексуалдық және евнухизммен байланысты құдай), Гадахраға (еркек бейнесіндегі Раданың бейнесі), Чанди Чамундаға (екі жауынгер құдай), Бхагавати девиге (киім ауыстырумен байланысты индуистік құдай), Гангмаға (киім ауыстырумен және маскировкамен байланысты құдай) және Йелламмаға табынуды және құлшылық етуді қалыптастырады. Бұл құдайларға арналған арнайы фестивальдар да бар, олардың кейбіреулері Үндістанда айқын киім киген жандармен танымал. Оларға Ковагамдағы Араван фестивалі, Гуджараттағы Бахучара Мата фестивалі және Карнатакадағы Йелламма фестивалі жатады. Жыныстық вариацияны көрсететін құдайлардың ішінде Вишнудың әйел бейнесі Мохини және Вишну мен оның жұбайы Лакшмидің андрогин бейнесі Вайкунта Камаладжа бар. Аяппаның (Шива мен Мохинидің одағынан туған құдай), Багиратханың (екі әйел анасынан туған үнді патшасы) және Картикеяның (от құдайы Агни жұбайы Парватимен қатынасқанда Шиваның спермасын "жұтып алған") тууы туралы аңыздарда ЛГБТ-түсіндірулер де кездеседі. Кейбір гомосексуал индуистер Митра және Варуна құдайларына да табынады, олар ежелгі брахман мәтіндерінде екі ай фазасымен және бір жынысты қатынастармен байланысты. Гендерлік вариация индуистік жазбалардағы батырларда да байқалады. Индуизм эпосы Махабхаратада Арджунаның үшінші жынысқа жататын мүше ретінде бір жыл өмір сүруге ант бергені айтылады. Осылайша ол бір жылға үшінші жынысқа жататын Бриханналаға айналады және ханшайымның би оқытушысы болады. Тағы бір маңызды кейіпкер Шиханди әйел болып дүниеге келеді, бірақ еркек болып өседі және тіпті әйелге үйленеді. Ол жақсылықтың арқасында еркек болады. Шықанди соңында "әйелмен" күресуден бас тартқан батыр Бхишманың өліміне себепкер болады. Тағы бір кейіпкер Бхишма Юдхиштираның жыныстық қатынас кезінде серіктестердің қызығушылығы туралы сұрағына жүз ұлы болған Бхангасвананың аң аулау кезінде әйелге айналған оқиғасын айту арқылы жауап береді. Ол өз патшалығына оралып, оқиғаны баяндайды, патшалықты балаларына тапсырады және орманға кетеді, онда ол бір жолдастың жұбайы болады және одан жүзден астам ұлы туады. Ила, индуистік аңыздағы патша, жынысын өзгерткенімен де танымал. Рамачандраның (Вишнудың бейнесі) өмірі туралы ең танымал бенгал мәтіні Криттиваса Рамаянаның кейбір нұсқаларында екі патшайымның бірге бала көтергені туралы айтылады. Күн әулетінің патшасы Дилипа Махараджа қайтыс болғанда, оның ұрпағын жалғастыратын ұлы болмағандықтан, құдайлар алаңдайды. Сондықтан Шива патшаның жесір қалған екі патшайымына келіп: "Екеуің де махаббат жасаңдар, мен сендерге бата беремін, сонда сендер әдемі ұл табасыңдар", - дейді. Екі әйел бір-бірін қатты жақсы көріп, Шиваның бұйрығын орындайды және бірінің баласы болғанын біледі. Аставакра данасы осыған сәйкес екі әйелден туған баланы "Бхагиратха" деп атайды. Кейіннен патша болған Бхагиратха өз қажырлы еңбегімен Ганг өзенін жер бетіне әкелгені айтылады.
Индуистік мәтіндер
Үшінші жынысты адамдар (трития пракрити), толыққанды ерлер де, әйелдер де емес, индуистік мәтіндерде, мысалы Пураналарда кездеседі, бірақ нақты анықталмайды. Көбінесе олар әйелшелік қасиеттері бар еркектер ретінде бейнеленеді, көбінесе батылсыз, әйелдерге қызығушылық танытпайды. Қазіргі оқырмандар мұндай сипаттамаларды лесбиянка, гей, бисексуал және трансгендерлерге қатысты қалыпты көзқарастармен салыстырады. Дегенмен, индуистік мәтіндер (көбінесе Дхармашастралар), мысалы Манусмрити, Атри Смрити, Баудхаяна Дхармасутра және Апастамбха Дхармасутра гомосексуализмді күнә деп есептейді, кейбір жағдайларда заңмен жазаланады. Тарихшылар Рут Ванита мен Салем Кидвай «Үндістанда бір жынысты махаббат: әдебиет және тарихтан оқылымдар» кітабында ежелгі және қазіргі заманға дейінгі 15 үнді тілінен аударылған үнді мәтіндерінен үзінділер жинақтады, оның ішінде көптеген индуистік мәтіндер де бар. Олар индуистік мәтіндердің ерте заманнан бері бір жынысты құштарлықты талқылап, әртүрлі тонмен – сынмен, бейтараптықпен, көңілділікпен және қуанышпен қарастырғанын атап өтті.
Камасутра
Кама-сутра – ежелгі мәтін, ол кама немесе құштарлық (барлық түрлерінде) туралы айтады, бұл индуист ділінде өмірдің төрт нормативтік және рухани мақсатының бірі болып саналады. Кама-сутра – санскрит әдебиетінің Кама-шастра дәстүріндегі ең ерте және ең маңызды еңбек. Оны философ Вацьяна шамамен 4-ші ғасырда бұрынғы мәтіндерден жинақтаған. Мәтінде гомосексуалистік тәжірибелер де, сондай-ақ жыныстық/гендерлік «типтер» де сипатталады. Автор осы қарым-қатынастарда махаббат пен сенімнің де болуын мойындайды. Автор үшінші жыныстың еркек және әйел типтерінің (трития пракрити), сондай-ақ әйелдердің феллацио жасау әдістерін сипаттайды. Кама-сутраның екінші бөлімінің тоғызыншы тарауында бүгін біз еркек және әйелге бағытталған гомосексуалдар деп танитын екі түрлі ер адам сипатталады, бірақ ескі, Виктория дәуіріндегі британдық аудармаларда олар жай ғана «евнухтар» деп аталған. Тарауда олардың сыртқы келбеті сипатталған: әйел типтері әйелдердей киінген, ал еркек типтері бұлшықетті дене бітіміне ие болған және шағын сақал мен мұртты өсірген. Олардың массажшы, шаштараз және жыныс жұмыскері сияқты түрлі мамандықтары да сипатталған. Кама-сутраға сәйкес, мұндай гомосексуалдардың некеге тұрғаны да мәлім: «Бір-біріне терең берілген, бір-біріне толық сенім артып, бірге неке қиған үшінші жынысты азаматтар да бар» (KS 2.9.36). Яшодхараның «Джайамангала» еңбегінде, Кама-сутраға арналған маңызды 12-ші ғасырлық түсіндірмеде де былай делінген: «Осындай гомосексуалдық бейімділігі бар азаматтар, әйелдерден бас тартып, бір-бірін жақсы көретіндіктен, оларсыз ерікті түрде өмір сүре алады, олар терең және сенімді достықпен байланысқан күйде неке қияды».
Дәрімсатралар
Ежелгі Үндістандағы индуист гурулары қоғамды қалай басқару керек екені туралы жиі түсіндірмелер берген, бірақ бұл түсіндірмелер көбінесе моральдық немесе заңдық жағынан іске асырылмаған. Көбінесе бұл түсіндірмелер қарапайым халық емес, сексуалдық қатынастан аулақ болуы күтілген монахтар мен жұбыншылардың жоғарғы тобының моральдық мінез-құлқына қатысты болған.
Манусмирити
Манусмритиде белгілі бір жағдайларда гомосексуалистік жыныстық қатынасқа (гетеросексуалистік жыныстық қатынаспен қатар) қатысты әртүрлі жазалар ұсынылады. Ересек әйел бойжеткен қызбен жыныстық қатынаста болса, оның басын қырқып немесе екі саусағын кесіп, есекке мінгізіп жазаланды. Гомосексуалистік еркек жыныстық қатынас жағдайында Манусмрити екі адамның (гомосексуалистік және гетеросексуалистік) арасындағы жыныстық қатынасты бұқалар арбасында діни тазалықты бұзушылық ретінде қарастырады. Манусмритидің 8.369-370 аяттарында бойжеткен қызбен жыныстық қатынаста болған әйелге жаза белгіленеді, кейбір заманауи авторлар, мысалы Венди Донигер, мұны әйелдер арасындағы бір жынысты қатынасқа қарсы бағытталған деп қате түсінеді. Дегенмен, 8.367 аятта жынысына қарамастан, осы істі жасағандардың барлығына бірдей жаза қарастырылған. Ванита бұл жерде бойжеткен қыздың жыныстық тазалығына ерекше мән береді. Манусмрити ЛГБТ қатынастарына қатысты аз ғана үкім айтады. XI.174-тарауда ер адам басқа еркектермен жыныстық қатынас жасағанда сиырдың бес өнімінен немесе Панчагавядан бір түн бойы бас тарту қажеттігі айтылады. XI.175-тарауда еркекпен жыныстық қатынасқа түскен еркектер киімдерін шешпей жуынулары керек делінеді. XI.68-тарауына сәйкес, мұндай іс-әрекеттерге барушы адам дәстүрлі түрде кастасынан айырылады, бірақ Рут Ванита Манусмритидің ұсыныстары оның орнына келмейді деп санайды.
Басқалар
Дәрімсастралар, әсіресе кейінгілері, Вашишта Дәрімсутра сияқты, вагинальды емес жыныстық қатынасқа қарсы ережелер қойған. Яджнявалкья Смритиде мұндай әрекеттерге, соның ішінде басқа еркектермен жасалатындарына да айыппұл салынған.
Басқа жазба орындары
"Сушрута Самхита" екі әйелдің жыныстық сұйықтықтарының араласуы нәтижесінде бірігіп, жүкті болу мүмкіндігін де айтады. Мұндай одақтан туған баланың "сүйексіз" болатыны көрсетілген. Мұндай жағдай Бенгалияның "Криттиваса Рамаянасында" сипатталған (төменде қараңыз). Каутильяның "Арташастрасы" – зайырлы құқықтың негізгі мәтіні және сот органдарының жыныстық мәселелерге қатысты көзқарасын көрсетеді. Бұл мәтінде гетеросексуалдық вагинальды жыныстық қатынас қалыпты жағдай ретінде ұсынылады, ал одан ауытқулар заңдық мәселелер тудырып, айыппұл салуға және ерекше жағдайларда өлім жазасына алып келуі мүмкін. Гомосексуалистік әрекеттерге айыппұл салынатын ұсақ құқық бұзушылық ретінде қарастырылады. Вагинальды емес жыныстық қатынас үшін де шағын айыппұл көзделген (4; 23; 326); алайда, әйелдерге қарағанда ерлерге ауыр айыппұл салынады. 15 ғасырда Митила қаласында Вардамана Упадхьяя жазған "Дандавивека" атты құрастырылған дхарманибандха еңбегінде сперманың қыннан тыс жерге шығуы тиым салынғандығы айтылған. Айони сексі екі санатқа бөлінеді, олардың бірі екі жынысты адамдармен болатын қатынасты қамтиды. "Евнухтар" деп аталатын осы адамдардың көпшілігі (91%) кастрация жасамайды, бірақ олар көбінесе трансгендерлермен байланысты.
Хиджра
Хиджралар – Үндістан субконтинентіндегі үшінші жынысты топ. Олардың кейбіреулері жер құдайы Бахучара Матамен байланысты кастрациядан өтеді. Аңыз бойынша, ол ұрылар тобының зорлауынан қашу үшін өзінің көкіректерін кесіп тастаған. Олар бұл операцияны "нирван" деп атайды. Олар оны жыныстық қатынастан аулақ болуды білдіретін "тапас"пен салыстырады. Сондай-ақ, эмаскуляцияны ақтау үшін Шиваның өзін-өзі эмаскуляциялаған мифтері қолданылады. Араванилер де кастрациядан өтеді. Хиджралар Арджунаның лағынетке ұшырауынан елден айдалып кеткен кезде евнухқа айналуын да кастрацияны ақтау үшін пайдаланады. Осыған қарамастан, жеті негізгі хиджра тайпасының барлығы мұсылмандар құрған деп есептеледі. Солтүстік Үндістанда шамамен 50 000 хиджра бар. Хиджраларды көп жылдар бойы сұхбаттап, зерттегеннен кейін Серена Нанда өзінің "Не еркек, не әйел: Үндістан хиджралары" атты кітабында былай деп жазады: "Үндістанда хиджралар интерсекс болып туады және оларды хиджра қауымы туғаннан немесе балалық шақта алып кетеді деген кең таралған сенім бар, бірақ мен кездескен хиджралардың арасында бұл сенімді растайтын ешқандай дәлел таппадым, олардың барлығы қауымға ерікті түрде, көбінесе жасөспірім шақтарында қосылған". Нанда сондай-ақ былай дейді: "Хиджралардың кем дегенде кейбіреулері – тіпті көпшілігі гомосексуалды жезөкшелер екендігіне күмән жоқ. Синханың (1967) Солтүстік Үндістанның Лакхнаудағы хиджраларды зерттеуі хиджралардың орындаушылар ретіндегі рөлін мойындайды, бірақ хиджра қауымына қабылдаудың басты себебі жеке адамның гомосексуалды құштарлығын қанағаттандыру деп санайды". Хиджралар Бахучараға, транссексуалдықтың қамқоршысы саналатын индуист құдайына ерекше табынады.
Аравани немесе Али
Ең көп санды үшінші жыныстық топ (шамамен 150 000 адам) – Оңтүстік Үндістандағы Тамил Надудағы аравани немесе али. Араванилер көбінесе трансгендерлер болып табылады және олардың басты мерекесі – танымал Коовагам немесе Араван фестивалі сәуірдің соңында/мамырдың басында тойланады. Оған мыңдаған адам, оның ішінде көптеген трансгендерлер мен гомосексуалдар қатысады. Араванилер индуизм дініндегі Араван құдайына табынады және кастрация жасау тәжірибесін қолданбайды.
Жогаппа
Үндістанда аз танымал үшінші жыныстық секта - Оңтүстік Үндістанның (Карнатака мен Андхра-Прадеш) жоғаппалары, бұл топ та жезөкшелікпен байланысты. Жоғаппалар Йелламма (Ренука) қадірлі кісісімен байланысты және трансгендерлер мен гомосексуалдарды қамтиды. Екеуі де бишілер мен жезөкшелер ретінде қызмет етеді, және олар әдетте ғибадатхананың девадасилерін (қадірлі кісіге қызмет ететін, сондай-ақ бишілер мен әйелдердің құрметті қызметшілері) басқарады. Бұл ғибадатханаларда жүздеген ашық киінген девадасилер мен жоғаппалар көшелермен шеру өткізіп, үлкен мерекелер тойланады. Жоғаппалар кастрация жасамайды.
Діни өнер
Ортағасырлық индуист ғибадатханалары, мысалы, Хаджураходағылар, сыртқы қабырғаларындағы мүсіндерде жыныстық актілерді бейнелейді. Кейбір көріністерде бір жынысты жыныстық қатынас та бар: Хаджураходағы Кандария Махадева ғибадатханасындағы мүсінде бір ер адам екіншісінің тік тұрған мүшесіне қол созып тұрғаны бейнеленген. Кандрия Махадева ғибадатханасының оңтүстік қабырғасында үш әйел мен бір ер адамнан тұратын оргазмдық топ бейнеленген. Әйелдердің бірі екіншісін лапалап отыр. Хаджураходағы Лакшмана ғибадатханасында (954 ж.б.э.) бір ер адам оргазмдық көріністің бөлігі ретінде отырған ер адамнан феллацио алады. Одиша штатының Бхубанешвар қаласындағы Раджарани ғибадатханасында (10 немесе 11 ғасыр) екі әйелдің оральдық жыныстық қатынас жасап жатқаны бейнеленген. 12 ғасырдағы Шива ғибадатханасы, Карнатакадағы Багалиде, екі ер адам арасындағы оральдық жыныстық қатынас көрінісін бейнелейді. Гвалиор маңындағы Падхавлидегі 10 ғасырға жататын қираған ғибадатханада бір ер адам екінші ер адамнан феллацио алып отырғаны көрсетілген. 11 ғасырдағы Одишадан шыққан, қазір Сиэтл өнер мұражайында сақталатын, құмдақ тастан жасалған мүсінде махаббат құдайы Кама екі әйелге, бірін-бірі құшақтап тұрғанда, гүлмен безенген жебені атып жатыр.
A sculpture at the Kandariya Mahadeva temple in Khajuraho portrays a man reaching out to another's erect penis. An orgiastic group of three women and one man, on the southern wall of the Kandariya Mahadeva temple in Khajuraho. One of the women is caressing another. At the Lakshmana temple in Khajuraho (954 CE), a man receives fellatio from a seated male as part of an orgiastic scene. At the Rajarani Temple in Bhubaneswar, Odisha, dating from the 10th or 11th century, a sculpture depicts two women engaged in oral sex. A 12th century Shiva temple in Bagali, Karnataka depicts a scene of apparent oral sex between two males on a sculpture below the shikhara. At Padhavli near Gwalior, a ruined temple from the 10th century shows a man within an orgiastic group receiving fellatio from another male. An 11th century lifesize sandstone sculpture from Odisha, now in the Seattle Art Museum, shows Kama, the god of love, shooting a flower tipped arrow at two women who are embracing one another.