Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сиднейдегі темір жол станциясы, Австралия
Сиднейдегі темір жол станциясы
Мұражай темір жол станциясы – мұраға алынған.
Railway station in Sydney, Australia
the railway station in Sydney
Museum railway station is a heritage listed
Қалалық темір жол желісінің қажеттілігі
Сиднейдегі теміржол дамуы 1850 жылы Сиднейден Параматтаға дейінгі желінің ашылуымен басталды. Алайда, Девоншир көшесіндегі терминал қаланың солтүстігінде орналасқан көптеген дүкендерінен және жұмыс орындарынан қашық болды. Пойыздан түскен жолаушылар қала орталығына дейін жаяу жүруге немесе атпен, ал кейінірек бу және электр трамвайларымен (Джордж, Питт немесе Элизабет көшелерімен) жеткізілуге тиіс болды. XIX ғасырдың екінші жартысында және XX ғасырдың басында Сиднейде қаланың көп бөлігіне қызмет еткен трамвай жүйесі құрылды. Бірақ халықтың өсуі және әсіресе ішкі қалалық аудандардағы тұрғын үйлердің тығыздығы қалаға кіретін жолдарда үлкен кептелістерге әкелді. Сиднейде сол кезде 800 мың адам тұрды. Музей (бұрын Ливерпуль көшесі деп аталған) және Сент-Джеймс станцияларын қазу жұмыстары 1922/23 жылдары басталды. Халықтың назары Хайд-парк төңірегіндегі туннельдер мен станциялардың құрылысын күнделікті көруге жиналған көпшілікке ауды. Қолданылған әдіс "ашық қазба" деп аталды – Хайд-паркте кең траншея қазылып, көп мөлшерде тас және топырақ алынып тасталды, туннельдер мен станция қабырғалары жасалды, жабын орнатылды және учаске ақырында жабылды. Екі станцияның құрылысында қабырғаларға бетон, ал шатырға болат каркас пен бетон қолданылды. Екі қалалық станцияның ашылуына байланысты БАҚ мақтаулары, Брэдфилд жоспарының шағын бөлігі іске асырылғаны туралы хабарларға көлеңке түсірді. 18 желтоқсан 1926 күнгі "Evening News" газеті: «Көлік мәселесі нашарламас бұрын, қалалық теміржолдың ішкі айналымын салу арқылы ғана шешіледі» деп жазды. Сент-Джеймс және Музей станциялары 1956 жылға дейін қарбалас болды, содан кейін олар Circular Quay арқылы байланыстырылды, бұл пойыздарға Сент-Джеймсте тоқтап, кері жүрмей, тікелей қалаға кіріп-шығуға мүмкіндік берді. 22 қаңтар 1956 жылы бұл станциялар City Circle айналымының бөлігіне айналды. Станцияның басты кіреберісі Элизабет және Ливерпуль көшелерінің бұрышында орналасқан. Тағы бір кіреберіс, құмтастан жасалған әсем фасадымен, Ливерпуль және Кастлереа көшелерінің бұрышында орналасқан. Бұл кіреберіс бұрын Mark Foy дүкені орналасқан жердегі, Жаңа Оңтүстік Уэльс округтік сотының Даунинг орталығының іргесінде жатыр. Басқа кіреберістер Элизабет және Батерст көшелерінің қиылысының үш бұрышында да орналасқан. Барлық шығулар станцияның екі дәлізінің біріне келіп қосады. Басты дәліз оңтүстік жақта, Элизабет және Ливерпуль көшелерінің қиылысына жақын орналасқан. Дәретхана, станция кеңсесі және лифттер осы дәліз ішінде орналасқан. Солтүстік дәліз Элизабет және Батерст көшелерінің қиылысына жақын, бірақ басты дәлізбен салыстырғанда жабдықталуы нашар. Бұл дәліз екіншісінен гөрі аз қолданылады, сондықтан ол тек жұмыс күндері күндіз ғана ашық болады. Басқа уақытта тек оңтүстік дәліз жұмыс істейді. Станцияның құрылысының суреттері мен аяқ асты туннельдеріндегі толық фото тарихы бар. Платформаларда әртүрлі кезеңдерге тән жарнамалар орналасқан.
Railway development in Sydney began with the opening of the Sydney to Parramatta line in 1850. The terminus in Devonshire Street was, however, a considerable distance from most of the city's shops and workplaces located to the north. Disembarked railway passengers were required to either walk or be conveyed to the city centre by horse drawn and in later years steam and electrically powered trams which ran along George, Pitt or Elizabeth Streets. Throughout the second half of the 19th century and early years of the 20th century, Sydney developed a tram based public transport system which adequately served most parts of the city then settled. However, the growth in population and increased residential density in the inner suburban areas in particular resulted in the heavy congestion of thoroughfares leading into the city. Sydney then having a population of 800,000 people. Excavation work for Museum (then known as Liverpool Street) and St James stations began in 1922/23. The imagination of the public was captivated as crowds gathered daily to view construction of the tunnels and stations beneath the Hyde Park grounds. The method used was that known as "cut and cover" – seeing an expansive open cut trench dug into Hyde Park, more than of rock and soil removed, the walls of the tunnels and station formed, roofing put in place and the site eventually covered over. Construction of the two station utilised concrete for the walls and steel framework and concrete for the roof. Media praise for the opening of the two city stations was offset by reporting which focused on the fact that only a small portion of Bradfield's plan was in place. The Evening News of 18 December 1926 stated "the traffic problem, before it becomes far worse, can only be met by the construction of the inner loop of the City railway". St James and Museum were busy stations until 1956 when they were connected by the line through Circular Quay allowing trains to run into the city and back out again without needing to stop and reverse at St James as was previously done. It became part of the City Circle loop on 22 January 1956. The main entrance to the station is located at the corner of Elizabeth and Liverpool Streets. Another entrance featuring a sandstone façade is located on the corner of Liverpool and Castlereagh Streets. This entrance sits at the foot of the District Court of New South Wales' Downing Centre, formerly the site of the Mark Foy's department store. Other entrances are also located on three corners of the intersection of Elizabeth and Bathurst Streets. All exits flow into one of two concourses at the station. The main concourse is the southern one, located near the Elizabeth and Liverpool St intersection. The toilets, station office and lifts are all located in this concourse. The northern concourse is located near the intersection of Elizabeth and Bathurst St, with much less facilities compared to the main concourse. This concourse is used much less than the other one, and so is only open during the daytime on weekdays. At other times, only the southern concourse is open. There are photos of the station being built and a complete photo history through the pedestrian tunnels of this station. The platforms feature various period advertisements.
Мұра тізімі
2010 жылдың 1 қарашасында Музей станциясы Австралиядағы алғашқы метро станциясы ретінде мемлекеттік маңызы бар (Сент-Джеймс тағы бір станция сол күні ашылды) және Лондон метросының стилінің Австралия жағдайына бейімделуін көрсетеді. Станция сапалы салынған, пропорционалды және егжей-тегжейлі, сонымен қатар қалалық теміржол жүйесін құру үшін көп жылдық саяси күш-жігердің нәтижесі болып табылады. Бұл орын Жаңа Оңтүстік Уэльсте эстетикалық сипаттамаларды және/немесе жоғары деңгейдегі шығармашылық немесе техникалық жетістіктерді көрсетуде маңызды. Эстетикалық құндылыққа матаның пішіні, көлемі, түсі, текстурасы және материалы сияқты сезімдік қабылдау аспектілері жатады. Құмтастан жасалған кіреберіс немесе портал ғимараты соғыс аралық кезеңдегі "таза классикалық" стильдегі шағын ауқымды қоғамдық ғимараттың көрнекті мысалы. Станцияның ішкі кеңістігі кең және бастапқы толықтығының көп бөлігін сақтап, плитка, балюстрада, көрсеткіштер және басқа да жиһаздар мен жабдықтарды қамтиды. Сент-Джеймске арналған екі портал ғимараты (біреуі 1970 жылдары бұзылған) Музей станциясының екі бастапқы портал ғимаратымен үйлесімді болу үшін, бірақ олардың кері бейнесін көрсету үшін жобаланған. Сент-Джеймс станциясының жер астында орналасуы аймақтың көше және саябақтық ортасына кедеріс келтірмейді. Станцияның Маркет-стрит басында орналасқандығы маңызды азаматтық мәнге ие және көше көрінісінің құндылығын арттырады. Бұл орын Жаңа Оңтүстік Уэльстегі белгілі бір қоғамдық топтармен немесе мәдени қауымдастықтармен әлеуметтік, мәдени немесе рухани себептермен байланысты. Әлеуметтік құндылық – бұл көпшілік немесе азшылық топтардың саяси, ұлттық, аймақтық, жергілікті немесе басқа да мәдени сезімдерінің ортасы болған жердің қасиеттері. Сент-Джеймс станциясын салу және пайдалану 1850 жылдардан бастап қалалық теміржол станцияларын салу үшін азаматтардың 70 жылға жуық уақыт бойы көрсеткен қысымын көрсетеді. Станцияның жер астында орналасуы азаматтардың Хайд-парк жерін жоғалту қаупіне байланысты алаңдаушылығының нәтижесі. Сент-Джеймс станциясы 1926 жылдан бастап қалалық теміржол желісімен байланысқаннан кейін қалаға қолайлы көлікпен баруды жеңілдетіп, жұмысшыларға сол кездегідей алыс емес, қала маңындағы "дені сау жағдайда" өмір сүруге мүмкіндік берді деп есептелді. Сент-Джеймс станциясы және қалалық теміржол желісінің қалған бөлігі жұмысшыларды қалаға жеңіл тасымалдау арқылы Сиднейдің қалалық аймақтарының 20-ғасырдың басынан ортасына дейін кеңеюіне үлкен үлес қосты деп саналады. Сент-Джеймс станциясы және қалалық метро желісінің қалған бөлігі Сидней азаматтарының болашақ көлігін қамтамасыз етуге арналған нысанның мысалы болып табылады. Бұл орын Жаңа Оңтүстік Уэльстің мәдени және табиғи тарихын түсінуге көмектесетін ақпаратты табуға мүмкіндік береді. Бір орынның ғылыми немесе зерттеу құндылығы оның деректеріне, сирек кездесетіндігіне, сапасына немесе өкілдігіне және орынның қосымша ақпарат беруге қаншалықты қабілеттілігіне байланысты. Сент-Джеймс станциясы Жаңа Оңтүстік Уэльс және Австралиядағы теміржол технологиясының даму кезеңін көрсетеді. Станция үшін жүргізілген құрылыс жұмыстарының көлемі мен әдістері, әсіресе қазба жұмыстары сол кездегі инженерлік шешімдердің маңызды жетістігін білдірді.
As at 1 November 2010, Museum Station has state significance as the first underground station in Australia (with St James opened the same day) and demonstrates the adaptation of the London tube style station to the Australian situation. The station is well constructed, proportioned and detailed and represents the culmination of many years of political lobbying to have a city railway system in place. The place is important in demonstrating aesthetic characteristics and/or a high degree of creative or technical achievement in New South Wales. Aesthetic value includes aspects of sensory perception including consideration of the form, scale, colour, texture and material of the fabric. The sandstone entry or portal building is a representative example of a low scale public building in the inter war "stripped classical" style. The interior of the station, with its generous provision of space has retained most of its original detailing including tiling, balustrading, signage and other fixtures and fittings. The two (one demolished in the 1970s) portal buildings to St James were designed to integrate with, yet inversely reflect, the two original portal buildings of Museum station. The largely underground nature of St James station does not detract from the streetscape or parkland environment of the area. The location of the station at the head of Market Street has an important civic sense and street vista value. The place has a strong or special association with a particular community or cultural group in New South Wales for social, cultural or spiritual reasons. Social value embraces the qualities for which a place has become a focus of political, national, regional, local or other cultural sentiment to a majority or minority group. The construction and utilization of St James Station represents approximately 70 years of pressure by citizens for city railway stations from the 1850s onwards. The underground nature of the station is a product of citizens' concern over possible loss of Hyde Park land. St James station, when linked to the rest of the city rail network from 1926 onwards was considered as important in enabling ease of transportation to the city and thereby allowing workers to live in more "healthy conditions" in suburbs further afield than was usual at the time. St James station, and the rest of the city rail network by enabling ease of transportation for workers into the city, is thought to have contributed to the expansion of Sydney's suburbia from the early to mid 20th century onwards. St James station, and the rest of the city underground network, is representative of a facility designed to cater for the future transportation of Sydney's citizens. The place has potential to yield information that will contribute to an understanding of the cultural or natural history of New South Wales. The scientific or research value of a place depends on the data involved, its rarity, quality or representativeness, and on the degree to which the place may contribute further information. St James station demonstrates a period of railway technology in New South Wales and Australia as a whole. The scale and methods of construction work especially excavation, completed for the station represented a major feat of engineering at the time.